Szukam dziewczyn, które są chore i chcą z tego wyjść II .

[Hypnotic Eyes]

Dziękuję Wiosenko Jesteś zawsze taka wyrozumiała . Teraz tylko się waham, czy w ogóle nie wejść na jakieś U/P, bo ważę mniej niż jak wyszłam ze szpitala. Teraz nie będę miała kontrolek przez jakiś czas, ale jak przyjdzie co do czego to mi na pewno nie darują, bo to jest sporo poniżej tego co mi każą, a wątpie czy nawet dałabym radę wypić naraz 3 l wody i trymać zresztą to nie wyjście z sytuacji. Szkoda tylko, że moja psychika boi się nawet U z prawdziwego zdarzenia nie mówiąc o lekkim P.

[plameczka]

Napisane przez Hypnotic Eyes

Wiesz Krytia ja sobie trochę zdaję sprawę, że z tą wycieczką to tak przeze mnie wyszło, że nie jadłam tyle ile powinnam. To jest okropne, że myślę, sobie, że powinnam przytyć i wszyscy mi powtarzają, że jestem taka kruchutka i chudziutka, ale u mnie na słowach się kończy. Co z tego, że bym nawet czasem trochę chciała, jak zaraz ucinam kalorie i myślę sobie, że tego nie zjem, bo ma za dużo kcal/tłuszczu/za mało białka lub coś w tym stylu. Moi koledzy i koleżanki powtarzają mi, że jestem bardzo ładna z twarzy, tylko mogłąbym trochę przybrać na wadze, ale ja tak jakbym im nie wierzyła i robie na przekor. Wydaje mi się, że to, że mam lekką niedowagę czyni mnie kimś wyjątkowym/ ładniejszym/godnym zainteresowania. To bzudra, ale tak jest

Ja mam tak samo, mysle, ze gdy jestem taka sczuplutka, taka drobna, chudziutka, smuklutka, to jestem wyjatkowa, nieprzecietna, inna niz wszystkie normalnie wygladajace dziewczyny. One sa takie.. zwykle.

Napisane przez imposing

Nie wiem co się stało. Przeżyłam chyba jakieś załamanie nerwowe. Zaczęło się od tego, że mam jutro do napisania rozprawkę. Jednak nie mogłam dać sobie z nią rady i zaczełam sie denerwować. Przyszła mama, tak o, popatrzeć co robie, porozmawiać. A ja zaczełam wrzeszczeć że stoi mi nad głową. Rzuciłam się na wersalkę i zaczełam wrzeszczeć i płakać. Rodzice coś do mnie mówili a ja zakryłam głowe poduszkami zaczełam ją walić o wersalkę i wrzeszczeć, że mają sie wynosić i mnie zostawić. Zaczeli coś tam mówić, że chyba zwariowałam, że do lekarza mnie zaprowadzą bo mi coś odbija. Wyszli a ja cały czas płakałam, rzucałam się na łóżku. Zaczełam się dusić nie mogłam oddychać, bolała mnie głowa. Nie wiem czemu ryczałam, nie myślałam, nie mogłam przestać, wpadłam w histerie, nie mogłam złapać oddechu. Zakręciło mi się w głowie. Wsadziłam głowe pod koc i tak leżałam i płakałam, płakałam. Zabrakło mi łez a ja dalej trzęsłam sie od płaczu. Zrobiło mi się zimno, miałam jakieś dziwne drgawki. Dłuuuugo, naprawde dlugo mineło zanim się uspokoiłam. Wtedy usiadłam i patrzyłam się przed siebie, o niczym nie myślałam, zupełnie o niczym. Tylko czułam się jakoś lekko, mimo że bolała mnie głowa a oczy spuchły mi tak, że dalej ledwo widze.
Nie wiem co mi się stało, naprawde nie wiem.

Chodzisz do psychologa? Moim zdaniem powinnas sie wybrac. Wiem z wlasnego doswiadczenia. Najpierw mialam podobne ataki do twoich, a teraz doszlam do takiego stanu, ze miewam mysli samobojcze i sama sie ranie. Nie pozwol doprowadzic sie do takiego czegos, badz silna i zawalcz o swoje szczescie. A rodzicow przepros

[agness51]

Wiosenko - może i masz rację,jednak ED robi swoje z moją psychiką ... i myśleniem ...
a co do tych buziek w grzeszkach ... po co mam dramatyzować i obwieszczać całemu wizażowi,że jestem chora i mam wyrzuty po kiełbaskach,bułkach i słodyczach? wolałam to napisać tak tam humorystycznie ...

Imposing -

[Krytia]

Napisane przez imposing

Ciesze się strasznie.
Ja chyba też powinnam schować wagę gdzieś na dno, ale znając mnie to bez wagi od razu wyda mi się że przytyłam ( chociaż waga będzie bez zmian ).


Jeny, Kochana. Wiesz, że lepiej byłoby dla Ciebie, gdybyś przytyła. Ale wiem, łatwo mi mówić.
To co pogrubione. To głupie, ale wydaje mi sie tak samo. Mam wrażenie że kiedy moja waga będze "w normie" to będe taka jak wszyscy, zwyczajna. Też sobie ubzdrurałam.

