Szukam dziewczyn,które są chore i chcą z tego wyjść

[funky87]

agness thx , właśnie doszły, i tak się zastanawiam gdzie ty ten tłuszcz widzisz Kochana przecież ty masz super kobiecą figurę, pozazdrościć, wcięcie, bioderka , wszystko na swoim miejscu nie dziwie się twojemu tż-towi że taki zazdrosny o Ciebie

[agawlo3]

tak sobie pomyslalam ze szczerze to ja tez chyba bardzo boje sie opowiedziec to wszystko o sobie komus prosto w oczy... chociaz wiem ze to nieuniknione bo jesli nic z soba nie zrobie moze sie tylko pogorszyc...

[iza_wiosenna]

Napisane przez agness51

funky87 - Bardzo się cieszę ...

Baby - a czy to ważne ile ważę? i przy jakim wzroście? ważę tyle na ile wyglądam,o!

A właśnie ... dziewczyny,widziałyście mnie na fotkach,na ile kg Wam wyglądam ?

Agness, weź się uspokój! tak jak Ludzia mówi - wszyscy uwazają, że jesteś śliczna i szczupła. Mi, szczerze mówiąc, wydaje się, że przykładowo, ważysz x1 a my powiemy x2 to tu będziesz udawać, że jest ok, a w głębi duszy przejmiesz się i będziesz o krok bliżej do R. Ja w ogóle nie znam się na wadze, nie umiem tak oszacować. No i nawet nie wiem, ile masz wzrostu...

Napisane przez funky87

Kolejny wygrany poranek , bez ważenia i z ogromnym śniadaniem
Najgorsze jest to że jednego dnia jest super, wręcz prawie idealnie, a innego wystarczy jakaś blachostaka a ja wpadam w takie dno , ale wiem że zawsze mogę wejśc na forum i wam o tym powiedzieć i nikt tak jak wy tego nie zrozumie, Dziękuję wam
Miłego dnia i kolejnych sukcesów

Brawo a dzień jak minął, Słoneczko? (jesteś Słoneczkiem, bo zawsze jak czytam Twoje posty to się cieszę, że Ci się udaje naprawdę, strasznie Cię polubiłam )

Napisane przez asiek14

nadal... a do psychologa nie chodzę od ponad dwóch miesięcy... zresztą to i tak nic nie pomagało bo ona nie widziała problemu... siedziałam, kiwałam głową, czasem coś tam mówiłam i "wspólnie" uznałysmy że jest już dobrze. a nie jest... teraz jest źle ale w drugą stronę...
myślę nad poszukaniem psychologa ale to nie jest takie łatwe otwierać sie przed kolejną osobą i opowiadać o swoich problemach...

Rozumiem, ale myślę, że powinnaś to zrobić. Po co się dalej katować? Psujesz sobie nastrój, chodzisz smutna przez te napady. Lepiej pogadać z psychologiem jednak, ale szczerze, a nie na zasadzie kiwania głową.

[asiek14]

Napisane przez iza_wiosenna

Rozumiem, ale myślę, że powinnaś to zrobić. Po co się dalej katować? Psujesz sobie nastrój, chodzisz smutna przez te napady. Lepiej pogadać z psychologiem jednak, ale szczerze, a nie na zasadzie kiwania głową.

zawsze jest jeszcze ryzyko że znowu źle trafie i kolejny raz to nic nie da... poza tym nie za bardzo mi sie uśmiecha żeby rodzice wiedzieli oni myślą że wszystko jest już ok bo widzą jak jem... a przez "wcześniejszy" etap bardzo ciężko przeszli...

[Nikita-v]

agness czy ja również mogę prosić?

[iza_wiosenna]

Napisane przez asiek14

zawsze jest jeszcze ryzyko że znowu źle trafie i kolejny raz to nic nie da... poza tym nie za bardzo mi sie uśmiecha żeby rodzice wiedzieli oni myślą że wszystko jest już ok bo widzą jak jem... a przez "wcześniejszy" etap bardzo ciężko przeszli...

Asiek, trudno - trzeba myśleć o sobie. Chyba nie chcesz, żeby to się ciągnęło i psuło Ci życie? Polecam Ci psychologa - jeśli nie spróbujesz, nie wyleczysz się. Nie mów: "a co jeśli znów źle trafisz?" - bo możesz trafić lepiej!

