Sens pomocy ubogim na własne życzenie, czyli "Szlachetna Paczka" cz. II

[Mijanou]

Napisane przez lubka40

Przede wszystkim witam ciepło, bo jestem nowa na forum i debiutuję tym wpisem. Mam na imie Monika, ale lubie być Lubką , stad moj nick. Mam 40 lat. Poczytałam sobie Wasze wypowiedzi i... smutno mi, straszno i do niczego w ogóle. Jestem po tej drugiej stronie. Potrzebuję pomocy. Trudno mi o nią, bo nie jestem dzieckiem, nie mam dzieci, mąż nie siedzi. Tego, czego też nie mam, to odwagi do proszenia o pomoc. Próbowałam, ale zawsze wtedy zamiast niej dostawałam dobre rady- prośba o wózek- kup na allegro, ubrania- po co ci to, skoro siedzisz w domu, jedzenie - to już żebranina, środki czystości- mydło wystarczy. A tak w ogóle to nie narzekaj- masz internet, to cię stac i na leki. A że leki 500 zł miesiecznie? Idź do opieki. A że kryterium dochdowe przekroczone o 200 zł? N0o to bogata jesteś. Poszłam do opieki. Kupują mi te leki. Na razie, póki można. Mam wspaniałą panią do pomocy na 2 godziny. Dzieki temu mąż zarabia te kokosy z najniższej palmy. Pieluchy i cwniki kupuje mama emerytka. Dobra mama. Mam więc wszystko. Mam też wyższe wykształcenie, prawie skonczony doktorat i masę chorób. Mam też pecha, Nie mam marzeń. bo boję się ludzi, którzy mogą mi je odebrać. Nie mam zimowych butów, ale co tam. Ostatni raz kupiłam sobie ciuch w lumpeksie 2 lata temu. Pizamę. Śpię w starych koszulkach meza, bo ta pizama jest "wyjściowa", do szpitala. Kiedyś marzylam o szmince. Miałam kupić ją wtedy, gdy moje zeby zniszczone chorobą, wyleczę do konca. Nie mam ani jednego zeba. Słowo. Trzeba było usunac wszystkie. Zlitowała się nade mną pani dentystka. Wcisnęła mnie w darmową kolejke i za tydzień będę miała cały garnitur zebów. Nie stać mnie na szminkę. Wyglądam jak patologia- ważę 38 kilo, bez zębów, ze zmianami skórnymi. Nie jestem patologią. Mam męża,ktory pracuje tyle, by móc się mną zająć. Nie mówcie o przyjaciołach,po 10latach choroby nie ma przyjaciół. Jest strach, czy nie odetna mi pradu panowie z elektrowni. I czy znów nie usłyszę dobrych rad i pytań za plecami, czy przypadkiem to nie wina jej samej, bo widziałam ją jak piła pepsi (niezdrowa i droga, wody nie może?),okno ma czesto otwarte i jeszcze pieluchy jednorazowe jak u dziecka. No tak patologia i wyłudzacze.

Lubka, osoby w Twojej sytuacji wręcz POWINNY wszelką pomoc otrzymać. Choroba nie jest niczyją winą a sytuacja, w której jesteś jest absolutnie przez Ciebie niezawiniona. Ba, nawet nie powinnas odczuwać czegoś takiego jak wstyd, że o pomoc prosisz. Masz prawo wręcz się jej domagać z podniesioną głową. Nie o takich osobach, jak Ty piszemy w tym wątku.

BTW
A jaką chcesz szminkę? Będę kupować dla siebie i z radością kupię też dla Ciebie. Napisz mi na PW, jaką byś chciała, jaki kolor, firmę, rodzaj a rudy Mikołaj chętnie poszuka. Tak się sklada, że inkryminowany Mikołaj uwielbia zakupy kosmetyczne, więc dla niego sama radość

---------- Dopisano o 23:04 ---------- Poprzedni post napisano o 22:59 ----------

Napisane przez GrumpyCat

---------- Dopisano o 22:42 ---------- Poprzedni post napisano o 22:40 ----------

PS: Mogę wysłać Ci szminkę. Serio.

Grumpy, my to się jakoś często zderzamy!

Lubka, pisz do nas, jak widzisz jest więcej Mikołajow kosmetykoholikow^^

[antonina_bielska]

Ba, Mikołaj uzbiera też na inne drobiazgi - napisz do którejś z nas jaki rozmiar ciuchów nosisz i co byś chciała poza szminką razem mamy wieelką siłę

[201604130936]