Nie wiem co się stało. Przeżyłam chyba jakieś załamanie nerwowe. Zaczęło się od tego, że mam jutro do napisania rozprawkę. Jednak nie mogłam dać sobie z nią rady i zaczełam sie denerwować. Przyszła mama, tak o, popatrzeć co robie, porozmawiać. A ja zaczełam wrzeszczeć że stoi mi nad głową. Rzuciłam się na wersalkę i zaczełam wrzeszczeć i płakać. Rodzice coś do mnie mówili a ja zakryłam głowe poduszkami zaczełam ją walić o wersalkę i wrzeszczeć, że mają sie wynosić i mnie zostawić. Zaczeli coś tam mówić, że chyba zwariowałam, że do lekarza mnie zaprowadzą bo mi coś odbija. Wyszli a ja cały czas płakałam, rzucałam się na łóżku. Zaczełam się dusić nie mogłam oddychać, bolała mnie głowa. Nie wiem czemu ryczałam, nie myślałam, nie mogłam przestać, wpadłam w histerie, nie mogłam złapać oddechu. Zakręciło mi się w głowie. Wsadziłam głowe pod koc i tak leżałam i płakałam, płakałam. Zabrakło mi łez a ja dalej trzęsłam sie od płaczu. Zrobiło mi się zimno, miałam jakieś dziwne drgawki. Dłuuuugo, naprawde dlugo mineło zanim się uspokoiłam. Wtedy usiadłam i patrzyłam się przed siebie, o niczym nie myślałam, zupełnie o niczym. Tylko czułam się jakoś lekko, mimo że bolała mnie głowa a oczy spuchły mi tak, że dalej ledwo widze.
Nie wiem co mi się stało, naprawde nie wiem.

O rany Imposing ale mam nadzieje że jest już dobrze. Wiesz powiedz o tym psycholog na wizycie.



Hypnotic mam szczerą nadzieje że w końcu przejdziesz na to lekkie P bez obaw a na razie to jedz chociaż na U(bo ty taka fajna jesteś i nie chciałabym żebyś znowu do szpitala poszła)

[phenomena]

Cześć dziewczyny ;*
Zaglądam tu często i i śledzę wasze poczynania ;>

A co u Phenomeny? Hmm, trudno jednoznacznie określić. Po ostatnich nieprzyjemnych zdarzeniach dochodzę powoli do normalności. Jest mi wprawdzie ciężko, ale próbuje sobie wszystko poukładać w głowie i pogodzić się z pewnymi sprawami. Wiem, że już nic nie mogę zmienić.

Co do mojej choroby – jedna wielka sinusoida.
Pełno wzlotów, a jeszcze więcej upadków. Przytyłam, tak jak już któregoś dnia pisałam. Jem chyba jak normalny człowiek, nie patrząc na zawartość białka czy tłuszczu w produkcie. Po prostu nie mam siły, żeby wziąć się w końcu w garść i przeprowadzić zdrową redukcję. Słodycze wpadają mi w ręce codziennie, chociaż powtarzam sobie każdego dnia, że od jutra ich nie jem ;>
Wczoraj byłam z moim TZ na pikniku (ciekawostka: kleszcz chciał mnie zjeść ) , gadaliśmy trochę o moim postrzeganiu siebie. Kiedy stwierdziłam, że pewnie już mu się nie podobam, a tym bardziej nie będę mu się podobałam jeśli przytyję jeszcze więcej, to się na mnie wkurzył. Powiedział, że dla niego to bez znaczenia czy ważę tyle, czy 5kg więcej. Takie słowa podbudowują człowieka Cieszę się, że mam takiego chłopaka.

Przybieram się do pójścia do pedagoga szkolnego w celu wzięcia namiarów na psychologa. Boję się, chociaż nie mam czego. W końcu się przełamię. I doszłam do wniosku, że będę się leczyć bardziej pod kątem mojego zaburzonego wizerunku siebie samej i braku samoakceptacji, bo chyba w tym leży źródło mojej choroby.
Pozdrawiam was i życzę wytrwałości

[Hypnotic Eyes]

Krytuś dziękuję Ja też Cię polubiłam :kwiatek:.
Phenomenko wiesz ciesze się, że chcesz pójść do psychologa. To dobry znak, bo widać, że robisz coś w tym kierunku, aby zmienić swoją obecną sytuację. Trzymam kciuki, aby się udało

A ja tymczasem wybywam na jakiś spacer z tatą I mam nadzieję, że jeśli będzie okazja to zjem jakieś ciacho czy coś smacznego

[Krytia]

Napisane przez phenomena

Cześć dziewczyny ;*
Zaglądam tu często i i śledzę wasze poczynania ;>

A co u Phenomeny? Hmm, trudno jednoznacznie określić. Po ostatnich nieprzyjemnych zdarzeniach dochodzę powoli do normalności. Jest mi wprawdzie ciężko, ale próbuje sobie wszystko poukładać w głowie i pogodzić się z pewnymi sprawami. Wiem, że już nic nie mogę zmienić.