[funky87]

Napisane przez iza_wiosenna

Brawo a dzień jak minął, Słoneczko? (jesteś Słoneczkiem, bo zawsze jak czytam Twoje posty to się cieszę, że Ci się udaje naprawdę, strasznie Cię polubiłam )

jejq ja też Cię strasznie polubiłam i powiem szczerze że wszystkie moje postępy to twoja zasługa, tak bardzo mnie motywujesz i jestem Ci za to ogromnie wdzięczna
Jak ja sie cieszę że trafiłam na wizaż
Dzień w prawdzie bez rewelacji , ale z pozytywnym nastawieniem i ciągłym staraniem o prawdziwe P

[asiek14]

Napisane przez iza_wiosenna

Asiek, trudno - trzeba myśleć o sobie. Chyba nie chcesz, żeby to się ciągnęło i psuło Ci życie? Polecam Ci psychologa - jeśli nie spróbujesz, nie wyleczysz się. Nie mów: "a co jeśli znów źle trafisz?" - bo możesz trafić lepiej!

Rozmiawiałam z kolezanką która ma podobny problem... podobno rodzice nie musza wiedzieć o psychologu jezeli nie robie czegoś co bezpośrednio zagraża mojemu życiu... co raz częściej zaczynam myśleć że przestaje sobie z tym radzić i przydałby się ktoś do pomocy...
tylko cholernie ciezko jest mi sie przyznać przed samą sobą do porażki a co dopiero przed innym człowiekiem... o rodzicach nie wspominając

[madame_apple]

Napisane przez agness51

Zaraz wyślę .

Słuchaj no kochana - powiem to co wszystkie dziewczyny bo i niczego innego tu się nie da powiedzieć - masz naprawdę świetną figurę, jak dla mnie idealną taką nic dodać nic ująć! I strasznie Ci zazdroszczę (nie śmiać się!) dekoltu - rzadko zdarza się dekolt, który nie straszy kośmi, a jednocześnie ma ładnie wystające obojczyki
Odmawiać sobie pysznego jedzenia, ryzykować kompulsami i tym podobnymi problemami i zamartwiać się wyglądem będąc taką laską? Szkoda życia, naprawdę!

EDIT:

Napisane przez asiek14

Rozmiawiałam z kolezanką która ma podobny problem... podobno rodzice nie musza wiedzieć o psychologu jezeli nie robie czegoś co bezpośrednio zagraża mojemu życiu... co raz częściej zaczynam myśleć że przestaje sobie z tym radzić i przydałby się ktoś do pomocy...
tylko cholernie ciezko jest mi sie przyznać przed samą sobą do porażki a co dopiero przed innym człowiekiem... o rodzicach nie wspominając

wiadomo, ale nikt nie mówił, że będzie łatwo. Rozumiem Twoje obawy, ale... Sama byłam w bardzo podobnej sytuacji i bardzo żałuję, że nie poszłam wtedy do psychologa. Gdybym poszła, nie ciągnęło by się to za mną zapewne aż tyle lat. LAt, które powiedzmy otwarcie - były w dużej mierze stracone. Dlatego szczerze radzę poszukać specjalisty. Samemu jest ciężko wyjść z tego. A decyzja o leczeniu nie jest przyznaniem się do porażki. Przeciwnie - to swego rodzaju zwycięstwo bo to droga ku lepszemu.

[iza_wiosenna]

Napisane przez funky87

jejq ja też Cię strasznie polubiłam i powiem szczerze że wszystkie moje postępy to twoja zasługa, tak bardzo mnie motywujesz i jestem Ci za to ogromnie wdzięczna
Jak ja sie cieszę że trafiłam na wizaż
Dzień w prawdzie bez rewelacji , ale z pozytywnym nastawieniem i ciągłym staraniem o prawdziwe P

i uwielbiam oceniać Twoje jadłospisy

A tak btw dziś trener mnie pytał, czy coś w ogóle jem, bo wyglądam "mizernie" to mnie strasznie zdziwiło, bo ostatnio jem dużo. Chyba czas się zważyć. Właściwie trenuję z tym Trenerem od dwóch miesięcy i go kocham :P Bo mój poprzedni był chorym człowiekiem. Pozwalał jeść tyle, co nic, jedna dziewczyna miała przez niego anoreksję, druga wpadła w bulimię, ja, kiedy już wychodziłam, miałam straszny kryzys (przytyłam do 43kg, a on powiedział, że.. mam już nie tyć ). Nie wiem, jak mogłam stracić z nim aż tyle czasu. Jak sobie przypominam te wszystkie przykrości, to... ech :/

kiedyś pojechaliśmy na obóz, na którym strasznie dużo się ruszaliśmy. Chodziliśmy 4x dziennie na plażę - w jedną stronę 45 min no i mieliśmy dwa treningi. A on nie pozwolił nam jeść takich deserów jogurtowych 150g masakra.

