Bezdzietne z wyboru / Nie chcę mieć dzieci cz II

[201803111829]

Napisane przez golgie

Według mnie każdy żyje jak chce,ale ja osobiście,wolałabym by każde dziecko miało swój pokój i moje będą miały.Wiadomo,czasem sytuacja wymusza inne rozwiązania,ale świadome planowanie wielu dzieci,jeśli nie ma do tego warunków lokalowych i materialnych jest ,wobec wspomnianych, nie fair.

no dokładnie o to mi chodzi. Jak mam wielkie mieszkanie i 8 dzieci, i nagle oboje tracimy pracę, to jestem w stanie zrozumieć gnieżdżenie się przez jakiś czas w małym mieszkaniu. Ale nie rozumiem, kiedy mieszkasz w 3 pokojowym mieszkaniu i rodzisz 8 dzieci, a nie ma "nadziei" na większe mieszkanie. Nie rozumiem świadomego planowania dwójki dzieci bez planów na większe mieszkanie. Dla mnie byłoby katorgą mieszkać z rodzicami na jednej powierzchni, bez ścian.

[trupiegi]

Napisane przez zakonna

Pracuję w podstawówce, ale naprawdę nie mam problemu z dziećmi. Idę do pracy, włączam tryb nauczyciel, dobrze się bawię skacząc z pierwszakami do różnych piosenek , w czwartej klasie tłumaczę po raz setny, że można pisać czarnym długopisem, w trzeciej szukam chusteczki żeby wytrzeć gile z nosa, w piątej bez emocji patrzę na banana z wymalowanymi oczkami, który jest lulany do snu.

A potem wychodzę ze szkoły, idę do Biedrony i ciśnienie mi skacze bo ktoś wyje jak syrena okrętowa przez 10 minut. A na spacerze z psami zaciskam zęby bo czyjeś dziecko z dzikim piskiem leciało z rękami do moich psów przy okazji mało mnie nie przewracając.
Więc według niektórych jestem jędzowatą nauczycielką i coś tam jeszcze.

Jeszcze jedno. Zazwyczaj dzieci wokół mnie są mi obojętne, tak jak niemal wszyscy ludzie, których widzę na ulicy/w sklepie. Nie toczę wokół dzikim wzrokiem w poszukiwaniu dziecka do pożarcia.

Mam to samo - w pracy tryb nauczyciel, a potem chcę mieć święty spokój. I faktycznie, dzieci są mi obojętne zupełnie jak inni mijani na ulicy ludzie.

[kalincia]

Napisane przez trupiegi

Mam to samo - w pracy tryb nauczyciel, a potem chcę mieć święty spokój. I faktycznie, dzieci są mi obojętne zupełnie jak inni mijani na ulicy ludzie.

Ja też tak mam. W pracy zachowuję się profesjonalnie po prostu. To przecież mój zawód, jestem w nim dobra.
Po pracy dzieci są mi obojętne, o ile nie wchodzą na mój teren. Jeśli nasze orbity się nie krzyżują. Jeśli muszę je znosić, chociaż nie chcę - nie lubię bardzo.

[justanik]

No co innego jak ktoś nie ma dzieci z wyboru, a co innego jak życie za niego decyduje. Za mnie zdecydowało życie i zazdroszczę Wam, że Wy mogłyście same podjąć taką decyzję, bo ja akurat chciałabym mieć dziecko, ale nie mogę - miałam nowotwór jajowodu.

[wlosomaniaczkaaa]

Napisane przez justanik

No co innego jak ktoś nie ma dzieci z wyboru, a co innego jak życie za niego decyduje. Za mnie zdecydowało życie i zazdroszczę Wam, że Wy mogłyście same podjąć taką decyzję, bo ja akurat chciałabym mieć dziecko, ale nie mogę - miałam nowotwór jajowodu.

Zgadza się, to zupełnie co innego. Życie potrafi być okrutne i niesprawiedliwe. Życzę dużo siły i jeszcze więcej zdrowia.

[201803111829]

Napisane przez justanik

No co innego jak ktoś nie ma dzieci z wyboru, a co innego jak życie za niego decyduje. Za mnie zdecydowało życie i zazdroszczę Wam, że Wy mogłyście same podjąć taką decyzję, bo ja akurat chciałabym mieć dziecko, ale nie mogę - miałam nowotwór jajowodu.

