Ludzkie zachowania i poglądy, które dziwią cz. 5.

[farfala]

Dzisiaj byłam świadkiem dziwnego zachowania.
Byłam sobie w lumpeksie. Przerzucam wieszaki, oglądam ciuchy i nagle słyszę jak jakaś baba mówi do swojego na oko 15-letniego syna:
"-Nie wyjdziesz stąd jak nie weźmiesz jeszcze przynajmniej jednej pary spodni!!
-Ale mi się już żadne nie podobają
-Weź te!! (i wciska mu jakieś na siłę)
-Ta bluzę też masz wziąć!! (i pokazuje mu jakąś szkaradę)
-Ale ja nie będę w niej chodził.
-Aaa bo Ty wszystko tylko czarne i szare. Jak depresant jakiś. Jesteś taki młody, MUSISZ w kolorowych ciuchach chodzić.
-Jak chcesz mi kupić jakąś bluzę to wezmę tą
-Natą absolutnie nie wyrażam zgody. Masz wziąć tą co ja mówię.
To wszystko mówiła krzycząc, aż ja i inne babki rzuciły jakimś komentarzem w jej stronę, ale się nie przejęła i dalej wydzierała na chłopaka.
Na szczęście chłopak o tyle postawił na swoim, że wolał nie wziąć nic zamiast tych jej ohydztw, które mu wybierała.

[Chatul]

Napisane przez farfala

Dzisiaj byłam świadkiem dziwnego zachowania.
Byłam sobie w lumpeksie. Przerzucam wieszaki, oglądam ciuchy i nagle słyszę jak jakaś baba mówi do swojego na oko 15-letniego syna:
"-Nie wyjdziesz stąd jak nie weźmiesz jeszcze przynajmniej jednej pary spodni!!
-Ale mi się już żadne nie podobają
-Weź te!! (i wciska mu jakieś na siłę)
-Ta bluzę też masz wziąć!! (i pokazuje mu jakąś szkaradę)
-Ale ja nie będę w niej chodził.
-Aaa bo Ty wszystko tylko czarne i szare. Jak depresant jakiś. Jesteś taki młody, MUSISZ w kolorowych ciuchach chodzić.
-Jak chcesz mi kupić jakąś bluzę to wezmę tą
-Natą absolutnie nie wyrażam zgody. Masz wziąć tą co ja mówię.
To wszystko mówiła krzycząc, aż ja i inne babki rzuciły jakimś komentarzem w jej stronę, ale się nie przejęła i dalej wydzierała na chłopaka.
Na szczęście chłopak o tyle postawił na swoim, że wolał nie wziąć nic zamiast tych jej ohydztw, które mu wybierała.

Dobrze, że chłopak umiał postawić na swoim
A zachowanie jego matki było koszmarne

[MonikaFaustyna]

Jakbym moją babcię widziała. Też należy do osób, które z upodobaniem układają innym życie łącznie z dietą i ubraniami. Dodam, że o gustach się nie dyskutuje, ale jej pozostawia wiele do życzenia. Dziwią mnie ludzie nie szanujący czyichś wyborów i narzucający swoje zdanie. Żal mi tego chłopaka, że ma taką durną matkę.

[alkaxy]

Trafiłam dzisiaj na taki przypadek męskiego szowinizmu, że aż mnie dotąd trzęsie. Pod marketem pełno aut, wjechałam w alejkę, szukam miejsca, jestem już prawie na końcu, widzę jedno miejsce wolne, daję kierunkowskaz, że chce tam wjechać.Z naprzeciwka wjeżdża w alejkę facet dużym jeepem. Aut masa, ustawione tak, że z osobówką ledwo się mijałam, więc z nim nie miałam szans. Pokazuje mu, że chce wjechać na miejsce. A on mnie, że mam się wycofać całą alejkę, bo on chce jechać dalej. A mógł cofnąć te 1,5 m i bym spokojnie sobie auto zaparkowała, a on by przejechał. Ale nie, ja mam się cofać jakieś 50m.
Nie miałam ochoty ustępować, więc stoimy obydwoje. I wtedy się zaczęła masakra - przechodzi 2 gości i stukają się w czoło w i pokazują na mnie, wkurzyłam się, opuszczam szybę i mówię, że ja wjechałam pierwsza i ten pan mnie blokuje, a oni, że skąd, na pewno on był pierwszy, bo wiadomo jak kobiety jeżdżą. Później inny stanął za tym jeepem i zaczął trąbić i też do mnie, że ja na pewno byłam druga. Jeszcze wymyślił, że mam zjechać bliżej aut stojących to może się zmieszczę- taa, jasne, ja mam komuś auto porysować i wina będzie moja.
Już nie ważne na jakiego buraka w tym jeepie trafiłam, ale przerażona jestem pozostałymi facetami. Nie widzieli sytuacji, a każdy z góry przyjął, że moja wina, bo jestem kobietą.

Później obejrzałam taśmy ze strażnikiem na parkingu i mówi mi, że mam zgłosić policji może coś zrobią, ale pewnie raczej nic to nie da, bo w końcu kolizji nie było- ustąpiłam głupszemu i wycofałam.