Napisane przez lubka40

Przede wszystkim witam ciepło, bo jestem nowa na forum i debiutuję tym wpisem. Mam na imie Monika, ale lubie być Lubką , stad moj nick. Mam 40 lat. Poczytałam sobie Wasze wypowiedzi i... smutno mi, straszno i do niczego w ogóle. Jestem po tej drugiej stronie. Potrzebuję pomocy. Trudno mi o nią, bo nie jestem dzieckiem, nie mam dzieci, mąż nie siedzi. Tego, czego też nie mam, to odwagi do proszenia o pomoc. Próbowałam, ale zawsze wtedy zamiast niej dostawałam dobre rady- prośba o wózek- kup na allegro, ubrania- po co ci to, skoro siedzisz w domu, jedzenie - to już żebranina, środki czystości- mydło wystarczy. A tak w ogóle to nie narzekaj- masz internet, to cię stac i na leki. A że leki 500 zł miesiecznie? Idź do opieki. A że kryterium dochdowe przekroczone o 200 zł? N0o to bogata jesteś. Poszłam do opieki. Kupują mi te leki. Na razie, póki można. Mam wspaniałą panią do pomocy na 2 godziny. Dzieki temu mąż zarabia te kokosy z najniższej palmy. Pieluchy i cwniki kupuje mama emerytka. Dobra mama. Mam więc wszystko. Mam też wyższe wykształcenie, prawie skonczony doktorat i masę chorób. Mam też pecha, Nie mam marzeń. bo boję się ludzi, którzy mogą mi je odebrać. Nie mam zimowych butów, ale co tam. Ostatni raz kupiłam sobie ciuch w lumpeksie 2 lata temu. Pizamę. Śpię w starych koszulkach meza, bo ta pizama jest "wyjściowa", do szpitala. Kiedyś marzylam o szmince. Miałam kupić ją wtedy, gdy moje zeby zniszczone chorobą, wyleczę do konca. Nie mam ani jednego zeba. Słowo. Trzeba było usunac wszystkie. Zlitowała się nade mną pani dentystka. Wcisnęła mnie w darmową kolejke i za tydzień będę miała cały garnitur zebów. Nie stać mnie na szminkę. Wyglądam jak patologia- ważę 38 kilo, bez zębów, ze zmianami skórnymi. Nie jestem patologią. Mam męża,ktory pracuje tyle, by móc się mną zająć. Nie mówcie o przyjaciołach,po 10latach choroby nie ma przyjaciół. Jest strach, czy nie odetna mi pradu panowie z elektrowni. I czy znów nie usłyszę dobrych rad i pytań za plecami, czy przypadkiem to nie wina jej samej, bo widziałam ją jak piła pepsi (niezdrowa i droga, wody nie może?),okno ma czesto otwarte i jeszcze pieluchy jednorazowe jak u dziecka. No tak patologia i wyłudzacze.

Sprawdź PW

[zuken]

Lubka i ja chetnie pomoge i przesle jakas paczuszke na Swieta
Napisz tylko na priv czego najbardziej potrzebujesz i jaki nosisz rozmiar ubran

[201801191006]

jeśli chciałabyś kolejną szminkę czy inny kosmetyk, to pisz śmiało!

[Mijanou]

Dziewczyny,
mi się to baaaardzo podoba. Moja Mama pokonała raka i wiem, jak ważne są w chorobie takie "kobiece" drobiazgi.

Ja proponuję tak:

Lubka pisze na PW jedną listę każdej z nas a my rozkminiamy, co ktora, zebyśmy się nie dublowaly.

Dobrze gadam?

[201604130936]

Napisane przez Mijanou

Dziewczyny,
mi się to baaaardzo podoba. Moja Mama pokonała raka i wiem, jak ważne są w chorobie takie "kobiece" drobiazgi.

Ja proponuję tak:

Lubka pisze na PW jedną listę każdej z nas a my rozkminiamy, co ktora, zebyśmy się nie dublowaly.

Dobrze gadam?

Dobrze

[Marbella85]

Pani Maria (79 l.) obecnie mieszka wraz z wnukiem Marcinem (33 l.)
Kobieta jest bardzo miłą i pogodną osobą. Została sama po śmierci męża, który odszedł 15 lat temu. Od 4 lat boryka się z chorobą wieńcową, cukrzycą oraz niedosłuchem. Obecnie jest po ciężkiej operacji wszczepienia bajpasów, dlatego też wymaga stałej pomocy i opieki. W powrocie do zdrowia pomaga jej wnuk, który opiekuje się nią na co dzień. Kobieta utrzymuje się z niewielkiej emerytury, która musi jej wystarczyć na opłacenie czynszu w wysokości 560 zł, do tego dochodzą kosztowne leki na które wydaje kolejne 200 zł miesięcznie. Oprócz tego Pani Maria ma na utrzymaniu wnuka Marcina, który obecnie kontynuuje naukę na Wydziale Fizyki - stara się o tytuł doktora. Co przysparza jej dodatkowe wydatki, z którymi sama nie jest sobie w stanie poradzić.
Mimo swojej ciężkiej sytuacji, Pani Maria cieszy się każdym dniem. Radość sprawia jej sam fakt, że stan zdrowia nie pogarsza się. Uważa, że największym skarbem w życiu jest właśnie zdrowie.Jest dumna ze swoich wnucząt, a w szczególności z Marcina, który był przy niej w trudnych chwilach i poświęca jej swój czas.
Pani Maria najbardziej potrzebuje nowych garnków, ponieważ stare są już bardzo zniszczone i ciężko z nich korzystać poza tym Pani Maria nieśmiało wspomina o kurtce oraz butach, na zimę.