Na szczęście teraz już nikt chyba u niego nie trenuje, a obecny Trener każe jeść wszystko, co mamy na talerzu ( ) i cały czas powtarza, że żeby trening miał sens, trzeba jeść.

EDIT: Asia, podpisuję się obiema rękami pod słowami Jabłuszka.

[asiek14]

eh odpisałam i nie wysłało
wiem że powinnam sie zmotywować i coś z tym zrobić ale za koażdym razem jak o tym wszystkim myśle chce mi się po prostu płakać... ostatnio czesto albo jestem smutna w ciągu dnia albo płaczę wieczorami... a jak wracam ze skzoły to marzę o tym, żeby sie zaszyć w pokoju i nie musieć wychodzić

[zooosia]

dziewczyny przytyłam 1kg od zeszłego tygodnia
czy to nie za szybko? dzisiaj do szkoły wziełam tylko jabłko.. wiem już, że to był głupi pomysł, bo później zaczeła mnie boleć głowa. ale boje się, że tyje za szybko.. chyba, że trochę z tego 1 kg to jeszcze pozostałość po wtorkowym napadzie? chociaż to chyba niemożliwe
dzisiaj chyba podświadomie czuje się cały czas niesamowicie pełna. zresztą nie tylko dzisiaj, ale od jakiegoś czasu. nie chce mi się jeść, bo w ogóle nie jestem głodna (wręcz przeciwnie). ale gdy zaczynam to mam ochotę jeść cały czas, w zasadzie powstrzymuje się od kolejnego napadu.
o co w tym chodzi co mam zrobić

[madame_apple]

Napisane przez agawlo3

tak sobie pomyslalam ze szczerze to ja tez chyba bardzo boje sie opowiedziec to wszystko o sobie komus prosto w oczy... chociaz wiem ze to nieuniknione bo jesli nic z soba nie zrobie moze sie tylko pogorszyc...

zgadza się - problem duszony w sobie sam się nie rozwiąże...

Napisane przez asiek14

eh odpisałam i nie wysłało
wiem że powinnam sie zmotywować i coś z tym zrobić ale za koażdym razem jak o tym wszystkim myśle chce mi się po prostu płakać... ostatnio czesto albo jestem smutna w ciągu dnia albo płaczę wieczorami... a jak wracam ze skzoły to marzę o tym, żeby sie zaszyć w pokoju i nie musieć wychodzić

I to jest kolejny powód żeby poszukać pomocy. Znam to uczucie, jest okropne. Zmotywuj się, najlepiej idź zapisać się na wizytę od razu po szkole, bez zachodzenia do domu. Bo kiedy pójdziesz już do domu to zaraz stwierdzisz, że "bez sensu" i "może innym razem".

[asiek14]

Napisane przez madame_apple

I to jest kolejny powód żeby poszukać pomocy. Znam to uczucie, jest okropne. Zmotywuj się, najlepiej idź zapisać się na wizytę od razu po szkole, bez zachodzenia do domu. Bo kiedy pójdziesz już do domu to zaraz stwierdzisz, że "bez sensu" i "może innym razem".

ja nawet nie wiem gdzie iść...

[madame_apple]

Napisane przez asiek14

ja nawet nie wiem gdzie iść...

hmm może poszperaj w necie? Mieszkasz w dużym mieście, więc powinna być gdzieś jakaś "baza danych", najlepiej z komentarzami internautek - gdzie warto się udać. Na pewno powinien być to psycholog specjalizujący się i mający doświadczenie w leczeniu zaburzeń odżywiania; nie taki ot- po prostu psycholog.
Wydaje mi się, że temat stron gdzie można znaleźć przydatne info dot. poradni w poszczególnych miastach był już nawet kiedyś poruszany na Wizazu, ale nie jestem pewna.

[asiek14]

Napisane przez madame_apple

hmm może poszperaj w necie? Mieszkasz w dużym mieście, więc powinna być gdzieś jakaś "baza danych", najlepiej z komentarzami internautek - gdzie warto się udać. Na pewno powinien być to psycholog specjalizujący się i mający doświadczenie w leczeniu zaburzeń odżywiania; nie taki ot- po prostu psycholog.
Wydaje mi się, że temat stron gdzie można znaleźć przydatne info dot. poradni w poszczególnych miastach był już nawet kiedyś poruszany na Wizazu, ale nie jestem pewna.

poszukam a jak nie znajdę to najwyżej zadzwonie na telefon zaufania żeby mi doradzili gdzie pójść
ech, ciezkie to wszystko.