Co do mojej choroby – jedna wielka sinusoida.
Pełno wzlotów, a jeszcze więcej upadków. Przytyłam, tak jak już któregoś dnia pisałam. Jem chyba jak normalny człowiek, nie patrząc na zawartość białka czy tłuszczu w produkcie. Po prostu nie mam siły, żeby wziąć się w końcu w garść i przeprowadzić zdrową redukcję. Słodycze wpadają mi w ręce codziennie, chociaż powtarzam sobie każdego dnia, że od jutra ich nie jem ;>
Wczoraj byłam z moim TZ na pikniku (ciekawostka: kleszcz chciał mnie zjeść ) , gadaliśmy trochę o moim postrzeganiu siebie. Kiedy stwierdziłam, że pewnie już mu się nie podobam, a tym bardziej nie będę mu się podobałam jeśli przytyję jeszcze więcej, to się na mnie wkurzył. Powiedział, że dla niego to bez znaczenia czy ważę tyle, czy 5kg więcej. Takie słowa podbudowują człowieka Cieszę się, że mam takiego chłopaka.

Przybieram się do pójścia do pedagoga szkolnego w celu wzięcia namiarów na psychologa. Boję się, chociaż nie mam czego. W końcu się przełamię. I doszłam do wniosku, że będę się leczyć bardziej pod kątem mojego zaburzonego wizerunku siebie samej i braku samoakceptacji, bo chyba w tym leży źródło mojej choroby.
Pozdrawiam was i życzę wytrwałości

Bardzo dobrze że chcesz iść do psychologa A takiego chłopaka to pozazdrościć.

Napisane przez Hypnotic Eyes

Krytuś dziękuję Ja też Cię polubiłam :kwiatek:.
Phenomenko wiesz ciesze się, że chcesz pójść do psychologa. To dobry znak, bo widać, że robisz coś w tym kierunku, aby zmienić swoją obecną sytuację. Trzymam kciuki, aby się udało

A ja tymczasem wybywam na jakiś spacer z tatą I mam nadzieję, że jeśli będzie okazja to zjem jakieś ciacho czy coś smacznego

Miłego spacerku. Za godzinke mam grilla a później na spacerek. Wpadne tu po nim.(i kiedy ja się chce uczyć?)

[Bbasiulka]

A ja dzisiaj na podwieczorek zaszalałam... http://www.zaniewicz.pl/images/large...wa_szt_LRG.jpg ..... łaa ona była taka duża... mam małe wyrzuty sumienia bo i obiad był w restauracji... ale była dobra

[Annie1441]

Ja też czuję takie coś, że kiedy jestem wychudzona, wszyscy się nade mną 'litują' i mówią jaka jestem chudziutka, to jest boooosko. Ale tak nie jest, niestety. Jestem w trakcie rozkręcania metabolizmu: jem tyle na ile mam ochotę, potem po dołączę ruch, bez ucinania. Powiedziałam mamie: spodnie za ciasne! A ona: no to kupimy nowe
Hie hie. Miałam się jutro zważyć, ale... po co? :P Muszę się uczyć, a motywacji brak. Phi. Teraz sądzę, że lepiej, żeby ludzie zwracali na mnie uwagę, za np. ładne włosy, albo nie wiem, cerę, a nie chudość. Chudość rzadko budzi podziw. Nie wiem skąd to moje zamiłowanie do 'litowania się' nade mną... hormony szaleją- pełno syfów, tłusta twarz i takie tam. Ale nie ważne

[Libra2]

No i nareszcie po komunijnym przyjęciu czuję się taka ociężała, niby nie zjadłam dużo ale ciasto cappucino mnie strasznie zamuliło teraz mam lekkie wyrzuty sumienia i wrażenie że przytyłam bo dawno tak nie grzeszyłam pod względem słodyczowo- jedzeniowym , iza_wiosenna i krytia kalorii nie ucinałam aczkolwiek nie wiem jak to będzie jutro no i zrezygnowałam z podwieczorku na rzecz latte z cynamonem (bo mnie naszła chrapka na coś zimnego i cynamonowego zarazem )a teraz 'męczę' kolację bo wcale nie jestem głodna ale wolałam dzisiaj uniknąć awanturki rodzinnej bo takiego miłego popołudnia w gronie rodziny dawno nie spędziłam A wy jak zwykle szalejecie i rozpisujecie się na całego , życzę wszystkim udanego wieczoru a teraz spróbuje nadrobic wczorajsze i dzisiejsze zaległości w czytaniu wątku

[Asilos Magdalena]

Napisane przez agness51

Agatko - widzę,że ten grill wyszedł nam bokiem ...
mimo że wszystko super,to pojawiają się wyrzuty sumienia ech ...

U mnie to już nawet o wyrzuty sumienia nie chodzi, bo wiem, że taki jeden dzień nie wpłynie mocno na moją wagę. Jeden dzień będę się czuła ociążała, ale później wszystko wróci do normy. Mnie dobija to, że nie potrafię się zatrzymać. Jem bez opamiętania. Nie ważne, że jestem pełna po brzegi- jem i jem bez końca. To mnie przeraża.

