Kult dzieciątka - dzieci ważniejsze od dorosłych.

[201604130936]

Napisane przez OYE

Pani H. juz zyje 70 lat, wiele doswiadczyla zycia. Trzeba szanse dac tez nowemu zyciu. W idealnym swiecie dla kazdego by starczylo ale wiadomoz e w takim nie zyjemy

---------- Dopisano o 12:44 ---------- Poprzedni post napisano o 12:43 ----------



ani troche nie to samo. Tylko chyba to rodzic moze zrozumiec

Jak juz mamy mowic kto rozumie kto nie, to raczej rodzic ktory sam stracil dziecko i rodzics jak sam byl dzieckiem. Bo niby skąd by wiedział czy jest porównanie czy nie.

[semprebambino]

A traume po stracie rodzica tylko dziecko może zrozumieć. I może to zabrzmi absurdalnie ale dziecko można mieć następne i jeszcze następne - rodziców nie. Po śmierci bliźniaków urodziłam się ja, potem moja siostra - może to im dodało siły i pomogło się uporać ze stratą

[201609102148]

Napisane przez harleyka

Argument traumy po dziecku jest slaby. Jakby dziecko po stracie rodzica jej niby miałoby nie mieć wcale.

Argument jest mt głupi, fakt. Ale.
Dzieci z reguły lepiej znoszą wszelkie traumy. I jakby od narodzin dorastają do samodzielności. Dorosłego człowieka na stratę dziecka nic nie może przygotować, pewnie dlatego to zawsze największy z możliwych dramatów. W dodatku osieroconym dzieckiem zajmują się wszyscy naokoło, ciotki, rodzice zastępczy, dziadkowie etc jakoś starają się zapełnić lukę. Rodzicami bez dzieci nikt sie tak nie przejmuje.

Jesli chodzi o wypadki- dziecko ma pierwszeństwo pomocy zwyczajnie dlatego, ze mniej jest w stanie znieść; szybciej niż dorosły się wykrwawi, wyziębi itd.

[phideaux]

Co do tematu. Ja nie cierpię dwóch sytuacji:

1) dziecko w centrum zainteresowania. Jeśli w towarzystwie znajdzie się dziecko, jest taki ogólny ''przymus'', że trzeba ciągle o nim gadać, zwracać uwagę, zachwycać. To tylko dziecko :p Nie jestem matką, nie przepadam za obcymi dziećmi, więc zwykle flaki mi się przewracają i jestem megaznudzona

2) dorośli, którzy próbują rozmawiać i dziecko, które wyje/piszczy/marudzi, słowem robi wszystko, żeby zwrócić na siebie uwagę, a rodzice kompletnie nie reagują. Wiem, że niektórzy mają taką taktykę ''ignoruj, a przestanie'', ale na moje oko to w ogóle nie działa :P Mnie osobiście głowa pęka po takich próbach rozmowy przerywanych piskami

[OYE]

Napisane przez harleyka

Jak juz mamy mowic kto rozumie kto nie, to raczej rodzic ktory sam stracil dziecko i rodzics jak sam byl dzieckiem. Bo niby skąd by wiedział czy jest porównanie czy nie.

osobiscie nie wyobrazam sobie starty dziecka a rodzica juz tak. calkiem co innego

[_Mia]

Napisane przez cava

Ty tez jesteś mniej wydajna niż potencjalny facet. Mniej dźwigniesz, mniej dzieci naprodukujesz, takie tam.

Właśnie takiego typu kalkulacje, biorące pod uwagę tylko to ile można z danej jednostki "wycisnać" świadczą o dziczeniu społeczeństwa.
Przestają mieć znaczenie uczucia wyższe, liczy się tylko zysk. Prawo dżungli w nowym wydaniu.


Czy naprawdę trzeba komuś odbierać, żeby standard opieki społecznej dla innych uczynić wyższym?
Chodzi o równanie w dół czy o podciąganie tam gdzie jest gorzej?

No właśnie, ta akurat uwaga nie była nic lepsza, niż ratowanie kobiet przed mężczyznami, czy pierwszeństwo dzieciaków w onkologu. I tu, i tu wartościowanie życia ludzkiego. Tego nie powinno być.