[Ruby Invicta]

Alkaxy nie przejmuj się głupimi ludźmi Ja byłam kiedyś zmuszona przejechać kilkanaście kilometrów na pierwszym biegu bo auto odmówiło posłuszeństwa w trakcie jazdy i trzeba je było gdziekolwiek odstawić. Starałam się jak najbardziej ułatwić innym wyprzedzanie mnie, ale oczywiście kretynów którzy na mnie trąbili i wyprzedzali pukając się jednocześnie w czoło albo pokazywali mi przez okno środkowy palec ciężko mi zliczyć - jasne, jestem kobietą więc na bank to że jadę na jedynce wynika tylko i wyłącznie z mojej głupoty

[invisible_01]

Napisane przez gazowane lody

happy też miałam taką koleżankę śmieszne to było.. wszystko robiłam żeby być taka jak ona.. poszłam z nią na ten sam kierunek.. zrobiłam sobie taki sam tatuaż jak ona.. ubierałam się jak ona i gadałam jak ona żeby być taka jak ona

Wybacz, ale nie chciałabym, żebyś była moją koleżanką...

Moim zdaniem 30-35 lat to tak akurat na dziecko. Jeśli moja droga na uczelni potoczy się tak jak bym chciała, to studia skończę mając 27 lat, a możliwa jest obsuwa. Więc niech będzie 28 lat. Po studiach chciałabym zacząć szukać pracy już takiej "normalnej" z dyplomem (bo jakieś tam doświadczenie oczywiście mam), więc pewnie dziecko też po 30-stce. Ale zdarzyć się może oczywiście różnie

Niemniej wcale nie krytykuję macierzyństwa po 30-stce, bo uważam, że w obecnych czasach, kiedy żyjemy dłużej, kończy się studia albo dłużej dochodzi do pozycji zawodowej (moja mama w wieku 20-stu lat dostała umowę na czas nieokreślony i mieszkanie; a ja... no cóż), dłużej nie ma się stabilnej sytuacji finansowej, jest normalne, że jednak pewne normy wiekowe się przesuwają. Moja mama urodziła mnie przed 30-stką i byłam jedną z nielicznych, większość rówieśników miała mamy młodsze 8 czy 9 lat od mojej. Ale nigdy mi to nie przeszkadzało i absolutnie bym nie powiedziała, że to było późne macierzyństwo

A, no i co mnie dziwi, to mówienie o swoim facecie "mąż" i "narzeczony". Ale już wyjaśniam kiedy Nie normalnie, kiedy mówimy obcym osobom lub osobom nieznającym naszego męża/narzeczonego o nim, ale wtedy, kiedy żonka czy narzeczona siedzi w otoczeniu znajomych, ten mąż/narzeczony siedzi koło niej, a ona go tak tytułuje Mam koleżankę, która nie mówi o swoim mężu po imieniu tylko właśnie mąż. Ja wiem, jak jej mąż ma na imię, wszyscy wiedzą, więc jakby powiedziała "rozmawiałam z X o tym", to każdy by się zorientował, o kogo chodzi. A ona mówi: "nie wiem, porozmawiam o tym z mężem", "muszę poczekać aż mąż wróci", "ja bym chętnie pojechała, ale mąż pewnie nie będzie chciał". No mnie to dziwi, wydaje mi się to takie nienaturalne

[Mother Hedgehog]

Napisane przez invisible_01

Wybacz, ale nie chciałabym, żebyś była moją koleżanką...

Moim zdaniem 30-35 lat to tak akurat na dziecko. Jeśli moja droga na uczelni potoczy się tak jak bym chciała, to studia skończę mając 27 lat, a możliwa jest obsuwa. Więc niech będzie 28 lat. Po studiach chciałabym zacząć szukać pracy już takiej "normalnej" z dyplomem (bo jakieś tam doświadczenie oczywiście mam), więc pewnie dziecko też po 30-stce. Ale zdarzyć się może oczywiście różnie

Niemniej wcale nie krytykuję macierzyństwa po 30-stce, bo uważam, że w obecnych czasach, kiedy żyjemy dłużej, kończy się studia albo dłużej dochodzi do pozycji zawodowej (moja mama w wieku 20-stu lat dostała umowę na czas nieokreślony i mieszkanie; a ja... no cóż), dłużej nie ma się stabilnej sytuacji finansowej, jest normalne, że jednak pewne normy wiekowe się przesuwają. Moja mama urodziła mnie przed 30-stką i byłam jedną z nielicznych, większość rówieśników miała mamy młodsze 8 czy 9 lat od mojej. Ale nigdy mi to nie przeszkadzało i absolutnie bym nie powiedziała, że to było późne macierzyństwo

A, no i co mnie dziwi, to mówienie o swoim facecie "mąż" i "narzeczony". Ale już wyjaśniam kiedy Nie normalnie, kiedy mówimy obcym osobom lub osobom nieznającym naszego męża/narzeczonego o nim, ale wtedy, kiedy żonka czy narzeczona siedzi w otoczeniu znajomych, ten mąż/narzeczony siedzi koło niej, a ona go tak tytułuje Mam koleżankę, która nie mówi o swoim mężu po imieniu tylko właśnie mąż. Ja wiem, jak jej mąż ma na imię, wszyscy wiedzą, więc jakby powiedziała "rozmawiałam z X o tym", to każdy by się zorientował, o kogo chodzi. A ona mówi: "nie wiem, porozmawiam o tym z mężem", "muszę poczekać aż mąż wróci", "ja bym chętnie pojechała, ale mąż pewnie nie będzie chciał". No mnie to dziwi, wydaje mi się to takie nienaturalne

