Wspólny cel mamy: od jesieni o dzidzię się staramy! staraczki 2015/2016

[Fantasmagori]

Napisane przez monique_05

Zazdroszczę Widzę, że się nie opierdzielałaś z L4 Mnie by chyba zatłukli jak bym tak szybko poszła na zwolnienie, ja planuje z miesiąc odczekać hehe Chyba, że się będę słabo czuła.. Ale też nie planuję do 5 miesiąca pracować o nie nie nie...

A pewnie że się nie opierdzielałam Teraz bezpieczeństwo maleństa jest najważniejsze... Jak powiedziałam szefowej o ciąży przedwczoraj to wręcz mnie wygnała na L4

Napisane przez agusia b-rd

To tak jak ja !! dziewczyny jak wy to robicie, że tak szybko dostajecie L4? Macie jakieś wskazania czy tak dobrych lekarzy?

Dobrych lekarzy Mój daje od razu bez gadania, ja pracuję fizycznie łącznie z dźwiganiem więc dał mi bez dyskusji Zarówno w pierwszej ciąży jak i w tej - a ze względu na stratę pierwszej no to już w ogóle nie chcę pracować...

[201604261006]

Napisane przez monique_05

Co do tematu adopcji to sama nie wiem, jeszcze o tym nie myślałam na poważnie.

Dla mnie adopcja to ostateczność

Napisane przez Ewula88

przez weekend widziałam się z koleżankami, jedna 2 lata po ślubie, druga nie ma ślubu ale ma 30 lat i żadna z nich nie myśli nawet o dziecku :O

Dziwi Cię to? Nie każdy chce mieć dzieci

Co do koleżanki - współczuje.

[aska8999]

Dziewczyny fajnie macie z tym L4. Ja nawet jak zajde to nie ide od razua zwolnienie bo chce miec 6 miesoecy pracy zeby w razie czego wychowawczy dostac 400 zl. Tak sobie wlasnie ostarnio myskalam ze chce zostac po urodzeniu dziecka do 2 roku zycia w domu.
Ginekolodzy szybko daja l4 bo sie boja rozpraw sadowychtak naglasnianych w mediach, wiec szybko przystaja na to co pacjent chce. W razie czego jak sie cos stanie nie chca zeby bylo nanich ze nie dali l4.

[StayStylish]

Ja poszlam na L4 w 7/8 tygodniu po drugiej wizycie u lekarza. gin mi nie chcial dać, ale jak opowiedziałam o pracy, presji, nadgodzinach to od razu dał tylko co wizyte mi mówi "mlodym sie nie chce pracowac" a ja mu ze przez 45 lat się jeszcze napracuje

Wysłane z mojego ALE-L21 przy użyciu Tapatalka

[monique_05]

Napisane przez Ewula88

ale Ci dobrze odpoczywaj, czytaj relaksuj się i rośnijcie dobrze

przez weekend widziałam się z koleżankami, jedna 2 lata po ślubie, druga nie ma ślubu ale ma 30 lat i żadna z nich nie myśli nawet o dziecku :O ich sprawa, nie wtrącam się, tylko im wspomniałam, że ja bym już chciała to się spojrzały na mnie jak na wariatkę :P Oprócz tego spotkałam się z koleżanką przelotem i okazało się, że ma nowotwór szyjki macicy, czeka na wyniki wymazu czy złośliwy czy nie

No cóż, nie każdy ma ten instynkt macierzyński, przychodzi on w różnym wieku (bądź wcale..) Ale ja jeszcze niecały rok temu nie myślałam o dziecku. I mój mąż też. A jak nas wzięło niedawno to już tak bardzo byśmy chcieli Natomiast jest tutaj na wizażu nawet wątek o dziewczynach, które z wyboru nie mają i nie chcą mieć dzieci i w nim kłócą się te co chcą z tymi co nie chcą Dziwne to trochę, każdy ma jakieś swoje poglądy na świat i inni powinni to uszanować.