[garden_d]

Właśnie nadrobiłam- czytając to, co napisałyście dzisiaj Chciałabym bardzo pogratulować tym, którym idzie dobrze i to aż widać, po postach- Sylwio, gratuluję
Agness- Sama widzisz, że nie masz co przejmować się wagą czytając takie komplementy! Przecież powinnaś teraz mieć uśmiech od ucha do ucha i do tego zaczerwienioną ze wstydu twarz z tego względu, że chciałaś przejść na R Ohh, trzymaj się
agawlo3- Nie pozostało mi nic innego, jak tylko powiedzieć, że trafiłaś w świetne miejsce. Sama widzisz (jeśli czytałaś poprzednie posty), że wiele z Nas czuje się już lepiej mimo swoich problemów. Dziewczyny mają rację- odważ się iść do psychologa, a na pewno uda Ci się to, czego byś chciała. Wierzę w Ciebie. Potrzebujesz silnej motywacji, a motywacja leży u stóp problemu...Teraz uśmiechnij się i powiedz do Siebie, że będzie naprawdę dobrze, bo tego chcesz a na pewno Twoja 'słaba wola' nie okaże się taka słaba...hm? ;> Powodzenia
aśku14- Ja również rozumiem Twoje obawy i życzę Tobie powodzenia. Poszukaj mimo wszystko specjalisty, bo rzeczywiście, nie ma co marnować czasu...i nie myśl, co będzie jeśli źle trafisz, ale myśl co będzie, jeśli trafisz właściwie Powodzenia
Izka- Twój poprzedni trener rzeczywiście był chory...aż trudno uwierzyć w coś takiego. Kurcze. Ja pamiętam swojego poprzedniego trenera, który po wakacjach powiedział, że trochę mi 'tyłek' urósł i muszę to nadrobić...;/ Dobrze, że teraz masz trenera, który jest bardzo w porządku

A u mnie całkiem dobrze, jestem z siebie zadowolona, bo dzisiaj zjadłam całkiem przyzwoicie Co zdziwiło mnie dzisiejszego dnia to to, że gdy przebierałam się na wf koleżanka z klasy powiedziała do mnie: "Dorota, Ty schudłaś". Spojrzałam zdziwiona, ale jednocześnie trochę zmieszana. Odpowiedziałam pytająco: "Tak uważasz?", a ona z takim przekonaniem w oczach odpowiedziała, że tak. Zdziwiłam się bardzo, a tym bardziej, że tego tygodnia naprawdę staram się i jem więcej w weekend się okaże jak mi to wyszło ^^ Przypomnę, że jestem na U.

Pozdrawiam Was ;*

[funky87]

Napisane przez garden_d

Właśnie nadrobiłam- czytając to, co napisałyście dzisiaj Chciałabym bardzo pogratulować tym, którym idzie dobrze i to aż widać, po postach- Sylwio, gratuluję Dziękuję

A u mnie całkiem dobrze, jestem z siebie zadowolona, bo dzisiaj zjadłam całkiem przyzwoicie Co zdziwiło mnie dzisiejszego dnia to to, że gdy przebierałam się na wf koleżanka z klasy powiedziała do mnie: "Dorota, Ty schudłaś". Spojrzałam zdziwiona, ale jednocześnie trochę zmieszana. Odpowiedziałam pytająco: "Tak uważasz?", a ona z takim przekonaniem w oczach odpowiedziała, że tak. Zdziwiłam się bardzo, a tym bardziej, że tego tygodnia naprawdę staram się i jem więcej w weekend się okaże jak mi to wyszło ^^ Przypomnę, że jestem na U.

Pozdrawiam Was ;*

Ja również gratuluję postępów i cieszę się razem z TobąOby tak dalej

[iza_wiosenna]

Dziewczyny, a u mnie beznadziejnie się nagle zrobiło Moja mama zrobiła mi straszną przykrość, w ogóle ostatnią mam z nią fatalny kontakt, a teraz mnie tak zdenerwowała, że nie wiem, co ze sobą zrobić, taką wściekłość czuję. Wybiegłam z domu i 40 min łaziłam nie wiadomo po co po parku, i cały czas ryczałam a ludzie na mnie patrzyli jak na idiotkę Co najgorsze, może pomyślicie o mnie jak o okropnej kretynce, ale mam ochotę zrobić coś, przez co moja mama poczuje się tak, jak ja teraz ;( Mam ochotę np. przestac jesc, bo wiem, ze bedzie jej przykro.

Boże, jestem chyba totalnie złym człowiekiem

Asia - piszesz, że płaczesz wieczorami, że nie chce Ci się życ. Proszę Cię, nie męcz się tak, idź do psychologa, proszę...