Po 1. współczuję, przykro mi, że nie możesz mieć dzieci.
Po 2. Trochę nie rozumiem sensu wypowiedzi. To miał być jakiś przytyk? Czy "miejcie dzieci, bo możecie"?

[wlosomaniaczkaaa]

Ja tam żadnego przytyku w wypowiedzi justanik nie widzę. Przecież napisała, że zazdrości nam wyboru, którego ona niestety nie miała. A że ona by wybrała inaczej niż my, przytykiem raczej nie jest.

[Bananalama]

Dzisiaj opieprzyłam bachory, tak, BACHORY, wredne i rozwydrzone dzieciska. Kurde, czy ich rodzice przespali cały rozwój swoich rozkosznych pocieszek, aż do 6-7 czy 8 roku życia? Banda małych bachorów męczyła dzisiaj dwa psy, rzucali kijami. Biedne zwierzaki. Jeden uciekł, drugiego uratowałam przed napaścią. A gówniarze jeszcze się śmiały, pokazywały paluchem i próbowały mi dokuczać. KTO wychowuje takich małych zwyrodnialców?!

[zakonna]

O matulu, dobrze zrobiłaś Bananka!! To były bachory wstrętne.

[Bananalama]

Napisane przez zakonna

O matulu, dobrze zrobiłaś Bananka!! To były bachory wstrętne.

Jak 3-latek pociągnie psa za ogon, to dobra, może jeszcze nie rozumie, trzeba wytłumaczyć, że pieska boli. Ale 7-latek rzucający w psa grubym kijem? W malutkiego kundelka?
Albo dzieci dla zabawy goniące pieska, który z upału i wycieńczenia ledwie truchtał. Znalazłam biedaka dzisiaj obok bloku, napoiłam, nakarmiłam i zabrałam z dala od oprawców.
Boże... niech mi tylko żadna wizażowa mama nie mówi, że to naturalny etap rozwoju dziecka, bo nie uwierzę.

[AnnaVanDort]

dla Ciebie Bananalama. Ohydne dzieciury u mnie też kiedyś dręczyły kota, ale zdążyła zejść jakaś babka i je opieprzyła. Na zwierzęta jestem mega wyczulona, ciekawe jakby piesek chciał sprawdzić ostrość swoich ząbków

[teQiba]

Napisane przez justanik

No co innego jak ktoś nie ma dzieci z wyboru, a co innego jak życie za niego decyduje. Za mnie zdecydowało życie i zazdroszczę Wam, że Wy mogłyście same podjąć taką decyzję, bo ja akurat chciałabym mieć dziecko, ale nie mogę - miałam nowotwór jajowodu.

Bardzo mi przykro

Napisane przez Bananalama

Boże... niech mi tylko żadna wizażowa mama nie mówi, że to naturalny etap rozwoju dziecka, bo nie uwierzę.

To brak wychowania
Albo wychowanie przez rodziców, którzy już w ciąży 'na wszelki wypadek' pozbywają się zwierzaków

[201803111829]

W bloku obok jest takie okropne dziecko, które cały czas płacze, i nie skłamię, jak napiszę, że słychać je u mnie. No normalnie zastanawiam się czy go nie biją albo coś, bo taki ryk u malutkiego dziecka, przez tyle czasu jest... niespotykany. Normalnie idę o 6 z psem koło bloku - wyje. Idę spać dalej, wstaję o 11 - wyje. Idę do sklepu - wyje. Stoję na balkonie - wyje. Wracam o 22 - wyje. No nie wiem, może to dziecko ząbkuje, albo go biją albo coś.
A moi sąsiedzi uwielbiają siedzieć ze swoimi wnukami na balkonie.. Jedno 3 latka drugie roczek. czy coś koło tego. i oczywiście "a cyje to nuziunie?" "chodź babcia załozy skarpetunie żeby nuziunie Amelci nie zmarzły!" i słucham takiego szczebiotania i gęgania babci/dziadka, albo gugania dziecków, pisków, śmiechu itd. No mam tak, że muszę sobie dospać do 10, balkonu nie zamknę bo duszno.. i muszę słuchać

W ogóle, najbardziej mnie wkurza tłumaczenie dzietnych "przeszkadza ci? to nie patrz".
Babeczka karmi piersią w wyjątkowo "okazały" sposób - przeszkadza ci? to nie patrz.
Przebierasz dziecko na plaży, obok koca innych? - jak im przeszkadza, to niech nie patrzą/idą gdzie indziej.
Dziecko drze mordkę w samolocie albo kopie w fotel? - no jak im przeszkadza to mogli nie lecieć.
No a niech niektórzy to wezmą w drugą stronę - przeszkadza ci, że ktoś odpycha/popycha/potrąca twoje dziecko? jak ci przeszkadza, to trzeba było nie przychodzić.

