Marcowe Mamy 2015 cz. IX

[crystal25]

Napisane przez antoxa

Wzajemnie Ja za to mam nadzieję, że to będzie moja ostatnia wizyta bo lekarz ostatnio stwierdził, że jeszcze 11.03 będziemy się widzieć



Widziałam lubię takie seriale gdzie do końca nie wiadomo o co chodzi

moze i nie 3mam kciuki za ciebie ja mam ostatnia, a termin mam na 20 marca tp, i do 20 jesli nie urodze, moge codziennie przychodzic sie sprawdzac czy z maluszkiem jest dobrze, a jak do 27 sie nie ruszy to na wywolanie a z ginem nastepna to po porodzie zeby mogl sobie mnie pomacac

[asiulek8]

Napisane przez crystal25

a w tesco ja czesto kupuje w lidlu wlasnie, a te wczoraj to w auchanie nie wiem czy macie taki sklep

Wczoraj w Biedrze widzialam truskawki, ale wygladem nie zachecaly, wypucowane az sie blyszczaly i czerwono zielone. Pewnie bez smaku

Napisane przez olasia

Wspolczuje. Jak sobie z tym poradzilas? Ja nie mam zadnej masci bo mi w aptece nie chcieli sprzedac :/
Ja mam dzisiaj spiety brzuch non stop praktycznie, i bylam chyba juz z milion razy w toalecie, nacisk na pecherz albo na jelita.

Jakis czas krew leciala, ale szybko sie zatamowalo, na szczescie. A masc jakas powinni Ci sprzedac bo ja mam...

Napisane przez KasiaKasiaWiki

jeszcze co zauważyłam to mniejszą ruchliwość małej w brzuszku - wieczorami bardziej i raniutko, w ciągu dnia nie wiele a mam usiąść raz dziennie i liczyć przez godzinę czy było 10 ruchów.

druga rzecz, że palce u rąk mnie bolą w stawach rano jakby zesztywniały

Oooo tak, bolace kosteczki w palcach ja sama butelki z woda bie otworze pierwszy raz. TZ musi mi otwierac, a potem nie dokrecam zebym mogla normalnie jakos zlapac

[tout-petit-fille]

Kochane dopiero usiadłam do komputera, bo trzeba było ogarnąć mieszkanie po przyjeździe z dzidzią, a miałam jeszcze trochę do zrobienia, bo przecież "JESZCZE MAM CZAS DO 19 MARCA"

Przyjechała do mnie mama, więc mamy suuuuuuuuuuuuper cennego gościa, jak się tylko dowiedziała, następnego dnia siedziała już w pociągu agentka
A przez wiele długich lat nigdzie nie wyjeżdżała, dla niej to był ogromny stres na pewno, a tu dzielnie przejechała całą Polskę wszerz

A teraz opis, jak to było u nas:

26 lutego miałam upławy żółto-brązowe, co z resztą trwało kilka dobrych dni. Byłam przekonana z resztą, że tak może być. Ale tego dnia właśnie były one śluzowate. Napisałam więc sms do lekarza prowadzącego ciążę z zapytaniem czy to normalne, czy mam się martwić. Odpisał, żeby jechać na IP, bo jeśli to mój termin, to może malutka już chce na świat.

Nie do końca załapał kto do niego pisze, więc odpisałam, że termin mam na 19 marca, nic mnie nie boli, mam tylko przepowiadacze, nic więcej.
Odpisał, żeby jednak jechać na IP. Zabrałam więc tyłek w troki do łazienki, "zrobiłam się tu i ówdzie na bóstwo", zadzwoniłam do TŻ, że zaplanowałam nam dzień. mieliśmy pojechać właśnie na IP, potem do castoramy po jeszcze trochę materiałów do remontu ( ) i szybko do domu.

Tak szczerze, na IP pojechałam dlatego, że wstyd by mi było po pytaniu lekarza na kolejnej wizycie czy byłam odpowiedzieć, że nie

Plany szybko się jednak zmieniły. Na IP podłączono mnie pod KTG - pierwsze w ciąży- i okazało się, że przy skurczach tętno malutkiej spada. Szok.
Zabrano mnie więc na oddział porodowy, gdzie jeszcze raz na dłużej podpięto mnie pod KTG i podano oksytocynę aby sprawdzić, jak pod jej wpływem będzie zachowywać się płód.


Nie ominę przebojów z założeniem mi wenflonu, bo to była czysta komedia. TŻ lał ze mnie, że takich min jeszcze u mnie nie widział. Najpierw pielęgniarka próbowała w połowie przedramienia. Wbiła się, ale nie znalazła żyły. FU!!
Potem na dłoni. Pękła jej żyła!!! O MATKO!!

Już byłam spocona i wku*&^%$, chciałam uciekać od tej terrorystki;P Zawołała inną pielęgniarkę do pomocy, a ta wbiła mi się w zgięcie ręki i wielka ulga. Masakra.

Po tej akcji przez chwilę marzyłam, żeby tego dnia rodzić, żeby jeszcze raz tego nie przechodzić

Wracając do KTG i podania oksytocyny. Okazało się, że sytuacja się powtórzyła. Znów spadało tętno przy skurczach.
Lekarze podjęli decyzję, że jedynym mądrym wyjściem będzie cesarka, ponieważ może dojść do niedotlenienia płodu.

Byłam w szoku. Cesarka? Ja? Przecież jestem zatwardziałą wielbicielką naturalnego porodu.
Pytam więc kiedy ta cesarka.. usłyszałam- ZARAZ, nie ma na co czekać.

Po tych słowach był jeden wielki ryykkk. Wystraszyłam się jak nigdy. Na całe szczęście wzięłam ze sobą wszystkie torby, które miałam spakowane do szpitala. Jeszcze śmiałam się, że zaraz będziemy z nimi wracać. A się okazało, że się przydadzą.

Zabrano mnie więc na blok operacyjny i przygotowano do cesarki. Przywitał mnie tłum lekarzy. Byłam mile zaskoczona warunków, sprzętu, pięknego koloru na ścianach (jak u mnie w przedpokoju ) i świetnej załogi, z mega poczuciem humoru i bardzo fajnie mnie traktujących. Było tam chyba 15 osób!!

Zastrzyk w kręgosłup i jazda. Przy nacinaniu mnie jeden z lekarzy smyrał mnie jakimś wacikiem, który miał sprawdzić czy jestem prawidłowo znieczulona. Tak de facto wiedział, że jest ok, chciał odwrócić moją uwagę

Rozmawialiśmy o masowaniu cycków- tyle pamiętam z tego szoku

Odczuwałam tępy ból i takie jakby rwanie, ciąganie. Ale do przeżycia rzecz jasna. Za chwilę wyjęto ze mnie Nikolcię, od razu zaczęła płakać. Nie docierało to do mnie. Dopiero gdy mi ją pokazano i przytulono do twarzy, poryczałam się ze szczęścia i już nie czułam żadnego bólu. Najcudowniejsza chwila...

Otrzymała 10/10. więc byłam już w pełni spokojna i czekałam na zszycie. Swoją drogą szycie pełna profeska. Bardzo ładnie wygląda, na ściągnięcie szwów idę w środę.

Gdy przywieziono mnie po zabiegu do pokoju, miałam okrutne dreszcze. Przez znieczulenie odchodzące i ogromną adrenalinę i stres. Aż mną telepało. Po 3 godzinach przywieźli mi malutką. O boże co to było za uczucie... Moja dzidzia!!!! Piękna czarnuleczka... W nocy co 3 godziny przywożono nam dzieciaczka, potem zabierano na noc. Następnego dnia od 6 rano dzidzie były już z nami.

Szpital doskonały. Wszystko, co potrzebne, było zapewnione przez szpital. Warunki świetne! Pokój dzieliłam z jeszcze jedną mamą i w życiu nie chciałabym jednoosobowego. Jednak to mega wygoda mieć kogoś, kto pomoże, gdy my chcemy iść do toalety. WC z prysznicem miałyśmy w pokoju. W szafkach pełno podkładów poporodowych, wkładek, pieluszek.
Jednym słowem - luksus. Poradnia laktacyjna pod ręką, pielęgniarki ciągle pytały czy coś jest potrzebne, czy jakieś czopki przeciwbólowe, czy leki, w ogóle opieka bardzo fajna.