Czemu 33 letni wnuk nie pójdzie do pracy? Jakie to wydatki mogą być w związku z doktoratem?

[201604301943]

Napisane przez whoa

U mnie jest coś nie tak bo nie wyświetlają mi się posty na stronie szlachetnej paczki (dodawane przez internautów, nie SP)

U mnie też... Aż mam ochotę kliknąć w opcję "sugeruj zmiany" i im zasugerować zmianę nazwy albo rodzaju działalności

Napisane przez lubka40

Przede wszystkim witam ciepło, bo jestem nowa na forum i debiutuję tym wpisem. Mam na imie Monika, ale lubie być Lubką , stad moj nick. Mam 40 lat. Poczytałam sobie Wasze wypowiedzi i... smutno mi, straszno i do niczego w ogóle. Jestem po tej drugiej stronie. Potrzebuję pomocy. Trudno mi o nią, bo nie jestem dzieckiem, nie mam dzieci, mąż nie siedzi. Tego, czego też nie mam, to odwagi do proszenia o pomoc. Próbowałam, ale zawsze wtedy zamiast niej dostawałam dobre rady- prośba o wózek- kup na allegro, ubrania- po co ci to, skoro siedzisz w domu, jedzenie - to już żebranina, środki czystości- mydło wystarczy. A tak w ogóle to nie narzekaj- masz internet, to cię stac i na leki. A że leki 500 zł miesiecznie? Idź do opieki. A że kryterium dochdowe przekroczone o 200 zł? N0o to bogata jesteś. Poszłam do opieki. Kupują mi te leki. Na razie, póki można. Mam wspaniałą panią do pomocy na 2 godziny. Dzieki temu mąż zarabia te kokosy z najniższej palmy. Pieluchy i cwniki kupuje mama emerytka. Dobra mama. Mam więc wszystko. Mam też wyższe wykształcenie, prawie skonczony doktorat i masę chorób. Mam też pecha, Nie mam marzeń. bo boję się ludzi, którzy mogą mi je odebrać. Nie mam zimowych butów, ale co tam. Ostatni raz kupiłam sobie ciuch w lumpeksie 2 lata temu. Pizamę. Śpię w starych koszulkach meza, bo ta pizama jest "wyjściowa", do szpitala. Kiedyś marzylam o szmince. Miałam kupić ją wtedy, gdy moje zeby zniszczone chorobą, wyleczę do konca. Nie mam ani jednego zeba. Słowo. Trzeba było usunac wszystkie. Zlitowała się nade mną pani dentystka. Wcisnęła mnie w darmową kolejke i za tydzień będę miała cały garnitur zebów. Nie stać mnie na szminkę. Wyglądam jak patologia- ważę 38 kilo, bez zębów, ze zmianami skórnymi. Nie jestem patologią. Mam męża,ktory pracuje tyle, by móc się mną zająć. Nie mówcie o przyjaciołach,po 10latach choroby nie ma przyjaciół. Jest strach, czy nie odetna mi pradu panowie z elektrowni. I czy znów nie usłyszę dobrych rad i pytań za plecami, czy przypadkiem to nie wina jej samej, bo widziałam ją jak piła pepsi (niezdrowa i droga, wody nie może?),okno ma czesto otwarte i jeszcze pieluchy jednorazowe jak u dziecka. No tak patologia i wyłudzacze.

Właśnie o tym tu mówimy - że SzP nie powinna kupować tabletów ludziom z 6 dzieci, zawodowo zajmującym się braniem zasiłków, tylko pomóc osobom właśnie takim jak ty.

Napisane przez Marbella85

Pani Maria (79 l.) obecnie mieszka wraz z wnukiem Marcinem (33 l.)
Kobieta jest bardzo miłą i pogodną osobą. Została sama po śmierci męża, który odszedł 15 lat temu. Od 4 lat boryka się z chorobą wieńcową, cukrzycą oraz niedosłuchem. Obecnie jest po ciężkiej operacji wszczepienia bajpasów, dlatego też wymaga stałej pomocy i opieki. W powrocie do zdrowia pomaga jej wnuk, który opiekuje się nią na co dzień. Kobieta utrzymuje się z niewielkiej emerytury, która musi jej wystarczyć na opłacenie czynszu w wysokości 560 zł, do tego dochodzą kosztowne leki na które wydaje kolejne 200 zł miesięcznie. Oprócz tego Pani Maria ma na utrzymaniu wnuka Marcina, który obecnie kontynuuje naukę na Wydziale Fizyki - stara się o tytuł doktora. Co przysparza jej dodatkowe wydatki, z którymi sama nie jest sobie w stanie poradzić.
Mimo swojej ciężkiej sytuacji, Pani Maria cieszy się każdym dniem. Radość sprawia jej sam fakt, że stan zdrowia nie pogarsza się. Uważa, że największym skarbem w życiu jest właśnie zdrowie.Jest dumna ze swoich wnucząt, a w szczególności z Marcina, który był przy niej w trudnych chwilach i poświęca jej swój czas.
Pani Maria najbardziej potrzebuje nowych garnków, ponieważ stare są już bardzo zniszczone i ciężko z nich korzystać poza tym Pani Maria nieśmiało wspomina o kurtce oraz butach, na zimę.