[wlosomaniaczkaaa]

Napisane przez Bananalama

Dzisiaj opieprzyłam bachory, tak, BACHORY, wredne i rozwydrzone dzieciska. Kurde, czy ich rodzice przespali cały rozwój swoich rozkosznych pocieszek, aż do 6-7 czy 8 roku życia? Banda małych bachorów męczyła dzisiaj dwa psy, rzucali kijami. Biedne zwierzaki. Jeden uciekł, drugiego uratowałam przed napaścią. A gówniarze jeszcze się śmiały, pokazywały paluchem i próbowały mi dokuczać. KTO wychowuje takich małych zwyrodnialców?!

Na pewno nie są to ludzie mądrzy. Wiadomo, tacy też się mnożą.

[golgie]

Napisane przez Bananalama

Dzisiaj opieprzyłam bachory, tak, BACHORY, wredne i rozwydrzone dzieciska. Kurde, czy ich rodzice przespali cały rozwój swoich rozkosznych pocieszek, aż do 6-7 czy 8 roku życia? Banda małych bachorów męczyła dzisiaj dwa psy, rzucali kijami. Biedne zwierzaki. Jeden uciekł, drugiego uratowałam przed napaścią. A gówniarze jeszcze się śmiały, pokazywały paluchem i próbowały mi dokuczać. KTO wychowuje takich małych zwyrodnialców?!

Niel ubię tego slowa,ale przyznam rację,że w tym przypadku, ciężko nazwać takie dzieci ładniej.A rodziców nie było?Chociaż pewnie rodzice też moga być ciekawi

---------- Dopisano o 09:28 ---------- Poprzedni post napisano o 09:23 ----------

6-7 latki już jednak powinny rozumieć co wolno, a czego nie,chyba,że rodzice nie nauczyli:/
Naszaa 3 latka nie męczy kota, bo tłumaczyliśmy z mężem, że kotka trzeba delikatnie głaskać i szybko pojęła,więć nie wiem co stoi na przeszkodzie tak dużym dzieciom:/

[Jakkolwiek]

Napisane przez Bananalama

Dzisiaj opieprzyłam bachory, tak, BACHORY, wredne i rozwydrzone dzieciska. Kurde, czy ich rodzice przespali cały rozwój swoich rozkosznych pocieszek, aż do 6-7 czy 8 roku życia? Banda małych bachorów męczyła dzisiaj dwa psy, rzucali kijami. Biedne zwierzaki. Jeden uciekł, drugiego uratowałam przed napaścią. A gówniarze jeszcze się śmiały, pokazywały paluchem i próbowały mi dokuczać. KTO wychowuje takich małych zwyrodnialców?!

Naprawdę nie trzeba osiągnąć mistrzowskiego poziomu bycia rodzicem, żeby wytłumaczyć dziecku, że zwierząt się nie męczy. Trafi kiedyś taki bachor na bardziej agresywnego psa, odgryzie mu pół dupska to będzie płacz, że pies zły i uśpić trzeba, bo atakuje małe, słodkie dzieciąteczka

[Rozczochrany Jelonek]

Dorośli zwyrodnialcy. Ludzie bez empatii wychowuja nastepne pokolenia ludzi bez empatii.

[Karinio]

Sorka,że odświeżam posty z lipca jakoś,ale moge się pod nimi podpisać.

Napisane przez DariaKom

Oczywiście, że nie dogodzisz. Poza wszystkim widzę, że ze wszelkich grup najgorsze są mamuśki. Zawsze jest coś do skrytykowania. Zawsze jest miejsce na pojechanie drugiej matce, że nie karmiła piersią, że nie chustowała, że coś tam jeszcze...to najbardziej zajadła i bezkompromisowa zorganizowana banda.
Trzymam się od tego z daleka bo można nerwicy dostać albo odmóżdżyć się całkowicie.

Jak ktoś wierzy w to, że te zidiociałe terrorystki (mówię o tych które godzinami udzielają się np. na fejsie komentując czyjeś metody wychowawcze) nie mają momentów, że zastanawiają się jak to by było bez dzieciaków, to jest w błędzie.