Napisane przez Hypnotic Eyes

Asilos wiesz, ja Cię rozumiem. Mam podobnie, choć jestem na U. Ciągle kłóce się z rodzicami, przez to, że wszystko planuję, bo tylko tak udaje mi się mieć pełną kontrolę nad jedzeniem. U mnie nie ma nic pośrednio, ja albo jem tyle ile potrzeba, bo mam wszystko zaplanowane co do godziny, albo nie jem nic, bo jak coś jest niezaplanowane, to nie wolno, bo to zburzy jakieś inne ew. plany . Nie potrafię iść gdzieś z kimś i choć troszeczkę nie wybadać co będziemy robić, żeby móc sobie dokładnie przemyśleć jak rozegram z jedzeniem wszystko tak, żeby było odpowiednio dużo kalorii itp. To bardzo męczące i Cię rozumiem np. jak wyjeżdżam gdzieś z rodzicami to nie mogę tak spontanicznie jeść kiedy jestem głodna tylko zawsze ich zamęczam pytaniami "Gdzie teraz pojdziemy?" "Co będziemy robic?", zeby moc stworzyc sobie plan. Jesli nie uzyskam tych informacji to po prostu nie jem nic, albo jakies znikome ilosci. Staram się tego pozbyc, ale coz... ciezko

Ja też mam wszystko zawsze zaplanowanie. Dlatego nie ma u mnie miejsca na spontaniczność. Wypad ze znajomymi zaplanowany 3 minuty wcześniej niespodziewane odwiedziny kogoś z rodziny, np. ciocia wpada z czekoladą czy ciastkami, wszystko na co nie mam wpływu mnie przeraża!! O wszystkim muszę widzieć z wyprzedzeniem. Wszystkie spotkania ze znajomymi są dokładnie przeze mnie zaplanowane... Męczy to strasznie. Cały życie na wzmożonej kontroli...

Napisane przez Krytia

Kurcze asilos, jak pójdziesz do psychologa to dasz rade przejść na U i nie będziesz mieć napadów. A za ten wczorajszy to bardzo mi przykro ale tnij kalorii, prosze.

Nie obcięłam kalorii, wiem, że to nie ma sensu. Zresztą jak pisałam Agness ja już nie boję samego przytycia, ale przeraża mnie to co dzieje się w mojej głowie

Napisane przez iza_wiosenna

proszę, nie pisz tak. wiesz, jak wygląda ed. i nie bój się - to nic nie da. Trzymaj się na razie redukcji, jeśli tak czujesz się bezpieczniej. Ale ja to po prostu WIEM! Wiem, że z pomocą psychologa z tego wyjdziesz. Tylko musisz uwierzyć i nie zrażać się porażkami, bo zdarzają się każdemu ja trzymam kciuki i zawsze wierzyłam i wierzyć będę

Wiem, że to ed. Czuję się podle.

Boże, leczę się z depresji już tyle lat, dlaczego nie skupiłam się na tym cholernym ed wcześniej. Tyle lat zmarnowałam. Mogłabym już żyć normalnie. Przede mną strasznie długa droga...

Przepraszam dziewczyny, że taka dziś jestem.

[funky87]

Agniesiu nie będę pisała że wiedzilam że tak będzie, że przy Ed raz jest super tak że wydaje nam się że jesteśmy zdrowe a potem okazuje sie że wystarczy impuls i zaczyna się od nowa, Ty to wiesz i pewnie zdajesz sobie sprawę , a Ed samo sobie nie pójdzie. Martwi mnie to że nie mylisz na poważnie żeby z tym skończyć, bo ED samo nie zniknie Aga przyznaj się w końcu przed Sobą że masz z tym problem i zrób jakis krok żeby z tym skończyć

Asilos jasne że się nauczysz i uwierz nie pisze tego tylko na pocieszenie ale dlatego że tak będzie, ja pomimo tego że malam wygłodzony organizm który normalnie rzucał by się na jedzenie, potrafiłam to kontrolować, zarówno będąc na jedzeniu redukcyjnym i teraz na moim swobodnym U, a to wszystko dlatego że coraz mnie myślę o jedzeniu.
Uda się Słoneczko i Tobie

Imposing- wyobrażam SObie jak jest ci teraz ciężko, to zapewne emocje przed wizyta u psychologa, mnie też zdarzały sie takie napady szału i niestety tez raniłam najbardziej bliskich a w szczególności mamę, która nie była niczemu winna i nie była w stanie mi pomóc. Trzymaj się kochana dzielnie, wszystko wkrótce sie rozwiąże i zacznie zmieniać na lepsze

Hypnotic - mam wrażenie że stoisz w miejscu, nie boję się nawet powiedzieć że jest coraz gorzej, wszystkie te objawy powinny mijać w trakcie terapii a u Ciebie wracają, proszę Cię pomyśl nad zmianą psychologa bo to na prawdę nie am sensu, zwłaszcza to zdanie że wszystko musisz mieć zaplanowane, to nadal perfekcjonizm w najczystszej postaci i on minie sam od siebie nawet ajk zaczniesz więcej jeść, mini tylko wtedy gdy uporasz się z wewnętrznymi problemami.