Czemu 33 letni wnuk nie pójdzie do pracy? Jakie to wydatki mogą być w związku z doktoratem?

Można połączyć pracę zarobkową z robieniem doktoratu... W dodatku są często stypendia. Rozumiem chęć robienia kariery naukowej, ale w sytuacji, gdy brakuje środków do życia to odrzuciłabym chęć zdobywania kolejnych stopni naukowych na rzecz imania się prac zarobkowych wszelakich. Wstyd, żeby 33-letni chłop żerował na babci.

[Mijanou]

Metal Fish,
robienie doktoratu kosztuje spoooorooo. Ale osoba 33 letnia powinna już potrafić łączyć pracę i zdobywanie stopni naukowych. Poza tym, żeby robić doktorat trzeba być czynnym zawodowo ( tutaj mogę się mylić), więc dla mnie utrzymywanie 33 letniego zdrowego chłopa, choćby i doktora ociera się o infantylizację dorosłego męzczyzny.

[ttts]

Napisane przez metal_fish

Można połączyć pracę zarobkową z robieniem doktoratu... W dodatku są często stypendia. Rozumiem chęć robienia kariery naukowej, ale w sytuacji, gdy brakuje środków do życia to odrzuciłabym chęć zdobywania kolejnych stopni naukowych na rzecz imania się prac zarobkowych wszelakich. Wstyd, żeby 33-letni chłop żerował na babci.

A może to typ naukowca? Fizyk w dodatku.

[GrumpyCat]

Napisane przez Mijanou

Dziewczyny,
mi się to baaaardzo podoba. Moja Mama pokonała raka i wiem, jak ważne są w chorobie takie "kobiece" drobiazgi.

Ja proponuję tak:

Lubka pisze na PW jedną listę każdej z nas a my rozkminiamy, co ktora, zebyśmy się nie dublowaly.

Dobrze gadam?

Jakiś czas temu pod zdjęciem śp Piotra Radonia na fb (akcja zbierania na wózek), pamiętam jak ktoś pisał, że ma do oddania wózek w dobrym stanie. Mogę odszukać i podać namiary, może jeszcze aktualne? To było jakoś w październiku.

[hebanowe noce]

Jeśli ktoś chciałby pomóc w organizacji paczki dla chłopca, który walczy z jednym z najcięższych nowotworów wieku dziecięcego to zapraszam do kontaktu. Inicjatywa nie ma nic wspólnego ze szlachetną paczką. Chłopca staramy się wspierać od ponad roku. Jego mama wychowuje go sama. Ogólnie - nie przelewa im się, bo potrzebują 600 tys na terapię (nie będę jej wymieniać ze względu na zachowanie anonimowości chłopca), zbieraja w fundacji, ale końca nie widać. Chłopak ma 14 lat i jak to chłopak - interesuje się samochodami i grami. Chcemy kupić mu prezent, a także coś jego mamie oraz wysłać jakieś drobne rzeczy typu makaron, konserwy, słodycze, herbatę, itd. Wolałabym więcej nie pisać na forum ogólnym. Chcemy, aby ta paczka była niespodzianką. Na razie jest w fazie ustaleń. Jest nas 3 osoby. Jeśli ktoś byłyby zainteresowany tematem to zapraszam na priv.

[201604301943]

Napisane przez Mijanou

Metal Fish,
robienie doktoratu kosztuje spoooorooo. Ale osoba 33 letnia powinna już potrafić łączyć pracę i zdobywanie stopni naukowych. Poza tym, żeby robić doktorat trzeba być czynnym zawodowo ( tutaj mogę się mylić), więc dla mnie utrzymywanie 33 letniego zdrowego chłopa, choćby i doktora ociera się o infantylizację dorosłego męzczyzny.

Nie wiem jak gdzie indziej, ale u mnie na uczelni studia doktoranckie są za darmo. Jednak zdarza się niestety, że brakuje dla tych osób etatów uczelnianych, więc zajęcia ze studentami czy swoje badania prowadzą nieodpłatnie. Jednak nietrudno jest o stypendia. A jeżeli nie jest on na studiach doktoranckich, tylko robi go z wolnej stopy (co generuje koszty), to tym bardziej tego nie rozumiem w opisanej sytuacji.

Napisane przez ttts

A może to typ naukowca? Fizyk w dodatku.

Też się o to obawiałam... Że to taki freak, że nie będzie się nadawał do innej pracy, niż badania naukowe. Ale czy wtedy nie miałby szans na stypendium? To już trochę gdybanie.