[garden_d]

Napisane przez funky87

Ja również gratuluję postępów i cieszę się razem z TobąOby tak dalej

Takk, oby tak dalej

Napisane przez iza_wiosenna

Dziewczyny, a u mnie beznadziejnie się nagle zrobiło Moja mama zrobiła mi straszną przykrość, w ogóle ostatnią mam z nią fatalny kontakt, a teraz mnie tak zdenerwowała, że nie wiem, co ze sobą zrobić, taką wściekłość czuję. Wybiegłam z domu i 40 min łaziłam nie wiadomo po co po parku, i cały czas ryczałam a ludzie na mnie patrzyli jak na idiotkę Co najgorsze, może pomyślicie o mnie jak o okropnej kretynce, ale mam ochotę zrobić coś, przez co moja mama poczuje się tak, jak ja teraz ;( Mam ochotę np. przestac jesc, bo wiem, ze bedzie jej przykro.

Boże, jestem chyba totalnie złym człowiekiem

Izuś, może to gorszy dzień? Nie załamuj się proszę i co gorsza nie przestawaj jeść tylko po to, żeby zrobić mamie przykrość i coś jej udowodnić, bo zupełnie nie warto. Uwierz, że zrobienie takiej przykrości mamie nie koniecznie sprawi, że mama nagle się ocknie i zrozumie co zrobiła nie tak, a już na pewno nie przyniesie to ulgi Tobie, a nawet może sprawić, że później będzie Ci gorzej Wiesz, w takiej sytuacji można naprawdę poczuć się wygranym bez kłótni i odegrania się...ważna jest tutaj świadomość, że to nie Ty byłaś nie w porządku ;* Bądź w porządku wobec siebie po prostu, a to, co powiedziała mama przemilcz teraz, albo porozmawiaj z nią o tym na spokojnie i wytłumacz, co poczułaś i jak przykro Ci się zrobiło. Oby tylko to zrozumiała. Potrzeba poczucia otwarcia i szczerości ;*
I proszę Cię, nie mów, że Jesteś złym człowiekiem, bo nie jednej z Nas już pomogłaś tak cudownie bezinteresownie

[funky87]

Napisane przez iza_wiosenna

Dziewczyny, a u mnie beznadziejnie się nagle zrobiło Moja mama zrobiła mi straszną przykrość, w ogóle ostatnią mam z nią fatalny kontakt, a teraz mnie tak zdenerwowała, że nie wiem, co ze sobą zrobić, taką wściekłość czuję. Wybiegłam z domu i 40 min łaziłam nie wiadomo po co po parku, i cały czas ryczałam a ludzie na mnie patrzyli jak na idiotkę Co najgorsze, może pomyślicie o mnie jak o okropnej kretynce, ale mam ochotę zrobić coś, przez co moja mama poczuje się tak, jak ja teraz ;( Mam ochotę np. przestac jesc, bo wiem, ze bedzie jej przykro. ...

Iza absolutnie tego nie rób, to nie rozwiąże sprawy. Jak ochłoniesz to spróbuj porozmawiać z mamą i wyajśnić sytuacje, nie wiem co sie stało ale najlepiej jak powiesz jej że to co zrobiła bardzo cię zraniło i wcale Ci nie pomaga, Twoja mam napewno więcej zrozumie jak jej to powiesz wprost niz jak zrobisz jej na złość.
Postaraj sie też ja zrozumiec, ona przez to co ty nie przechodziła nie wie jak to jest jak całe życie podyktowane jest przez jedzenie , wygląd i kcal i może to wszystko ja pzrerosło , ale mimo wszystko uważam że powinna uważać co robi, wie chyba jak jest Ci teraz cięzko

[kika171]

Hej, dziewczyny czuję się coraz gorzej, są chwile, że napawa mnie straszny lęk przed przytyciem a wiem, że powinnam przytyć, wiem, że moja waga jest bardzo mała tak poza tym to czy jest możliwe aby przytyć, ale aby waga była ta sama? nie wiem czy zrozumiecie o co mi chodzi tzn o to, że wymiary się zwiększają ale waga stoi w miejscu aha i poproszę jakieś jadłospisy bo nawet nie wiem gdzie ich szukać

Iza nie załamuj się, dla wielu dziewcząt jesteś autorytetem i nie możesz sama się poddawać, ja mając chwile załamania często tu zaglądam i czytam właśnie Twoje wypwiedzi, głowa do góry jutro będzie lepiej

[asiek14]

Napisane przez iza_wiosenna

Dziewczyny, a u mnie beznadziejnie się nagle zrobiło Moja mama zrobiła mi straszną przykrość, w ogóle ostatnią mam z nią fatalny kontakt, a teraz mnie tak zdenerwowała, że nie wiem, co ze sobą zrobić, taką wściekłość czuję. Wybiegłam z domu i 40 min łaziłam nie wiadomo po co po parku, i cały czas ryczałam a ludzie na mnie patrzyli jak na idiotkę Co najgorsze, może pomyślicie o mnie jak o okropnej kretynce, ale mam ochotę zrobić coś, przez co moja mama poczuje się tak, jak ja teraz ;( Mam ochotę np. przestac jesc, bo wiem, ze bedzie jej przykro.