My tu miałaśy na myśli kobiety +40 a nawet starsze a te z trzydziestkami wyskakują. Przecież w tych czasach to normalny wiek do rodzenia dzieci - co tutaj się rozwodzić na kilkanaście zdań przez tyle samo postów

---------- Dopisano o 10:21 ---------- Poprzedni post napisano o 10:17 ----------

Napisane przez invisible_01

A, no i co mnie dziwi, to mówienie o swoim facecie "mąż" i "narzeczony". Ale już wyjaśniam kiedy Nie normalnie, kiedy mówimy obcym osobom lub osobom nieznającym naszego męża/narzeczonego o nim, ale wtedy, kiedy żonka czy narzeczona siedzi w otoczeniu znajomych, ten mąż/narzeczony siedzi koło niej, a ona go tak tytułuje Mam koleżankę, która nie mówi o swoim mężu po imieniu tylko właśnie mąż. Ja wiem, jak jej mąż ma na imię, wszyscy wiedzą, więc jakby powiedziała "rozmawiałam z X o tym", to każdy by się zorientował, o kogo chodzi. A ona mówi: "nie wiem, porozmawiam o tym z mężem", "muszę poczekać aż mąż wróci", "ja bym chętnie pojechała, ale mąż pewnie nie będzie chciał". No mnie to dziwi, wydaje mi się to takie nienaturalne

Dla mnie to normalne, wiele jest par które mówią do siebie per "mąż/żona" lub "kochanie" a dopiero gdy ta bliska osoba je czymś wkurzy wyskakują z imieniem "JAKUBIE!, ELIZO!!! jANIE!". Myślę, że to już jest jakieś czepianie się, i trucie sobie życia sobie i innym. Mąż to mąż, można tak go nazywać już do końca życia, czy w jego obecności, czy nie jeśli się chce. Nie rozumiem problemu.

[invisible_01]

Napisane przez Mother Hedgehog

Nie rozumiem problemu.

Ale jakiego problemu? Napisałam, co mnie dziwi, a tu taki bulwers

[Mother Hedgehog]

Napisane przez invisible_01

Ale jakiego problemu? Napisałam, co mnie dziwi, a tu taki bulwers

Myślałam, że bardziej to cię denerwuje niż dziwi

[ciri15]

Napisane przez gazowane lody

ona nie słucha z płyt tylko z telefonu.. przecież telefonu jej nie rozwalę

nie reaguje na to jak ja jej się odwdzięczę.. następnego dnia jest to samo..

A dlaczego nie? Możesz wyjąć kartę,schować ładowarkę, baterię...

---------- Dopisano o 12:04 ---------- Poprzedni post napisano o 11:57 ----------

Napisane przez Melanchton

Pierwszym i jedynym oraz z nieślubnym i z przypadku.

Co do wytłuszczonego: w sumie zależy to nie tylko od wieku, ale też od trybu i sposobu życia, odporności na stres, sytuacji rodzinnej i finansowej... późniejsze macierzyństwo oznacza z reguły większą samodzielność i stabilność finansową.
Moim zdaniem mniej cierpliwości do dziecka będzie miała dwudziestoletnia matka, która pracuje/studiuje i spiera się z rodzicami o to, jak się powinno wychowywać dziecko (znam oj znam takie przypadki) niż trzydziestokilkulatka, która z reguły ma gdzie mieszkać, jest całkowicie samodzielna, skończyła naukę, ma stabilną pracę, więcej doświadczenia życiowego, gdzie może wziąć urlop macierzyński itd.
Abstrahuję od ewentualnych ojców/partnerów.

Dużo zależy też od charakteru danej osoby. Kto był łagodny i ugodowy nie zmieni się raczej w mr. Hyde'a tylko z powodu hormonów. Pozdrawiam!

.
No to Ty się nie liczysz
Nie popadajmy ze skrajności w skrajność, bo ja nie mówię, że 20-lat to najlepszy wiek, by zachodzić w ciąże... Wg mnie tak samo zły jak 40+.
To prawda, że nie zależy to tylko od wieku, ale nie poruszając już tematu sytuacji finansowej to typowa 45 -latka ma mniej siły fizycznej i wytrzymałości psychicznej niż typowa 30-latka.

---------- Dopisano o 12:06 ---------- Poprzedni post napisano o 12:04 ----------

Napisane przez dudipopka

no i co z tego ze są zaplanowane?
tzn ze są chciane
poza tym jak ja będę chciała mieć dziecko albo zdarzy mi sie to dziecko po 40 to średnio sie będę przejmować ze sie komuś to dziwne wydaje
i nie pzresadzajmy kobity po 40 to nie stare baby co to czas umierać

Ale też nie czas, by rodzić dzieci(a przynajmniej nie powinno stać się to regułą).
Jezu, czy możliwość posiadania dziecka świadczy o starości/młodości?

