Ludzie i zachowania, które nas dziwią + ot, część 70.

[Ifinick]

Napisane przez amillia

Mało, że się nie opłaca, wczesna diagnostyka raka jajnika jest często bardziej szkodliwa niż jej brak.
Jak kogoś interesuje:

"The USPSTF recommends against screening for ovarian cancer in asymptomatic women. We have found adequate evidence that screening for ovarian cancer does not reduce ovarian cancer mortality. The USPSTF found adequate evidence that the harms from screening for ovarian cancer are at least moderate and may be substantial in some cases, and include unnecessary surgery for women who do not have cancer. Given the lack of mortality benefit of screening, and the moderate to substantial harms that could result from false-positive screening test results and subsequent surgery, the USPSTF concludes with moderate certainty that the harms of screening for ovarian cancer outweigh the benefit, and the net balance of the benefit and harms of screening is negative."
https://jamanetwork.com/journals/jam...rticle/2672638

Jak ktoś się tak bardzo tej choroby obawia to więcej pożytku będzie miał z likwidacji czynników ryzyka: głównie otyłości i palenia papierosów. Rodzenie dzieci też pomaga

Polecam lekturę ku opamiętaniu
https://www.empik.com/czasami-wolam-...1016,ksiazka-p

https://pl.wikipedia.org/wiki/Tamara_Zwierzyńska-Matzke

---------- Dopisano o 00:40 ---------- Poprzedni post napisano o 00:35 ----------

[1=7ae4e73d4b096fedcc3cca3 dacf09e293fa96405_68a3b07 1c8cd0;88863249]Brawa za ten post.
Jedna z podstawowych zasad, której uczono mnie na medycynie - leczymy pacjenta, a nie wyniki. Czyli tłumacząc na ludzki - pojedyncze odchylenie od normy nie musi oznaczać choroby. Jakby każdemu co roku zlecać rezonans, wymazy, kolonoskopie i wszelkie inne skopie i biopsje, to zabrakłoby czasu i środków na leczenie wykrytych chorób. Mamy możliwość wykrywania raka szyjki macicy i piersi, osoby po przekroczeniu pewnego wieku mają możliwość wykonania kolonoskopii, psa, krwi utajonej itp. Osoby z zespołami genetycznymi też mają coraz szersze możliwości profilaktyki. To i tak cud, że przy tym naszym leżącym systemie jeszcze cokolwiek działa.
Wysłane z aplikacji Forum Wizaz[/QUOTE]

Wart Pac pałaca …

[Misia452]

[1=7ae4e73d4b096fedcc3cca3 dacf09e293fa96405_68a3b07 1c8cd0;88863249]Brawa za ten post.
Jedna z podstawowych zasad, której uczono mnie na medycynie - leczymy pacjenta, a nie wyniki. Czyli tłumacząc na ludzki - pojedyncze odchylenie od normy nie musi oznaczać choroby. Jakby każdemu co roku zlecać rezonans, wymazy, kolonoskopie i wszelkie inne skopie i biopsje, to zabrakłoby czasu i środków na leczenie wykrytych chorób. Mamy możliwość wykrywania raka szyjki macicy i piersi, osoby po przekroczeniu pewnego wieku mają możliwość wykonania kolonoskopii, psa, krwi utajonej itp. Osoby z zespołami genetycznymi też mają coraz szersze możliwości profilaktyki. To i tak cud, że przy tym naszym leżącym systemie jeszcze cokolwiek działa.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz[/QUOTE]A i tak większość ludzi z tego nie korzysta,bo po co. Ja na pewno nie zachoruje. Dopiero jak zachorują to jest lament.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[khloe]

[1=a240a5cdc9601fd61cd3ffc 006c0fc885123340f_657b970 2b0d25;88862578]Mnie rozwala rozumowanie wielu lekarzy, a którego sama niejednokrotnie doświadczałam pt., cyt.: pani taka młodziutka, to co może pani poważnego być ? Nawet na prywatnych wizytach takie bzdury wygłaszano.