Ja nie żałuję, że mam dziecko, kocham je z całego serca , ale nie mam najmniejszego problemu z wyobrażeniem sobie miliarda ciekawszych zajęć od czytania "Autobusu Mariusza" po raz setny i "Bambiego" na dobicie

Na fejsie czasem czytam na babyono i innych takich jak matki polki walczą i rywalizują.Śmieszy mnie to,a mój to i to a moja to już bla bla w tym wieku.

Napisane przez DariaKom

Oczywiście, że dziecko to ograniczenie. W tym roku pierwszy raz od 3 lat pojechaliśmy z mężem na koncert. Cieszyliśmy się jak porąbani, że możemy uczestniczyć w czymś innym niż zabawy w piaskownicy, czy układanie klocków na dywanie. Córka pierwszy raz od urodzenia (3 lata) spędziła noc z kimś innym niż my.

Na drugie dziecko się nie zapowiada, choć napór otoczenia i rodziny męża jest duży. Ja już nie chcę w to wchodzić nigdy więcej. Zbędnych kilogramów z pierwszej ciąży nie mogę się nadal pozbyć. Nie wyobrażam sobie, żebym znów miała wstawać po nocy, dokarmiać, usypiać, zamartwiać się jeszcze o kolejne dziecko. Łazić do gina co 3 tygodnie, dawać sobie gmerać w waginie przy porodzie i ogólnie NIE.

Ps. Dwa dni temu byłam z młodą w mięsnym, wybierałam jakąś szynkę a w tym czasie moje dziecko ucięło sobie pogawędkę z panią ekspedientką (ok. 50+). Pani zapytała, czy Maja ma rodzeństwo, młoda zaprzeczyła, więc pani mówi, żeby "modliła się do bozi, żeby bozia dała braciszka". Potem zaczęła pleść coś jak potłuczona, żeby Maja poprosiła tatusia jak tatuś z pracy wróci, żeby tatuś z mamusią braciszka sprawili.
Lekko mówiąc nerw mnie chwycił, bo po pierwsze nie wstawiam młodej tej chorej ideologii do głowy a po drugie, nie uważam, żeby było w porządku wywoływać u mojego dziecka uczucia tęsknoty za czymś za czym tej tęsknoty sama w sobie nie ma.
Koniec końców powiedziałam pani, że nie znam bozi, ale jak bozia ma potrzebę mieć braciszka to niech sobie zrobi.

Ps. Starsza historia miała miejsce rok temu w piaskownicy, kiedy to zostałam uświadomiona, że robię dziecku krzywdę bo "trzymanie jedynaka to dla niego krzywda". Moja jedynaczka miała wtedy 2 lata i jak widać w oczach niektórych była już pokrzywdzona, bo powinno być "co rok to prorok".

Ręce opadają na ludzi...bez kitu.

Mogłabym się podpsiać,też nie planuje drugiego dziecka,nie mam ochoty pomimo tego że jakoś traumy ani w ciąży,ani podczas porodu nie miałam.Nie chce mi się już,bawić w pieluchy,wstawać co 3 godziny,kolki zęby itp noi otoczenie,pytania czy planujemy drugie.Odpowiadam,że póki co nie planuje.

Napisane przez teQiba

Skad ja to znam.
Juz pomijajac fakt, ze mozna w ogole nie chciec drugiego to sa tez ludzie, ktorzy zwyczajnie z czasem podejmuja decyzje o rodzenstwie - ale dla innych jesli od poczatku sie nie mysli o dwojce to straszna tragedia i wielka krzywda dla pierwszego dziecka

Dokładnie zgadzam się.

Napisane przez DariaKom

Zawsze pociesza mnie myśl, że kiedy ja wygrzebię się z mroków najgorszego okresu macierzyństwa i będę mogła robić wszystko to, czego teraz nie mogę, to ci ludzie będą dalej gile wycierać i mordować się z pieluchami.
Będę im wtedy wysyłać pocztówki z wakacji

Też tak myśle Mam teraz 3 znajome w ciąży,jedna pierwsze będzie rodzić,dwie drugie dziecko.I serio jakoś mnie to nie jara I cichaczem im współczuje,znów uroki macierzyństwa. A ja odchowam sobie to jedno i tyle A te bedą sie grzebać,wstawać w nocy.Ja już mam to za sobą,one będą się męczyć,a ja nie.