[201609102148]

Napisane przez Mijanou

Dziewczyny,
mi się to baaaardzo podoba. Moja Mama pokonała raka i wiem, jak ważne są w chorobie takie "kobiece" drobiazgi.

Ja proponuję tak:

Lubka pisze na PW jedną listę każdej z nas a my rozkminiamy, co ktora, zebyśmy się nie dublowaly.

Dobrze gadam?

Jak dostaniecie jakąś listę to mi tez podrzućcie na wiele mnie nie stać, ale jakiś drobiazg chętnie dorzucę.

[201604181004]

O matko. 33 latek na utrzymaniu schorowanej babci bo studiuhe jest gorszy od kastrata

[skazana_na_bluesa]

Napisane przez metal_fish

Nie wiem jak gdzie indziej, ale u mnie na uczelni studia doktoranckie są za darmo. Jednak zdarza się niestety, że brakuje dla tych osób etatów uczelnianych, więc zajęcia ze studentami czy swoje badania prowadzą nieodpłatnie. Jednak nietrudno jest o stypendia. A jeżeli nie jest on na studiach doktoranckich, tylko robi go z wolnej stopy (co generuje koszty), to tym bardziej tego nie rozumiem w opisanej sytuacji.


Też się o to obawiałam... Że to taki freak, że nie będzie się nadawał do innej pracy, niż badania naukowe. Ale czy wtedy nie miałby szans na stypendium? To już trochę gdybanie.

na mojej alma mater nie wszyscy doktoranci otrzymują stypendia.
ze względu na badania, zajęcia ze studentami i swoje zajęcia, a także dorabianie w lecznicy uczelnianej, chodzą jak małe samochodziki
nie wszyscy dostają też granty na badania, więc atmosfera na uczelni jest specyficzna.

[201607121236]

Napisane przez lubka40

Przede wszystkim witam ciepło, bo jestem nowa na forum i debiutuję tym wpisem. Mam na imie Monika, ale lubie być Lubką , stad moj nick. Mam 40 lat. Poczytałam sobie Wasze wypowiedzi i... smutno mi, straszno i do niczego w ogóle. Jestem po tej drugiej stronie. Potrzebuję pomocy. Trudno mi o nią, bo nie jestem dzieckiem, nie mam dzieci, mąż nie siedzi. Tego, czego też nie mam, to odwagi do proszenia o pomoc. Próbowałam, ale zawsze wtedy zamiast niej dostawałam dobre rady- prośba o wózek- kup na allegro, ubrania- po co ci to, skoro siedzisz w domu, jedzenie - to już żebranina, środki czystości- mydło wystarczy. A tak w ogóle to nie narzekaj- masz internet, to cię stac i na leki. A że leki 500 zł miesiecznie? Idź do opieki. A że kryterium dochdowe przekroczone o 200 zł? N0o to bogata jesteś. Poszłam do opieki. Kupują mi te leki. Na razie, póki można. Mam wspaniałą panią do pomocy na 2 godziny. Dzieki temu mąż zarabia te kokosy z najniższej palmy. Pieluchy i cwniki kupuje mama emerytka. Dobra mama. Mam więc wszystko. Mam też wyższe wykształcenie, prawie skonczony doktorat i masę chorób. Mam też pecha, Nie mam marzeń. bo boję się ludzi, którzy mogą mi je odebrać. Nie mam zimowych butów, ale co tam. Ostatni raz kupiłam sobie ciuch w lumpeksie 2 lata temu. Pizamę. Śpię w starych koszulkach meza, bo ta pizama jest "wyjściowa", do szpitala. Kiedyś marzylam o szmince. Miałam kupić ją wtedy, gdy moje zeby zniszczone chorobą, wyleczę do konca. Nie mam ani jednego zeba. Słowo. Trzeba było usunac wszystkie. Zlitowała się nade mną pani dentystka. Wcisnęła mnie w darmową kolejke i za tydzień będę miała cały garnitur zebów. Nie stać mnie na szminkę. Wyglądam jak patologia- ważę 38 kilo, bez zębów, ze zmianami skórnymi. Nie jestem patologią. Mam męża,ktory pracuje tyle, by móc się mną zająć. Nie mówcie o przyjaciołach,po 10latach choroby nie ma przyjaciół. Jest strach, czy nie odetna mi pradu panowie z elektrowni. I czy znów nie usłyszę dobrych rad i pytań za plecami, czy przypadkiem to nie wina jej samej, bo widziałam ją jak piła pepsi (niezdrowa i droga, wody nie może?),okno ma czesto otwarte i jeszcze pieluchy jednorazowe jak u dziecka. No tak patologia i wyłudzacze.