Co do drugiej koleżanki to bardzo smutna wiadomość Dużo zdrowia dla niej!

---------- Dopisano o 13:16 ---------- Poprzedni post napisano o 13:13 ----------

Napisane przez StayStylish

Ja poszlam na L4 w 7/8 tygodniu po drugiej wizycie u lekarza. gin mi nie chcial dać, ale jak opowiedziałam o pracy, presji, nadgodzinach to od razu dał tylko co wizyte mi mówi "mlodym sie nie chce pracowac" a ja mu ze przez 45 lat się jeszcze napracuje

Wysłane z mojego ALE-L21 przy użyciu Tapatalka

I prawidłowo! To jest czas dla nas. Ot, taki mały przywilej, wyciszenie i przygotowanie się na przyjście maluszka na świat

[Ewula88]

Napisane przez mysza93

Dla mnie adopcja to ostateczność


Dziwi Cię to? Nie każdy chce mieć dzieci

Co do koleżanki - współczuje.

tylko one chcą dzieci ale nie teraz za 5 lat, najpierw kariera ale jakieś 3 lata temu dokładnie też tak myślałam ale teraz jestem pewna, że kariera może poczekać za zegar biologiczny tyka

[201604261006]

Napisane przez Ewula88

tylko one chcą dzieci ale nie teraz za 5 lat, najpierw kariera ale jakieś 3 lata temu dokładnie też tak myślałam ale teraz jestem pewna, że kariera może poczekać za zegar biologiczny tyka

No to chcą kiedyś i na nie przyjdzie czas.

[VelaLuca]

Cześć dziewczynki

Wpadam aby życzyć Wam Wesołych Świąt
Czytam Was na bieżąco, ale potrzebuję trochę dystansu aby znów móc się cieszyć z Waszych ciąż
Dzisiaj przyjeżdża na święta moja siostra, mamy ubierać choinkę, piec ciasteczka, mam nadzieję, że trochę zapełni mi tą pustkę i w końcu te święta zaczną mnie cieszyć!

Dlatego jeszcze raz życzę Wam spokojnych, przede wszystkim zdrowych świąt! Zdrowia dla Was i dla tych maleństw, które nosicie pod serduszkiem A dla wszystkich staraczek spełniania marzeń i szybkiego ujrzenia II kreseczek. Wesołych Świąt!

[WhiteOrchidea]

Czesc, czy można do Was jeszcze dołaczyc?

[Fantasmagori]

Pewnie że tak zapraszamy i witamy
Uwaga, to szczęśliwy wątek Mocno płodny

[WhiteOrchidea]

Napisane przez Fantasmagori

Pewnie że tak zapraszamy i witamy
Uwaga, to szczęśliwy wątek Mocno płodny

Dziekuje Może napiszę cos o sobie? Nie będzie mi łatwo przeczytać wszystkich stron watku, czasowo przede wszystkim, ale mam nadzieję ze dam rade dołączyć i napisać coś czasem

---------- Dopisano o 17:44 ---------- Poprzedni post napisano o 17:30 ----------