[semprebambino]

Może dlatego że jesteś dorosła, jakbyś była 10-letnim osieroconym dzieckiem mówiła byś inaczej

[_Mia]

Napisane przez OYE

osobiscie nie wyobrazam sobie starty dziecka a rodzica juz tak. calkiem co innego

Nie jest Ci trochę smutno, że to dziecko dla którego się poświęcasz, może kiedyś powiedzieć tak samo o Tobie? Coś na styl, że 'ooo jak matka OYE kipnie, no to tam trudno, kolej rzeczy"?

[OYE]

Napisane przez semprebambino

Może dlatego że jesteś dorosła, jakbyś była 10-letnim osieroconym dzieckiem mówiła byś inaczej

jak juz ktos pisal tym dzieckiem zajma sie wszyscy i w wiekszosci czasu ma jeszcze drugiego rodzica. oczywiscie ze bedzie to tragiczne dla niego ale calkiem co innego jak stracone dziecko dla rodzicow.

[201604130936]

Napisane przez _Mia

No właśnie, ta akurat uwaga nie była nic lepsza, niż ratowanie kobiet przed mężczyznami, czy pierwszeństwo dzieciaków w onkologu. I tu, i tu wartościowanie życia ludzkiego. Tego nie powinno być.

No i to jest sedno dyskusji. Nie wartosciujmy zycis dziecka jako lepsze. Wszyscy powinni miec takie samo prawo.

A nie absurdalne argumenty "to co mam z dzieckiem do lekarza nie chodzic"

[magdalenka2]

Napisane przez summer_overture

Ja wiem - że sobie rekompensujemy brak dziecka

no tak, bo Wy przecież bardzo chcecie mieć dziecko tylko nie chcecie się do tego przyznać..

[semprebambino]

Ale to nie chodzi o to żeby dzieckiem miał się kto zająć tylko o strate rodzica którego się kocha. Nie jednemu nastolatkowi świat się zawalił po śmierci rodzica.

[OYE]

Napisane przez _Mia

Nie jest Ci trochę smutno, że to dziecko dla którego się poświęcasz, może kiedyś powiedzieć tak samo o Tobie? Coś na styl, że 'ooo jak matka OYE kipnie, no to tam trudno, kolej rzeczy"?

ale ja nie pisalam ze nie bedzie mi smutno tylko ze jestem w stanie to sobie wyobrazic bo wiem ze to kolej rzeczy, czesc zycia i wiem ze to przyjdzie. Na smierc wlasnego dziecka nie jestem gotowa, i rozumiem ze moje dzieci tez kiedys beda tak sie czuly to normalne. To chyba tylko rodzic jest wstanie zrozumiec

[201604191001]

[1=749d3470e67da5a340716cf 11c99d98c9d41692a_5eab587 331573;49204459]Chyba po to leczy się dzieci, jako dzieci, żeby nie trzeba ich było ich leczyć jako dorosłych.

Ja mam chorego 9-latka. Z wszystkimi badaniami, diagnozami i leczeniem powinnam czekać do 18 ?[/QUOTE]

Powaliła mnie twoja logika.
Nie. Masz leczyć 9-latka. Ale chciałabym, by równie chętnie i intensywnie leczono również 19 i 29-latka. Nic dla twojego dziecka nie chcę gorzej. Chcę dla starszych lepiej niż mają teraz, a mają gorzej niż dziewięciolatek. Rozumiesz?

[Eva888]

A moim zdaniem dziecko dopóki nie jest dorosłym jest niewinne gdyż nie potrafi czynić perfidnie tyle zła co niektórzy dorośli ,jest tez słabsze i postępuje często nieświadomie ,kazdy z nas był dzieckiem,ono samo sie nie uratuje a dorosły moze ruszyć głowa i sobie sam pomoc w niektórych sytuacjach

[Midnight___]

Napisane przez hardgirl123

śmiem się z Tobą zgodzić - chory dorosły lub dorosły z wypadku też potrzebuje pomocy - bo na utrzymanie tych dzieciątek zarabia. dziecko jrest słabsze to- fakt, ale ponoć się ratuje od najbardziej do najmniej poszkodowanego. Ale każdy chce żyć i być uratowany.
Jak się obudzi dzieciątko to pretensje/p olicja/afera itp, ale dzieciątko sobie dalej zaśnie i będzie spało do południa, a jak np. jakieś debile drą japy na klatce od 23.00 do 4.00 w nocy i dorosły się obudzi to już ok - bo to dorosłego wina że mieszka w bloku albo nie ma stoperów do uszu! A niewyspany dorosły to niewydajny w pracy dorosły!
I bezstresowe wychowanie też mnie wkurza! i nieszczepienie dzieciątek też!

oj taaaaak ... mam alergie na te nawiedzone anty szczepionkowe sekty.