---------- Dopisano o 12:07 ---------- Poprzedni post napisano o 12:06 ----------

Napisane przez dudipopka

Mader ja za dwa lata kończe 40 i serio może bedę miała drugie dziecko a moze nie
jak mnie będzie stać a ze se nie poradze ze zbuntowanym nastolatkiem? nie przesadzajmy bunty mogą byc ale nie muszą

Zawsze jakieś są... czasem po prostu mniejsze, spokojniejsze

---------- Dopisano o 12:11 ---------- Poprzedni post napisano o 12:07 ----------

Napisane przez dudipopka

moja mama ma 73 lata
babcia małżona 76
moja mama --chodzi na imprezy typu andrzejki sylwestry ,jezdzi na wycieczki raz w roku sanatorium ,chodzi na jakies spotkania diabetyków mialam też kilku tatusiówprzyszywanych (nawet ich na oczy nie widziałam bo daleko od siebie mieszkamy) ma koleżanki kolegów i codziennie gdzieś bywa

babka tż-- cały jej swiat to rodzina ,kościółek gdzie wychodzi z niego i robi jazde 52 letniemu synowi z którym mieszka jazdy ze nie był w kościele

takze nie każda 70 latka to ramol

Ale swojego malutkiego dziecka już na dłuższy czas byś im nie powierzyła?
Poza tym, na Boga: ja nie pisałam, że 35 lat to zły wiek na zachodzenie w ciążę, pisałam o babkach 40+. To duża różnica.

---------- Dopisano o 12:22 ---------- Poprzedni post napisano o 12:11 ----------

Napisane przez Chatul

Z drugiej strony, zwykle 40-latka ma już stabilną sytuację majątkową i zawodową. A zmęczona życiem i 20-latka może być, jak ma na głowie np. dziecko, studia i kilka złotych na przeżycie.

Hmm... ja bardziej myślę tak:
- mam 20+ lat, jakieś problemy to dla mnie nowość, uczę się radzić sobie z nimi, mam dziecko, studia, mało kasy - ale też realne szanse na poprawę tej sytuacji, po studiach być może znajdę lepszą pracę, itp. Po prostu ze względu na to, że mało przeżyłam mam jeszcze nadzieję, że będzie lepiej.
- mam 40+ lat, stałą pracę(nie zawsze świetnie płatną), dzieci w szkole(czyli koszty: książki, ciuchy, itp.), muszę się nimi zająć, zrobić obiad(czy łotewa), mąż w robocie, doświadczenie życiowe(czytaj: sporo zmartwień już przeżyłam), raczej brak perspektyw, że mi się sytuacja życiowa poprawi.... (plus jest taki, że więcej rąk do opieki nad dzieckiem---> starsze rodzeństwo, oczywiście dla nich nie zawsze jest to plus)

---------- Dopisano o 12:28 ---------- Poprzedni post napisano o 12:22 ----------

Napisane przez Melanchton

To, że nie możesz się dogadać z mamą nie jest kwestią jej wieku tylko jej (i Twojego) charakteru. Nadopiekuńczość to nie jest cecha, którą nabywa się po trzydziestce,

Nie do końca się zgodzę... Na swoim przykładzie: ja chodziłam do szkoły od 2 klasy sama, moją siostrę codziennie ktoś musi odprowadzać. I nie, nie jest mniej rozsądna ode mnie

[Chatul]

Napisane przez ciri15

Hmm... ja bardziej myślę tak:
- mam 20+ lat, jakieś problemy to dla mnie nowość, uczę się radzić sobie z nimi, mam dziecko, studia, mało kasy - ale też realne szanse na poprawę tej sytuacji, po studiach być może znajdę lepszą pracę, itp. Po prostu ze względu na to, że mało przeżyłam mam jeszcze nadzieję, że będzie lepiej.

Ale nie musi być lepiej, zwłaszcza, gdy np. trzeba będzie zrezygnować ze studiów i pójść do pracy, bo okaże się, że nikt z dzieckiem nie zostanie w domu.

- mam 40+ lat, stałą pracę(nie zawsze świetnie płatną), dzieci w szkole(czyli koszty: książki, ciuchy, itp.), muszę się nimi zająć, zrobić obiad(czy łotewa), mąż w robocie

Dlaczego to koniecznie kobieta ma robić obiad?

doświadczenie życiowe(czytaj: sporo zmartwień już przeżyłam)

Oraz sporo różnych dobrych chwil. Do tego dochodzi jeszcze większa wprawa w wielu kwestiach, większa znajomość realiów życia, zwykle stabilniejsza sytuacja majątkowo-zawodowa…

(plus jest taki, że więcej rąk do opieki nad dzieckiem---> starsze rodzeństwo, oczywiście dla nich nie zawsze jest to plus)

Prędzej przeciętną 40-latkę niż przeciętną 20-latkę, będzie stać na nianię chociaż na pół etatu

Każda sytuacja ma swoje wady i zalety. 40-letnia kobieta też może sobie poradzić z wychowaniem dziecka Choć ja nie jestem zwolenniczką tak późnego decydowania się na dziecko Głównie dlatego, że 40-letnia matka zbyt szybko, moim zdaniem, osieroci swoje dziecko/dzieci.