No otóż było. Z 5 lat chodziłam z niezdiagnozowanym Crohnem. Wmawiali mi nerwice, że za bardzo się stresuję i wmawiam sobie chorobę, że powinnam się mniej skupiać na sobie i inne kretynizmy. A jak mi w końcu porobili badania (pierwsza w życiu kolonoskopia i to bez znieczulenia, dzięki czemu odechciało mi się tego badania na kolejnych kilka lat), to 'ojej, jak można było to tak zaniedbać ??!'.[/QUOTE]Heh przypomniało mi się, jak koleżanka była w ciąży i poprosiła o skierowanie na badanie prenatalne, bo jej siostra urodziła się choroba genetyczną i zmarła przedwcześnie, to od ginekologa usłyszała :"po co Pani badania prenatalne? Pani jest młoda, pani nawet trzydziestki nie skończyła, to stare kobiety rodzą chore dzieci"🤦

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[kasztanka3]

Napisane przez khloe

Heh przypomniało mi się, jak koleżanka była w ciąży i poprosiła o skierowanie na badanie prenatalne, bo jej siostra urodziła się choroba genetyczną i zmarła przedwcześnie, to od ginekologa usłyszała :"po co Pani badania prenatalne? Pani jest młoda, pani nawet trzydziestki nie skończyła, to stare kobiety rodzą chore dzieci"🤦

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

To jest straszne, uciekalabym od takiego lekarza az by sie kurzylo

[cava]

Napisane przez squirrelqa

Tak, to jest drogie. Jednak:
- ceny prywatne nijak mają się do tego, ile dane badanie kosztuje dla służby zdrowia
- nawet biorąc pod uwagę ceny komercyjne, to tak na szybko wychodzi 2000-3000zl za badania, które wypisalas. Gdyby odliczyć od tego prywatny zarobek tych miejsc + wprowadzić zniżkę współfinansowana przez NFZ/pracodawcę/kogoś innego, to ta cena nie byłaby już tak straszna
- obstawiam, że mniej niż połowa uprawnionych Polaków chciałby z tego rzeczywiście skorzystać. Wiele osób nie chce wiedzieć.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

Pracodawcy ani państwo nie mają swoich pieniedzy na finansowanie czegokolwiek, tylko jak coś finansują, to jest to wliczone w koszt pracy / podatków czyli też pracy- o tyle mniej dostaje pracownik własnej pensji netto do własnej rączki.
na wszytko sama musisz zarobić.
dziwi mnie ze ludzie wolą zeby ktos zarządzał ich własnymi pieniędzmi, których nawet w życiu na oczy nie zobacza. Moze na zasadzie: czego oczy nie widzą, tego sercu nie zal. Ale nie wiem czy to az taka dobra zasada w obliczu skali trwoniactwa, rozdawnictwa i korupcji toczących systemy państwowe.





swoja drogą, dlaczego pracodawcy mają brać na siebie profilaktyke ludzi to serio nie wiem, czy nikt już nie ma własnego rozumu tylko za dorosłych ludzi trzeba myśleć i im nakazywać? Żeby podatki sobie własne odprowadzili, badania porobili, co jeszcze? Zęby z raz na dobę umyli i pupe podtarli?

[Nightmare666]

Napisane przez khloe

Heh przypomniało mi się, jak koleżanka była w ciąży i poprosiła o skierowanie na badanie prenatalne, bo jej siostra urodziła się choroba genetyczną i zmarła przedwcześnie, to od ginekologa usłyszała :"po co Pani badania prenatalne? Pani jest młoda, pani nawet trzydziestki nie skończyła, to stare kobiety rodzą chore dzieci"🤦

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

Mając 17 lat poszłam do państwowego ginekologa, bo nie miałam jeszcze okresu. Lekarka nie chciała mnie zbadać, bo 17 lat to jestem jeszcze za młoda na badania i nawet palcem nie kiwnęła. Ludzie, przecież w tym wieku dziewczyny potrafią rodzić dzieci Odwróciłam się na pięcie w stronę prywatnego gabinetu i wyszło PCOS, niedoczynność tarczycy.

[Keket]

Napisane przez Finlora

Koleżanka opowiadała, że jej tata miał raka i po jakimś czasie chciał sprawdzić czy jest ok, czy nie pojawiło się nic nowego. Mówiła, że jest jakieś badanie, które wykrywa takie rzeczy (nie pamiętam, nie znam się), ale jest bardzo drogie, kosztuje kilka tysięcy. Poszedł więc do swojego lekarza, żeby może dałby mu na to skierowanie, to usłyszał "A po co to panu, wie pan ile to kosztuje?". No właśnie wie, dlatego chciał skierowanie.

Pewnie chodzi o PET.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[bezpaniki]

[1=bafa65383b74e1029ccef70 174e4f68b71e8a0f7_646950f 23ada7;88863431]A spirala?