Tak jak wątek-starania od jesieni 2015.
Ale od początku- z (jeszcze wtedy narzeczonym) z początkiem roku 2015 podjęliśmy decyzję o powiększeniu rodziny. Spróbowaliśmy 2 cykle-bezowocnie. Szybko podjęłam decyzje o badaniu nasienia-wyniki takie sobie. Morfologia do poprawki, ale bez tragedii. Uszkodzone plemniki-ponad normę- 1 %, ale z 4% prawidłowych,sporo. Udałam się od razu z wynikami do kliniki leczenia niepłodności, szybka decyzja o iui. Pendolino ze mnie
Pierwsza -nieudana.
Druga-udana, kwiecień 2015.
W 5tyg zaczęły się plamienia, mój profesor gin połozyl mnie do szpitala, niestety w 7 tyg serce przestało bić.
Dostałam skierowanie na oddział, tabletkę żeby szyjka się otworzyła, łyżeczkowanie-choć ponoć bardzo niewielkie, bo nie było już czego łyżeczkować.
Fizycznie i psychicznie od razu stanelam na nogi. Ciezko pracuje, mam dużo obowiązków, zainteresowań. Ale myśl o ciąży odepchnelam. Nie chciałam dziecka, dzieci zaczely mnie wręcz odrzucać. Byłam silna, ale...ale nie gotowa, nie akceptowałam chyba tego, że poroniłam. Nie umiałam powiedzieć sobie -stało się, trudno. Nie umiałam pogodzić się z tym i zamknąć za sobą drzwi.
W listopadzie, 6 mcy po stracie, podjelam decyzje ze możemy dzialac. Powtórka badań męża, takie same, klinika i decyzja o inseminacji. W między czasie mnóstwo badań, mój profesor gin pięknie mnie prowadził. Nie znaleziono u mnie przyczyny.
U meza pokusiliśmy się o badanie dna plemników-badanie wyszło źle, dziękowałam losowi ze intuicyjnie podjęłam decyzje o IUI-bo wyniki do tego nas kwalifikują. W między czasie kariotypy-ostatnie na co czekamy i w związku z kiepskim dna plemników tu mogą być schody.
Niezaleznie-probujemy bo zależy nam na posiadaniu dzieci
W grudniu miałam IUI-nieudana.
Dzis mam 5dc, w srode wizyta, i zobaczymy czy w tym mcu cos z zabiegu będzie, bo cykl mam naturalny a i czas swiateczny wiec owulacja może wypasc roznie.


Wsparciem sa dla mnie historie dziewczyn, które sa w ciąży po poronieniu.

[Fantasmagori]

Oj to sporo przeszliście z TŻ...
Ja też pierwszą ciążę straciłam, w sierpniu, a teraz po 4 miesiącach jestem już w drugiej. Więc nie można się poddawać

[WhiteOrchidea]

Napisane przez Fantasmagori

Oj to sporo przeszliście z TŻ...
Ja też pierwszą ciążę straciłam, w sierpniu, a teraz po 4 miesiącach jestem już w drugiej. Więc nie można się poddawać

U nas dzień bez przejść dzień stracony ale ja mam taki charakter ze naprawdę się nie poddaje, w końcu się uda.
Serdecznie Ci gratuluje! Udało się w 1cyklu?

[Fantasmagori]

W trzecim

[Ewula88]

Napisane przez WhiteOrchidea

Dziekuje Może napiszę cos o sobie? Nie będzie mi łatwo przeczytać wszystkich stron watku, czasowo przede wszystkim, ale mam nadzieję ze dam rade dołączyć i napisać coś czasem

---------- Dopisano o 17:44 ---------- Poprzedni post napisano o 17:30 ----------

Tak jak wątek-starania od jesieni 2015.
Ale od początku- z (jeszcze wtedy narzeczonym) z początkiem roku 2015 podjęliśmy decyzję o powiększeniu rodziny. Spróbowaliśmy 2 cykle-bezowocnie. Szybko podjęłam decyzje o badaniu nasienia-wyniki takie sobie. Morfologia do poprawki, ale bez tragedii. Uszkodzone plemniki-ponad normę- 1 %, ale z 4% prawidłowych,sporo. Udałam się od razu z wynikami do kliniki leczenia niepłodności, szybka decyzja o iui. Pendolino ze mnie
Pierwsza -nieudana.
Druga-udana, kwiecień 2015.
W 5tyg zaczęły się plamienia, mój profesor gin połozyl mnie do szpitala, niestety w 7 tyg serce przestało bić.
Dostałam skierowanie na oddział, tabletkę żeby szyjka się otworzyła, łyżeczkowanie-choć ponoć bardzo niewielkie, bo nie było już czego łyżeczkować.
Fizycznie i psychicznie od razu stanelam na nogi. Ciezko pracuje, mam dużo obowiązków, zainteresowań. Ale myśl o ciąży odepchnelam. Nie chciałam dziecka, dzieci zaczely mnie wręcz odrzucać. Byłam silna, ale...ale nie gotowa, nie akceptowałam chyba tego, że poroniłam. Nie umiałam powiedzieć sobie -stało się, trudno. Nie umiałam pogodzić się z tym i zamknąć za sobą drzwi.
W listopadzie, 6 mcy po stracie, podjelam decyzje ze możemy dzialac. Powtórka badań męża, takie same, klinika i decyzja o inseminacji. W między czasie mnóstwo badań, mój profesor gin pięknie mnie prowadził. Nie znaleziono u mnie przyczyny.
U meza pokusiliśmy się o badanie dna plemników-badanie wyszło źle, dziękowałam losowi ze intuicyjnie podjęłam decyzje o IUI-bo wyniki do tego nas kw