Boże, jestem chyba totalnie złym człowiekiem

Asia - piszesz, że płaczesz wieczorami, że nie chce Ci się życ. Proszę Cię, nie męcz się tak, idź do psychologa, proszę...

jutro zadzwonie do Telefonu Zaufania, bo dzisiaj już za późno poza tym tata jest w domu.

iza nie zachowuj się tak, ze na złość mamie odmrozisz sobie uszy. ty zdrowiejesz dla siebie - nie dla niej i nie poddawaj się. za dobrze ci idzie

[funky87]

Napisane przez kika171

Hej, dziewczyny czuję się coraz gorzej, są chwile, że napawa mnie straszny lęk przed przytyciem a wiem, że powinnam przytyć, wiem, że moja waga jest bardzo mała tak poza tym to czy jest możliwe aby przytyć, ale aby waga była ta sama? nie wiem czy zrozumiecie o co mi chodzi tzn o to, że wymiary się zwiększają ale waga stoi w miejscu aha i poproszę jakieś jadłospisy bo nawet nie wiem gdzie ich szukaćDoskonale cię rozumiem, sama do nie dawna powtarzałam w kółko że muszę przytyc , ale nie potrafilam wziąsć sie w garść , pzrerażała mnie myśl że jak zaczne tyc to nie będę mogła nad tym zapanować, ale jak narazie tak nie jest, od paru dni staram sie byc na P, nie mówie że jest latwo ale z każdym dniem te obawy się zmniejszaja , odchodza a to dlatego że sama pzrekonuje sie na własnej skórze. Jesli chodzi o jadłospisy to znajdziesz je na NCJ Głowa do góry i dołączaj do nas jak najszybciej z P, bo na NCJ same RRRi UUU

Iza nie załamuj się, dla wielu dziewcząt jesteś autorytetem i nie możesz sama się poddawać, ja mając chwile załamania często tu zaglądam i czytam właśnie Twoje wypwiedzi, głowa do góry jutro będzie lepiej

dokładnie tak jest,

[notspeciallady]

Czuje się dzisiaj tak beznadziejnie.Nie dość ,że nie zjadłam śniadania ,obiadu to teraz się obżarłam I wogóle. Cholernie mi źle ...
Gratuluje dziewczyny udanego dnia ,a ty Izo nie martw sie , ja też czasami mam myśl ,żeby przestać jeść ,bo mama lub tata sie o coś czepia i nie tylko! Jedna mała błachostka ,a ja się załamuje. Udaje twardą ,a jestem tak słaba psychicznie. Ja się tylko ukrywam. W szkole czuje się okropnie ,ale ciągle sie uśmiecham i śmieje ,bo jakby ktoś zobaczył ,że płacze to jakies niestworzone rzeczy by wyszły Np. taka ,że podobno 15 kilogramów schudłam. Taa jasne.

[agness51]

Napisane przez Ludowa

Ja tego nie powiedziałam . Tylko powinnaś w końcu zrozumieć, że jeśli kilkanaście praktycznie obcych osób coś Ci mówi, to one nie kłamią, bo po prostu nie mają powodu.

Napisane przez funky87

agness thx , właśnie doszły, i tak się zastanawiam gdzie ty ten tłuszcz widzisz Kochana przecież ty masz super kobiecą figurę, pozazdrościć, wcięcie, bioderka , wszystko na swoim miejscu nie dziwie się twojemu tż-towi że taki zazdrosny o Ciebie

Napisane przez iza_wiosenna

Agness, weź się uspokój! tak jak Ludzia mówi - wszyscy uwazają, że jesteś śliczna i szczupła. Mi, szczerze mówiąc, wydaje się, że przykładowo, ważysz x1 a my powiemy x2 to tu będziesz udawać, że jest ok, a w głębi duszy przejmiesz się i będziesz o krok bliżej do R. Ja w ogóle nie znam się na wadze, nie umiem tak oszacować. No i nawet nie wiem, ile masz wzrostu...