Wysłane z mojego M2007J20CG przy użyciu Tapatalka[/QUOTE]


Mam pcos, bolesne (do omdlen), nieregularne miesiaczki, PMS moge miec i caly miesiac (i nie mowie tu tylko o irytacji i zlym humorze, ale np powaznych problemach z koncentracja) a i tak nie dostac okresu. Wiec antykoncepcja jest tylko jednym (i to mniejszym) powodem, dla ktorego biore tabsy.

[980cf4958a6e724c916e7adb24f4c6159aa2df82_65d7e02c47328]

Napisane przez bezpaniki

Mam pcos, bolesne (do omdlen), nieregularne miesiaczki, PMS moge miec i caly miesiac (i nie mowie tu tylko o irytacji i zlym humorze, ale np powaznych problemach z koncentracja) a i tak nie dostac okresu. Wiec antykoncepcja jest tylko jednym (i to mniejszym) powodem, dla ktorego biore tabsy.

Ja tez mam bardzo bolesne i nieregularne miesiaczki, endometrioze. Mysle o spirali hormonalnej, bo do niej nie mam przeciwwskazan, tylko do miedzianej.

[tinkerver2]

Dziwi mnie moja 30 letnia znajoma, która w ciągu swojego całego życia przepracowała łącznie rok, a resztę siedzi na bezrobociu na garnuszku rodziców i na głodowej rencie bo ma depresję, że pisze wszem i wobec "nie lubi załatwiać spraw związanych ze zdrowiem, bo ma potem cały dzień rozbity". I nie, ta znajoma nie wykonuje jakiejś obciążającej "pracy domowej", tyłu ciągła opieka nad chorymi rodzicami, zwykłe domowe obowiązki dzielone z rodzicami.
W sensie ja wiem, sama choruję na depresję, bywa lepiej i gorzej, bywa też bardzo źle. Ale zwyczajnie nie miałabym co robić ze swoim czasem zyjac na rencie. Z tego co widzę po jej wpisach, to praktycznie cały czas spaceruje (wrzuca trasę i czas na portal) ewentualnie gotuje. I bardzo dziwi mnie w jej kontekście "mam rozbity cały dzień", kiedy od lat nie zajmuje się praktycznie niczym.

Wysłane z mojego moto g(8) power przy użyciu Tapatalka

[b3e038722b79d57d91748189c48a0d4b42934a7c_612ac0051d267]

Napisane przez tinkerver2

Dziwi mnie moja 30 letnia znajoma, która w ciągu swojego całego życia przepracowała łącznie rok, a resztę siedzi na bezrobociu na garnuszku rodziców i na głodowej rencie bo ma depresję, że pisze wszem i wobec "nie lubi załatwiać spraw związanych ze zdrowiem, bo ma potem cały dzień rozbity". I nie, ta znajoma nie wykonuje jakiejś obciążającej "pracy domowej", tyłu ciągła opieka nad chorymi rodzicami, zwykłe domowe obowiązki dzielone z rodzicami.
W sensie ja wiem, sama choruję na depresję, bywa lepiej i gorzej, bywa też bardzo źle. Ale zwyczajnie nie miałabym co robić ze swoim czasem zyjac na rencie. Z tego co widzę po jej wpisach, to praktycznie cały czas spaceruje (wrzuca trasę i czas na portal) ewentualnie gotuje. I bardzo dziwi mnie w jej kontekście "mam rozbity cały dzień", kiedy od lat nie zajmuje się praktycznie niczym.

Wysłane z mojego moto g(8) power przy użyciu Tapatalka

A mnie nie dziwi. Różne są rodzaje "depresji".
Dla jednego wizyta u lekarza to wielkie wydarzenie, dla jeszcze innego wielkim wydarzeniem jest jak weźmie prysznic.

Skoro sama miewasz stany depresyjne, to powinnaś to rozumieć. Chyba, że nigdy nie byłaś w mocnej depresji.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[Paprotka_]

[1=b3e038722b79d57d9174818 9c48a0d4b42934a7c_612ac00 51d267;88865159]A mnie nie dziwi. Różne są rodzaje "depresji".
Dla jednego wizyta u lekarza to wielkie wydarzenie, dla jeszcze innego wielkim wydarzeniem jest jak weźmie prysznic.

Skoro sama miewasz stany depresyjne, to powinnaś to rozumieć. Chyba, że nigdy nie byłaś w mocnej depresji.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz[/QUOTE]Mnie też nie dziwi. Jak człowiek siedzi w domu dłuższy czas, to się może zasiedzieć tak, że każde wyjście poza bezpieczna strefę jest niekomfortowe i rozwala dzień. A "sprawy związane ze zdrowiem" jeszcze dodatkowo stresują.