alifikują. W między czasie kariotypy-ostatnie na co czekamy i w związku z kiepskim dna plemników tu mogą być schody.
Niezaleznie-probujemy bo zależy nam na posiadaniu dzieci
W grudniu miałam IUI-nieudana.
Dzis mam 5dc, w srode wizyta, i zobaczymy czy w tym mcu cos z zabiegu będzie, bo cykl mam naturalny a i czas swiateczny wiec owulacja może wypasc roznie.


Wsparciem sa dla mnie historie dziewczyn, które sa w ciąży po poronieniu.

witamy

wróciłam od lekarza, usg w porządku, nie przepisał mi jednak żadnych hormonów kazał czekać jeszcze 2 cykle i próbować potem przyjść zobaczymy, póki co kupiłam Castagnus, brała któraś?

[201604261006]

Napisane przez VelaLuca

Cześć dziewczynki

Wpadam aby życzyć Wam Wesołych Świąt
Czytam Was na bieżąco, ale potrzebuję trochę dystansu aby znów móc się cieszyć z Waszych ciąż

Kochana wróć kiedy będziesz mogła Pamiętaj, jesteśmy z Tobą
I Tobie mimo wszystko życzę Wesołych Świąt

Napisane przez WhiteOrchidea

Czesc, czy można do Was jeszcze dołaczyc?

Jasne zapraszamy
W jakim wieku jesteście? Skąd?
Współczuje przejść dobrze że zaufałaś intuicji

[WhiteOrchidea]

Napisane przez Fantasmagori

W trzecim

Bardzo się cieszę razem z Tobą dajesz nadzieje mam nadzieje ze teraz wszystko będzie ok. Czy znana jest przyczyna Twojej straty?

Napisane przez Ewula88

witamy

wróciłam od lekarza, usg w porządku, nie przepisał mi jednak żadnych hormonów kazał czekać jeszcze 2 cykle i próbować potem przyjść zobaczymy, póki co kupiłam Castagnus, brała któraś?

Nie brałam nigdy. Kiedyś przymierzalam się gdy mialam prl 35. Ale lekarz powiedział że czasem może więcej zaszkodzić jak pomóc. Nie zdecydowalam sie. Prl sama spadła, teraz jest 11. Wtedy miałam bardzo ciężki egzamin i stres stad pewnie taki wynik. A masz podwyzszona prl?

Napisane przez mysza93

Kochana wróć kiedy będziesz mogła Pamiętaj, jesteśmy z Tobą
I Tobie mimo wszystko życzę Wesołych Świąt


Jasne zapraszamy
W jakim wieku jesteście? Skąd?
Współczuje przejść dobrze że zaufałaś intuicji