Wiosenko, Krytia - a więc planuje wyjazd do brata, który tam mieszka i pracuje, chciałbym też sama troszkę popracować ale nie tylko, mam w planach zwiedzanie i zakupy tylko to wszystko jest uzależnione od terapii, czy moja psycholog zgodzi się na przerwę już w czerwcu Wcześniej nawet nie myślałam że będę mogła gdziekolwiek pojechać , bo byłam przywiązana do polski, co tydzień terapia, a teraz pojawiła się taka mała nadzieja staram się bardzo nie nastawiac, żeby się nie rozczarowac.

[Krytia]

Napisane przez Libra2

No i nareszcie po komunijnym przyjęciu czuję się taka ociężała, niby nie zjadłam dużo ale ciasto cappucino mnie strasznie zamuliło teraz mam lekkie wyrzuty sumienia i wrażenie że przytyłam bo dawno tak nie grzeszyłam pod względem słodyczowo- jedzeniowym , iza_wiosenna i krytia kalorii nie ucinałam aczkolwiek nie wiem jak to będzie jutro no i zrezygnowałam z podwieczorku na rzecz latte z cynamonem (bo mnie naszła chrapka na coś zimnego i cynamonowego zarazem )a teraz 'męczę' kolację bo wcale nie jestem głodna ale wolałam dzisiaj uniknąć awanturki rodzinnej bo takiego miłego popołudnia w gronie rodziny dawno nie spędziłam A wy jak zwykle szalejecie i rozpisujecie się na całego , życzę wszystkim udanego wieczoru a teraz spróbuje nadrobic wczorajsze i dzisiejsze zaległości w czytaniu wątku

masz nie ucinać ani dzisiaj ani jutro


funky ale chyba nas nie opuścisz na baaardzo długo?


asilos ja też tak mam jakby ktoś teraz chciałby mnie gdzieś wyciągnąć to nie daa rady bo przecież nie zaplanowałam posiłków ani niczego

Kurcze dzisiejszy dzień pod względem jedzenia nawet ok. już 2600kcal tylko troche mam wyrzuty.
Ale padało i grilla nie było no i oczywiście z tego powodu byłam opryskliwa dla mamy (bo miałam wszystko zaplanowane) no ale czy to jej wina że zaczęło lać?
Na dodatek nie zjadłam z rodzicami tylko sama, znowuu Zawsze jak coś nie wyjdzie to jestem opryskliwa dla rodziców . Ale na szczęście przeszły mi myśli pt. "jaka jestem gruba" zostały tylko cichutkie szmerki

[iza_wiosenna]

Napisane przez Hypnotic Eyes

Dziękuję Wiosenko Jesteś zawsze taka wyrozumiała . Teraz tylko się waham, czy w ogóle nie wejść na jakieś U/P, bo ważę mniej niż jak wyszłam ze szpitala. Teraz nie będę miała kontrolek przez jakiś czas, ale jak przyjdzie co do czego to mi na pewno nie darują, bo to jest sporo poniżej tego co mi każą, a wątpie czy nawet dałabym radę wypić naraz 3 l wody i trymać zresztą to nie wyjście z sytuacji. Szkoda tylko, że moja psychika boi się nawet U z prawdziwego zdarzenia nie mówiąc o lekkim P.

zgodzę się z Funky, stoisz w miejscu, Hypnotic skoro ważysz mniej, to jest bardzo źle i Ty o tym wiesz, co najgorsze wydaje mi się, że mówisz o tym P, ale na nie przejdziesz. Chyba, że zaciśniesz zęby i BARDZO się postarasz. Bo to zależy w tym momencie tylko od Ciebie. aha, izmień psychologa. bo sama widzisz, jak to wygląda.

Napisane przez phenomena

Cześć dziewczyny ;*
Zaglądam tu często i i śledzę wasze poczynania ;>

A co u Phenomeny? Hmm, trudno jednoznacznie określić. Po ostatnich nieprzyjemnych zdarzeniach dochodzę powoli do normalności. Jest mi wprawdzie ciężko, ale próbuje sobie wszystko poukładać w głowie i pogodzić się z pewnymi sprawami. Wiem, że już nic nie mogę zmienić.

Co do mojej choroby – jedna wielka sinusoida.
Pełno wzlotów, a jeszcze więcej upadków. Przytyłam, tak jak już któregoś dnia pisałam. Jem chyba jak normalny człowiek, nie patrząc na zawartość białka czy tłuszczu w produkcie. Po prostu nie mam siły, żeby wziąć się w końcu w garść i przeprowadzić zdrową redukcję. Słodycze wpadają mi w ręce codziennie, chociaż powtarzam sobie każdego dnia, że od jutra ich nie jem ;>
Wczoraj byłam z moim TZ na pikniku (ciekawostka: kleszcz chciał mnie zjeść ) , gadaliśmy trochę o moim postrzeganiu siebie. Kiedy stwierdziłam, że pewnie już mu się nie podobam, a tym bardziej nie będę mu się podobałam jeśli przytyję jeszcze więcej, to się na mnie wkurzył. Powiedział, że dla niego to bez znaczenia czy ważę tyle, czy 5kg więcej. Takie słowa podbudowują człowieka Cieszę się, że mam takiego chłopaka.