Można pisać sporo, jednak streszczę to krótko: bardzo się cieszę, że pojechałam wtedy na IP, że miałam tak wspaniałą cesarkę, że trafiłam do tego właśnie szpitala, w którym chciałam rodzić, że warunki spowodowały, że czułam się jak w hotelu i że NIKOLCIA JEST JUŻ NA ŚWIECIE!!

Moja perełka cudowna- jestem w niej zakochana.
Miałam zagwozdkę z karmieniem, bo musiałam działać z laktatorem, aby pobudzić laktację, a malutka musiała coś jeść, więc korzystałam z tych gotowych butelek z pokarmem. W szpitalu zgłosiłam swój problem z laktacją i dwie panie się mną opiekowały w tym kierunku, Na życzenie dostawałam buteleczki z mlekiem. Przy karmieniu najpierw dawałam małej cyca, żeby chociaż spróbowała possać, ale nie leciało, więc nie widziała sensu w ssaniu. Dawałam jej więc po 20ml mleczka gotowego.

A dziś, uwaga- karmiłam już z cyca!!!!!!!! Udało się!!!!!!!

Dziewczyny gratuluję tym, które już urodziły, a tym, które jeszcze czekają, życzę powodzenia i bądźcie spokojne- to najpiękniejsza przygoda, której nie ma co się bać. A po wszystkim będzie Was rozpierać duma

[niunia_ona]

Napisane przez crystal25

trzeba sie przestac przejmowac, wrzuc na luz niunia, bo z takimi ludzmi idzie oszalec..... szczegolnie jesli widac po kims ta zazdrosc. A wogole to bym im powiedziala prosto z mostu co o tym mysle, ze tylko to ich interesuje a tak to o niczym innym nie potrafia rozmawiac. Mialabym dosc rozmow tylko o tym co i za ile a kogo to obchodzi.... po co na co.....to komu wiedziec wy sie ich przeciez nie wypytujecie i w portfel nie zagladacie

No jak dobrze to ujęłas.. Idealnie wręcz.. Bo nawet jak po czasie się z nimi spotkaliście to gadki nie było normalnej. Szkoda mi tz ze tak ma. Moje rodzeństwo nie jest super no ale gadają o innych sprawach a nie ze tylko o naszych sprawach chcą wiedzieć.. Ale nic olać nie zmienimy świata.. Dystans trzymać i juz

[crystal25]

Napisane przez Magnifica

Chcę tylko podciąć końcówki i chyba zrobię sobie grzywkę Coś takiego chcę:
http://r-scale-d0.dcs.redcdn.pl/scal...360&quality=85

Za truskawy to bym Ci oddała cały kosz jabłek A mam jeszcze takie swojkie z działki slodziutkie

super taka grzywka ja to nie robie grzywki a kusi mnie, ale bede zalowac
Moich truskaweczek to ja za jablka nigdy nie oddam nie ma mowy hihi lubie jablka ale truskawki bardziej i chetnie sie podziele ale nie oddam

---------- Dopisano o 22:18 ---------- Poprzedni post napisano o 22:17 ----------

Napisane przez antoxa

Ja o moim odroście nawet nie wspominam ale jakoś to jeszcze przetrwam



Ja w sezonie truskawkowym kupiłam 10 kg truskawek i je zamroziłam Fakt, że jedna szuflada z zamrażarki zajęta ale za to mam truskawki kiedy chcę

Ja niestety mam za mala zamrazalke troche miesa zamroze warzyw i nie ma miejsca

---------- Dopisano o 22:19 ---------- Poprzedni post napisano o 22:18 ----------

Napisane przez niunia_ona

No jak dobrze to ujęłas.. Idealnie wręcz.. Bo nawet jak po czasie się z nimi spotkaliście to gadki nie było normalnej. Szkoda mi tz ze tak ma. Moje rodzeństwo nie jest super no ale gadają o innych sprawach a nie ze tylko o naszych sprawach chcą wiedzieć.. Ale nic olać nie zmienimy świata.. Dystans trzymać i juz

dokladnie niunia, a najwazniejsze ze ma ciebie obok, to sie liczy

[niunia_ona]

Napisane przez tout-petit-fille

Kochane dopiero usiadłam do komputera, bo trzeba było ogarnąć mieszkanie po przyjeździe z dzidzią, a miałam jeszcze trochę do zrobienia, bo przecież "JESZCZE MAM CZAS DO 19 MARCA"

Przyjechała do mnie mama, więc mamy suuuuuuuuuuuuper cennego gościa, jak się tylko dowiedziała, następnego dnia siedziała już w pociągu agentka
A przez wiele długich lat nigdzie nie wyjeżdżała, dla niej to był ogromny stres na pewno, a tu dzielnie przejechała całą Polskę wszerz

A teraz opis, jak to było u nas:

26 lutego miałam upławy żółto-brązowe, co z resztą trwało kilka dobrych dni. Byłam przekonana z resztą, że tak może być. Ale tego dnia właśnie były one śluzowate. Napisałam więc sms do lekarza prowadzącego ciążę z zapytaniem czy to normalne, czy mam się martwić. Odpisał, żeby jechać na IP, bo jeśli to mój termin, to może malutka już chce na świat.

Nie do końca załapał kto do niego pisze, więc odpisałam, że termin mam na 19 marca, nic mnie nie boli, mam tylko przepowiadacze, nic więcej.
Odpisał, żeby jednak jechać na IP. Zabrałam więc tyłek w troki do łazienki, "zrobiłam się tu i ówdzie na bóstwo", zadzwoniłam do TŻ, że zaplanowałam nam dzień. mieliśmy pojechać właśnie na IP, potem do castoramy po jeszcze trochę materiałów do remontu ( ) i szybko do domu.

Tak szczerze, na IP pojechałam dlatego, że wstyd by mi było po pytaniu lekarza na kolejnej wizycie czy byłam odpowiedzieć, że nie

Plany szybko się jednak zmieniły. Na IP podłączono mnie pod KTG - pierwsze w ciąży- i okazało się, że przy skurczach tętno malutkiej spada. Szok.
Zabrano mnie więc na oddział porodowy, gdzie jeszcze raz na dłużej podpięto mnie pod KTG i podano oksytocynę aby sprawdzić, jak pod jej wpływem będzie zachowywać się płód.


Nie ominę przebojów z założeniem mi wenflonu, bo to była czysta komedia. TŻ lał ze mnie, że takich min jeszcze u mnie nie widział. Najpierw pielęgniarka próbowała w połowie przedramienia. Wbiła się, ale nie znalazła żyły. FU!!
Potem na dłoni. Pękła jej żyła!!! O MATKO!!

Już byłam spocona i wku*&^%$, chciałam uciekać od tej terrorystki;P Zawołała inną pielęgniarkę do pomocy, a ta wbiła mi się w zgięcie ręki i wielka ulga. Masakra.

Po tej akcji przez chwilę marzyłam, żeby tego dnia rodzić, żeby jeszcze raz tego nie przechodzić

Wracając do KTG i podania oksytocyny. Okazało się, że sytuacja się powtórzyła. Znów spadało tętno przy skurczach.
Lekarze podjęli decyzję, że jedynym mądrym wyjściem będzie cesarka, ponieważ może dojść do niedotlenienia płodu.

Byłam w szoku. Cesarka? Ja? Przecież jestem zatwardziałą wielbicielką naturalnego porodu.
Pytam więc kiedy ta cesarka.. usłyszałam- ZARAZ, nie ma na co czekać.

Po tych słowach był jeden wielki ryykkk. Wystraszyłam się jak nigdy. Na całe szczęście wzięłam ze sobą wszystkie torby, które miałam spakowane do szpitala. Jeszcze śmiałam się, że zaraz będziemy z nimi wracać. A się okazało, że się przydadzą.

Zabrano mnie więc na blok operacyjny i przygotowano do cesarki. Przywitał mnie tłum lekarzy. Byłam mile zaskoczona warunków, sprzętu, pięknego koloru na ścianach (jak u mnie w przedpokoju ) i świetnej załogi, z mega poczuciem humoru i bardzo fajnie mnie traktujących. Było tam chyba 15 osób!!

Zastrzyk w kręgosłup i jazda. Przy nacinaniu mnie jeden z lekarzy smyrał mnie jakimś wacikiem, który miał sprawdzić czy jestem prawidłowo znieczulona. Tak de facto wiedział, że jest ok, chciał odwrócić moją uwagę

Rozmawialiśmy o masowaniu cycków- tyle pamiętam z tego szoku

Odczuwałam tępy ból i takie jakby rwanie, ciąganie. Ale do przeżycia rzecz jasna. Za chwilę wyjęto ze mnie Nikolcię, od razu zaczęła płakać. Nie docierało to do mnie. Dopiero gdy mi ją pokazano i przytulono do twarzy, poryczałam się ze szczęścia i już nie czułam żadnego bólu. Najcudowniejsza chwila...

Otrzymała 10/10. więc byłam już w pełni spokojna i czekałam na zszycie. Swoją drogą szycie pełna profeska. Bardzo ładnie wygląda, na ściągnięcie szwów idę w środę.

Gdy przywieziono mnie po zabiegu do pokoju, miałam okrutne dreszcze. Przez znieczulenie odchodzące i ogromną adrenalinę i stres. Aż mną telepało. Po 3 godzinach przywieźli mi malutką. O boże co to było za uczucie... Moja dzidzia!!!! Piękna czarnuleczka... W nocy co 3 godziny przywożono nam dzieciaczka, potem zabierano na noc. Następnego dnia od 6 rano dzidzie były już z nami.

Szpital doskonały. Wszystko, co potrzebne, było zapewnione przez szpital. Warunki świetne! Pokój dzieliłam z jeszcze jedną mamą i w życiu nie chciałabym jednoosobowego. Jednak to mega wygoda mieć kogoś, kto pomoże, gdy my chcemy iść do toalety. WC z prysznicem miałyśmy w pokoju. W szafkach pełno podkładów poporodowych, wkładek, pieluszek.
Jednym słowem - luksus. Poradnia laktacyjna pod ręką, pielęgniarki ciągle pytały czy coś jest potrzebne, czy jakieś czopki przeciwbólowe, czy leki, w ogóle opieka bardzo fajna.

Można pisać sporo, jednak streszczę to krótko: bardzo się cieszę, że pojechałam wtedy na IP, że miałam tak wspaniałą cesarkę, że trafiłam do tego właśnie szpitala, w którym chciałam rodzić, że warunki spowodowały, że czułam się jak w hotelu i że NIKOLCIA JEST JUŻ NA ŚWIECIE!!

Moja perełka cudowna- jestem w niej zakochana.
Miałam zagwozdkę z karmieniem, bo musiałam działać z laktatorem, aby pobudzić laktację, a malutka musiała coś jeść, więc korzystałam z tych gotowych butelek z pokarmem. W szpitalu zgłosiłam swój problem z laktacją i dwie panie się mną opiekowały w tym kierunku, Na życzenie dostawałam buteleczki z mlekiem. Przy karmieniu najpierw dawałam małej cyca, żeby chociaż spróbowała possać, ale nie leciało, więc nie widziała sensu w ssaniu. Dawałam jej więc po 20ml mleczka gotowego.

A dziś, uwaga- karmiłam już z cyca!!!!!!!! Udało się!!!!!!!

Dziewczyny gratuluję tym, które już urodziły, a tym, które jeszcze czekają, życzę powodzenia i bądźcie spokojne- to najpiękniejsza przygoda, której nie ma co się bać. A po wszystkim będzie Was rozpierać duma

Super opis. Ale miałaś przeboje he

[crystal25]

Napisane przez asiulek8

Wczoraj w Biedrze widzialam truskawki, ale wygladem nie zachecaly, wypucowane az sie blyszczaly i czerwono zielone. Pewnie bez smaku

Jakis czas krew leciala, ale szybko sie zatamowalo, na szczescie. A masc jakas powinni Ci sprzedac bo ja mam...



Oooo tak, bolace kosteczki w palcach ja sama butelki z woda bie otworze pierwszy raz. TZ musi mi otwierac, a potem nie dokrecam zebym mogla normalnie jakos zlapac

teraz ciezko trafic na dobre truskaweczki, nie ma sezonu i hoduja sztucznie ja w lidlu jak kupuje, to nie sa zbyt dobre, ale uwielbiam nie moge sie oprzec, to kupuje za to wczoraj nam sie udalo bo byly pyszne

[niunia_ona]

Napisane przez antoxa

Ja o moim odroście nawet nie wspominam ale jakoś to jeszcze przetrwam



Ja w sezonie truskawkowym kupiłam 10 kg truskawek i je zamroziłam Fakt, że jedna szuflada z zamrażarki zajęta ale za to mam truskawki kiedy chcę

Cala szuflada truskawek wbijam na koktajl 🍸

[antoxa]

tout-petit-fille no to niezłe przeżycia mieliście dziękujemy za opis

---------- Dopisano o 22:25 ---------- Poprzedni post napisano o 22:23 ----------

Napisane przez niunia_ona

Cala szuflada truskawek wbijam na koktajl 🍸

Zapraszam chociaż obecnie to zostało tylko z 5 woreczków truskawek

[Magnifica]

Napisane przez tout-petit-fille

Kochane dopiero usiadłam do komputera, bo trzeba było ogarnąć mieszkanie po przyjeździe z dzidzią, a miałam jeszcze trochę do zrobienia, bo przecież "JESZCZE MAM CZAS DO 19 MARCA"

Przyjechała do mnie mama, więc mamy suuuuuuuuuuuuper cennego gościa, jak się tylko dowiedziała, następnego dnia siedziała już w pociągu agentka
A przez wiele długich lat nigdzie nie wyjeżdżała, dla niej to był ogromny stres na pewno, a tu dzielnie przejechała całą Polskę wszerz

A teraz opis, jak to było u nas:

26 lutego miałam upławy żółto-brązowe, co z resztą trwało kilka dobrych dni. Byłam przekonana z resztą, że tak może być. Ale tego dnia właśnie były one śluzowate. Napisałam więc sms do lekarza prowadzącego ciążę z zapytaniem czy to normalne, czy mam się martwić. Odpisał, żeby jechać na IP, bo jeśli to mój termin, to może malutka już chce na świat.

Nie do końca załapał kto do niego pisze, więc odpisałam, że termin mam na 19 marca, nic mnie nie boli, mam tylko przepowiadacze, nic więcej.
Odpisał, żeby jednak jechać na IP. Zabrałam więc tyłek w troki do łazienki, "zrobiłam się tu i ówdzie na bóstwo", zadzwoniłam do TŻ, że zaplanowałam nam dzień. mieliśmy pojechać właśnie na IP, potem do castoramy po jeszcze trochę materiałów do remontu ( ) i szybko do domu.

Tak szczerze, na IP pojechałam dlatego, że wstyd by mi było po pytaniu lekarza na kolejnej wizycie czy byłam odpowiedzieć, że nie

Plany szybko się jednak zmieniły. Na IP podłączono mnie pod KTG - pierwsze w ciąży- i okazało się, że przy skurczach tętno malutkiej spada. Szok.
Zabrano mnie więc na oddział porodowy, gdzie jeszcze raz na dłużej podpięto mnie pod KTG i podano oksytocynę aby sprawdzić, jak pod jej wpływem będzie zachowywać się płód.


Nie ominę przebojów z założeniem mi wenflonu, bo to była czysta komedia. TŻ lał ze mnie, że takich min jeszcze u mnie nie widział. Najpierw pielęgniarka próbowała w połowie przedramienia. Wbiła się, ale nie znalazła żyły. FU!!
Potem na dłoni. Pękła jej żyła!!! O MATKO!!

Już byłam spocona i wku*&^%$, chciałam uciekać od tej terrorystki;P Zawołała inną pielęgniarkę do pomocy, a ta wbiła mi się w zgięcie ręki i wielka ulga. Masakra.

Po tej akcji przez chwilę marzyłam, żeby tego dnia rodzić, żeby jeszcze raz tego nie przechodzić

Wracając do KTG i podania oksytocyny. Okazało się, że sytuacja się powtórzyła. Znów spadało tętno przy skurczach.
Lekarze podjęli decyzję, że jedynym mądrym wyjściem będzie cesarka, ponieważ może dojść do niedotlenienia płodu.

Byłam w szoku. Cesarka? Ja? Przecież jestem zatwardziałą wielbicielką naturalnego porodu.
Pytam więc kiedy ta cesarka.. usłyszałam- ZARAZ, nie ma na co czekać.

Po tych słowach był jeden wielki ryykkk. Wystraszyłam się jak nigdy. Na całe szczęście wzięłam ze sobą wszystkie torby, które miałam spakowane do szpitala. Jeszcze śmiałam się, że zaraz będziemy z nimi wracać. A się okazało, że się przydadzą.

Zabrano mnie więc na blok operacyjny i przygotowano do cesarki. Przywitał mnie tłum lekarzy. Byłam mile zaskoczona warunków, sprzętu, pięknego koloru na ścianach (jak u mnie w przedpokoju ) i świetnej załogi, z mega poczuciem humoru i bardzo fajnie mnie traktujących. Było tam chyba 15 osób!!

Zastrzyk w kręgosłup i jazda. Przy nacinaniu mnie jeden z lekarzy smyrał mnie jakimś wacikiem, który miał sprawdzić czy jestem prawidłowo znieczulona. Tak de facto wiedział, że jest ok, chciał odwrócić moją uwagę

Rozmawialiśmy o masowaniu cycków- tyle pamiętam z tego szoku

Odczuwałam tępy ból i takie jakby rwanie, ciąganie. Ale do przeżycia rzecz jasna. Za chwilę wyjęto ze mnie Nikolcię, od razu zaczęła płakać. Nie docierało to do mnie. Dopiero gdy mi ją pokazano i przytulono do twarzy, poryczałam się ze szczęścia i już nie czułam żadnego bólu. Najcudowniejsza chwila...

Otrzymała 10/10. więc byłam już w pełni spokojna i czekałam na zszycie. Swoją drogą szycie pełna profeska. Bardzo ładnie wygląda, na ściągnięcie szwów idę w środę.

Gdy przywieziono mnie po zabiegu do pokoju, miałam okrutne dreszcze. Przez znieczulenie odchodzące i ogromną adrenalinę i stres. Aż mną telepało. Po 3 godzinach przywieźli mi malutką. O boże co to było za uczucie... Moja dzidzia!!!! Piękna czarnuleczka... W nocy co 3 godziny przywożono nam dzieciaczka, potem zabierano na noc. Następnego dnia od 6 rano dzidzie były już z nami.

Szpital doskonały. Wszystko, co potrzebne, było zapewnione przez szpital. Warunki świetne! Pokój dzieliłam z jeszcze jedną mamą i w życiu nie chciałabym jednoosobowego. Jednak to mega wygoda mieć kogoś, kto pomoże, gdy my chcemy iść do toalety. WC z prysznicem miałyśmy w pokoju. W szafkach pełno podkładów poporodowych, wkładek, pieluszek.
Jednym słowem - luksus. Poradnia laktacyjna pod ręką, pielęgniarki ciągle pytały czy coś jest potrzebne, czy jakieś czopki przeciwbólowe, czy leki, w ogóle opieka bardzo fajna.

Można pisać sporo, jednak streszczę to krótko: bardzo się cieszę, że pojechałam wtedy na IP, że miałam tak wspaniałą cesarkę, że trafiłam do tego właśnie szpitala, w którym chciałam rodzić, że warunki spowodowały, że czułam się jak w hotelu i że NIKOLCIA JEST JUŻ NA ŚWIECIE!!

Moja perełka cudowna- jestem w niej zakochana.
Miałam zagwozdkę z karmieniem, bo musiałam działać z laktatorem, aby pobudzić laktację, a malutka musiała coś jeść, więc korzystałam z tych gotowych butelek z pokarmem. W szpitalu zgłosiłam swój problem z laktacją i dwie panie się mną opiekowały w tym kierunku, Na życzenie dostawałam buteleczki z mlekiem. Przy karmieniu najpierw dawałam małej cyca, żeby chociaż spróbowała possać, ale nie leciało, więc nie widziała sensu w ssaniu. Dawałam jej więc po 20ml mleczka gotowego.

A dziś, uwaga- karmiłam już z cyca!!!!!!!! Udało się!!!!!!!

Dziewczyny gratuluję tym, które już urodziły, a tym, które jeszcze czekają, życzę powodzenia i bądźcie spokojne- to najpiękniejsza przygoda, której nie ma co się bać. A po wszystkim będzie Was rozpierać duma

Cudowny opis i napawa optymizmem Cudownie, że jesteście już razem

[niunia_ona]

Napisane przez antoxa

tout-petit-fille no to niezłe przeżycia mieliście dziękujemy za opis

---------- Dopisano o 22:25 ---------- Poprzedni post napisano o 22:23 ----------



Zapraszam chociaż obecnie to zostało tylko z 5 woreczków truskawek

He he.. Ale dobry pomysł z tym mrozeniem...

[Magnifica]

Napisane przez crystal25

super taka grzywka ja to nie robie grzywki a kusi mnie, ale bede zalowac
Moich truskaweczek to ja za jablka nigdy nie oddam nie ma mowy hihi lubie jablka ale truskawki bardziej i chetnie sie podziele ale nie oddam

Jestem w takie desperacji, że zgodzę się na wszystko

[niunia_ona]

Ide chyba spać.. Ciekawe jaka to będzie dziś noc.. Sorki czasem za błędy ale pisze przez tel mam taki inny słownik i mi czasem źle wyskoczy słowo.. Ale wierze ze każdy rozumie to co pisze xf

[crystal25]

Napisane przez tout-petit-fille

Kochane dopiero usiadłam do komputera, bo trzeba było ogarnąć mieszkanie po przyjeździe z dzidzią, a miałam jeszcze trochę do zrobienia, bo przecież "JESZCZE MAM CZAS DO 19 MARCA"

Przyjechała do mnie mama, więc mamy suuuuuuuuuuuuper cennego gościa, jak się tylko dowiedziała, następnego dnia siedziała już w pociągu agentka
A przez wiele długich lat nigdzie nie wyjeżdżała, dla niej to był ogromny stres na pewno, a tu dzielnie przejechała całą Polskę wszerz

A teraz opis, jak to było u nas:

26 lutego miałam upławy żółto-brązowe, co z resztą trwało kilka dobrych dni. Byłam przekonana z resztą, że tak może być. Ale tego dnia właśnie były one śluzowate. Napisałam więc sms do lekarza prowadzącego ciążę z zapytaniem czy to normalne, czy mam się martwić. Odpisał, żeby jechać na IP, bo jeśli to mój termin, to może malutka już chce na świat.

Nie do końca załapał kto do niego pisze, więc odpisałam, że termin mam na 19 marca, nic mnie nie boli, mam tylko przepowiadacze, nic więcej.
Odpisał, żeby jednak jechać na IP. Zabrałam więc tyłek w troki do łazienki, "zrobiłam się tu i ówdzie na bóstwo", zadzwoniłam do TŻ, że zaplanowałam nam dzień. mieliśmy pojechać właśnie na IP, potem do castoramy po jeszcze trochę materiałów do remontu ( ) i szybko do domu.

Tak szczerze, na IP pojechałam dlatego, że wstyd by mi było po pytaniu lekarza na kolejnej wizycie czy byłam odpowiedzieć, że nie

Plany szybko się jednak zmieniły. Na IP podłączono mnie pod KTG - pierwsze w ciąży- i okazało się, że przy skurczach tętno malutkiej spada. Szok.
Zabrano mnie więc na oddział porodowy, gdzie jeszcze raz na dłużej podpięto mnie pod KTG i podano oksytocynę aby sprawdzić, jak pod jej wpływem będzie zachowywać się płód.


Nie ominę przebojów z założeniem mi wenflonu, bo to była czysta komedia. TŻ lał ze mnie, że takich min jeszcze u mnie nie widział. Najpierw pielęgniarka próbowała w połowie przedramienia. Wbiła się, ale nie znalazła żyły. FU!!
Potem na dłoni. Pękła jej żyła!!! O MATKO!!

Już byłam spocona i wku*&^%$, chciałam uciekać od tej terrorystki;P Zawołała inną pielęgniarkę do pomocy, a ta wbiła mi się w zgięcie ręki i wielka ulga. Masakra.

Po tej akcji przez chwilę marzyłam, żeby tego dnia rodzić, żeby jeszcze raz tego nie przechodzić

Wracając do KTG i podania oksytocyny. Okazało się, że sytuacja się powtórzyła. Znów spadało tętno przy skurczach.
Lekarze podjęli decyzję, że jedynym mądrym wyjściem będzie cesarka, ponieważ może dojść do niedotlenienia płodu.

Byłam w szoku. Cesarka? Ja? Przecież jestem zatwardziałą wielbicielką naturalnego porodu.
Pytam więc kiedy ta cesarka.. usłyszałam- ZARAZ, nie ma na co czekać.

Po tych słowach był jeden wielki ryykkk. Wystraszyłam się jak nigdy. Na całe szczęście wzięłam ze sobą wszystkie torby, które miałam spakowane do szpitala. Jeszcze śmiałam się, że zaraz będziemy z nimi wracać. A się okazało, że się przydadzą.

Zabrano mnie więc na blok operacyjny i przygotowano do cesarki. Przywitał mnie tłum lekarzy. Byłam mile zaskoczona warunków, sprzętu, pięknego koloru na ścianach (jak u mnie w przedpokoju ) i świetnej załogi, z mega poczuciem humoru i bardzo fajnie mnie traktujących. Było tam chyba 15 osób!!

Zastrzyk w kręgosłup i jazda. Przy nacinaniu mnie jeden z lekarzy smyrał mnie jakimś wacikiem, który miał sprawdzić czy jestem prawidłowo znieczulona. Tak de facto wiedział, że jest ok, chciał odwrócić moją uwagę

Rozmawialiśmy o masowaniu cycków- tyle pamiętam z tego szoku

Odczuwałam tępy ból i takie jakby rwanie, ciąganie. Ale do przeżycia rzecz jasna. Za chwilę wyjęto ze mnie Nikolcię, od razu zaczęła płakać. Nie docierało to do mnie. Dopiero gdy mi ją pokazano i przytulono do twarzy, poryczałam się ze szczęścia i już nie czułam żadnego bólu. Najcudowniejsza chwila...

Otrzymała 10/10. więc byłam już w pełni spokojna i czekałam na zszycie. Swoją drogą szycie pełna profeska. Bardzo ładnie wygląda, na ściągnięcie szwów idę w środę.

Gdy przywieziono mnie po zabiegu do pokoju, miałam okrutne dreszcze. Przez znieczulenie odchodzące i ogromną adrenalinę i stres. Aż mną telepało. Po 3 godzinach przywieźli mi malutką. O boże co to było za uczucie... Moja dzidzia!!!! Piękna czarnuleczka... W nocy co 3 godziny przywożono nam dzieciaczka, potem zabierano na noc. Następnego dnia od 6 rano dzidzie były już z nami.

Szpital doskonały. Wszystko, co potrzebne, było zapewnione przez szpital. Warunki świetne! Pokój dzieliłam z jeszcze jedną mamą i w życiu nie chciałabym jednoosobowego. Jednak to mega wygoda mieć kogoś, kto pomoże, gdy my chcemy iść do toalety. WC z prysznicem miałyśmy w pokoju. W szafkach pełno podkładów poporodowych, wkładek, pieluszek.
Jednym słowem - luksus. Poradnia laktacyjna pod ręką, pielęgniarki ciągle pytały czy coś jest potrzebne, czy jakieś czopki przeciwbólowe, czy leki, w ogóle opieka bardzo fajna.

Można pisać sporo, jednak streszczę to krótko: bardzo się cieszę, że pojechałam wtedy na IP, że miałam tak wspaniałą cesarkę, że trafiłam do tego właśnie szpitala, w którym chciałam rodzić, że warunki spowodowały, że czułam się jak w hotelu i że NIKOLCIA JEST JUŻ NA ŚWIECIE!!

Moja perełka cudowna- jestem w niej zakochana.
Miałam zagwozdkę z karmieniem, bo musiałam działać z laktatorem, aby pobudzić laktację, a malutka musiała coś jeść, więc korzystałam z tych gotowych butelek z pokarmem. W szpitalu zgłosiłam swój problem z laktacją i dwie panie się mną opiekowały w tym kierunku, Na życzenie dostawałam buteleczki z mlekiem. Przy karmieniu najpierw dawałam małej cyca, żeby chociaż spróbowała possać, ale nie leciało, więc nie widziała sensu w ssaniu. Dawałam jej więc po 20ml mleczka gotowego.

A dziś, uwaga- karmiłam już z cyca!!!!!!!! Udało się!!!!!!!

Dziewczyny gratuluję tym, które już urodziły, a tym, które jeszcze czekają, życzę powodzenia i bądźcie spokojne- to najpiękniejsza przygoda, której nie ma co się bać. A po wszystkim będzie Was rozpierać duma

mialas szczescie kochana dobrze ze napisalas tego smsa, a on kazal ci pojechac i sprawdzic pieknie wszystko napisalas i za opieke w szpitalu opieka marzenie wielu kobiet po porodzie jak czytam fora internetowe No to teraz masz cale zycie zeby ogarnac porzadki w domu to czego nie zrobilas juz sie nie spieszy
z kp bedzie coraz lepiej napewno 3mam kciuki za to

[asiulek8]

Napisane przez tout-petit-fille

Kochane dopiero usiadłam do komputera, bo trzeba było ogarnąć mieszkanie po przyjeździe z dzidzią, a miałam jeszcze trochę do zrobienia, bo przecież "JESZCZE MAM CZAS DO 19 MARCA"

Przyjechała do mnie mama, więc mamy suuuuuuuuuuuuper cennego gościa, jak się tylko dowiedziała, następnego dnia siedziała już w pociągu agentka
A przez wiele długich lat nigdzie nie wyjeżdżała, dla niej to był ogromny stres na pewno, a tu dzielnie przejechała całą Polskę wszerz

A teraz opis, jak to było u nas:

26 lutego miałam upławy żółto-brązowe, co z resztą trwało kilka dobrych dni. Byłam przekonana z resztą, że tak może być. Ale tego dnia właśnie były one śluzowate. Napisałam więc sms do lekarza prowadzącego ciążę z zapytaniem czy to normalne, czy mam się martwić. Odpisał, żeby jechać na IP, bo jeśli to mój termin, to może malutka już chce na świat.

Nie do końca załapał kto do niego pisze, więc odpisałam, że termin mam na 19 marca, nic mnie nie boli, mam tylko przepowiadacze, nic więcej.
Odpisał, żeby jednak jechać na IP. Zabrałam więc tyłek w troki do łazienki, "zrobiłam się tu i ówdzie na bóstwo", zadzwoniłam do TŻ, że zaplanowałam nam dzień. mieliśmy pojechać właśnie na IP, potem do castoramy po jeszcze trochę materiałów do remontu ( ) i szybko do domu.

Tak szczerze, na IP pojechałam dlatego, że wstyd by mi było po pytaniu lekarza na kolejnej wizycie czy byłam odpowiedzieć, że nie

Plany szybko się jednak zmieniły. Na IP podłączono mnie pod KTG - pierwsze w ciąży- i okazało się, że przy skurczach tętno malutkiej spada. Szok.
Zabrano mnie więc na oddział porodowy, gdzie jeszcze raz na dłużej podpięto mnie pod KTG i podano oksytocynę aby sprawdzić, jak pod jej wpływem będzie zachowywać się płód.


Nie ominę przebojów z założeniem mi wenflonu, bo to była czysta komedia. TŻ lał ze mnie, że takich min jeszcze u mnie nie widział. Najpierw pielęgniarka próbowała w połowie przedramienia. Wbiła się, ale nie znalazła żyły. FU!!
Potem na dłoni. Pękła jej żyła!!! O MATKO!!

Już byłam spocona i wku*&^%$, chciałam uciekać od tej terrorystki;P Zawołała inną pielęgniarkę do pomocy, a ta wbiła mi się w zgięcie ręki i wielka ulga. Masakra.

Po tej akcji przez chwilę marzyłam, żeby tego dnia rodzić, żeby jeszcze raz tego nie przechodzić

Wracając do KTG i podania oksytocyny. Okazało się, że sytuacja się powtórzyła. Znów spadało tętno przy skurczach.
Lekarze podjęli decyzję, że jedynym mądrym wyjściem będzie cesarka, ponieważ może dojść do niedotlenienia płodu.

Byłam w szoku. Cesarka? Ja? Przecież jestem zatwardziałą wielbicielką naturalnego porodu.
Pytam więc kiedy ta cesarka.. usłyszałam- ZARAZ, nie ma na co czekać.

Po tych słowach był jeden wielki ryykkk. Wystraszyłam się jak nigdy. Na całe szczęście wzięłam ze sobą wszystkie torby, które miałam spakowane do szpitala. Jeszcze śmiałam się, że zaraz będziemy z nimi wracać. A się okazało, że się przydadzą.

Zabrano mnie więc na blok operacyjny i przygotowano do cesarki. Przywitał mnie tłum lekarzy. Byłam mile zaskoczona warunków, sprzętu, pięknego koloru na ścianach (jak u mnie w przedpokoju ) i świetnej załogi, z mega poczuciem humoru i bardzo fajnie mnie traktujących. Było tam chyba 15 osób!!

Zastrzyk w kręgosłup i jazda. Przy nacinaniu mnie jeden z lekarzy smyrał mnie jakimś wacikiem, który miał sprawdzić czy jestem prawidłowo znieczulona. Tak de facto wiedział, że jest ok, chciał odwrócić moją uwagę

Rozmawialiśmy o masowaniu cycków- tyle pamiętam z tego szoku

Odczuwałam tępy ból i takie jakby rwanie, ciąganie. Ale do przeżycia rzecz jasna. Za chwilę wyjęto ze mnie Nikolcię, od razu zaczęła płakać. Nie docierało to do mnie. Dopiero gdy mi ją pokazano i przytulono do twarzy, poryczałam się ze szczęścia i już nie czułam żadnego bólu. Najcudowniejsza chwila...

Otrzymała 10/10. więc byłam już w pełni spokojna i czekałam na zszycie. Swoją drogą szycie pełna profeska. Bardzo ładnie wygląda, na ściągnięcie szwów idę w środę.

Gdy przywieziono mnie po zabiegu do pokoju, miałam okrutne dreszcze. Przez znieczulenie odchodzące i ogromną adrenalinę i stres. Aż mną telepało. Po 3 godzinach przywieźli mi malutką. O boże co to było za uczucie... Moja dzidzia!!!! Piękna czarnuleczka... W nocy co 3 godziny przywożono nam dzieciaczka, potem zabierano na noc. Następnego dnia od 6 rano dzidzie były już z nami.

Szpital doskonały. Wszystko, co potrzebne, było zapewnione przez szpital. Warunki świetne! Pokój dzieliłam z jeszcze jedną mamą i w życiu nie chciałabym jednoosobowego. Jednak to mega wygoda mieć kogoś, kto pomoże, gdy my chcemy iść do toalety. WC z prysznicem miałyśmy w pokoju. W szafkach pełno podkładów poporodowych, wkładek, pieluszek.
Jednym słowem - luksus. Poradnia laktacyjna pod ręką, pielęgniarki ciągle pytały czy coś jest potrzebne, czy jakieś czopki przeciwbólowe, czy leki, w ogóle opieka bardzo fajna.

Można pisać sporo, jednak streszczę to krótko: bardzo się cieszę, że pojechałam wtedy na IP, że miałam tak wspaniałą cesarkę, że trafiłam do tego właśnie szpitala, w którym chciałam rodzić, że warunki spowodowały, że czułam się jak w hotelu i że NIKOLCIA JEST JUŻ NA ŚWIECIE!!

Moja perełka cudowna- jestem w niej zakochana.
Miałam zagwozdkę z karmieniem, bo musiałam działać z laktatorem, aby pobudzić laktację, a malutka musiała coś jeść, więc korzystałam z tych gotowych butelek z pokarmem. W szpitalu zgłosiłam swój problem z laktacją i dwie panie się mną opiekowały w tym kierunku, Na życzenie dostawałam buteleczki z mlekiem. Przy karmieniu najpierw dawałam małej cyca, żeby chociaż spróbowała possać, ale nie leciało, więc nie widziała sensu w ssaniu. Dawałam jej więc po 20ml mleczka gotowego.

A dziś, uwaga- karmiłam już z cyca!!!!!!!! Udało się!!!!!!!

Dziewczyny gratuluję tym, które już urodziły, a tym, które jeszcze czekają, życzę powodzenia i bądźcie spokojne- to najpiękniejsza przygoda, której nie ma co się bać. A po wszystkim będzie Was rozpierać duma

Super relacje szybko ppszlo, dobrze ze lakarz tak ekspresowo zareagowal

[crystal25]

Napisane przez niunia_ona

Ide chyba spać.. Ciekawe jaka to będzie dziś noc.. Sorki czasem za błędy ale pisze przez tel mam taki inny słownik i mi czasem źle wyskoczy słowo.. Ale wierze ze każdy rozumie to co pisze xf

spij dobrze ja pewnie znow pojde spac o 1 i wstane o 12

[aaakarolina]

Napisane przez tout-petit-fille

Kochane dopiero usiadłam do komputera, bo trzeba było ogarnąć mieszkanie po przyjeździe z dzidzią, a miałam jeszcze trochę do zrobienia, bo przecież "JESZCZE MAM CZAS DO 19 MARCA"

Przyjechała do mnie mama, więc mamy suuuuuuuuuuuuper cennego gościa, jak się tylko dowiedziała, następnego dnia siedziała już w pociągu agentka
A przez wiele długich lat nigdzie nie wyjeżdżała, dla niej to był ogromny stres na pewno, a tu dzielnie przejechała całą Polskę wszerz

A teraz opis, jak to było u nas:

26 lutego miałam upławy żółto-brązowe, co z resztą trwało kilka dobrych dni. Byłam przekonana z resztą, że tak może być. Ale tego dnia właśnie były one śluzowate. Napisałam więc sms do lekarza prowadzącego ciążę z zapytaniem czy to normalne, czy mam się martwić. Odpisał, żeby jechać na IP, bo jeśli to mój termin, to może malutka już chce na świat.

Nie do końca załapał kto do niego pisze, więc odpisałam, że termin mam na 19 marca, nic mnie nie boli, mam tylko przepowiadacze, nic więcej.
Odpisał, żeby jednak jechać na IP. Zabrałam więc tyłek w troki do łazienki, "zrobiłam się tu i ówdzie na bóstwo", zadzwoniłam do TŻ, że zaplanowałam nam dzień. mieliśmy pojechać właśnie na IP, potem do castoramy po jeszcze trochę materiałów do remontu ( ) i szybko do domu.

Tak szczerze, na IP pojechałam dlatego, że wstyd by mi było po pytaniu lekarza na kolejnej wizycie czy byłam odpowiedzieć, że nie

Plany szybko się jednak zmieniły. Na IP podłączono mnie pod KTG - pierwsze w ciąży- i okazało się, że przy skurczach tętno malutkiej spada. Szok.
Zabrano mnie więc na oddział porodowy, gdzie jeszcze raz na dłużej podpięto mnie pod KTG i podano oksytocynę aby sprawdzić, jak pod jej wpływem będzie zachowywać się płód.


Nie ominę przebojów z założeniem mi wenflonu, bo to była czysta komedia. TŻ lał ze mnie, że takich min jeszcze u mnie nie widział. Najpierw pielęgniarka próbowała w połowie przedramienia. Wbiła się, ale nie znalazła żyły. FU!!
Potem na dłoni. Pękła jej żyła!!! O MATKO!!

Już byłam spocona i wku*&^%$, chciałam uciekać od tej terrorystki;P Zawołała inną pielęgniarkę do pomocy, a ta wbiła mi się w zgięcie ręki i wielka ulga. Masakra.

Po tej akcji przez chwilę marzyłam, żeby tego dnia rodzić, żeby jeszcze raz tego nie przechodzić

Wracając do KTG i podania oksytocyny. Okazało się, że sytuacja się powtórzyła. Znów spadało tętno przy skurczach.
Lekarze podjęli decyzję, że jedynym mądrym wyjściem będzie cesarka, ponieważ może dojść do niedotlenienia płodu.

Byłam w szoku. Cesarka? Ja? Przecież jestem zatwardziałą wielbicielką naturalnego porodu.
Pytam więc kiedy ta cesarka.. usłyszałam- ZARAZ, nie ma na co czekać.

Po tych słowach był jeden wielki ryykkk. Wystraszyłam się jak nigdy. Na całe szczęście wzięłam ze sobą wszystkie torby, które miałam spakowane do szpitala. Jeszcze śmiałam się, że zaraz będziemy z nimi wracać. A się okazało, że się przydadzą.

Zabrano mnie więc na blok operacyjny i przygotowano do cesarki. Przywitał mnie tłum lekarzy. Byłam mile zaskoczona warunków, sprzętu, pięknego koloru na ścianach (jak u mnie w przedpokoju ) i świetnej załogi, z mega poczuciem humoru i bardzo fajnie mnie traktujących. Było tam chyba 15 osób!!

Zastrzyk w kręgosłup i jazda. Przy nacinaniu mnie jeden z lekarzy smyrał mnie jakimś wacikiem, który miał sprawdzić czy jestem prawidłowo znieczulona. Tak de facto wiedział, że jest ok, chciał odwrócić moją uwagę

Rozmawialiśmy o masowaniu cycków- tyle pamiętam z tego szoku

Odczuwałam tępy ból i takie jakby rwanie, ciąganie. Ale do przeżycia rzecz jasna. Za chwilę wyjęto ze mnie Nikolcię, od razu zaczęła płakać. Nie docierało to do mnie. Dopiero gdy mi ją pokazano i przytulono do twarzy, poryczałam się ze szczęścia i już nie czułam żadnego bólu. Najcudowniejsza chwila...

Otrzymała 10/10. więc byłam już w pełni spokojna i czekałam na zszycie. Swoją drogą szycie pełna profeska. Bardzo ładnie wygląda, na ściągnięcie szwów idę w środę.

Gdy przywieziono mnie po zabiegu do pokoju, miałam okrutne dreszcze. Przez znieczulenie odchodzące i ogromną adrenalinę i stres. Aż mną telepało. Po 3 godzinach przywieźli mi malutką. O boże co to było za uczucie... Moja dzidzia!!!! Piękna czarnuleczka... W nocy co 3 godziny przywożono nam dzieciaczka, potem zabierano na noc. Następnego dnia od 6 rano dzidzie były już z nami.

Szpital doskonały. Wszystko, co potrzebne, było zapewnione przez szpital. Warunki świetne! Pokój dzieliłam z jeszcze jedną mamą i w życiu nie chciałabym jednoosobowego. Jednak to mega wygoda mieć kogoś, kto pomoże, gdy my chcemy iść do toalety. WC z prysznicem miałyśmy w pokoju. W szafkach pełno podkładów poporodowych, wkładek, pieluszek.
Jednym słowem - luksus. Poradnia laktacyjna pod ręką, pielęgniarki ciągle pytały czy coś jest potrzebne, czy jakieś czopki przeciwbólowe, czy leki, w ogóle opieka bardzo fajna.

Można pisać sporo, jednak streszczę to krótko: bardzo się cieszę, że pojechałam wtedy na IP, że miałam tak wspaniałą cesarkę, że trafiłam do tego właśnie szpitala, w którym chciałam rodzić, że warunki spowodowały, że czułam się jak w hotelu i że NIKOLCIA JEST JUŻ NA ŚWIECIE!!

Moja perełka cudowna- jestem w niej zakochana.
Miałam zagwozdkę z karmieniem, bo musiałam działać z laktatorem, aby pobudzić laktację, a malutka musiała coś jeść, więc korzystałam z tych gotowych butelek z pokarmem. W szpitalu zgłosiłam swój problem z laktacją i dwie panie się mną opiekowały w tym kierunku, Na życzenie dostawałam buteleczki z mlekiem. Przy karmieniu najpierw dawałam małej cyca, żeby chociaż spróbowała possać, ale nie leciało, więc nie widziała sensu w ssaniu. Dawałam jej więc po 20ml mleczka gotowego.

A dziś, uwaga- karmiłam już z cyca!!!!!!!! Udało się!!!!!!!

Dziewczyny gratuluję tym, które już urodziły, a tym, które jeszcze czekają, życzę powodzenia i bądźcie spokojne- to najpiękniejsza przygoda, której nie ma co się bać. A po wszystkim będzie Was rozpierać duma

piękny opis!! jeszcze raz gratulacje! fajnie, że się odzywasz
super, że trafiłaś na takich lekarzy, położne, szpital! i za kp w domu
wrzuć jeszcze jakieś zdjęcie tej Twojej piękności ale Ci zazdroszczę! ale tak pozytywnie

[crystal25]

Napisane przez Magnifica

Jestem w takie desperacji, że zgodzę się na wszystko

Tez potrzebuje zmian

[niunia_ona]

Napisane przez crystal25

spij dobrze ja pewnie znow pojde spac o 1 i wstane o 12

Ja zasne ale boje się ze w nocy sie obudze i się będę męczyć i wstane znowu jak zombi

[crystal25]

Napisane przez niunia_ona

Ja zasne ale boje się ze w nocy sie obudze i się będę męczyć i wstane znowu jak zombi

To ja ci zycze kochana zebys sie wyspala dobrze i piekne sny zebys miala

[asiulek8]

Kurcze, a mi jakies plamy przed oczami lataja jak probuje sie skupic na czyms co jest dalej. Normalnie telewizora nie widze...

[KasiaKasiaWiki]

Napisane przez tout-petit-fille

Kochane dopiero usiadłam do komputera, bo trzeba było ogarnąć mieszkanie po przyjeździe z dzidzią, a miałam jeszcze trochę do zrobienia, bo przecież "JESZCZE MAM CZAS DO 19 MARCA"

Przyjechała do mnie mama, więc mamy suuuuuuuuuuuuper cennego gościa, jak się tylko dowiedziała, następnego dnia siedziała już w pociągu agentka
A przez wiele długich lat nigdzie nie wyjeżdżała, dla niej to był ogromny stres na pewno, a tu dzielnie przejechała całą Polskę wszerz

A teraz opis, jak to było u nas:

26 lutego miałam upławy żółto-brązowe, co z resztą trwało kilka dobrych dni. Byłam przekonana z resztą, że tak może być. Ale tego dnia właśnie były one śluzowate. Napisałam więc sms do lekarza prowadzącego ciążę z zapytaniem czy to normalne, czy mam się martwić. Odpisał, żeby jechać na IP, bo jeśli to mój termin, to może malutka już chce na świat.

Nie do końca załapał kto do niego pisze, więc odpisałam, że termin mam na 19 marca, nic mnie nie boli, mam tylko przepowiadacze, nic więcej.
Odpisał, żeby jednak jechać na IP. Zabrałam więc tyłek w troki do łazienki, "zrobiłam się tu i ówdzie na bóstwo", zadzwoniłam do TŻ, że zaplanowałam nam dzień. mieliśmy pojechać właśnie na IP, potem do castoramy po jeszcze trochę materiałów do remontu ( ) i szybko do domu.

Tak szczerze, na IP pojechałam dlatego, że wstyd by mi było po pytaniu lekarza na kolejnej wizycie czy byłam odpowiedzieć, że nie

Plany szybko się jednak zmieniły. Na IP podłączono mnie pod KTG - pierwsze w ciąży- i okazało się, że przy skurczach tętno malutkiej spada. Szok.
Zabrano mnie więc na oddział porodowy, gdzie jeszcze raz na dłużej podpięto mnie pod KTG i podano oksytocynę aby sprawdzić, jak pod jej wpływem będzie zachowywać się płód.


Nie ominę przebojów z założeniem mi wenflonu, bo to była czysta komedia. TŻ lał ze mnie, że takich min jeszcze u mnie nie widział. Najpierw pielęgniarka próbowała w połowie przedramienia. Wbiła się, ale nie znalazła żyły. FU!!
Potem na dłoni. Pękła jej żyła!!! O MATKO!!

Już byłam spocona i wku*&^%$, chciałam uciekać od tej terrorystki;P Zawołała inną pielęgniarkę do pomocy, a ta wbiła mi się w zgięcie ręki i wielka ulga. Masakra.

Po tej akcji przez chwilę marzyłam, żeby tego dnia rodzić, żeby jeszcze raz tego nie przechodzić

Wracając do KTG i podania oksytocyny. Okazało się, że sytuacja się powtórzyła. Znów spadało tętno przy skurczach.
Lekarze podjęli decyzję, że jedynym mądrym wyjściem będzie cesarka, ponieważ może dojść do niedotlenienia płodu.

Byłam w szoku. Cesarka? Ja? Przecież jestem zatwardziałą wielbicielką naturalnego porodu.
Pytam więc kiedy ta cesarka.. usłyszałam- ZARAZ, nie ma na co czekać.

Po tych słowach był jeden wielki ryykkk. Wystraszyłam się jak nigdy. Na całe szczęście wzięłam ze sobą wszystkie torby, które miałam spakowane do szpitala. Jeszcze śmiałam się, że zaraz będziemy z nimi wracać. A się okazało, że się przydadzą.

Zabrano mnie więc na blok operacyjny i przygotowano do cesarki. Przywitał mnie tłum lekarzy. Byłam mile zaskoczona warunków, sprzętu, pięknego koloru na ścianach (jak u mnie w przedpokoju ) i świetnej załogi, z mega poczuciem humoru i bardzo fajnie mnie traktujących. Było tam chyba 15 osób!!

Zastrzyk w kręgosłup i jazda. Przy nacinaniu mnie jeden z lekarzy smyrał mnie jakimś wacikiem, który miał sprawdzić czy jestem prawidłowo znieczulona. Tak de facto wiedział, że jest ok, chciał odwrócić moją uwagę

Rozmawialiśmy o masowaniu cycków- tyle pamiętam z tego szoku

Odczuwałam tępy ból i takie jakby rwanie, ciąganie. Ale do przeżycia rzecz jasna. Za chwilę wyjęto ze mnie Nikolcię, od razu zaczęła płakać. Nie docierało to do mnie. Dopiero gdy mi ją pokazano i przytulono do twarzy, poryczałam się ze szczęścia i już nie czułam żadnego bólu. Najcudowniejsza chwila...

Otrzymała 10/10. więc byłam już w pełni spokojna i czekałam na zszycie. Swoją drogą szycie pełna profeska. Bardzo ładnie wygląda, na ściągnięcie szwów idę w środę.

Gdy przywieziono mnie po zabiegu do pokoju, miałam okrutne dreszcze. Przez znieczulenie odchodzące i ogromną adrenalinę i stres. Aż mną telepało. Po 3 godzinach przywieźli mi malutką. O boże co to było za uczucie... Moja dzidzia!!!! Piękna czarnuleczka... W nocy co 3 godziny przywożono nam dzieciaczka, potem zabierano na noc. Następnego dnia od 6 rano dzidzie były już z nami.

Szpital doskonały. Wszystko, co potrzebne, było zapewnione przez szpital. Warunki świetne! Pokój dzieliłam z jeszcze jedną mamą i w życiu nie chciałabym jednoosobowego. Jednak to mega wygoda mieć kogoś, kto pomoże, gdy my chcemy iść do toalety. WC z prysznicem miałyśmy w pokoju. W szafkach pełno podkładów poporodowych, wkładek, pieluszek.
Jednym słowem - luksus. Poradnia laktacyjna pod ręką, pielęgniarki ciągle pytały czy coś jest potrzebne, czy jakieś czopki przeciwbólowe, czy leki, w ogóle opieka bardzo fajna.

Można pisać sporo, jednak streszczę to krótko: bardzo się cieszę, że pojechałam wtedy na IP, że miałam tak wspaniałą cesarkę, że trafiłam do tego właśnie szpitala, w którym chciałam rodzić, że warunki spowodowały, że czułam się jak w hotelu i że NIKOLCIA JEST JUŻ NA ŚWIECIE!!

Moja perełka cudowna- jestem w niej zakochana.
Miałam zagwozdkę z karmieniem, bo musiałam działać z laktatorem, aby pobudzić laktację, a malutka musiała coś jeść, więc korzystałam z tych gotowych butelek z pokarmem. W szpitalu zgłosiłam swój problem z laktacją i dwie panie się mną opiekowały w tym kierunku, Na życzenie dostawałam buteleczki z mlekiem. Przy karmieniu najpierw dawałam małej cyca, żeby chociaż spróbowała possać, ale nie leciało, więc nie widziała sensu w ssaniu. Dawałam jej więc po 20ml mleczka gotowego.

A dziś, uwaga- karmiłam już z cyca!!!!!!!! Udało się!!!!!!!

Dziewczyny gratuluję tym, które już urodziły, a tym, które jeszcze czekają, życzę powodzenia i bądźcie spokojne- to najpiękniejsza przygoda, której nie ma co się bać. A po wszystkim będzie Was rozpierać duma

gratulacje

dzięki, że napisałaś bardzo budujące słowa i oczywiście też bym chciała takie warunki szpitalne

[niunia_ona]

Napisane przez crystal25

To ja ci zycze kochana zebys sie wyspala dobrze i piekne sny zebys miala

Czaruj bym tego 3 urodziła hi

[emily863]

Napisane przez asiulek8

Kurcze, a mi jakies plamy przed oczami lataja jak probuje sie skupic na czyms co jest dalej. Normalnie telewizora nie widze...

Nie masz podwyższonego ciśnienia?

[asiulek8]

Napisane przez emily863

Nie masz podwyższonego ciśnienia?

Nie mam jak zmierzyc, bo cisnieniomierz u babci... poloze sie moze przejdzie.

[niunia_ona]

dobrej nocy xd

[KasiaKasiaWiki]

a czy picie mleka, jedzenie nabiałów serków w czasie ciąży ma wpływ na laktację ?

bo ja malutko tego spożywam, nie lubię, ale może zaczną wreszcie...

---------- Dopisano o 22:44 ---------- Poprzedni post napisano o 22:44 ----------

Napisane przez niunia_ona

dobrej nocy xd

dobrej nocy, niech Ci się przyśni Aniołek.....

[EdithS]

Dziewczynki dziękuję za Waszą troskę - niestety nie urodziłam jeszcze... A powiem Wam szczerze, że na 04.03 mam skierowanie do szpitala i boję się strasznie właśnie tego, że będę tam bezczynnie leżeć i czekać...aż w końcu mi wywołają poród... no masakra, boję się tej wizji...

Byliśmy dziś na mega długim spacerze, po nim zauważyłam, że śluzu na wkładce mam jeszcze jeszcze znacznie więcej niż normalnie. Ale mimo to - cisza... Potem mieliśmy gości i jakoś ten dzień minął.

Anyolek, Aneta_s13 ogromne gratulacje

Uliczka trzymam mocno kciuki by wszystko było dobrze

Tout dziękujemy za piękny opis

Lesyeux super, że już jesteście w domku

Mamuska29 powodzenia w rodzinnych zmaganiach...ehhhh, też nie lubię takich sytuacji, czemu nawet najbliżsi myślą o sobie tylko, zamiast pomyślec najpierw o innych...

DezireOrient mam nadzieję, że Wasza sytuacja się wyjaśni i będzie dobrze Kochana

[crystal25]

Napisane przez niunia_ona

Czaruj bym tego 3 urodziła hi

robi sie

[EdithS]

Aha...wstawanie na nocne sikanie mnie już dobija...wczoraj w nocy wstawałam od godziny 24 do 6 rani co pół godziny, przestałam liczyć ile razy to było...