Napisane przez teQiba

Też tak myślę, a za pieniądze które wydałybyśmy na drugie dziecko, zapewnimy przyszłość i jeszcze pokażemy trochę świata temu nieszczęśliwemu jedynakowi

Zgadzam się.

[Kusum]

Ludzie z dziećmi mają tupet. Chcemy sprzedać akwarium. Od niedzieli wydzwania do nas małżeństwo (pomijam fakt, że ciężko się z nimi dogadać, bo gromada dzieciaków wydziera się w pobliżu), chcą obejrzeć wszystko z bliska. Ok. Mówimy przyjedźcie wieczorem, bo w ciągu dnia jesteśmy zajęci i z reguły nie ma nas w domu. Nie, wieczorem to oni nie mogą, bo chcą z dziećmi przyjechać. Czy to jest zoo? Po jaką cholerę chcą mi się zwalić do domu ze stadem dzieciaków? Nie rozumiem tej logiki? Poprosiłam grzecznie żeby przyjechali sami, bo nie życzę sobie wycieczki szkolnej w moim mieszkaniu. Chyba się obrazili? Powiedzieli, że jeszcze się zastanowią.

[cava]

Napisane przez Kusum

Ludzie z dziećmi mają tupet. Chcemy sprzedać akwarium. Od niedzieli wydzwania do nas małżeństwo (pomijam fakt, że ciężko się z nimi dogadać, bo gromada dzieciaków wydziera się w pobliżu), chcą obejrzeć wszystko z bliska. Ok. Mówimy przyjedźcie wieczorem, bo w ciągu dnia jesteśmy zajęci i z reguły nie ma nas w domu. Nie, wieczorem to oni nie mogą, bo chcą z dziećmi przyjechać. Czy to jest zoo? Po jaką cholerę chcą mi się zwalić do domu ze stadem dzieciaków? Nie rozumiem tej logiki? Poprosiłam grzecznie żeby przyjechali sami, bo nie życzę sobie wycieczki szkolnej w moim mieszkaniu. Chyba się obrazili? Powiedzieli, że jeszcze się zastanowią.

Już pędzę wyjaśnić te nieziemsko dziwaczną kwestię.

Jako ze w normalnej rodzinie, dzieci są normalnymi członkami owej rodziny, spora cześć zakupów konsultuje się z nimi. No nie wiem, moze Wy tak nie miałyście, tylko wychowywano Was na zasadzie :dzieci i ryby głosu nie mają"
Bardzo możliwe, ze akwarium jest kupowane dla dzieci.

Od razu też wyjaśnię ową niezwykle skomplikowaną kwestię- tak, dzieci często bywają bardzo odpowiedzialnymi opiekunami zwierząt wszelakich. Udział rodziców w tym, jest zależny od wieku dziecka, co nie zmienia faktu że zwierzę przynależy do dziecka.
Wiec jest normalne w normalnej rodzinie, ze dziecko ma także głos decyzyjny w zakupie zwierzęcia/akwarium/terrarium itp.
Przynajmniej ja miałam i jak ojciec zgodził się na akwarium, to o zgrozo- jeździłam z nim oglądać te które były do zakupu (kupiliśmy "gotowe", z rybami, roślinami, od osoby która miała je wiele lat i dorobiła się nawet specyficznego , wyjątkowo pięknego pokroju gupików)

Tym sposobem za lat dziecięcych miałam 3 akwaria: 180, 120 i kotnik 25 litrów.
Rozmnażałam sobie w tej 25 litrówce owe wyjątkowo piękne gupiki na których nawet zarabiałam jakieś grosze bo wszystkie od ręki brał ode mnie lokalny sklep akwarystycznySam a o wszytko dbałam, sama decydowałam o tym co mi w akwarium rośnie, pływa, jak wygląda.
Ojciec mi tylko pomagał wodę wymieniać bo to było ciężko nosić.

Byłam także głównym opiekunem psów- ja dbałam o szczepienia, leczenie, tresurę itp.


Tym oto sposobem, nie wyrosłam na bestię wychowującą kolejne bestię kopiące pieski.