Napisane przez madame_apple

Słuchaj no kochana - powiem to co wszystkie dziewczyny bo i niczego innego tu się nie da powiedzieć - masz naprawdę świetną figurę, jak dla mnie idealną taką nic dodać nic ująć! I strasznie Ci zazdroszczę (nie śmiać się!) dekoltu - rzadko zdarza się dekolt, który nie straszy kośmi, a jednocześnie ma ładnie wystające obojczyki
Odmawiać sobie pysznego jedzenia, ryzykować kompulsami i tym podobnymi problemami i zamartwiać się wyglądem będąc taką laską? Szkoda życia, naprawdę!

Napisane przez garden_d

Agness- Sama widzisz, że nie masz co przejmować się wagą czytając takie komplementy! Przecież powinnaś teraz mieć uśmiech od ucha do ucha i do tego zaczerwienioną ze wstydu twarz z tego względu, że chciałaś przejść na R Ohh, trzymaj się

Aż mi głupio,jak czytam te wszystkie komplementy naprawdę,chyba nigdy nie usłyszałam taaak wielu pozytywnych słów na temat mojej figury Garden,a żebyś wiedziała,że miałam uśmiech na twarzy jak czytałam te wszystkie posty
być może da mi to do myślenia,i w końcu Wam uwierzę chciałabym bardzo

Napisane przez iza_wiosenna

Dziewczyny, a u mnie beznadziejnie się nagle zrobiło Moja mama zrobiła mi straszną przykrość, w ogóle ostatnią mam z nią fatalny kontakt, a teraz mnie tak zdenerwowała, że nie wiem, co ze sobą zrobić, taką wściekłość czuję. Wybiegłam z domu i 40 min łaziłam nie wiadomo po co po parku, i cały czas ryczałam a ludzie na mnie patrzyli jak na idiotkę Co najgorsze, może pomyślicie o mnie jak o okropnej kretynce, ale mam ochotę zrobić coś, przez co moja mama poczuje się tak, jak ja teraz ;( Mam ochotę np. przestac jesc, bo wiem, ze bedzie jej przykro.

Izuś,mnie stawiasz do pionu,więc i ja Ciebie postawię,o! ani mi się waż przestać jeść kobito! wiem, że mama zrobiła Ci przykrość, ale nie możesz się jej odgryźć przestając jeść, tym bardziej, że przecież u Ciebie jest bardzo dobrze odnośnie jedzenia porozmawiaj z nią na temat tego co się stało, że zrobiła Ci przykrość, i że Cię zraniła, na pewno to pomoże
ale nie łam się kochana i nie przestawaj jeść, to nic nie da Słońce

[mimuszka]