Wysłane z mojego Mi 9 Lite przy użyciu Tapatalka

[invisible_01]

Napisane przez tinkerver2

Dziwi mnie moja 30 letnia znajoma, która w ciągu swojego całego życia przepracowała łącznie rok, a resztę siedzi na bezrobociu na garnuszku rodziców i na głodowej rencie bo ma depresję, że pisze wszem i wobec "nie lubi załatwiać spraw związanych ze zdrowiem, bo ma potem cały dzień rozbity". I nie, ta znajoma nie wykonuje jakiejś obciążającej "pracy domowej", tyłu ciągła opieka nad chorymi rodzicami, zwykłe domowe obowiązki dzielone z rodzicami.
W sensie ja wiem, sama choruję na depresję, bywa lepiej i gorzej, bywa też bardzo źle. Ale zwyczajnie nie miałabym co robić ze swoim czasem zyjac na rencie. Z tego co widzę po jej wpisach, to praktycznie cały czas spaceruje (wrzuca trasę i czas na portal) ewentualnie gotuje. I bardzo dziwi mnie w jej kontekście "mam rozbity cały dzień", kiedy od lat nie zajmuje się praktycznie niczym.

Wysłane z mojego moto g(8) power przy użyciu Tapatalka

To, co opisałaś, czyli zajmowanie się cały dzień "niczym", a przy okazji brak sił na cokolwiek, to idealny opis poważnych stanów depresyjnych. Bardzo mnie dziwi, że masz czelność komentować przebieg cudzej choroby i to, co robi i jak pomaga w domu, szczególnie samej mając depresję.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[b3e038722b79d57d91748189c48a0d4b42934a7c_612ac0051d267]

Napisane przez Paprotka_

Mnie też nie dziwi. Jak człowiek siedzi w domu dłuższy czas, to się może zasiedzieć tak, że każde wyjście poza bezpieczna strefę jest niekomfortowe i rozwala dzień. A "sprawy związane ze zdrowiem" jeszcze dodatkowo stresują.

Wysłane z mojego Mi 9 Lite przy użyciu Tapatalka

Wystarczy spojrzeć na to co robił lockdown z psychiką ludzką, że teraz się organizuje jakieś specjalne obozy integracyjne/socjalizacyjne dla dzieci przed powrotem do stacjonarnej szkoły.
Niektórzy po fazie ostrego lockdownu też się bali wychodzić z domu i wykryto u niejednego fobię społeczną itp.


Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[Pani_Mada]

Napisane przez tinkerver2

Dziwi mnie moja 30 letnia znajoma, która w ciągu swojego całego życia przepracowała łącznie rok, a resztę siedzi na bezrobociu na garnuszku rodziców i na głodowej rencie bo ma depresję, że pisze wszem i wobec "nie lubi załatwiać spraw związanych ze zdrowiem, bo ma potem cały dzień rozbity". I nie, ta znajoma nie wykonuje jakiejś obciążającej "pracy domowej", tyłu ciągła opieka nad chorymi rodzicami, zwykłe domowe obowiązki dzielone z rodzicami.
W sensie ja wiem, sama choruję na depresję, bywa lepiej i gorzej, bywa też bardzo źle. Ale zwyczajnie nie miałabym co robić ze swoim czasem zyjac na rencie. Z tego co widzę po jej wpisach, to praktycznie cały czas spaceruje (wrzuca trasę i czas na portal) ewentualnie gotuje. I bardzo dziwi mnie w jej kontekście "mam rozbity cały dzień", kiedy od lat nie zajmuje się praktycznie niczym.

Wysłane z mojego moto g(8) power przy użyciu Tapatalka

po pierwsze - sama mając depresję tak jedziesz po innej chorej osobie. zdaje się, że mocne stany depresyjne, które są latami nieleczone mogą spokojnie prowadzić do takich, i nawet gorszych zachowań. serio nie wiesz, że nie trzeba wcale tak ciężkiej depresji, żeby problemem było wstanie z łóżka, już nie mówiąc o chodzeniu po lekarzach?



a po drugie - dziwi mnie, że nadal nie widzisz nic złego w takim opisywaniu cudzego życia na forum

[Finlora]

Mnie też nie dziwi. A "rozbity dzień" to raczej kwestia psychiczna.