Bardzo ci wspolczuje:-( z jakiego miasta jestes?
Prosze o info na Pw gdyby byla organizowana pomoc dla lubej40

[Luba]

Dziewczyny, a skad wiecie, ze Lubka napisala prawde? A moze to jedna z nastoletnich "rumianych buziek" umiala napisac cos co wiedziala, ze Was chwyci za serce?
Sorry Lubka, nie, nie mysle, ze klamiesz, ale po prostu chcialam powiedziec, ze serio Dziewczyny, nie mozna wierzyc w kazda niesprawdzona historie. A w SZP mozna pomagac lub nie, ale tam przynajmniej wiemy, ze jesli ktos napisze, ze nie ma zebow, to faktycznie nie ma zebow, bo pare osob to widzialo na wlasne oczy, w tym wolontariusz, ktory to opisuje.

Zadziwia mnie w tym watku to, ze z jednej strony wysmiewane sa czasem osoby, ktore wysmiane byc nie powinny a jednoczesnie wystarczy napisac lzawa historie i otrzymac pomoc od wizazanek.
Dziewczyny, to Wy jestescie naiwne czy nie?

Lubka, jakich cewnikow uzywasz? I musisz uzywac i pieluch i cewnikow? Sory, ze tak dopytuje, ale mam chorego meza i wiem, ze cewnik to nie jest dobre rozwiazanie.

[ajah]

Napisane przez Luba

Dziewczyny, a skad wiecie, ze Lubka napisala prawde? A moze to jedna z nastoletnich "rumianych buziek" umiala napisac cos co wiedziala, ze Was chwyci za serce?
Sorry Lubka, nie, nie mysle, ze klamiesz, ale po prostu chcialam powiedziec, ze serio Dziewczyny, nie mozna wierzyc w kazda niesprawdzona historie. A w SZP mozna pomagac lub nie, ale tam przynajmniej wiemy, ze jesli ktos napisze, ze nie ma zebow, to faktycznie nie ma zebow, bo pare osob to widzialo na wlasne oczy, w tym wolontariusz, ktory to opisuje.

Zadziwia mnie w tym watku to, ze z jednej strony wysmiewane sa czasem osoby, ktore wysmiane byc nie powinny a jednoczesnie wystarczy napisac lzawa historie i otrzymac pomoc od wizazanek.
Dziewczyny, to Wy jestescie naiwne czy nie?

Lubka, jakich cewnikow uzywasz? I musisz uzywac i pieluch i cewnikow? Sory, ze tak dopytuje, ale mam chorego meza i wiem, ze cewnik to nie jest dobre rozwiazanie.

Luba ładnie napisałaś, sama nie ujęłabym tego lepiej.
Bardzo się zgadzam.

[winter76]

Ech, już wczoraj miałam napisać, że podejrzane są dla mnie osoby co specjalnie założyły konto, żeby tu opisać swoje historie.
Za bardzo to wszystko oczywiste, sorry

[GrumpyCat]

Luba to była twoja historia tak? No cóż człowiek naiwny nic nie poradzę.

[Luba]

Napisane przez GrumpyCat

Luba to była twoja historia tak? No cóż człowiek naiwny nic nie poradzę.

Zeby nie bylo nieporozumien, to NIE moja historia.

[WhiteCherry]

zgadzam się z Lubą dziewczyny, jesteście zbyt naiwne.
nagle pojawia się ktoś z nowo założonym kontem, zaskakująco tuż po fali postów o kinguni, tym razem serwuje historyjkę łapiącą za serce - a wy to łykacie od razu, chcecie coś wysyłać itp. a może to troll? w sumie, troll też by się z darmowych kosmetyków ucieszył :P

[Luba]

Naprawde czasem ten watek nie jest fajny, lecicie na wszytskich rowno, usilujecie zgrywac twardzielki "dzieci mi nie szkoda, emerytow mi nie szkoda", chcecie ludzi uczyc jak nalezy "pomagac madrze"
A nagle okazuje sie, ze same cos nie bardzo z tym madrym pomaganiem.

Troche tak prosto z mostu napisalam, moze powinnam to troche bardziej "owinac w bawelne", ale po prostu takie mam odczucia czytajac ten watek.
Owszem, czasem macie racje, sa w SZP wielkie niedociagniecia organizacyjne i pewnie niektorym rodzinom nie nalezy sie pomoc, to racja.
Ale zdarza sie tez, ze sie zapedzacie.

[cornflower_girl]

Napisane przez Marbella85

Opis rodziny Pani Ania (28 l.) samotnie wychowuje córkę Różę (4 l.) od kiedy to jej mąż trafił do aresztu za niespłacanie zaciągniętych przez niego kredytów.
Na co co dzień Pani Ania zajmuje się córeczką, jest osobą bezrobotną. (...)
Szczególne upominki:
Pytając o to, co dziewczynka chciałby dostać od Świętego Mikołaja Różyczka odpowiedziała, że zabawkę Robota psa i lalkę Arielkę. Pani Anna nie prosiła o nic, najważniejsze jest dla niej by spełniły się marzenia dziecka, natomiast ucieszył by ją na pewno skromny prezent w postaci perfum.

A reszta to patologia.