Dzieki ja 27, maz duzo starszy, o cale 21 lat
No ale widziały galy co brały:-D dzieci nie ma zadne z nas. Tz nie chciał nigdy bo jak mówi nie trafił na odpowiednią kobietę. Oczywiście prawdę zna on sam, ja mu wierze bo rzeczywiście przez młode lata był dosc dziecinny z tego co mi opowiada:-D
Intuicja mnie nie zawiodla. Raz ze wiek, dwa że -no właśnie czułam ze cos może być nie tak. U mnie ok, ciąży brak. Wiem ze to raptem 2 cykle ale kiedyś sobie powiedziałam ze jak nie uda mi się szybko zajść w ciążę pojde do dr
Ja niestety nie jestem z osób zachwycajacych sie dziećmi. Obce dzieci mnie nie ruszają. Płacz mnie nie rusza. Nie mam takiego stricte instynktu. Mówiąc wprost na etapie życia jaim jestem gdybym wiedziała że nigdy nie będę miała dzieci, nie adoptowalabym. Nie mam"instymktu" do obcych dzieci. Chciałabym mieć takie połączenie mnie i meza-fajma sprawa i taka myśl o naszym dziecku napawa mnie miłością. Mam nadzieję ze instynkt przyjdzie sam jak uda mi się zajść w ciążę

[Panna Izabela]

Ja obcych dzieci też jakoś nie lubię. Bawię się z córką szwagierki, jest spoko, ale jak marudzi i nie wie, czego chce, to mnie denerwuje. Za to mojego najmłodszego brata uwielbiałam. Ale teraz jest duży, a duże dzieci już nie są takie super.

Wysłane z mojego D6503 przy użyciu Tapatalka

[Fantasmagori]

Napisane przez WhiteOrchidea

Bardzo się cieszę razem z Tobą dajesz nadzieje mam nadzieje ze teraz wszystko będzie ok. Czy znana jest przyczyna Twojej straty?

Nie, lekarze uznali że to przypadek, prawdopodobnie coś źle się podzieliło W 5 tygodniu pięknie biło serduszko a w 8 ciąża nagle obumarła ech

Teraz będzie zdrowy maluszek

[WhiteOrchidea]

Napisane przez Panna Izabela

Ja obcych dzieci też jakoś nie lubię. Bawię się z córką szwagierki, jest spoko, ale jak marudzi i nie wie, czego chce, to mnie denerwuje. Za to mojego najmłodszego brata uwielbiałam. Ale teraz jest duży, a duże dzieci już nie są takie super.

Wysłane z mojego D6503 przy użyciu Tapatalka

Kazda z nas jest inna i bycie kobieta nie znaczy uwielbianie dzieci
Swoje tak, w rodzinie - jeszcze jeszcze, ale obce-do czasu Ja mam bardzo mało znajomych z dziećmi-moi znajomi jeszcze nie maja dzieci, no może pojedyncze pary, ale z bliskich nikt. A meza znajomi już nie planują dzieci maja dzieciaki w moim wieku :P

Napisane przez Fantasmagori

Nie, lekarze uznali że to przypadek, prawdopodobnie coś źle się podzieliło W 5 tygodniu pięknie biło serduszko a w 8 ciąża nagle obumarła ech

Teraz będzie zdrowy maluszek

U mnie również, winą obarczają przypadek.
Jak byłam na USG już w szpitalu potwierdzić smierc płodu musiałam mieć nietega minę-jestem zazwyczaj twarda, ale chyba nie było ze mna dobrze. Lekarz, nie był zbyt miły, ale nie taka może jego rola...powiedział-co się pani załamuje, codziennie przyjmujemy 10 takich jak pani. Z obumarła ciaza. Pomyslalam sobie wtedy ze nie tylko mnie to dotknelo. A później w rozmowie z bliskimi, którzy wiedzieli, dowiedziałam się ze ktoś tam w rodzinie poronił, ktoś tam z bliskich mi osob. Uważam ze lepiej tak, niż dowiedzieć się w 12 tc ze ma się cbore dziecko. Albo urodzić dzieciaczka z wada genetyczna. Wtedy dziecko cierpi. Rodzice również.