[ciri15]

Napisane przez invisible_01

A, no i co mnie dziwi, to mówienie o swoim facecie "mąż" i "narzeczony". Ale już wyjaśniam kiedy Nie normalnie, kiedy mówimy obcym osobom lub osobom nieznającym naszego męża/narzeczonego o nim, ale wtedy, kiedy żonka czy narzeczona siedzi w otoczeniu znajomych, ten mąż/narzeczony siedzi koło niej, a ona go tak tytułuje Mam koleżankę, która nie mówi o swoim mężu po imieniu tylko właśnie mąż. Ja wiem, jak jej mąż ma na imię, wszyscy wiedzą, więc jakby powiedziała "rozmawiałam z X o tym", to każdy by się zorientował, o kogo chodzi. A ona mówi: "nie wiem, porozmawiam o tym z mężem", "muszę poczekać aż mąż wróci", "ja bym chętnie pojechała, ale mąż pewnie nie będzie chciał". No mnie to dziwi, wydaje mi się to takie nienaturalne

Też mnie to dziwi. Chyba głównie kobiety tak mówią... I chyba chodzi o to: "Bo wiesz, JA mam męża..."

---------- Dopisano o 12:46 ---------- Poprzedni post napisano o 12:39 ----------

Napisane przez Chatul

Ale nie musi być lepiej, zwłaszcza, gdy np. trzeba będzie zrezygnować ze studiów i pójść do pracy, bo okaże się, że nikt z dzieckiem nie zostanie w domu.



Dlaczego to koniecznie kobieta ma robić obiad?



Oraz sporo różnych dobrych chwil. Do tego dochodzi jeszcze większa wprawa w wielu kwestiach, większa znajomość realiów życia, zwykle stabilniejsza sytuacja majątkowo-zawodowa…



Prędzej przeciętną 40-latkę niż przeciętną 20-latkę, będzie stać na nianię chociaż na pół etatu

Każda sytuacja ma swoje wady i zalety. 40-letnia kobieta też może sobie poradzić z wychowaniem dziecka Choć ja nie jestem zwolenniczką tak późnego decydowania się na dziecko Głównie dlatego, że 40-letnia matka zbyt szybko, moim zdaniem, osieroci swoje dziecko/dzieci.

Bo ja pisałam o typowych 40-latkach, typowych 20-latkach, Polkach. U nas jest na ogół tak, że to kobieta robi obiad, sprząta, a facet przychodzi z roboty, zjada i zalega przed tv. Przeciętna 40-latka(przynajmniej wśród znajomych kobiet) to nie szczupła bizneswoman na szpilkach... A przeciętnej 20-latce pomagają rodzice. Może się to nam nie podobać, ale zazwyczaj tak jest.

[witaminko]

Napisane przez MonikaFaustyna

Jakbym moją babcię widziała. Też należy do osób, które z upodobaniem układają innym życie łącznie z dietą i ubraniami. Dodam, że o gustach się nie dyskutuje, ale jej pozostawia wiele do życzenia. Dziwią mnie ludzie nie szanujący czyichś wyborów i narzucający swoje zdanie. Żal mi tego chłopaka, że ma taką durną matkę.

A mnie dziwi latwosc nazywania kogos ¨durnym¨. Zachowanie czyjes mozna krytykowac, ale obrazanie calej osoby jest kiepskie. Ale pewnie, ktos kto nawet na oczy nie widzial tej osoby i tylko przeczytal jedna historyjke, moze sobie powiedziec, ze ta kobieta jest durna. Przykre to.

[dudipopka]

mojej mamie bym powierzyła babce tż jakbym już musiala

i jeszcze jedno każdy kiedyś umrze nie mozna zakładać ze lepiej żeby dziecko miało wtedy 50 lat jak ja sie zawinę na tamten świat niż jakby miało 20, ból pozostanie taki sam

---------- Dopisano o 13:29 ---------- Poprzedni post napisano o 13:27 ----------

właśnie sobie siedze przed kompem
jedyny wkład dzisiejszy w obiad to zrobienie surówki
nie gotuje codziennie bo dzielimy sie obowiązkami więc nie kazda polka musi gotować

[ciri15]

Napisane przez dudipopka

mojej mamie bym powierzyła babce tż jakbym już musiala

i jeszcze jedno każdy kiedyś umrze nie mozna zakładać ze lepiej żeby dziecko miało wtedy 50 lat jak ja sie zawinę na tamten świat niż jakby miało 20, ból pozostanie taki sam

---------- Dopisano o 13:29 ---------- Poprzedni post napisano o 13:27 ----------

właśnie sobie siedze przed kompem
jedyny wkład dzisiejszy w obiad to zrobienie surówki
nie gotuje codziennie bo dzielimy sie obowiązkami więc nie kazda polka musi gotować

Ej, no weźcie mnie nie osłabiajcie... Wiem, że umiecie czytać ze zrozumieniem... Tylko tak oszukujecie...
Naprawdę nie musicie mi udowadniać, że wy nie co dzień gotujecie obiad/sprzątacie, albo że nie robicie tego wcale. Moja mama np. to robi... ale nie siedzi na wizażu.

Co jak co, ale 20-latka nie chciałabym osierocić... 40,50 latek ma już swoją rodzinę, swoje życie... 20-latek na ogół jest jeszcze zależny od rodziców, albo dopiero co ich opuścił więc ta więź jest silniejsza.

[dudipopka]

nie chciałabyś tak samo jak nikt niechciałby to zrozumiałe ja też bym nie chciała
ale kiedy zejde ze świata to już tak anprawde nie ode mnie zależy

[ciri15]

Napisane przez dudipopka

nie chciałabyś tak samo jak nikt niechciałby to zrozumiałe ja też bym nie chciała
ale kiedy zejde ze świata to już tak anprawde nie ode mnie zależy

Aczkolwiek mając 70 lat masz większe na to szanse niż mając 50

[magyarparaszt]

Napisane przez invisible_01

Strasznie mnie dziwi niepozwalanie dzieciom na dłuższe spanie Moi rodzice akurat pozwalali zawsze spać mi do oporu w wolne dni, bo wiedzieli, że odsypiam poranne wstawanie na tygodniu, no i w piątki czy soboty kładłam się zazwyczaj spać później. Ale np. w domu mojego TŻ-ta rodzice krążyli od 7:00 rano po jego pokoju bez celu i go budzili Tak samo moja babcia budziła mnie o 8:00 na śniadanie kiedy nocowałam u niej mimo, że chętnie pospałabym dłużej. Naprawdę tego nie rozumiem. Jeszcze gdyby miało się gdzieś jechać, to OK, ale moją koleżankę mama w soboty i niedziele budziła o 8:00, bo "kto to widział do 10:00 spać". Jakiś tydzień temu zadzwoniła do mnie kobieta w sprawie korków dla syna i spytała, czy mogę o 7:00. Mogłam, czemu nie, mimo że dla mnie to wcześnie. Przyszłam, syn siedzi i ziewa Pytam, czy się nie wyspał, a on na to, że go mama o 6:00 obudziła. No dla mnie to naprawdę jest dziwne. Rodzice lubią wstawać rano - OK, ale niech dadzą dzieciom pospać.

Ty, jak moi rodzice idą spać to ma być cicho, bo śpią. Ja lubię siedzieć w nocy, więc analogicznie - wstaję późno. A matka w sobotę o 8 rano np. odkurza całe mieszkanie. Albo drze się, że wstawać, bo szkoda dnia Lubię moich rodziców, ale dobrze, że niedługo znowu się od nich wyprowadzę

Napisane przez ciri15

Ale w sumie jeśli rodzice kładą się właśnie koło północy to jaki problem?
Ja właśnie nie rozumiem dlaczego moja siostra cioteczna usypia swoje dziecko ok. 19, sama idzie spać po 20, a potem musi wstawać 5-6, bo syn jej się budzi...

Ale skoro śpi od 20, to do 5 zdąży się wyspać, nie?

Napisane przez gazowane lody

no ale jak na nią to nie działa masz inne sposoby które działają?

patelnią przez łeb

Napisane przez alkaxy

Trafiłam dzisiaj na taki przypadek męskiego szowinizmu, że aż mnie dotąd trzęsie. Pod marketem pełno aut, wjechałam w alejkę, szukam miejsca, jestem już prawie na końcu, widzę jedno miejsce wolne, daję kierunkowskaz, że chce tam wjechać.Z naprzeciwka wjeżdża w alejkę facet dużym jeepem. Aut masa, ustawione tak, że z osobówką ledwo się mijałam, więc z nim nie miałam szans. Pokazuje mu, że chce wjechać na miejsce. A on mnie, że mam się wycofać całą alejkę, bo on chce jechać dalej. A mógł cofnąć te 1,5 m i bym spokojnie sobie auto zaparkowała, a on by przejechał. Ale nie, ja mam się cofać jakieś 50m.
Nie miałam ochoty ustępować, więc stoimy obydwoje. I wtedy się zaczęła masakra - przechodzi 2 gości i stukają się w czoło w i pokazują na mnie, wkurzyłam się, opuszczam szybę i mówię, że ja wjechałam pierwsza i ten pan mnie blokuje, a oni, że skąd, na pewno on był pierwszy, bo wiadomo jak kobiety jeżdżą. Później inny stanął za tym jeepem i zaczął trąbić i też do mnie, że ja na pewno byłam druga. Jeszcze wymyślił, że mam zjechać bliżej aut stojących to może się zmieszczę- taa, jasne, ja mam komuś auto porysować i wina będzie moja.
Już nie ważne na jakiego buraka w tym jeepie trafiłam, ale przerażona jestem pozostałymi facetami. Nie widzieli sytuacji, a każdy z góry przyjął, że moja wina, bo jestem kobietą.

Później obejrzałam taśmy ze strażnikiem na parkingu i mówi mi, że mam zgłosić policji może coś zrobią, ale pewnie raczej nic to nie da, bo w końcu kolizji nie było- ustąpiłam głupszemu i wycofałam.

Boże, co za kretynizm

Napisane przez ciri15

Też mnie to dziwi. Chyba głównie kobiety tak mówią... I chyba chodzi o to: "Bo wiesz, JA mam męża..."