[Shar14]

Czytam sobie od jakiegoś czasu ten wątek, ja także nigdy nie chce mieć dzieci, a najlepiej, żeby trzymały się ode mnie z daleka. Jestem w stanie wytrzymać z dzieckiem max godzinę, a potem już jestem zła, bo mnie irytują. Ale nie ważne, w końcu postanowiłam napisać.
cava tu chyba nie chodziło o odpowiedzialność dzieci za zwierzaki, tylko fakt, że to małżeństwo stwierdziło (!), że przyjadą z dziećmi nawet nie pytając się o zdanie. Ja rozumiem, że to członkowie rodziny, rybki mogą być dla nich - okej i bardzo fajnie. Ale wystarczyłoby powiedzieć o tym przez telefon czy zapytać. Nie każdy ma ochotę na wizytę gromadki hałasujących dzieci w domu. Sama też nie miałabym na to ochoty. Jeśli dla nich jest oczywiste, że wszędzie chodzą z dziećmi to dobrze. Tylko wg mnie to powinno mieć miejsce tylko w stosunku do rodziny, bliskich znajomych, a nie obcej kobiety, która może sobie tego po prostu nie życzyć. I ma do tego pełne prawo.

Wysłane z mojego HTC Desire 500 przy użyciu Tapatalka

[Kusum]

cava ja też spieszę z wyjaśnieniem: oni mają dzieci. Ja nie mam na myśli pary nastolatków tylko dzieci do lat 5 (sądząc po wrzaskach z telefonu). Wątpię aby takie dziecko było wstanie ogarnąć jakiekolwiek akwarium, nie wspominam o naszym Nature, w którym takie dziecko ryb nawet nie zauważy
5 lat to dla mnie dolna granica, poniżej której niechętnie widuję u nas dzieci, bo robią szkody.
Przytoczę, co wyrabiały u nas dzieci znajomych:
* włażenie na drapak dla kotów, który przewrócił się i o mało nie została wybita szyba w drzwiach balkonowych,
* ganianie, strasznie i łapanie kotów, które są mega cierpliwe i wyrozumiałe, kocur jest typowym mojito i nie chciałaby żeby miał jakiś uraz do ludzi,
* walenie w szyby akwarium: piąstkami, ostatnio dzieciak złapał duży, metalowy medal i uderzył nim w akwarium, akcja trwała minutę, nie zdążyliśmy go złapać, na szczęście się nie stłukło i nie powstała żadna rysa, ale strachu się najedliśmy,
* wyciąganie różnych przedmiotów z szafek i szuflad - nie mam żadnych zabezpieczeń, ostatnio dzieciak wyjął z szafki pod akwarium nożyczki do roślin, siedział z nimi radosny i próbował zjeść karmę dla krewetek,
* wywracanie kieliszków, rozlewanie wina, rozrzucanie chipsów i przekąsek...

Mogłabym tak długo... dlatego dzieciom w wieku 1- 5 w naszym mieszkaniu mówię zdecydowanie nie.
Znajomi, którzy przerobili u nas te akcje już wiedzą, że nasze mieszkanie nie nadaje się jako plac zabaw dla dzieci i z nimi nie przychodzą. Z reguły widujemy się u nich i jest ok.

[cava]

Ok. Twoje mieszkanie i wpuszczasz kogo chcesz.

Ale dla mnie to jest jednak dziwne, że nie pomyślisz, ze Ci ludzie wpadną na chwilę obejrzeć rzecz do kupienia, a nie z wizytą kiedy faktycznie znajomi mogli się rozsiąść dość bezmyślnie a dzieci w tym czasie zdążyć znudzić i zacząć dziczeć (?).
A Ci pewnie by weszli, z dziećmi za łapy, ogladneli i wyszli.


Insza inszosć, ze mnie sie nie zdarzyło, zeby dzieci moich znajomych wyczyniały takie brewerie. Owszem, łaziły, jedne gadały inne małomówne, tu siadły, tam postały.
Nigdy mi się nie zdarzyło żeby demolowały dom, ganiały koty jeśli koty tego sobie nie życzyły (akurat moje koty jakieś rozumne, potrafiły się schować po prostu , ale na ogół łaziły z dziećmi) czy tłukły czymś w szklane rzeczy.

Naprawdę nie wiem skąd Wy bierzecie takie okropne przeżycia

Co do wieku a kupowania akwarium.
Jak sie kupuje zwierzę dziecku, to wiadomo, że się kupuje "sobie" i z czasem na dziecko przekłada coraz większą część obowiązków.
Bywa, że uczeń szybko przerasta mistrza

[Jakkolwiek]

Dziewczyny. Założyłam konto na znanym portalu randkowym. Wczoraj dostałam taką oto uroczą wiadomość:

"Z takimi biodrami nie chcesz miec dzieci? powinnac miec 5 lat pierdla z urzedu!"