[klaudus_2]

Cześć dziewczyny, cały czas was czytam ale jakoś nie miałam siły napisać wcześniej.. Gratuluję nowych ciąż i bardzo współczuję dziewczyną, które straciły swoje maluszki.. To był mój czwarty cykl i kolejny nieudany i chyba już nie mam siły na więcej, jestem załamana.. Jeszcze te święta mnie przytłaczają, to miały być pierwsze święta z naszym synkiem a teraz jedyne co możemy zrobić to iść do niego na cmentarz... Nie mam już siły na to wszystko, mam dość , miałam nadzieję, że z miesiąca na miesiąc będzie lepiej, będzie trochę mniej bolało ale wcale tak nie jest..

[monique_05]

Napisane przez VelaLuca

Cześć dziewczynki

Wpadam aby życzyć Wam Wesołych Świąt
Czytam Was na bieżąco, ale potrzebuję trochę dystansu aby znów móc się cieszyć z Waszych ciąż
Dzisiaj przyjeżdża na święta moja siostra, mamy ubierać choinkę, piec ciasteczka, mam nadzieję, że trochę zapełni mi tą pustkę i w końcu te święta zaczną mnie cieszyć!

Dlatego jeszcze raz życzę Wam spokojnych, przede wszystkim zdrowych świąt! Zdrowia dla Was i dla tych maleństw, które nosicie pod serduszkiem A dla wszystkich staraczek spełniania marzeń i szybkiego ujrzenia II kreseczek. Wesołych Świąt!

VelaLuca trzymaj się kochana i jak tylko wrócisz do siebie to wróć również do nas! Mimo wszystko życzę Ci, aby ten świąteczny czas był spędzony w miłej atmosferze i żeby marzenia się spełniły!

Napisane przez WhiteOrchidea

Dziekuje Może napiszę cos o sobie? Nie będzie mi łatwo przeczytać wszystkich stron watku, czasowo przede wszystkim, ale mam nadzieję ze dam rade dołączyć i napisać coś czasem

---------- Dopisano o 17:44 ---------- Poprzedni post napisano o 17:30 ----------

Tak jak wątek-starania od jesieni 2015.
Ale od początku- z (jeszcze wtedy narzeczonym) z początkiem roku 2015 podjęliśmy decyzję o powiększeniu rodziny. Spróbowaliśmy 2 cykle-bezowocnie. Szybko podjęłam decyzje o badaniu nasienia-wyniki takie sobie. Morfologia do poprawki, ale bez tragedii. Uszkodzone plemniki-ponad normę- 1 %, ale z 4% prawidłowych,sporo. Udałam się od razu z wynikami do kliniki leczenia niepłodności, szybka decyzja o iui. Pendolino ze mnie
Pierwsza -nieudana.
Druga-udana, kwiecień 2015.
W 5tyg zaczęły się plamienia, mój profesor gin połozyl mnie do szpitala, niestety w 7 tyg serce przestało bić.
Dostałam skierowanie na oddział, tabletkę żeby szyjka się otworzyła, łyżeczkowanie-choć ponoć bardzo niewielkie, bo nie było już czego łyżeczkować.
Fizycznie i psychicznie od razu stanelam na nogi. Ciezko pracuje, mam dużo obowiązków, zainteresowań. Ale myśl o ciąży odepchnelam. Nie chciałam dziecka, dzieci zaczely mnie wręcz odrzucać. Byłam silna, ale...ale nie gotowa, nie akceptowałam chyba tego, że poroniłam. Nie umiałam powiedzieć sobie -stało się, trudno. Nie umiałam pogodzić się z tym i zamknąć za sobą drzwi.
W listopadzie, 6 mcy po stracie, podjelam decyzje ze możemy dzialac. Powtórka badań męża, takie same, klinika i decyzja o inseminacji. W między czasie mnóstwo badań, mój profesor gin pięknie mnie prowadził. Nie znaleziono u mnie przyczyny.
U meza pokusiliśmy się o badanie dna plemników-badanie wyszło źle, dziękowałam losowi ze intuicyjnie podjęłam decyzje o IUI-bo wyniki do tego nas kwalifikują. W między czasie kariotypy-ostatnie na co czekamy i w związku z kiepskim dna plemników tu mogą być schody.
Niezaleznie-probujemy bo zależy nam na posiadaniu dzieci
W grudniu miałam IUI-nieudana.
Dzis mam 5dc, w srode wizyta, i zobaczymy czy w tym mcu cos z zabiegu będzie, bo cykl mam naturalny a i czas swiateczny wiec owulacja może wypasc roznie.