[OYE]

Napisane przez _Judith_

Powaliła mnie twoja logika.
Nie. Masz leczyć 9-latka. Ale chciałabym, by równie chętnie i intensywnie leczono również 19 i 29-latka. Nic dla twojego dziecka nie chcę gorzej. Chcę dla starszych lepiej niż mają teraz, a mają gorzej niż dziewięciolatek. Rozumiesz?

ale te 9 latki maja chyba tylko lepiej dlatego ze ktos prywatny daje pieniadze dla roznych fundacji. Masz plan zakaldac fundacje dla straszych?

[WackelDackel]

Ja wiem. Raczej jak chodzi o tzw. polską służbę zdrowia, to wszyscy mamy przewalone, bez względu na wiek. Dzieci też. Dzieci też odsyłają od Annasza do Kajfasza, odmawiają zrobienia podstawowych badań, lekceważą objawy zgłaszane przez rodziców itd. itp. Ile dzieciaków już zmarło w związku z powyższym...

[semprebambino]

Taka fundacja nie będzie miała raczej powodzenia, no w końcu kult dzieciątka. Ale fajnie by było jakby ktoś spróbował

[magdalenka2]

Napisane przez phideaux

Co do tematu. Ja nie cierpię dwóch sytuacji:

1) dziecko w centrum zainteresowania. Jeśli w towarzystwie znajdzie się dziecko, jest taki ogólny ''przymus'', że trzeba ciągle o nim gadać, zwracać uwagę, zachwycać. To tylko dziecko :p Nie jestem matką, nie przepadam za obcymi dziećmi, więc zwykle flaki mi się przewracają i jestem megaznudzona

2) dorośli, którzy próbują rozmawiać i dziecko, które wyje/piszczy/marudzi, słowem robi wszystko, żeby zwrócić na siebie uwagę, a rodzice kompletnie nie reagują. Wiem, że niektórzy mają taką taktykę ''ignoruj, a przestanie'', ale na moje oko to w ogóle nie działa :P Mnie osobiście głowa pęka po takich próbach rozmowy przerywanych piskami

ja mam tak samo...jak przyjeżdża do nas rodzinka z małym dzieckiem, z którą rzadko się widzimy to najpierw jest obowiązkowe kilkugodzinne zachwycanie się małym.. aż mi się coś robi jak muszę w tym brać udział, szczęka mnie boli od sztucznego uśmiechania się i tylko marzę, żeby stamtąd uciec.. no bo ileż można się zachwycać małym dzieckiem? ok, pierwszy raz jak go widzieliśmy to rozumiem, ale za każdym razem? i tak do urzygu..
a już nóż mi się w kieszeni otwiera jak słyszę teksty rodziców: a pokaż cioci jak ładnie mówisz mama, a powiedz wierszyk, zaśpiewaj piosenkę itd.. jak w cyrku normalnie, tresowane małpki...

[OYE]

Napisane przez semprebambino

Taka fundacja nie będzie miała raczej powodzenia, no w końcu kult dzieciątka. Ale fajnie by było jakby ktoś spróbował

ktos....najlepiej sie ogladac na kogos, jak ci to tak bardzo przeszkadza to moze warto mniej narzekac a wiecej dzialac

[semprebambino]

Może kiedyś, gdzie napisałam że na pewno nie będę to ja? na razie mam swoją rodzinę która potrzebuje pomocy i nie dostanie żadnego wsparcia z zewnątrz i tym się zajmuje

[delfix10]

Napisane przez magdalenka2

ja mam tak samo...jak przyjeżdża do nas rodzinka z małym dzieckiem, z którą rzadko się widzimy to najpierw jest obowiązkowe kilkugodzinne zachwycanie się małym.. aż mi się coś robi jak muszę w tym brać udział, szczęka mnie boli od sztucznego uśmiechania się i tylko marzę, żeby stamtąd uciec.. no bo ileż można się zachwycać małym dzieckiem? ok, pierwszy raz jak go widzieliśmy to rozumiem, ale za każdym razem? i tak do urzygu..
a już nóż mi się w kieszeni otwiera jak słyszę teksty rodziców: a pokaż cioci jak ładnie mówisz mama, a powiedz wierszyk, zaśpiewaj piosenkę itd.. jak w cyrku normalnie, tresowane małpki...

Jezu u mnie jest dokładnie to samo ,rodzina mojego tża strasznie się zachwyca dziećmi dlatego nie na widzę tam jeździć na Święta

[201609102148]

Napisane przez _Judith_

Powaliła mnie twoja logika.


Nie. Masz leczyć 9-latka. Ale chciałabym, by równie chętnie i intensywnie leczono również 19 i 29-latka. Nic dla twojego dziecka nie chcę gorzej. Chcę dla starszych lepiej niż mają teraz, a mają gorzej niż dziewięciolatek. Rozumiesz?

To jest niestety pragmatyzm. Przykładowo dzieci lepiej rokują po przeszczepie nerki. Liczba nerek, które możemy przeszczepić, jest tak jakby mocno ograniczona- logiczne, ze dostaną je ci, u których jest większe prawdopodobieństwo wyleczenia. Nie ma to nic wspólnego z kultem dzieciątka.

[Wieszczka]

Mnie wkurza coś w stylu: "wszystko mi wolno, w ogóle to z drogi, bo złota kareta aka wózek z moim dzieckiem aka księciem/księżniczką nadjeżdża". Kiedyś wózek zostawiało się przed sklepem, teraz nie - teraz jeździ się po sklepach, wszystkich od spożywczych poprzez odzieżowe. To może być uciążliwe dla innych klientów. Miałam kiedyś niemiłą sytuację, w której zostałam przyciśnięta do ściany budynku przez kobietę z wózkiem, którym niemal najechała mojemu psu na łapę, kompletnie ignorując ten fakt. Dość ordynarnie zapytałam ją, czy mnie nie widziała i czy nie zauważyła, że niemal przejechała mojego psa (jest mały). Na to mamuśka odparła: "yyyy ale ja mam dziecko".

Nie lubię publicznego ostentacyjnego karmienia piersią. A jakbym nie mając dziecka wyciągnęła pierś np w restauracji? Oj chyba byłby mandat, bo to obnażanie się i nie każdy naokoło chce moją pierś oglądać zapewne. No właśnie i ja też cudzych piersi oglądać nie chcę. Kiedy zajmowałam się dzieckiem kuzynki miałam dla niego zawsze butelkę i tak go karmiłam, jak widać można.

Wkurza mnie też rozpieszczanie dzieci komplementami - nie chodzi o budowanie pewności siebie, ale o stwierdzanie, że dziecko jest najpiękniejsze i najmądrzejsze, a w rzeczywistości różnie to bywa. Męczące jest dla mnie słuchanie, że np dwulatek, który zna kilka słów jest "genialny". Wiem, że każdy się cieszy, no ale ludzie bądźmy poważni - to normalne i tak ma być, że mówi, jakby nie mówił to byłoby cokolwiek dziwne

Zapomniałabym wspomnieć, że dzieciom wolno bić zwierzaki, bo "one się tak tylko bawią" - ile razy widziałam okropne dzieci ciągnące kota za ogon, albo bijące czy szarpiące psa, a rodzice uważają, że to nic złego, bo to taka zabawa - akurat, widać kiedy dziecko głaszcze a kiedy bije.

Wiem, że ten post może przyczynić się jak kij w mrowisku, nie zrozumcie mnie źle, ja chcę mieć dziecko, ale nie mam zamiaru nim męczyć całego otoczenia.

[magdalenka2]

Napisane przez delfix10

Jezu u mnie jest dokładnie to samo ,rodzina mojego tża strasznie się zachwyca dziećmi dlatego nie na widzę tam jeździć na Święta

dlatego my jedziemy na święta do mnie ja bym po prostu nie zniosła tych ochów i achów, normalnie jakby to był ósmy cud świata..
ja rozumiem, że dla rodziców on jest najpiękniejszy, najmądrzejszy i w ogóle naj, i to jest ok, ale czemu reszta rodziny musi się nim tak zachwycać? jak kiedy ośmieliłam się wyjść z pokoju po pół godziny tych zachwytów i poszłam sobie coś robić to była obraza...

[201604130936]

Ej. Nie róbcie z tego drugiego watku o OZM

[019cbfde5cc6e455fa19b011903180c9b735c7f6]

Napisane przez Wieszczka

Kiedyś wózek zostawiało się przed sklepem, teraz nie - teraz jeździ się po sklepach, wszystkich od spożywczych poprzez odzieżowe.

i przykuć trzema łańcuchami, żeby nóg nie dostał

[magdalenka2]

Napisane przez Wieszczka

Mnie wkurza coś w stylu: "wszystko mi wolno, w ogóle to z drogi, bo złota kareta aka wózek z moim dzieckiem aka księciem/księżniczką nadjeżdża". Kiedyś wózek zostawiało się przed sklepem, teraz nie - teraz jeździ się po sklepach, wszystkich od spożywczych poprzez odzieżowe. To może być uciążliwe dla innych klientów. Miałam kiedyś niemiłą sytuację, w której zostałam przyciśnięta do ściany budynku przez kobietę z wózkiem, którym niemal najechała mojemu psu na łapę, kompletnie ignorując ten fakt. Dość ordynarnie zapytałam ją, czy mnie nie widziała i czy nie zauważyła, że niemal przejechała mojego psa (jest mały). Na to mamuśka odparła: "yyyy ale ja mam dziecko".

Nie lubię publicznego ostentacyjnego karmienia piersią. A jakbym nie mając dziecka wyciągnęła pierś np w restauracji? Oj chyba byłby mandat, bo to obnażanie się i nie każdy naokoło chce moją pierś oglądać zapewne. No właśnie i ja też cudzych piersi oglądać nie chcę. Kiedy zajmowałam się dzieckiem kuzynki miałam dla niego zawsze butelkę i tak go karmiłam, jak widać można.

Wkurza mnie też rozpieszczanie dzieci komplementami - nie chodzi o budowanie pewności siebie, ale o stwierdzanie, że dziecko jest najpiękniejsze i najmądrzejsze, a w rzeczywistości różnie to bywa. Męczące jest dla mnie słuchanie, że np dwulatek, który zna kilka słów jest "genialny". Wiem, że każdy się cieszy, no ale ludzie bądźmy poważni - to normalne i tak ma być, że mówi, jakby nie mówił to byłoby cokolwiek dziwne

Wiem, że ten post może przyczynić się jak kij w mrowisku, nie zrozumcie mnie źle, ja chcę mieć dziecko, ale nie mam zamiaru nim męczyć całego otoczenia.

ojj tak! mnie to zawsze rozwala jak mama wyciąga pierś w miejscu publicznym i karmi.. pewnie zostanę za to zlinczowana, ale po prostu również nie mam ochoty tego oglądać, a przykład tego mam w rodzince właśnie...dana osoba ostatnio wyciągnęła pierś na imieninach teścia przy stole, przy gościach i zaczęła karmić, no bo to przecież sama rodzina boziu....
wiem, że nie zawsze ma się odosobnione miejsce do karmienia, ale jak jest taka możliwość np. wyjście do innego pokoju, sali, do pokoju matki z dzieckiem to czemu z tego nie korzystać...?

---------- Dopisano o 13:33 ---------- Poprzedni post napisano o 13:32 ----------

i żeby była jasność, nie jestem jakaś anty-dzieciowa całkiem, ja także chcę mieć kiedyś dzieci, ale bez zadręczania wszystkich dookoła

[rousse]

Napisane przez harleyka

Ej. Nie róbcie z tego drugiego watku o OZM

To nie to samo co OZM bo tu mowa też o publicznych instytucjach, nie tylko o rodzicach dzieci