Chyba coś w tym jest. Ale z drugiej strony wolę to, niż "nie wiem, muszę zapytać misiaczka"

[juli_jka]

Napisane przez magyarparaszt

Ty, jak moi rodzice idą spać to ma być cicho, bo śpią. Ja lubię siedzieć w nocy, więc analogicznie - wstaję późno. A matka w sobotę o 8 rano np. odkurza całe mieszkanie. Albo drze się, że wstawać, bo szkoda dnia Lubię moich rodziców, ale dobrze, że niedługo znowu się od nich wyprowadzę

poczytywuję Was sobie to i się wproszę i dołączę

mag widzę, że mamy podobnie, ja od 6 lat nie mieszkam z rodzicami, ale jak czasem jadę na wekeend to nadal tak jest . :/

[ciri15]

Napisane przez magyarparaszt

Ale skoro śpi od 20, to do 5 zdąży się wyspać, nie?

Niby tak, ale:
1) jak można zasnąć latem o 20, skoro nawet się jeszcze nie ściemnia
2) o 20 to niektórzy dopiero życie zaczynają i często było tak, że odwoływała nasze spotkania, bo "już 19, ona niedługo idzie spać", a ja wcześniej po prostu nie mogłam

[juli_jka]

Napisane przez ciri15

Niby tak, ale:
1) jak można zasnąć latem o 20, skoro nawet się jeszcze nie ściemnia
2) o 20 to niektórzy dopiero życie zaczynają i często było tak, że odwoływała nasze spotkania, bo "już 19, ona niedługo idzie spać", a ja wcześniej po prostu nie mogłam

można zasnąć, można nawet o 18

ale ja mam pracę, gdzie żeby dojechać musze wcześniej wstać, więc, to godziny mi się przesuwają.

[WhiteCherry]

Napisane przez ciri15

Niby tak, ale:
1) jak można zasnąć latem o 20, skoro nawet się jeszcze nie ściemnia
2) o 20 to niektórzy dopiero życie zaczynają i często było tak, że odwoływała nasze spotkania, bo "już 19, ona niedługo idzie spać", a ja wcześniej po prostu nie mogłam

o 20 to ja często dopiero z zajęć wracam, więc podziwiam ludzi, którzy już o 21-22 śpią w sumie takich nie znam.
i sama też już się tak przestawiłam, że nawet jeśli muszę wstać o 5, to za Chiny Ludowe nie usnę przed 23-24.

[BioIvO]

Napisane przez invisible_01

A, no i co mnie dziwi, to mówienie o swoim facecie "mąż" i "narzeczony". Ale już wyjaśniam kiedy Nie normalnie, kiedy mówimy obcym osobom lub osobom nieznającym naszego męża/narzeczonego o nim, ale wtedy, kiedy żonka czy narzeczona siedzi w otoczeniu znajomych, ten mąż/narzeczony siedzi koło niej, a ona go tak tytułuje Mam koleżankę, która nie mówi o swoim mężu po imieniu tylko właśnie mąż. Ja wiem, jak jej mąż ma na imię, wszyscy wiedzą, więc jakby powiedziała "rozmawiałam z X o tym", to każdy by się zorientował, o kogo chodzi. A ona mówi: "nie wiem, porozmawiam o tym z mężem", "muszę poczekać aż mąż wróci", "ja bym chętnie pojechała, ale mąż pewnie nie będzie chciał". No mnie to dziwi, wydaje mi się to takie nienaturalne

Myślę, że to właśnie chodzi o podkreślenie wagi sytuacji- ja mam już męża, narzeczonego. Typowe dla młodych par, które "jarają" sie że są już po ślubie.
Nie słyszałam jeszcze żeby starsi ludzie wśród znajomych i rodziny mówili o sobie mąż, żona- zawsze mój Stasio, Zbyszek, Krystyna. W urzędzie, przy sąsiadce itp. to wiadomo, ale wśród swoich mówi sie po imieniu.

[ciri15]

Napisane przez juli_jka

można zasnąć, można nawet o 18

Można i o 15, ja czasem robię sobie taką drzemkę... Ale wstaję i potem się kładę koło północy

[juli_jka]

Napisane przez ciri15

Można i o 15, ja czasem robię sobie taką drzemkę... Ale wstaję i potem się kładę koło północy

moje drzemki jak juz są to trwają po 3 godziny
więc staram się w dzień nei spać ...

[misiadelko]

Napisane przez WhiteCherry

o 20 to ja często dopiero z zajęć wracam, więc podziwiam ludzi, którzy już o 21-22 śpią w sumie takich nie znam.
i sama też już się tak przestawiłam, że nawet jeśli muszę wstać o 5, to za Chiny Ludowe nie usnę przed 23-24.