[kasztanka3]

Napisane przez invisible_01

To, co opisałaś, czyli zajmowanie się cały dzień "niczym", a przy okazji brak sił na cokolwiek, to idealny opis poważnych stanów depresyjnych. Bardzo mnie dziwi, że masz czelność komentować przebieg cudzej choroby i to, co robi i jak pomaga w domu, szczególnie samej mając depresję.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

Podpisuje sie pod tym postem, w punkt. Niestety Tinker momentami strasznie brak ci empatii.

[Olkaaaa_s]

Napisane przez invisible_01

To, co opisałaś, czyli zajmowanie się cały dzień "niczym", a przy okazji brak sił na cokolwiek, to idealny opis poważnych stanów depresyjnych. Bardzo mnie dziwi, że masz czelność komentować przebieg cudzej choroby i to, co robi i jak pomaga w domu, szczególnie samej mając depresję.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

Dokładnie. Sama miałam okres w życiu, gdzie też nic nie robiłam- nie pracowałam, nie rozwijałam się, na studiach zaliczyłam wszystko albo na słabych trójach, albo na poprawkach. Dlatego opis osoby, która ma depresję i zajmuje się niczym, spowodował u mnie nieprzyjemny flashback i zmroziło mnie. W życiu nie oceniałabym takiej osoby z perspektywy "borze, co ona robi ze swoim życiem, jak ona może tak żyć, nie rozumiem". Łatwo jest komuś przykleić łatkę, nie zastanawiając się nawet, skąd się biorą takie a nie inne zachowania u danej osoby.

[invisible_01]

Napisane przez Olkaaaa_s

Dokładnie. Sama miałam okres w życiu, gdzie też nic nie robiłam- nie pracowałam, nie rozwijałam się, na studiach zaliczyłam wszystko albo na słabych trójach, albo na poprawkach. Dlatego opis osoby, która ma depresję i zajmuje się niczym, spowodował u mnie nieprzyjemny flashback i zmroziło mnie. W życiu nie oceniałabym takiej osoby z perspektywy "borze, co ona robi ze swoim życiem, jak ona może tak żyć, nie rozumiem". Łatwo jest komuś przykleić łatkę, nie zastanawiając się nawet, skąd się biorą takie a nie inne zachowania u danej osoby.

Niestety u nas w kraju pokutuje nadal przekonanie, że zmęczony to może być budowlaniec albo inny pracownik fizyczny po całym dniu, praca umysłowa traktowana jest jako siedzenie i picie kawki. Nie można być zmęczonym psychicznie i nie mieć sił z powodu stanów emocjonalnych, w gratisie od rodziny są opowieści, że "co ty tam wiesz, babcia na roli robiła od 2 w nocy z dziećmi pod pachą, a potem jechała na targ to sprzedawać do wieczora i nie narzekała". Jedna osoba chora na depresję może reagować pozytywnie na leki i/lub być zwyczajnie w stanie chodzić do pracy, ogarniać obowiązki domowe itd, a inna osoba ledwo będzie w stanie umyć zęby rano.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[NinaSimone]

Nie wiem co Was dziwi brak oszczędności. To zależy kto ma jakie bieżące potrzeby. Ja pracuje. Tz tez. Teoretycznie 2 pensje. A w aptece 700-1000zl w aptece. A jeszcze raty, wynajem. Coś tam mam oszczędności, ale takich ludzi od 10go do 10go jest wiele. U nie wydają na zachcianki. Gdyby nie pomoc rodziny to nigdy bym się z wynajmu nie wyprowadziła. I nadal nie mogę nic sensownego znaleźć. Bo prysznic musi być z odpływem liniowym. Balkon bez progu. A to się nie zawsze da. Zazwyczaj się nie da. Wiec totalnie mnie nie dziwi brak oszczędności jak za byle zakupy 80-100 zł w Biedronce i kredyty na start.


Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk

[Pani_Mada]

Napisane przez invisible_01

Niestety u nas w kraju pokutuje nadal przekonanie, że zmęczony to może być budowlaniec albo inny pracownik fizyczny po całym dniu, praca umysłowa traktowana jest jako siedzenie i picie kawki. Nie można być zmęczonym psychicznie i nie mieć sił z powodu stanów emocjonalnych, w gratisie od rodziny są opowieści, że "co ty tam wiesz, babcia na roli robiła od 2 w nocy z dziećmi pod pachą, a potem jechała na targ to sprzedawać do wieczora i nie narzekała". Jedna osoba chora na depresję może reagować pozytywnie na leki i/lub być zwyczajnie w stanie chodzić do pracy, ogarniać obowiązki domowe itd, a inna osoba ledwo będzie w stanie umyć zęby rano.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

dokładnie.
jak mówię w domu, że jestem wykończona i nie mam siły ręki podnieść po całym dniu pracy to jest wielka konsternacja, jak to... przecież caly dzień siedziałam przy komputerze. czym ja zmęczona jestem a wspominanie o jakimś wypaleniu zawodowym czy psychicznym przemęczeniu to już w ogóle... jak to można być psychicznie zmęczonym. no jak

tylko, że jeszcze rozumiem takie gadanie od ludzi starej daty, co nigdy nie mieli umysłowo wymagającej pracy i którzy zostali wychowani w czasach gdy depresja 'nie istniała'. ale takie teksty od młodej dziewczyny, która sama boryka się z problemami natury psychologicznej (psychicznej?) jest dziwne. chyba najlepiej powinna rozumieć jak to jest

[Sybil_]

Napisane przez tinkerver2

Dziwi mnie moja 30 letnia znajoma, która w ciągu swojego całego życia przepracowała łącznie rok, a resztę siedzi na bezrobociu na garnuszku rodziców i na głodowej rencie bo ma depresję, że pisze wszem i wobec "nie lubi załatwiać spraw związanych ze zdrowiem, bo ma potem cały dzień rozbity". I nie, ta znajoma nie wykonuje jakiejś obciążającej "pracy domowej", tyłu ciągła opieka nad chorymi rodzicami, zwykłe domowe obowiązki dzielone z rodzicami.
W sensie ja wiem, sama choruję na depresję, bywa lepiej i gorzej, bywa też bardzo źle. Ale zwyczajnie nie miałabym co robić ze swoim czasem zyjac na rencie. Z tego co widzę po jej wpisach, to praktycznie cały czas spaceruje (wrzuca trasę i czas na portal) ewentualnie gotuje. I bardzo dziwi mnie w jej kontekście "mam rozbity cały dzień", kiedy od lat nie zajmuje się praktycznie niczym.

Wysłane z mojego moto g(8) power przy użyciu Tapatalka

mnie nie dziwi. Depresja może mieć różne oblicza. Jeden człowiek pójdzie do lekarza, pobierze SSRI i depresja mija na tyle, że jest w stanie pracowac i jakoś normalnie zyć. Ale zdarzają się depresje lekooporne i takiej osobie może być trudniej. Skoro ma rente, to może jest coś poważniejszego.

[this_witch]

I znowu, ciekawie by było jakby ta znajoma wpadła przypadkiem na wizaż i dodała dwa do dwóch...

[invisible_01]

Napisane przez Pani_Mada

dokładnie.
jak mówię w domu, że jestem wykończona i nie mam siły ręki podnieść po całym dniu pracy to jest wielka konsternacja, jak to... przecież caly dzień siedziałam przy komputerze. czym ja zmęczona jestem a wspominanie o jakimś wypaleniu zawodowym czy psychicznym przemęczeniu to już w ogóle... jak to można być psychicznie zmęczonym. no jak

tylko, że jeszcze rozumiem takie gadanie od ludzi starej daty, co nigdy nie mieli umysłowo wymagającej pracy i którzy zostali wychowani w czasach gdy depresja 'nie istniała'. ale takie teksty od młodej dziewczyny, która sama boryka się z problemami natury psychologicznej (psychicznej?) jest dziwne. chyba najlepiej powinna rozumieć jak to jest

Wykonywałam pracę fizyczną, teraz wykonuję umysłową i po tej drugiej bywam zmęczona w sposób, na który nic nie pomaga. Po pracy fizycznej bolały mnie nogi, byłam zmęczona po wysiłku, ale przychodziłam do domu, kładłam się z książką czy puszczałam serial i odpoczywałam, nie myślałam o tej pracy, bo była zrobiona i koniec, nie analizowałam tego, czy ładnie ułożyłam towary na półce albo czy dobrze usmażyłam frytki. Za to praca umysłowa mnie czasami wykańcza i nie mam jak odpocząć, bo są projekty długofalowe, o których myślę po pracy, kończąc o 17 często nadal myślami jestem w pracy. Moja praca fizyczna miała zerową odpowiedzialność, kierownik zmiany podbijał moją kartę pracy i zatwierdzał, że wykonałam swoje zadania na dany dzień. Za to moja praca umysłowa wiąże się z odpowiedzialnością długofalową, mój potencjalny błąd może wyjść na jaw dopiero za kilka dni, tygodni lub miesięcy, odpowiadam przed instytucjami i audytorami i każdego dnia mogę dostać informację zwrotną o jakichś nieprawidłowościach. Lubię bardzo swoją pracę, ale są trudne okresy, w których naprawdę stresu jest bardzo dużo i jestem autentycznie wykończona. Ale no właśnie rodzina wtedy mówi, że no po czym ja jestem zmęczona, przecież pracuję przed komputerem