Przybieram się do pójścia do pedagoga szkolnego w celu wzięcia namiarów na psychologa. Boję się, chociaż nie mam czego. W końcu się przełamię. I doszłam do wniosku, że będę się leczyć bardziej pod kątem mojego zaburzonego wizerunku siebie samej i braku samoakceptacji, bo chyba w tym leży źródło mojej choroby.
Pozdrawiam was i życzę wytrwałości

idź! to świetnie wpłynie na Twoją psychikę i w konsekwencji na całe życie potem możesz sobie wyrzucac (jak Asilos ) że nie poszłaś.

Napisane przez Annie1441

Ja też czuję takie coś, że kiedy jestem wychudzona, wszyscy się nade mną 'litują' i mówią jaka jestem chudziutka, to jest boooosko. Ale tak nie jest, niestety. Jestem w trakcie rozkręcania metabolizmu: jem tyle na ile mam ochotę, potem po dołączę ruch, bez ucinania. Powiedziałam mamie: spodnie za ciasne! A ona: no to kupimy nowe
Hie hie. Miałam się jutro zważyć, ale... po co? :P Muszę się uczyć, a motywacji brak. Phi. Teraz sądzę, że lepiej, żeby ludzie zwracali na mnie uwagę, za np. ładne włosy, albo nie wiem, cerę, a nie chudość. Chudość rzadko budzi podziw. Nie wiem skąd to moje zamiłowanie do 'litowania się' nade mną... hormony szaleją- pełno syfów, tłusta twarz i takie tam. Ale nie ważne

wszystko fajnie, tylko DZIEWCZYNY - nie trabcie non stop o tym ruchu :/ Mangosia była na P (ponad 3000 kcal jadła, duuużo ponad) i nie dodała ruchu wcale i teraz nawet schudła

Napisane przez funky87

Wiosenko, Krytia - a więc planuje wyjazd do brata, który tam mieszka i pracuje, chciałbym też sama troszkę popracować ale nie tylko, mam w planach zwiedzanie i zakupy tylko to wszystko jest uzależnione od terapii, czy moja psycholog zgodzi się na przerwę już w czerwcu Wcześniej nawet nie myślałam że będę mogła gdziekolwiek pojechać , bo byłam przywiązana do polski, co tydzień terapia, a teraz pojawiła się taka mała nadzieja staram się bardzo nie nastawiac, żeby się nie rozczarowac.

ojej, ja bym nie zostawiła Polski, jestem dziwna ale z drugiej strony to pewna szansa, a szans się nie marnuje a co dziś taka słaba pierwsza połowa dnia?

Napisane przez Krytia

Kurcze dzisiejszy dzień pod względem jedzenia nawet ok. już 2600kcal tylko troche mam wyrzuty.
Ale padało i grilla nie było no i oczywiście z tego powodu byłam opryskliwa dla mamy (bo miałam wszystko zaplanowane) no ale czy to jej wina że zaczęło lać?
Na dodatek nie zjadłam z rodzicami tylko sama, znowuu Zawsze jak coś nie wyjdzie to jestem opryskliwa dla rodziców . Ale na szczęście przeszły mi myśli pt. "jaka jestem gruba" zostały tylko cichutkie szmerki

ja też się zawsze wkurzam, jak coś 'nieplanowanego' się dzieje i mam popsuty humor i w ogóle jest do... no, głupio

szkoda, czemu bez rodziców jadłaś? co oni jedli?

[funky87]

Napisane przez iza_wiosenna

ojej, ja bym nie zostawiła Polski, jestem dziwna ale z drugiej strony to pewna szansa, a szans się nie marnuje a co dziś taka słaba pierwsza połowa dnia?

to tylko na ok 2 miesiące, dokładnie do połowy sierpnia nie chcę kolejnych wakacji spędzić w domu, bo te ostatnie to ehhhh Ale to i tak nie ode mnie zależy, wszystko okaże się w piątek, wczoraj miałam takei głupie myśli że nie pojadę bo co ja tam będę jadła i że na pewno przytyję bo wszyscy których znam przytyli ale szybko sobie wybiłam te myśli z głowy.
A jeśli chodzi o jedzonko to wszystko w jak najlepszym porządku, niedzielny jadłospis, 1 śniadanie zawsze takie jest bo na szybko, a potem to jadłam to na o miałam ochotę i tak wyszło

[Asilos Magdalena]

Napisane przez funky87

Asilos jasne że się nauczysz i uwierz nie pisze tego tylko na pocieszenie ale dlatego że tak będzie, ja pomimo tego że malam wygłodzony organizm który normalnie rzucał by się na jedzenie, potrafiłam to kontrolować, zarówno będąc na jedzeniu redukcyjnym i teraz na moim swobodnym U, a to wszystko dlatego że coraz mnie myślę o jedzeniu.
Uda się Słoneczko i Tobie

Dziękuję Funky Wiesz, ja niby to wszystko wiem. Wiem, że psycholog mi pomoże, ale po prostu czasem przychodzą takie chmury, że nie jestem w stanie ich rozgonić

Napisane przez iza_wiosenna

idź! to świetnie wpłynie na Twoją psychikę i w konsekwencji na całe życie potem możesz sobie wyrzucac (jak Asilos ) że nie poszłaś.