Kopara mi opadła. Odpisałam następująco:

"Zachowaj proszę swoje seksistowskie uwagi dla siebie i bądź uprzejmy nie zaglądać w moją macicę".

A on na to:

"Wal sie poje**** feminizdko!!!"

[zakonna]

to już mamy odpowiedź kto zakłada wszystkie poronione wątki na wizażu o puszczalskich kobietach, których miejsce jest w kuchni. Co za tłuki. Współczuję.

[Shar14]

Będę zgadywać, że napisał to facet. Zazwyczaj jest tak, że to oni, nie mając o tym bladego pojęcia, piszą takie rzeczy. Przykre, ale tacy też najwidoczniej się zdarzają. Dobrze, że trafiło się na takiego w internecie, a nie w realnym życiu (o zgrozo...).

Wysłane z mojego HTC Desire 500 przy użyciu Tapatalka

[Kusum]

Napisane przez Jakkolwiek

Dziewczyny. Założyłam konto na znanym portalu randkowym. Wczoraj dostałam taką oto uroczą wiadomość:

"Z takimi biodrami nie chcesz miec dzieci? powinnac miec 5 lat pierdla z urzedu!"

Kopara mi opadła. Odpisałam następująco:

"Zachowaj proszę swoje seksistowskie uwagi dla siebie i bądź uprzejmy nie zaglądać w moją macicę".

A on na to:

"Wal sie poje**** feminizdko!!!"

Jaka selekcja od razu się robi

[teQiba]

Napisane przez Shar14

Czytam sobie od jakiegoś czasu ten wątek, ja także nigdy nie chce mieć dzieci, a najlepiej, żeby trzymały się ode mnie z daleka. Jestem w stanie wytrzymać z dzieckiem max godzinę, a potem już jestem zła, bo mnie irytują. Ale nie ważne, w końcu postanowiłam napisać.
cava tu chyba nie chodziło o odpowiedzialność dzieci za zwierzaki, tylko fakt, że to małżeństwo stwierdziło (!), że przyjadą z dziećmi nawet nie pytając się o zdanie. Ja rozumiem, że to członkowie rodziny, rybki mogą być dla nich - okej i bardzo fajnie. Ale wystarczyłoby powiedzieć o tym przez telefon czy zapytać. Nie każdy ma ochotę na wizytę gromadki hałasujących dzieci w domu. Sama też nie miałabym na to ochoty. Jeśli dla nich jest oczywiste, że wszędzie chodzą z dziećmi to dobrze. Tylko wg mnie to powinno mieć miejsce tylko w stosunku do rodziny, bliskich znajomych, a nie obcej kobiety, która może sobie tego po prostu nie życzyć. I ma do tego pełne prawo.

Wysłane z mojego HTC Desire 500 przy użyciu Tapatalka

Serio?
Z całym szacunkiem ale ja tez bym nikogo o zdanie nie pytała z kim ja mogę przyjść
Co oczywiście nie zmienia faktu, że przychodzę obejrzeć jakąś rzecz, a nie robić komuś demolkę w domu

[Shar14]

Potem też napisałam, że mogli poinformować. (a wyszło dopiero potem) przecież takie małe dzieci potrafią robić niezły "bałagan". Wiem z życia: choinka przywrócona, pies uciekający po całym domu, wrzaski, bo czegoś nie wolno. Oczywiście może nie zawsze tak jest, ale takie małe dziecko (jak ktoś napisał max 5 lat) może narobić szkód i rodzice muszą się z tym liczyć. Zwłaszcza, że wchodzą w grę dzieci, nie jedno, które można trzymać np. na rękach.

P.s. Przepraszam, że nie cytuję, ale nie wiem jak to na telefonie zrobić.

Wysłane z mojego HTC Desire 500 przy użyciu Tapatalka

[golgie]

Napisane przez teQiba

Serio?
Z całym szacunkiem ale ja tez bym nikogo o zdanie nie pytała z kim ja mogę przyjść
Co oczywiście nie zmienia faktu, że przychodzę obejrzeć jakąś rzecz, a nie robić komuś demolkę w domu

Prawda?
Zapytałabym jedynie,gdyby zdarzyło mi się być z psem/tygrysem ,czy innym zwierzakiem,ale z członkiem rodziny????