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[lightangel]

Napisane przez invisible_01

Wykonywałam pracę fizyczną, teraz wykonuję umysłową i po tej drugiej bywam zmęczona w sposób, na który nic nie pomaga. Po pracy fizycznej bolały mnie nogi, byłam zmęczona po wysiłku, ale przychodziłam do domu, kładłam się z książką czy puszczałam serial i odpoczywałam, nie myślałam o tej pracy, bo była zrobiona i koniec, nie analizowałam tego, czy ładnie ułożyłam towary na półce albo czy dobrze usmażyłam frytki. Za to praca umysłowa mnie czasami wykańcza i nie mam jak odpocząć, bo są projekty długofalowe, o których myślę po pracy, kończąc o 17 często nadal myślami jestem w pracy. Moja praca fizyczna miała zerową odpowiedzialność, kierownik zmiany podbijał moją kartę pracy i zatwierdzał, że wykonałam swoje zadania na dany dzień. Za to moja praca umysłowa wiąże się z odpowiedzialnością długofalową, mój potencjalny błąd może wyjść na jaw dopiero za kilka dni, tygodni lub miesięcy, odpowiadam przed instytucjami i audytorami i każdego dnia mogę dostać informację zwrotną o jakichś nieprawidłowościach. Lubię bardzo swoją pracę, ale są trudne okresy, w których naprawdę stresu jest bardzo dużo i jestem autentycznie wykończona. Ale no właśnie rodzina wtedy mówi, że no po czym ja jestem zmęczona, przecież pracuję przed komputerem

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

To jest kwestia tego że ludzie którzy tak nie pracują nie potrafią sobie wyobrazić jak taka praca potrafi zmęczyć. Albo też nie szanują cudzej pracy. Znam taką osobę która już jest na emeryturze i nie robi prawie nic, ale jak ktoś powie że jest zmęczony to wprost pyta czym ktoś może być zmęczony jak... i tu pada argument wbijający szpilę niezależnie od tego co ktoś robi. Strasznie to irytujące.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[pempek]

O matulu! Skąd ja to znam… czym ty jesteś zmęczona, przecież siedzisz tylko przy komputerze… albo jeszcze inne, co to za stres praca na etacie, dopiero posiadanie własnej firmy jest stresujące. No i owszem, tez uważam ze prowadzenie firmy jest stresujące, dlatego nie chciałabym mieć własnej firmy. Natomiast na wyższych stanowiskach w firmach tez jest mega stres i odpowiedzialność, to nie jest akcja ze kończysz robotę, zamykasz drzwi i już… czasem mam taka banie po robocie, ze dopiero praca fizyczna daje mi jakiś odpoczynek, albo rower, a i tak często myśle o robocie po robocie, bo wtedy mogę pomyśleć o niej na spokojnie

Co do zdziwka ze ktoś ma depresje to z tego co ja wiem właśnie taki regularny i spokojny tryb życia (spacery, gotowanie) pozwala osiągnąć jakaś harmonię w głowie, totalnie nie rozumiem zdziwienia, ale patrząc na to kto to napisał to mnie to jakoś nie dziwi…


Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[Pani_Mada]