Widzę, że w tej rodzinie dochody są bardzo małe, być może nie udało się załatwić przedszkola, sytuacja jest bardzo niejasno opisana. Ale jestem daleka od nazywania matki z dzieckiem patologią...
1. Nie powinno się winić partnerki i dziecka za błędy tego pana. Mogła nie wiedzieć.
2. Wg mnie wolontariusz dał ciała, bo sytuacja budzi wiele wątpliwości, czy to się tak da, czy nie da. Trochę za mało wiedzy o życiu
3. Perfumy dla pani - pisałam wcześniej, że dla wielu wolontariuszy perfumy to nie wysokopółkowe Diory i Szanele, tylko zapachy typu Adidas, Avon, które nie kosztują majątku i mieszczą się a kategorii drobiazgu. Poza tym prosi po zastanowieniu - bywa, że wolontariusze wypisują te specjalne upominki trochę na siłę. Inna sprawa - czym się różni słonik na szczęście czy książka dla starszej pani od takiego zapachu, jeśli wszystkie te rzeczy kosztują mniej więcej podobnie?

Napisane przez Nimfa20

Mam ok. 90 letnią sąsiadkę.(...)

Więc masz trochę racji, że niektóre starsze osoby nie są takie niewinne , jakby się wydawało

Nie do końca rozumiem ten przedostatni paragraf o wypięciu się rodziny na Was
Myślę, że należy oddzielić zachowanie starszej pani względem rodziny i jej życiowych wyborów, a jej zachowania w domu (budzącego obrzydzenie) - często tak jest przez chorobę, zmiany w psychice. Dopóki nie masz do czynienia z opieką nad osobą starszą i chorą, to możesz potępiać - ale weź pod poprawkę, że to choroba.

Napisane przez Luba

Dziewczyny, a skad wiecie, ze Lubka napisala prawde? A moze to jedna z nastoletnich "rumianych buziek" umiala napisac cos co wiedziala, ze Was chwyci za serce?
Sorry Lubka, nie, nie mysle, ze klamiesz, ale po prostu chcialam powiedziec, ze serio Dziewczyny, nie mozna wierzyc w kazda niesprawdzona historie. A w SZP mozna pomagac lub nie, ale tam przynajmniej wiemy, ze jesli ktos napisze, ze nie ma zebow, to faktycznie nie ma zebow, bo pare osob to widzialo na wlasne oczy, w tym wolontariusz, ktory to opisuje.

Zadziwia mnie w tym watku to, ze z jednej strony wysmiewane sa czasem osoby, ktore wysmiane byc nie powinny a jednoczesnie wystarczy napisac lzawa historie i otrzymac pomoc od wizazanek.
Dziewczyny, to Wy jestescie naiwne czy nie?

Zgadzam się
Sytuacji Lubki współczuję, ale nie umiem zweryfikować. Gdyby była pod opieką jakiejś fundacji (na pewno są takie), czy nawet SzP byłoby prościej.

Napisane przez Marbella85

Oprócz tego Pani Maria ma na utrzymaniu wnuka Marcina, który obecnie kontynuuje naukę na Wydziale Fizyki - stara się o tytuł doktora. Co przysparza jej dodatkowe wydatki, z którymi sama nie jest sobie w stanie poradzić.

Czemu 33 letni wnuk nie pójdzie do pracy? Jakie to wydatki mogą być w związku z doktoratem?

Żywot doktoranta - naprawdę stypendia bywają marne. Co do wydatków - książki zapewne, literatura branżowa czy kupno jedzenia, wyższe rachunki.
Niemniej jednak naprawdę bym się zastanawiała na miejscu wnuka, czy nei znaleźć jakiejś dorywczej nawet pracy. I czy zostanie na uczelni ma sens, bo za kilka lat będziemy miec opis "Pani Maria ma na utrzymaniu wnuka Marcina, który jest doktorem na uczelni"

[ona15190]

hej dziewczyny

założyłam tu dzisiaj konto żeby w końcu skomentować projekt szlachetnej paczki i wylać to co leży mi na sercu. Do 2010 r byłam zdrową dziewczyną która studiowała miała kochającego chłopaka ładny dom i przejmowała się jedynie losem zwierząt bo tak jak większości tu ludzi mi nigdy nie było żal. I jeden moment który zmienił moje całe życie uświadomił mi również że punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Najpierw zachorowałam na zapalenie mózgu, malutki kleszcz zmienił całe moje życie, pół roku później zmarła mi mama na raka a ja dostałam martwicy obu kości biodrowych później padaczka i to wszystko przez boleriozę spowodowaną małym kleszczem.. nadal został mi ładny dom chociaż większość rzeczy musieliśy sprzedać żeby starczyło na opiekę lekarską. W tym roku po raz pierwszy wolontariusze ze szlachetnej paczki zapukali do mnie... pierwsze co zrobiłam po ich wizycie to sprawdzenie for internetowych na czym ta akcja właściwie polega.. i strasznie żałuje że to zrobiłam..przez to czuje się jak żebraczka która jedyne o co poprosiła to o karnet na basen ponieważ to może przywrócić mi sprawność w jednej z operowanych nóg. Wolontariusze sami namawiali mnie na to żeby poprosić o wyjątkowy prezent dla siebie.. i poprosiłam. o buty dla taty który rezygnuje z wszystkiego żeby tylko mi pomóc. Błagam nie oceniajcie nikogo z tej listy, bo ktoś to może przeczytać i zrobicie mu tym niewyobrażalną krzywdę. Nie mam dzieci jestem tylko ja i tata ale nie sądzę że przez to że nie jestem "dzieciorobem"- jak to niektóre z was określaja zasługuje na pomoc bardziej od innych.