Długo czytałam ten wątek. Zupełnie tu nie pasuje, no może troszkę bo sama mam problem z wagą...tylko, że ja powinnam schudnąć i to naprawdę, ponad 20 kg, może 30kg..nie wiem, bo dawno przestałam się ważyć. Ale nie dlatego, że o tym nie myślę i czuję się świetnie w swojej skórze, ale dlatego, że to mnie po prostu przerasta. Chciałabym Wam napisać, jak to jest być prawdziwą grubą przez całe życie. Nie odbierajcie tego jako afront czy blablanie ot tak sobie. Może w naszych historiach znajdziemy coś wspólnego i pomożemy sobie nawzajem? zobaczymy...
Pamięcią sięgam do trzeciego roku życia. Wtedy rozstawali się rodzice. Ojca w ogóle nie znam, ale też nie sądzę, żeby był on przyczyną jakiś niepowodzeń w moim życiu. Moja mama jest po prostu świetna - chciałabym choć trochę mieć jej dobroci, sprytu, intuicji, tak wychować dzieci (ależ jestem skormna;P ) Jako najmłodsze dziecko, byłam rozpieszczana. Barbie z Pewexu, słodycze takie tam - ale to tez raczej nie przyczyna mojej otyłości, bo mama starała się mnie odchudzać. A mi dziś jak flesze migają sytuację, kiedy tylko znikała z horyzontu biegłam do lodówki, mały szkrab, ale coś z tym jedzeniem zawsze było nie tak. Pamiętam też jak starsza siostra chciała mnie odchudzać, miałam ok 10 lat. Pamiętam, że byłam na nią wściekła. Z tego odchudzania też nic nie wyszło. Jak z każdego następnego....które ciągnie się w nieskończoność..W szkole zawsze byłam wieksza od innych, grubsza i na dodatek wyższa. Grubaska, hipa, półtony - były tez bardziej wyszukane przezwiska. Potem końcówka podstawówki, popalanie, alkohol (i to nie tak rekareacyjnie, tylko potężne dawki), narkotyki. I to też nie było przez "bycie" grubą. Po prostu, taki wiek. Zresztą im byłam starsza, tym bardziej coś we mnie pękało. Ale ciągle w głębi duszy byłam zastraszoną, zakompleksioną grubaską. Mimo to, jestem uznawana za dusze towarzysta, mam poczucie humory, ludzie generalnie mnie lubią. Ale mam baaardzo dużo odchyłów związanych z moją otyłością, o których nikt nie wie.
O dziwo, na brak zainteresowania ze strony mężczyzn tez nie narzekam. ALe nie zawsze tak było. Nawet wtedy, kiedy w mojej karierze odchudzania byłam "najchudsza". Nie wiem ile wtedy ważyłam..z 73kg przy 170cm? (klasa maturalna) Na studiach coś we mnie pękło, albo się obudziło i jakoś na brak zainteresowania nie mogłam wtedy narzekać. Wiecie, czasami sobie myślę "zebym chociaż była brzydsza, faceci by się mną nie interesowali, to może zmobilizowałoby mnie to do schudnięcia" czy to normalne? może jeszcze nie groźne, ale jednak.....Może nie wiem o żywieniu tak wiele jak Wy, ale trochę wiem. Nic mi ta wiedza nie daje. Może dlatego, że do tej pory to było bardziej użalanie się nad swoją figurą od czasu do czasu, a najchętniej robiłam to w momentach krytycznych "zawsze będę gruba", "jestem taka nieszczęsliwa, to co jeszcze będę się dobijać swoim wyglądem". Trochę to od siebie odpychałam. Dziś jest 13 dzień mojego nowego życia. Mam straszne wahania nastrojów. Wczoraj 2 razy się popłakałam. od tak. ale będę się trzymać. I wiecie co, już nie chodzi mi tu o chudą pupę, płaski brzuch, bo nigdy takich nie miałam i nie wiem co to znaczy. Ale chodzi mi o zdowie, o samopoczucie, o mode (mam na tym punkcie bzika, i na punkcie butów ;p ). Czy jestem szczęsliwa? Tak. Fakt faktem każdy ma swojego bzika i może moja historia nie brzmi tragicznie, czy wesoło, brzmi po prostu nijak, to w mojej głowie dzieją się różne ciekawe rzeczy. Dlatego Was w pewien sposób rozumiem. Każdy człowiek jest piękny. I tu też nie chodzi mi o tyłek. Bardzo często obserwuję ludzi. Przyglądam się i wyobrażam sobie ich historię. Bo każdy ją ma. Ja mam też kilka innych, jakby ta o mojej otyłosci była za mało tragiczna ;p . Mój facet jest alkoholikiem. Niepijącym co prawda, ale jest. Kocham go, ale czy odważę się zostawić z nim na dłużej dziecko? albo co zrobię kiedy odejdzie moja mama, którą kocham najbardziej na świecie? Dzwonie do niej po kilka razy dziennie...

Przyglądam się innym, wyobrażam sobie i jest mi lepiej. Bo dostrzegam innych, wiem, że niestety/stety moje problemy przy niektórych historiach sa błahe. A mimo to, ci ludzie są silni. Tak jak Wy. Trzymam za Was kciuki. Zaglądajcie w siebie i w innych. To czasem pomaga. Czasem wyzwala we mnie uśmiech, czasem łzy. Chcę żebyście kiedyś zjadły ze mnie coś pysznego, bo mi naprawde nie wolno
Pozwólcie, że od czasu do czasu będę do Was zaglądać.

Pozdrawiam.

[agness51]

mimuszko - Wzruszająca historia mogę jedynie powiedzieć, że życzę Ci,aby udało Ci się dojść do wymarzonych wymiarów,sylwetki,bo waga nie jest najważniejsza najważniejsze,abyś dobrze czuła się w swoim ciele
wierzę,że Ci się uda i trzymam za Ciebie kciuki
i zaglądaj do nas

[garden_d]

Napisane przez agness51

mimuszko - Wzruszająca historia mogę jedynie powiedzieć, że życzę Ci,aby udało Ci się dojść do wymarzonych wymiarów,sylwetki,bo waga nie jest najważniejsza najważniejsze,abyś dobrze czuła się w swoim ciele
wierzę,że Ci się uda i trzymam za Ciebie kciuki
i zaglądaj do nas

Zgadzam się Mimuszko, wiedz, że jesteś tu miło spotykana zawsze

[madame_apple]

Mimuszko, piękny post...naprawdę, dużo, bardzo dużo mądrych słów w nim
Zaglądaj tu częściej. Trzymam kciuki za Twoje "nowe życie" - jak sama to określiłaś
I na pewno zjem za Ciebie coś pysznego

Pozdrawiam