Wsparciem sa dla mnie historie dziewczyn, które sa w ciąży po poronieniu.

Witaj w gronie staraczek
Wiele przeszliście z TŻ, to na pewno musiały być trudne chwile dla Was. Życzę Wam mnóstwo szczęścia!

Napisane przez klaudus_2

Cześć dziewczyny, cały czas was czytam ale jakoś nie miałam siły napisać wcześniej.. Gratuluję nowych ciąż i bardzo współczuję dziewczyną, które straciły swoje maluszki.. To był mój czwarty cykl i kolejny nieudany i chyba już nie mam siły na więcej, jestem załamana.. Jeszcze te święta mnie przytłaczają, to miały być pierwsze święta z naszym synkiem a teraz jedyne co możemy zrobić to iść do niego na cmentarz... Nie mam już siły na to wszystko, mam dość , miałam nadzieję, że z miesiąca na miesiąc będzie lepiej, będzie trochę mniej bolało ale wcale tak nie jest..

Kochana, musisz być silna Uda Wam się jeszcze stworzyć rodzinkę, naprawdę w to wierzę! Wiem, że to trudny okres dla Was, ale nie możecie się poddawać. Trzymam kciuki za Was!

[zUa_tysica]

Napisane przez WhiteOrchidea

Ja niestety nie jestem z osób zachwycajacych sie dziećmi. Obce dzieci mnie nie ruszają. Płacz mnie nie rusza. Nie mam takiego stricte instynktu. Mówiąc wprost na etapie życia jaim jestem gdybym wiedziała że nigdy nie będę miała dzieci, nie adoptowalabym. Nie mam"instymktu" do obcych dzieci. Chciałabym mieć takie połączenie mnie i meza-fajma sprawa i taka myśl o naszym dziecku napawa mnie miłością. Mam nadzieję ze instynkt przyjdzie sam jak uda mi się zajść w ciążę

Witamy!
Życzę dużo siły i powodzenia. Mój mąż ma cukrzycę typu pierwszego, też trochę się obawiam, ze może coś być nie tak z powodu choroby, dlatego jeżeli nie uda się w najbliższym czasie, przejdziemy się na badania.
Jeżeli chodzi o obce dzieci, to najbardziej lubie małe słodziaki. Do starszych się zraziłam przez syna szwagierki - istny diabeł, nie mogę się do niego przekonać. Szwagierka sama go obecnie wychowuje i troche nie radzi sobie z tym, ciągle nawzajem na siebie krzycza, jakby nie było miłości w tej relacji. Wiem, że to nie wina dziecka, ale jakoś nie mogę się przekonać żeby poczuć do niego taki ciotczany instynkt. Raczej wyobrażam sobie, jak mój synek by się zachowywał w jego wieku (chołopak ma 7 lat), i chciałabym aby był słodkim synalkiem mamusi Na pewno wiele rzeczy zrobię inaczej niż ona. No i nie dam do siebie mówić "Dawaj pyska kochaniutka" Jeeezuuu...

[WhiteOrchidea]

Dziękuję Wam za mile powitanie ja nie jestem zwolenniczka badań. Czasem ludzie popadają w paranoje, robią milion różnych badań, diagnozuja sie. Ale jesli mam przeczucie ze cos może być niekoniecznie ok wole to sprawdzić niz głowic sie. Lepiej wiedzieć, znać prawdę, niż mieć złudzenia.
Pozatym szkoa mi czekać bezczynnie jeśli wiem ze nie wszystko jest ok. Ja sie nie podam póki nie skorzystam ze wszystkich dostępnych metod-jeśli będę musiała.