O rany, ja chodzę spać o 21, 22 to już jest mój max... A ostatni tydzień chodziłam nawet o 19

[Dagusiac]

Napisane przez alkaxy

Trafiłam dzisiaj na taki przypadek męskiego szowinizmu, że aż mnie dotąd trzęsie. Pod marketem pełno aut, wjechałam w alejkę, szukam miejsca, jestem już prawie na końcu, widzę jedno miejsce wolne, daję kierunkowskaz, że chce tam wjechać.Z naprzeciwka wjeżdża w alejkę facet dużym jeepem. Aut masa, ustawione tak, że z osobówką ledwo się mijałam, więc z nim nie miałam szans. Pokazuje mu, że chce wjechać na miejsce. A on mnie, że mam się wycofać całą alejkę, bo on chce jechać dalej. A mógł cofnąć te 1,5 m i bym spokojnie sobie auto zaparkowała, a on by przejechał. Ale nie, ja mam się cofać jakieś 50m.
Nie miałam ochoty ustępować, więc stoimy obydwoje. I wtedy się zaczęła masakra - przechodzi 2 gości i stukają się w czoło w i pokazują na mnie, wkurzyłam się, opuszczam szybę i mówię, że ja wjechałam pierwsza i ten pan mnie blokuje, a oni, że skąd, na pewno on był pierwszy, bo wiadomo jak kobiety jeżdżą. Później inny stanął za tym jeepem i zaczął trąbić i też do mnie, że ja na pewno byłam druga. Jeszcze wymyślił, że mam zjechać bliżej aut stojących to może się zmieszczę- taa, jasne, ja mam komuś auto porysować i wina będzie moja.
Już nie ważne na jakiego buraka w tym jeepie trafiłam, ale przerażona jestem pozostałymi facetami. Nie widzieli sytuacji, a każdy z góry przyjął, że moja wina, bo jestem kobietą.

Później obejrzałam taśmy ze strażnikiem na parkingu i mówi mi, że mam zgłosić policji może coś zrobią, ale pewnie raczej nic to nie da, bo w końcu kolizji nie było- ustąpiłam głupszemu i wycofałam.

Miałam kiedyś podobną sytuację, ale na osiedlowej drodze. Wąska, ale dwukierunkowa.Niestety po prawej stronie ludzie urządzili sobie parking więc nie ma szans żeby minęły się dwa samochody. Jechałam już dłuższy czas, byłam dosłownie dwie długości samochodu od wyjazdu, a tu ze sporą prędkością wjeżdża facet. Kiwnęłam mu czy mógłby cofnąć, a on twardo, że nie więc staliśmy tak patrząc się na siebie. W końcu wysiadłam i mówię człowieku będzie szybciej jak Ty wyjedziesz niż ja miałabym cofać 100m. Facet całkiem ugodowy, ale jego żonka siedząca w samochodzie wymachiwała łapami w moją stronę. Ręce opadają na brak życzliwości.
Ja czasami siedząc w samochodzie, na parkingu gdy widzę osobę wciskającą się do swojego auta sama proponuję, że odjadę żeby mogła swobodnie wsiąść.

[Suvia]

Napisane przez misiadelko

O rany, ja chodzę spać o 21, 22 to już jest mój max... A ostatni tydzień chodziłam nawet o 19

Ja też A jak się przestawiam na sezon zimowy, to muszę naprawdę się postarać, żeby nie przysypiać w fotelu już od momentu, w którym robi się ciemnawo za oknem.

Ale na swoje usprawiedliwienie- wstaję wcześnie.

[alkaxy]

Napisane przez Ruby Invicta

Alkaxy nie przejmuj się głupimi ludźmi Ja byłam kiedyś zmuszona przejechać kilkanaście kilometrów na pierwszym biegu bo auto odmówiło posłuszeństwa w trakcie jazdy i trzeba je było gdziekolwiek odstawić. Starałam się jak najbardziej ułatwić innym wyprzedzanie mnie, ale oczywiście kretynów którzy na mnie trąbili i wyprzedzali pukając się jednocześnie w czoło albo pokazywali mi przez okno środkowy palec ciężko mi zliczyć - jasne, jestem kobietą więc na bank to że jadę na jedynce wynika tylko i wyłącznie z mojej głupoty

I pewnie takie pacany jeszcze później opowiadają jak to oni za☠☠☠iście jeżdżą, a jak kobiety źle.

Napisane przez Dagusiac

Miałam kiedyś podobną sytuację, ale na osiedlowej drodze. Wąska, ale dwukierunkowa.Niestety po prawej stronie ludzie urządzili sobie parking więc nie ma szans żeby minęły się dwa samochody. Jechałam już dłuższy czas, byłam dosłownie dwie długości samochodu od wyjazdu, a tu ze sporą prędkością wjeżdża facet. Kiwnęłam mu czy mógłby cofnąć, a on twardo, że nie więc staliśmy tak patrząc się na siebie. W końcu wysiadłam i mówię człowieku będzie szybciej jak Ty wyjedziesz niż ja miałabym cofać 100m. Facet całkiem ugodowy, ale jego żonka siedząca w samochodzie wymachiwała łapami w moją stronę. Ręce opadają na brak życzliwości.
Ja czasami siedząc w samochodzie, na parkingu gdy widzę osobę wciskającą się do swojego auta sama proponuję, że odjadę żeby mogła swobodnie wsiąść.

Dokładnie - trochę życzliwości i kultury by się przydało. Już nie mówiąc o tym, że zgodnie z zasadami ruchu trzeba przepuścić pojazd, który już jest w zwężeniu.
A ten facet wczoraj jeszcze za mną później leciał na parkingu i krzyczał, że mam nie wyjeżdżać między ludzi i takie tam

[natalkaa7522]

To ja w zimie też chodze spać najpóźniej o 21.