Dokładnie!! phenomena idź nie warto się nad tym zastanawiać Później będziesz żałowała, że zwlekałaś. Ja mam teraz grubo ponad 22 lata i wiem, że zmarnowałam wiele lat swego życia
Ten apel jest również do Agness. Agnieszko, spójrz na mnie. Chcesz w wieku 22 lat być na takim etapie na którym ja teraz jestem?? Możesz temu wszystkiemu zapobiec!!

[Krytia]

Napisane przez iza_wiosenna

zgodzę się z Funky, stoisz w miejscu, Hypnotic skoro ważysz mniej, to jest bardzo źle i Ty o tym wiesz, co najgorsze wydaje mi się, że mówisz o tym P, ale na nie przejdziesz. Chyba, że zaciśniesz zęby i BARDZO się postarasz. Bo to zależy w tym momencie tylko od Ciebie. aha, izmień psychologa. bo sama widzisz, jak to wygląda.



idź! to świetnie wpłynie na Twoją psychikę i w konsekwencji na całe życie potem możesz sobie wyrzucac (jak Asilos ) że nie poszłaś.



wszystko fajnie, tylko DZIEWCZYNY - nie trabcie non stop o tym ruchu :/ Mangosia była na P (ponad 3000 kcal jadła, duuużo ponad) i nie dodała ruchu wcale i teraz nawet schudła



ojej, ja bym nie zostawiła Polski, jestem dziwna ale z drugiej strony to pewna szansa, a szans się nie marnuje a co dziś taka słaba pierwsza połowa dnia?



ja też się zawsze wkurzam, jak coś 'nieplanowanego' się dzieje i mam popsuty humor i w ogóle jest do... no, głupio

szkoda, czemu bez rodziców jadłaś? co oni jedli?

Bez rodziców bo wiesz byłam wkurzona że nie wyszło z tym grillem i znów... A rodzice jedli o co miało być na grillu tylko z piekarnika czyli: kiełbase, łososia, chleb itp Ja to dziwna jestem

[iza_wiosenna]

wiecie co... a ja mam ochotę (STRASZNĄ) na coś słodkiego zjeść czy nie? \


()

[iza_wiosenna]

zjadłam ;P

[Hypnotic Eyes]

Napisane przez iza_wiosenna

wiecie co... a ja mam ochotę (STRASZNĄ) na coś słodkiego zjeść czy nie? \


()

Wiosenko: jeść!
Wracając natomiast do dzisiejszego dnia to jak zwykle średnio ciekawie. Pokłóciłam się z tatą, bo on mi cały czas powtarza, że jestem egoistką, myślę tylko o sobie i swoich potrzebach. Zapytałam się go więc czy mam żyć tak jak ja chcę i być szczęśliwa, czy podporządkować się innym i budząc się każdego dnia modlić się, aby ten koszmar zwany życiem wreszcie się skończył. Na to on mi oświadczył, że może ta druga opcja jest lepsza, bo przynajmniej nie będę ranić innych, a pewnie i tak dojdę wtedy do wniosku, że moje życie jest lepsze i może je polubię. Kurczę czasem mam takie myśli, że wolałabym być chora na jakiegoś raka czy coś, bo wtedy przynajmniej nikt by mi nie mówił, że wszystko złego co się w domu dzieje jest przeze mnie. Czuje się winna temu, że moja mama ma załamanie nerwowe i nic jej się nie chce, czuje się winna wszystkiemu.
Odechciało mi się żyć .

[Krytia]

Napisane przez iza_wiosenna

zjadłam ;P

Jeeest Uwaga Iza strzeliła gola batonikiem prosto do bramki...(to znaczy ust)
Sorry nie mogłam się powstrzymać


Hipnotic nie możesz tak myśleć.

[iza_wiosenna]

Napisane przez Hypnotic Eyes

Wiosenko: jeść!
Wracając natomiast do dzisiejszego dnia to jak zwykle średnio ciekawie. Pokłóciłam się z tatą, bo on mi cały czas powtarza, że jestem egoistką, myślę tylko o sobie i swoich potrzebach. Zapytałam się go więc czy mam żyć tak jak ja chcę i być szczęśliwa, czy podporządkować się innym i budząc się każdego dnia modlić się, aby ten koszmar zwany życiem wreszcie się skończył. Na to on mi oświadczył, że może ta druga opcja jest lepsza, bo przynajmniej nie będę ranić innych, a pewnie i tak dojdę wtedy do wniosku, że moje życie jest lepsze i może je polubię. Kurczę czasem mam takie myśli, że wolałabym być chora na jakiegoś raka czy coś, bo wtedy przynajmniej nikt by mi nie mówił, że wszystko złego co się w domu dzieje jest przeze mnie. Czuje się winna temu, że moja mama ma załamanie nerwowe i nic jej się nie chce, czuje się winna wszystkiemu.
Odechciało mi się żyć .

pogrubiony tekst słyszę bardzo często. IDENTYCZNY. to strasznie boli, wiem ale sama wiesz, że tego typu słów nie można traktować na serio. Sama mówisz w złości rzeczy, których potem żałujesz, prawda? wiem, łatwo mi mówić, ale jednak to prawda.

co do raka - przeraziłam się, bo (mam nadzieję, że mi uwierzysz) ja sama miałam takie myśli nawet mam czasem. tak myślę, że wtedy nauczyłabym się doceniać wszystko, co mam, bliscy bardziej by mnie kochali, spędzalibyśmy razem więcej czasu. ale na szczęście teraz mi przeszło na szczęście...

trzymaj się, to chwilowe co z P?