[winter76]

No i mamy wysyp " łzawych historyjek " Myslę, że już nikt tu się nie nabierze, więc może darujemy sobie odpowiadanie?

[Chatul]

Napisane przez ona15190

hej dziewczyny

założyłam tu dzisiaj konto żeby w końcu skomentować projekt szlachetnej paczki i wylać to co leży mi na sercu. Do 2010 r byłam zdrową dziewczyną która studiowała miała kochającego chłopaka ładny dom i przejmowała się jedynie losem zwierząt bo tak jak większości tu ludzi mi nigdy nie było żal. I jeden moment który zmienił moje całe życie uświadomił mi również że punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Najpierw zachorowałam na zapalenie mózgu, malutki kleszcz zmienił całe moje życie, pół roku później zmarła mi mama na raka a ja dostałam martwicy obu kości biodrowych później padaczka i to wszystko przez boleriozę spowodowaną małym kleszczem.. nadal został mi ładny dom chociaż większość rzeczy musieliśy sprzedać żeby starczyło na opiekę lekarską. W tym roku po raz pierwszy wolontariusze ze szlachetnej paczki zapukali do mnie... pierwsze co zrobiłam po ich wizycie to sprawdzenie for internetowych na czym ta akcja właściwie polega.. i strasznie żałuje że to zrobiłam..przez to czuje się jak żebraczka która jedyne o co poprosiła to o karnet na basen ponieważ to może przywrócić mi sprawność w jednej z operowanych nóg. Wolontariusze sami namawiali mnie na to żeby poprosić o wyjątkowy prezent dla siebie.. i poprosiłam. o buty dla taty który rezygnuje z wszystkiego żeby tylko mi pomóc. Błagam nie oceniajcie nikogo z tej listy, bo ktoś to może przeczytać i zrobicie mu tym niewyobrażalną krzywdę.

Wszystkie opinie i oceny, które się pojawiają w tym wątku, są wystawiane na podstawie samych opisów zamieszczanych w Szlachetnej Paczce. Zresztą wielokrotnie już było tutaj mówione, że bywa, że opis w żaden sposób nie oddaje faktycznej sytuacji rodziny. To na pewno bardzo przykre, kiedy opis przekłamuje sytuację, ale w takiej sytuacji lepiej zgłosić sprawę do Szlachetnej Paczki i poprosić o przeredagowanie opisu niż prosić internautów, żeby nie wydawali sądów na temat konkretnej, opisanej przez wolontariusza sytuacji. Zwłaszcza, że rodziny w Szlachetnej Paczce są anonimowe i na dobrą sprawę nikt tutaj nie wie, kogo dotyczy dany opis.

Nie mam dzieci jestem tylko ja i tata ale nie sądzę że przez to że nie jestem "dzieciorobem"- jak to niektóre z was określaja zasługuje na pomoc bardziej od innych.

Według mnie akurat jest gigantyczna różnica między osobą, która ma trudną sytuację z powodu chorób czy innych wypadków losowych, a osobą, która podejmuje w swoim życiu szereg błędnych decyzji. Niestety, jeśli ktoś mieszka w malutkim mieszkaniu, to powinien mieć świadomość, że nie są to warunki do wychowywania gromadki dzieci. A jeśli ktoś mieszkający w kawalerce powołuje na świat np. siedmioro dzieci, to według mnie postępuje bardzo nierozsądnie i nieodpowiedzialnie i w gruncie rzeczy samodzielnie pogarsza swoją sytuację życiową.

[ona15190]

Napisane przez winter76

No i mamy wysyp " łzawych historyjek " Myslę, że już nikt tu się nie nabierze, więc może darujemy sobie odpowiadanie?

Właśnie o takim typie ludzi mówię;p Gratulacje

Czy ja powiedziałam że czegoś chce? znalazł się darczyńca który sfinansował mi karnet więc niczego nie oczekuję. Zwracam tylko uwagę na to że każdy zasługuje na pomoc a przez takie gadanie ludzie zniechęcają się do otwartego mówienia o swoich problemach

---------- Dopisano o 11:36 ---------- Poprzedni post napisano o 11:33 ----------

Właśnie z tego co wiem to wolontariusze szukają rodzin które zasługują na taką pomoc..nie można chyba samemu zgłosić się do szlachetnej paczki.