Cukrzyca może mieć wpływ, ale szczerze-nie sadze. Parametry nasienia mogą być obniżone z lekka, jeśli w ogóle. Moja znajoma rocznik 82 ma meza, maz-cukrzycę I. On rocznik 80. Maja 2 dzieci. Jedno 3lata, ,kolejne rok. Ona z niedoczynnościa tarczycy. O 1 dziecko starali się kilka mcy. Przy drugim 3 cykle. Tsh miała grubo ponad 4 czy nawet 5. Miała isc do lekarza i nie zdążyła. Zaszła w ciążę.

A co do wychowania dzieci-każdy wychowuje po swojemu. Dlatego czasem ciężko nam zaakceptować jak ktoś jest wychowany. Ludzie maja różne wychowawcze schizy ciekawe jak ja swoje wychowam bo gdybac mozna ale życie i tak może to zweryfikować.

---------- Dopisano o 10:08 ---------- Poprzedni post napisano o 10:02 ----------

Zuatysica jesli pierwsza strona aktualna to czy Ty dziś testujesz?

[Fantasmagori]

Zuatysica chyba nie testuje bo @ do niej przyszła o ile się nie mylę
Poprawię zaraz pierwszą stronę

[WhiteOrchidea]

Napisane przez Fantasmagori

Zuatysica chyba nie testuje bo @ do niej przyszła o ile się nie mylę
Poprawię zaraz pierwszą stronę

A widzisz:-( a ja właśnie spojrzałam na 1 str i tak sobie pomyślalam ze może testuje. No więc oby ten cykl był owocny

[zUa_tysica]

Niestety nie testuje, tak jak Fanta mówi przyszła @ w niedziele ale trzymam kciuki za ten cykl jesteśmy z mężem w dobrych nastrojach, nie spinamy się za mocno wierzymy, że będzie dobrze

Co do wychowania, to po prostu szkoda, że nie mam żadnego wpływu na tego chłopaczka mojej szwagierki. To jej sprawa, a ja nie chce sie wtrącać, ale najzwyczajniej troche mi szkoda tej sytuacji.

[201604261006]

Napisane przez WhiteOrchidea

Dzieki ja 27, maz duzo starszy, o cale 21 lat

O rzeczywiście duża różnica

Ja się staram już rok i 7 miesiąc, na lekarzy trafiam jakiś dziwnych

Napisane przez zUa_tysica

Co do wychowania, to po prostu szkoda, że nie mam żadnego wpływu na tego chłopaczka mojej szwagierki. To jej sprawa, a ja nie chce sie wtrącać, ale najzwyczajniej troche mi szkoda tej sytuacji.

Mi szkoda dzieci mojej własnej rodzonej siostry wstyd.

[WhiteOrchidea]

Mysza rok i 7 mcy? To dlugo. Pewnie to nic nowego co powiem, ale badania masz porobione? Hormony, usg? Maz zbadany?

[Ewula88]

Napisane przez WhiteOrchidea

Bardzo się cieszę razem z Tobą dajesz nadzieje mam nadzieje ze teraz wszystko będzie ok. Czy znana jest przyczyna Twojej straty?









Nie brałam nigdy. Kiedyś przymierzalam się gdy mialam prl 35. Ale lekarz powiedział że czasem może więcej zaszkodzić jak pomóc. Nie zdecydowalam sie. Prl sama spadła, teraz jest 11. Wtedy miałam bardzo ciężki egzamin i stres stad pewnie taki wynik. A masz podwyzszona prl?

Mam podwyższona ale nieznacznie, lekarz nie przepisał bromergon bo podobno ma negatywne skutki uboczne i kobiety się złe czuja wiec kazał brać ten castagnus i przyjść za 3 cykle :/. Jesteś w moim wieku