[Bbasiulka]

jest strasznie... rodzice się kłócą.... jestem na siebie wściekła że zjadłam tą big szarlotkę !! aaaggggrrrhhhh ! oni sobie już potem nie jedli kolacji a ja musiałam a tata i brat wcale ciasta nie jedli... nie bd spała do 1 mam tego dość.... czuje ze jeszcze troche a przez nich sie cofne pozatym ograniczaja mój ruch do minimum... :/ nie chce mi sie zyc...

[Krytia]

Napisane przez iza_wiosenna

pogrubiony tekst słyszę bardzo często. IDENTYCZNY. to strasznie boli, wiem ale sama wiesz, że tego typu słów nie można traktować na serio. Sama mówisz w złości rzeczy, których potem żałujesz, prawda? wiem, łatwo mi mówić, ale jednak to prawda.

co do raka - przeraziłam się, bo (mam nadzieję, że mi uwierzysz) ja sama miałam takie myśli nawet mam czasem. tak myślę, że wtedy nauczyłabym się doceniać wszystko, co mam, bliscy bardziej by mnie kochali, spędzalibyśmy razem więcej czasu. ale na szczęście teraz mi przeszło na szczęście...

trzymaj się, to chwilowe co z P?

Kurcze dziewczyny nie wolno wam nawet myśleć o raku ani innych chorobach. Moe przez chwile spędzilibyście razem więcej czasu a potem co.... Wiem że to tak łatwo mówić. Kiedyś się cięłam żeby rodzice się mną zainteresowali ale skończyłam z tym i nie chce do tego wracać.

Napisane przez Bbasiulka

jest strasznie... rodzice się kłócą.... jestem na siebie wściekła że zjadłam tą big szarlotkę !! aaaggggrrrhhhh ! oni sobie już potem nie jedli kolacji a ja musiałam a tata i brat wcale ciasta nie jedli... nie bd spała do 1 mam tego dość.... czuje ze jeszcze troche a przez nich sie cofne pozatym ograniczaja mój ruch do minimum... :/ nie chce mi sie zyc...

Bbasiulka co z tego że twój tata i brat nie jedli,a szarlotką sięnie przejmuj przecież nic się nie stało A co do ruchu może możesz nie wiem jakieś niemęczące zajęcia ruchowe wykonywać? Wiesz mój tata nie 2śniadania ani deseru ani podwieczorku a jak już je to bardzo rzadko i ja się dziwnie czuje z tym że ja jem przykładowo 5-6 posiłków a on 3 bo wtedy mi się wydaje że jem duużo więcej niż on.

[Hypnotic Eyes]

Napisane przez Bbasiulka

jest strasznie... rodzice się kłócą.... jestem na siebie wściekła że zjadłam tą big szarlotkę !! aaaggggrrrhhhh ! oni sobie już potem nie jedli kolacji a ja musiałam a tata i brat wcale ciasta nie jedli... nie bd spała do 1 mam tego dość.... czuje ze jeszcze troche a przez nich sie cofne pozatym ograniczaja mój ruch do minimum... :/ nie chce mi sie zyc...

Wiosenko właśnie sama nie wiem co z tym P. Dzisiaj to raczej z niego nici, bo zjadłam jakoś niezbyt rewelacyjnie, bo spałam do późna. Nie wiem właśnie, bo się boję, że jednak nie jestem taka chuda jak na P, a pozatym apetyt mi nie dopisuje :/ Co ty byś na moim miejscu zrobiła?

Bbasiulka No co ty, przestań Wiesz jak ja zobaczyłam ile jedzą moi znajomi to stwierdziłam, że więcej niż niektóre wizażanki na P Po obiedzie np. hot-doga, całą paczkę chipsów etc.
twoja rodzina też pewnie przed snem coś zszamie, albo wypije jakąś colę czy sok.

[Bbasiulka]

na dobranoc... wysłuchuje kłótni - jedno drugiemu wrzuca że musiało się mną zajmować... po co ja żyję ?

[Hypnotic Eyes]

Napisane przez Bbasiulka

na dobranoc... wysłuchuje kłótni - jedno drugiemu wrzuca że musiało się mną zajmować... po co ja żyję ?

Bo wbrew temu co Ci się wydaję, jesteś potrzebna na tym świecie, jak każda z nas

[funky87]

Dziewczyny, porobiłam aktualne zdjęcia i widzę różnice, na lepsze

[funky87]

dubelek

[Krytia]

To poprzesyłaj nam ;>