Napisane przez invisible_01

Wykonywałam pracę fizyczną, teraz wykonuję umysłową i po tej drugiej bywam zmęczona w sposób, na który nic nie pomaga. Po pracy fizycznej bolały mnie nogi, byłam zmęczona po wysiłku, ale przychodziłam do domu, kładłam się z książką czy puszczałam serial i odpoczywałam, nie myślałam o tej pracy, bo była zrobiona i koniec, nie analizowałam tego, czy ładnie ułożyłam towary na półce albo czy dobrze usmażyłam frytki. Za to praca umysłowa mnie czasami wykańcza i nie mam jak odpocząć, bo są projekty długofalowe, o których myślę po pracy, kończąc o 17 często nadal myślami jestem w pracy. Moja praca fizyczna miała zerową odpowiedzialność, kierownik zmiany podbijał moją kartę pracy i zatwierdzał, że wykonałam swoje zadania na dany dzień. Za to moja praca umysłowa wiąże się z odpowiedzialnością długofalową, mój potencjalny błąd może wyjść na jaw dopiero za kilka dni, tygodni lub miesięcy, odpowiadam przed instytucjami i audytorami i każdego dnia mogę dostać informację zwrotną o jakichś nieprawidłowościach. Lubię bardzo swoją pracę, ale są trudne okresy, w których naprawdę stresu jest bardzo dużo i jestem autentycznie wykończona. Ale no właśnie rodzina wtedy mówi, że no po czym ja jestem zmęczona, przecież pracuję przed komputerem

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

doskonale to rozumiem.

zazdroszczę wszystkim tym, co wychodzą z pracy i pracę zostawiają za sobą. tyle, koniec myślenia o pracy. u mnie się tak nie da. myślami jestem w pracy cały czas. a najgorzej jak eksperymenty nie idą tak jak się zaplanowało - wtedy po prostu cały czas, dzień i noc, myśli się o tym czemu wyszło tak, a nie inaczej, gdzie mógł być potencjalny błąd, co może zmienić w metodyce... zaraz trzeba pisać sprawozdanie roczne a tu wyniki są niepublikowalne.

sama sobie taki zawód wybrałam, no ale, zazdroszczę tym którzy mogą (lub potrafią) zostawiać pracę w pracy

fizyczne zmęczenie przynajmniej można łatwo odreagować.

[Lottie69]

Oj dokładnie, ja na jednej rodzinnej imprezie, kilka dni przed przeniesieniem się do nowej pracy, spotkałam kogoś z piątej wody po kisielu zatrudnionego w tej firmie, ale na produkcji.


Ile ja się nie nasłuchałam, jak to biedni ludzie na produkcji muszą pracować, a ci wszyscy biurowi siedzą i sobie kawkę piją...
Nigdy nie umniejszam pracy fizycznej, ale praca w biurze w rozwoju to nie siedzenie i zbijanie bąków przez osiem godzin, niestety.


Dokładnie tak, jak pisała Pani_Mada, myślisz o pracy prawie cały dzień, jak jest coś ważnego. Ile razy bierze się laptopa do domu, bo koniecznie trzeba coś rozwiązać, a czas goni. Po pracy fizycznej wracałam, zjadłam, umyłam się i kimnęłam godzinkę i zmęczenie ze mnie spływało - teraz ciężko jest coś wymyślić, jak jest gorszy dzień, a tempo rośnie. Lubię to, co robię, i robię to dobrze, ale nadal jest typowy stres - jak ktoś jest ambitny i chce mieć wszystko dobrze zrobione, to już kaplica.


I piszę to zasmarkana z domu, gdzie zastanawiam się, jak postawić się na nogi do poniedziałku, bo mam już rozplanowany cały dzień pracy co do minuty i nie ma miejsca na opóźnienia

[Marigold19]

Napisane przez Pani_Mada

doskonale to rozumiem.

zazdroszczę wszystkim tym, co wychodzą z pracy i pracę zostawiają za sobą. tyle, koniec myślenia o pracy. u mnie się tak nie da. myślami jestem w pracy cały czas. a najgorzej jak eksperymenty nie idą tak jak się zaplanowało - wtedy po prostu cały czas, dzień i noc, myśli się o tym czemu wyszło tak, a nie inaczej, gdzie mógł być potencjalny błąd, co może zmienić w metodyce... zaraz trzeba pisać sprawozdanie roczne a tu wyniki są niepublikowalne.

sama sobie taki zawód wybrałam, no ale, zazdroszczę tym którzy mogą (lub potrafią) zostawiać pracę w pracy

fizyczne zmęczenie przynajmniej można łatwo odreagować.

Ja z kolei mam coś, co nazywam pracą w tle Czasem zostawiam coś na następny dzień, bo coś przemyślę przez noc i chcę zrobić inaczej albo poprawić. Im więcej człowiek się angażuje w pracę tym więcej o niej myśli, mnie się praca czasem nawet śni.

[ceccylia_paladin]

Dziwi mnie że prawie 6 letnia córka znajomych nad jeziorem bawiła się bez koszulki. Mój znajomy nie widział problemy, ja uważam że to już duże dziecko i nie wiadomo kto na nią patrzy. Jak myślicie?

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz