Rozstanie z facetem, część XXIV

[Narrhien]

Kornelciaczek, ja się w tym zgadzam z twoim Eksem. Nie powinno się uważać tych lat spędzonych w nieudanym związku za stratę czasu, bo zdecydowanie nie była to strata. Nawet dzięki złym doświadczeniom uczymy się czegoś nowego, kształtujemy swoją osobowość, nabywamy umiejętności, które pomogą nam w kolejnych związkach... nawet najgorszy związek może nam dać coś dobrego - jak choćby naukę, w co się w przyszłości nie pakować.

Poza tym osobiście uważam, że pod kątem psychologicznym mówienie sobie "straciłam np. 3 lata na ten związek" jest niestety ale krzywdą, jaką sami sobie wyrządzamy, bo przez to łapiemy doła, obwiniamy się, mamy do siebie żal, wobrażamy sobie, co by to mogło się zdarzyć, gdybyśmy 3 lata temu były takie mądre i nie pakowały się w ten związek...
A to sprawia, że zaczynamy siebie postrzegać negatywnie. I inni również nas tak postrzegają - ja osobiście lepiej odbiorę osobę, która mi powie "Przez 3 lata byłam w związku. Nie wyszło nam, ale przynajmniej wiem teraz, jakich błędów nie popełniać w przyszłości" niż taką, która zawoła "3 lata straciłam na tę świnię! Już nigdy więcej tak się nie zaangażuję! Mogłam przez te lata spełniać swoje pasje, a nie poświęcać się na związek, który i tak nie wypalił!".

Ja osobiście nie lubię niczego żałować. Zawsze sobie mówię, że skoro coś zrobiłam, to znaczy, że w momencie robienia tego chciałam to zrobić. A skoro chciałam, to znaczy, że było tego warte. A skoro było tego warte wtedy, w tamtej chwili, to czemu teraz mam żałowac? Co najwyżej moge wyciągnąć z tego wnioski na przyszłość i podziękować za kolejną naukę od życia, a nie żałować

Dużo zdrowiej tak się żyje

[Kornelciaczek]

Napisane przez anoska

wszyscy na pewno nie, ale różni są ludzie...
dlatego jak już będę miała kieeeedyś tam się z kimś związać to pod punktem pierwszym kryć się będzie swoboda i własna przestrzeń, jak nie pasuje to tam są drzwi.
Grunt to chyba wyciągnąć wnioski z popełnianych świadomie bądź nie błędów i nie powtarzać ich. Bo co ja z tego miałam, że taka byłam? Nic. Dałam sobie wejść na głowę i po niej skakać. Uzależniłam swoje życie od widzimisię kogoś innego, zatracają się przy tym maksymalnie. Nawet nie wiecie ile razy prosiłam kolegę spotkanego przypadkiem na ulicy żeby nic przez chwilę nie mówił, bo rozmawiam z nim przez telefon, nawet odpowiedzenie głupiego cześć było problemem. Zawsze każdy się dziwił dlaczego tak robię. Tłumaczyłam się tym, że jest zazdrosny, a ja chcę mieć święty spokój. I na co to mi było? Powinnam odgórnie ustalić pewne zasady, a ja jak ta ślepa ci*a. Najgorsze jest to, że w codziennym życiu i w stosunku do innych ludzi jestem twarda, nieuległa, mam swoje zdanie i jego się trzymam, a o wejściu na głowę nie ma mowy. A tu co? Ktoś odebrał mi mój mózg.
To się wygadałam.

Dokładnie





---------- Dopisano o 00:56 ---------- Poprzedni post napisano o 00:52 ----------

Napisane przez Narrhien

Kornelciaczek, ja się w tym zgadzam z twoim Eksem. Nie powinno się uważać tych lat spędzonych w nieudanym związku za stratę czasu, bo zdecydowanie nie była to strata. Nawet dzięki złym doświadczeniom uczymy się czegoś nowego, kształtujemy swoją osobowość, nabywamy umiejętności, które pomogą nam w kolejnych związkach... nawet najgorszy związek może nam dać coś dobrego - jak choćby naukę, w co się w przyszłości nie pakować.

Poza tym osobiście uważam, że pod kątem psychologicznym mówienie sobie "straciłam np. 3 lata na ten związek" jest niestety ale krzywdą, jaką sami sobie wyrządzamy, bo przez to łapiemy doła, obwiniamy się, mamy do siebie żal, wobrażamy sobie, co by to mogło się zdarzyć, gdybyśmy 3 lata temu były takie mądre i nie pakowały się w ten związek...
A to sprawia, że zaczynamy siebie postrzegać negatywnie. I inni również nas tak postrzegają - ja osobiście lepiej odbiorę osobę, która mi powie "Przez 3 lata byłam w związku. Nie wyszło nam, ale przynajmniej wiem teraz, jakich błędów nie popełniać w przyszłości" niż taką, która zawoła "3 lata straciłam na tę świnię! Już nigdy więcej tak się nie zaangażuję! Mogłam przez te lata spełniać swoje pasje, a nie poświęcać się na związek, który i tak nie wypalił!".

Ja osobiście nie lubię niczego żałować. Zawsze sobie mówię, że skoro coś zrobiłam, to znaczy, że w momencie robienia tego chciałam to zrobić. A skoro chciałam, to znaczy, że było tego warte. A skoro było tego warte wtedy, w tamtej chwili, to czemu teraz mam żałowac? Co najwyżej moge wyciągnąć z tego wnioski na przyszłość i podziękować za kolejną naukę od życia, a nie żałować

Dużo zdrowiej tak się żyje

To prawda. Ja tylko przytoczyłam Jego myśl/słowa - to nie oznacza, że ja tak nie myślę.

Tylko są osoby, które się "poświęciły" dla swojej drugiej niedoszłej połówki i wiele straciły oraz same się zagubiły i zostały z niczym.



---------- Dopisano o 00:57 ---------- Poprzedni post napisano o 00:56 ----------

Uciekam na plotki do koleżanek obok, bo jutro kolejne 12 h

[Narrhien]

Napisane przez Kornelciaczek

To prawda. Ja tylko przytoczyłam Jego myśl/słowa - to nie oznacza, że ja tak nie myślę.

Tylko są osoby, które się "poświęciły" dla swojej drugiej niedoszłej połówki i wiele straciły oraz same się zagubiły i zostały z niczym.

Nie z niczym! Z bolesną, ale cenną lekcją, że nie należy poświęcać całego swojego JA dla partnera Idę o zakład, że wszystkie dziewczyny w tym wątku (albo chociaż zdecydowana większość) już nigdy nie postąpi tak samo jak w tym niedoszłym związku. I to właśnie zyskały.

Wiadomo, pośród bólu, cierpienia i samotności marne to pocieszenie, ale myślenie o sobie "Zostałam z niczym!" jest jeszcze gorsze, bo odbiera nam wiarę we własne siły.

[Kornelciaczek]

Napisane przez Narrhien

Nie z niczym! Z bolesną, ale cenną lekcją, że nie należy poświęcać całego swojego JA dla partnera Idę o zakład, że wszystkie dziewczyny w tym wątku (albo chociaż zdecydowana większość) już nigdy nie postąpi tak samo jak w tym niedoszłym związku. I to właśnie zyskały.

Wiadomo, pośród bólu, cierpienia i samotności marne to pocieszenie, ale myślenie o sobie "Zostałam z niczym!" jest jeszcze gorsze, bo odbiera nam wiarę we własne siły.

Na szczęście ja tak nie myślę, bo wyniosłam wiele z ostatniego związku i za to bardzo dziękuję EKSowi

Oczywiście - m.in. JA

[Annie1441]

Napisane przez Kornelciaczek

Na szczęście ja tak nie myślę, bo wyniosłam wiele z ostatniego związku i za to bardzo dziękuję EKSowi

Oczywiście - m.in. JA

ja też
i Eks może już nie jest dla mnie najbliższą osobą ale mimo wszystko wiem że jak coś to mogę na niego liczyć, nigdy mi nie odmówił pomocy, nie olał telefonu itd

[wariatka345]

To prawda co piszecie. Mi ten związek dał dużo do myślenia. Mam nadzieję, że w przyszłości jak będę z kimś innym nie będę popełniała tych samych błędów.

Co do smsów to już wiem czemu był taki chłodny. Zarzucił mi to, że mówię wszystkim o naszym zerwaniu. Jego znajoma podsłuchała jak mówiłam do kolegi, że nie jesteśmy już razem i pokrótce opowiedziałam co się stało:/ Bitch musiała od razu mu zdać relację...

[ricca166]

Napisane przez anoska

wszyscy na pewno nie, ale różni są ludzie...
dlatego jak już będę miała kieeeedyś tam się z kimś związać to pod punktem pierwszym kryć się będzie swoboda i własna przestrzeń, jak nie pasuje to tam są drzwi.
Grunt to chyba wyciągnąć wnioski z popełnianych świadomie bądź nie błędów i nie powtarzać ich. Bo co ja z tego miałam, że taka byłam? Nic. Dałam sobie wejść na głowę i po niej skakać. Uzależniłam swoje życie od widzimisię kogoś innego, zatracają się przy tym maksymalnie. Nawet nie wiecie ile razy prosiłam kolegę spotkanego przypadkiem na ulicy żeby nic przez chwilę nie mówił, bo rozmawiam z nim przez telefon, nawet odpowiedzenie głupiego cześć było problemem. Zawsze każdy się dziwił dlaczego tak robię. Tłumaczyłam się tym, że jest zazdrosny, a ja chcę mieć święty spokój. I na co to mi było? Powinnam odgórnie ustalić pewne zasady, a ja jak ta ślepa ci*a. Najgorsze jest to, że w codziennym życiu i w stosunku do innych ludzi jestem twarda, nieuległa, mam swoje zdanie i jego się trzymam, a o wejściu na głowę nie ma mowy. A tu co? Ktoś odebrał mi mój mózg.
To się wygadałam.

No nic dziwnego.Jakby mi kolega powiedział,żebym się nie odzywała,bo rozmawia z dziewczyną,to bym go uznała za chama.

Napisane przez Princesska22

Hehe Moj były mi ostatnio napisal, ze jestem dla niego najbliższa osobą....pytam w takim razie....to dlaczego tak malo ze soba rozmowiamy i wogole wszystko musze z niego wyciągać? Nie odpisał....milczy,.....to tak sie traktuje najblizsza osobę? Faceci są...eh....szkoda słow

Bo chce zjeść ciastko i mieć ciastko.Taki wewnętrzny dylemat,on nie chce z Tobą być,ale chce wiedzieć,że będziesz za nim latać i nie olejesz.

Napisane przez wszystkobedziedobrze

do mnie mój pisze ale dostaje wymowną ciszę, mam nadzieję☠że to dla niego wystarczający kubeł ;]

To jest upierdliwe.Ja rok temu,jak zerwałam z eksem ,to musiałam nr zmienić,żeby dotarło.

Napisane przez wariatka345

To prawda co piszecie. Mi ten związek dał dużo do myślenia. Mam nadzieję, że w przyszłości jak będę z kimś innym nie będę popełniała tych samych błędów.
Co do smsów to już wiem czemu był taki chłodny. Zarzucił mi to, że mówię wszystkim o naszym zerwaniu. Jego znajoma podsłuchała jak mówiłam do kolegi, że nie jesteśmy już razem i pokrótce opowiedziałam co się stało:/ Bitch musiała od razu mu zdać relację...

Skoro osoby postronne słyszą,to może rzeczywiście trochę przesadzasz z ,,chwaleniem się".Czasami też pod wpływem emocji można mówić za głośno.

[xXCinderellaXx5]

Napisane przez wariatka345

Ja pier*%$#^ ale Ci faceci są beznadziejni :/ Nie wytrzymałam i napisałam do eks tylko co u niego słychać nic innego, a on mi tak chamsko odpisał. Nawet nie chcę przytaczać tej wiadomości. Widać, że nie chciał pisać i ja też ucięłam rozmowę :/ Nie warto szarpać nerwów. Ale dobrze, że napisałam chociaż widać jaki z niego mężczyzna jest. A niby mieliśmy utrzymywać koleżeńskie relacje. Dupa, dupa, dupa

Kiedys myslałam , że koleżeńskie relacje ze swoim EX są niemożliwe. Po ostatnim związku stwierdziłam , że sie myliłam. Tylko to jest u mnie tak ,że ja nadal cos czuje ale staram sie tego nie pokazywać i udaje ,że jest moim "kolegą"..

Napisane przez anoska

wszyscy na pewno nie, ale różni są ludzie...
dlatego jak już będę miała kieeeedyś tam się z kimś związać to pod punktem pierwszym kryć się będzie swoboda i własna przestrzeń, jak nie pasuje to tam są drzwi.
Grunt to chyba wyciągnąć wnioski z popełnianych świadomie bądź nie błędów i nie powtarzać ich. Bo co ja z tego miałam, że taka byłam? Nic. Dałam sobie wejść na głowę i po niej skakać. Uzależniłam swoje życie od widzimisię kogoś innego, zatracają się przy tym maksymalnie. Nawet nie wiecie ile razy prosiłam kolegę spotkanego przypadkiem na ulicy żeby nic przez chwilę nie mówił, bo rozmawiam z nim przez telefon, nawet odpowiedzenie głupiego cześć było problemem. Zawsze każdy się dziwił dlaczego tak robię. Tłumaczyłam się tym, że jest zazdrosny, a ja chcę mieć święty spokój. I na co to mi było? Powinnam odgórnie ustalić pewne zasady, a ja jak ta ślepa ci*a. Najgorsze jest to, że w codziennym życiu i w stosunku do innych ludzi jestem twarda, nieuległa, mam swoje zdanie i jego się trzymam, a o wejściu na głowę nie ma mowy. A tu co? Ktoś odebrał mi mój mózg.
To się wygadałam.

Wiesz co , z tym to róznie bywa. Ja po związku z ex ex , od którego byłam uzalezniona , dawałam sie oszukiwac etc. powiedziałam ,ze nigdy tak nie zrobię,że nie bede zazdrosna i nie bede robiła problemu ,ze moj facet pisze z jakas inna laska (oczywiscie po kolezensku). I tego się trzymałam jak byłam z exem. Wszystko było dobrze , razem gotowaliśmy sprzątalismy itd ale jemu to też nie dopowiadało . To zalezy od charakteru. Wiadomo,każdy uczy sie na błedach tylko ile tych błędów trzeba popełnić ,żeby w końcu znaleźć ta odpowiednią osobę i byc szcześliwym ?

[ulicznica]

Właśnie napisał do mnie mój były, z pytaniem czy się zobaczymy. Odpisałam, że potrzebuję jeszcze czasu i dystansu, żeby już nic do niego nie czuć poza lubieniem go, a on na to, że "aha, czyli nie możemy się zobaczyć, bo jesteś zakochana (moje wtf? ) a próbować być dalej też nie chcesz, bo nic nie czujesz..." - on nic nie rozumieeee

[wariatka345]

ricca166 to prawda. Niekiedy za głośno mówie i zdaję sobie z tego sprawę i powinnam pomyśleć zanim coś zaczynam mówić :/ Muszę nad tym popracować

xXCinderellaxX niestety ja też czuję jeszcze coś do byłego i dlatego chcę, żebyśmy utrzymywali kontakt Mam nadzieję, że jeszcze zrozumie. A wszystko idzie nie tak jak chciałabym Sama sobie dołki pod sobą kopię :/

[xXCinderellaXx5]

Napisane przez wariatka345

ricca166 to prawda. Niekiedy za głośno mówie i zdaję sobie z tego sprawę i powinnam pomyśleć zanim coś zaczynam mówić :/ Muszę nad tym popracować

xXCinderellaxX niestety ja też czuję jeszcze coś do byłego i dlatego chcę, żebyśmy utrzymywali kontakt Mam nadzieję, że jeszcze zrozumie. A wszystko idzie nie tak jak chciałabym Sama sobie dołki pod sobą kopię :/

Wisz ,ja nie mam innego wyboru bo praca razem mi niczego nie ulatwia

[Kornelciaczek]

Napisane przez xXCinderellaXx5

Kiedys myslałam , że koleżeńskie relacje ze swoim EX są niemożliwe. Po ostatnim związku stwierdziłam , że sie myliłam. Tylko to jest u mnie tak ,że ja nadal cos czuje ale staram sie tego nie pokazywać i udaje ,że jest moim "kolegą"..

Wiesz co , z tym to róznie bywa. Ja po związku z ex ex , od którego byłam uzalezniona , dawałam sie oszukiwac etc. powiedziałam ,ze nigdy tak nie zrobię,że nie bede zazdrosna i nie bede robiła problemu ,ze moj facet pisze z jakas inna laska (oczywiscie po kolezensku). I tego się trzymałam jak byłam z exem. Wszystko było dobrze , razem gotowaliśmy sprzątalismy itd ale jemu to też nie dopowiadało . To zalezy od charakteru. Wiadomo,każdy uczy sie na błedach tylko ile tych błędów trzeba popełnić ,żeby w końcu znaleźć ta odpowiednią osobę i byc szcześliwym ?

Mnie mój EKS EKS kontrołował sprawdzał telefony, archwia rozmów. EKS wręcz przeciwnie oduczył mnie tego i mi to całkiem odpowiadało, jednak ostatnio wiele mi osób uświadomiło, że nie może być tak, że ja piszę spotykam się i wychodzę z kolegami, a facet z koleżankami. Musi być kontrola I to prawda

---------- Dopisano o 22:28 ---------- Poprzedni post napisano o 22:26 ----------

Napisane przez ulicznica

Właśnie napisał do mnie mój były, z pytaniem czy się zobaczymy. Odpisałam, że potrzebuję jeszcze czasu i dystansu, żeby już nic do niego nie czuć poza lubieniem go, a on na to, że "aha, czyli nie możemy się zobaczyć, bo jesteś zakochana (moje wtf? ) a próbować być dalej też nie chcesz, bo nic nie czujesz..." - on nic nie rozumieeee

Do mnie też i aż z krzesła spadłam, bo zagadał oficjalnie, a później Go na wyznania wzięło i nagle CISZA I jak ja mam zapomnieć?! Jak można za kimś tęsknić jak możekomuś brakować poprzedniej partnerki, jak ma nową dziewczynę?

[Promyczek87]

Gadałam wczoraj trochę na fb z moim exem, ta rozmowa uświadomiła mi że muszę przestać użalać się nad sobą i żyć przeszłością- tylko wziąść się w garść. Wiem, że na początku będzie ciężko, ale przecież każdy koniec jest początkiem czegoś Nowego...
Po tym co mi napisał zrozumiałam, że nasz związek nie miał szans, bo nie było uczucia z jego strony, chociaż jak sam mówił próbował mnie pokochać...Zadałam mu pyt po co w takim razie ciągnął to wszystko, skoro wiedział, że nic z tego nie bedzie, a on napisał bo chciał żeby było...ale czasem się po prostu nie da.. tak jak w naszym przypadku.
Ogólnie usłyszałam od niego wiele miłych słów, pisał też, że chociaż nie jesteśmy już razem to chciałby się przyjaźnić i czasem widzieć ze mną. I wiem, że to nie jest tylko pusty frazes z jego strony jak to czasem bywa przy rozstaniach.Napisałam, że na razie jego widok na pewno by tylko pogorszył mój stan, ale kiedy dojdę do siebie to jak najbardziej... Szkoda tracić taką osobę jak on, nigdy mnie nie zawiódł i zawsze był wobec mnie fair, a ze serce nie sługa, to już inna sprawa..
Wierzę, że będzie dobrze bo przecież nie ma tego tego złego co by na db nie wyszło!!!

[Kornelciaczek]

Napisane przez Promyczek87

Gadałam wczoraj trochę na fb z moim exem, ta rozmowa uświadomiła mi że muszę przestać użalać się nad sobą i żyć przeszłością- tylko wziąść się w garść. Wiem, że na początku będzie ciężko, ale przecież każdy koniec jest początkiem czegoś Nowego...
Po tym co mi napisał zrozumiałam, że nasz związek nie miał szans, bo nie było uczucia z jego strony, chociaż jak sam mówił próbował mnie pokochać...Zadałam mu pyt po co w takim razie ciągnął to wszystko, skoro wiedział, że nic z tego nie bedzie, a on napisał bo chciał żeby było...ale czasem się po prostu nie da.. tak jak w naszym przypadku.
Ogólnie usłyszałam od niego wiele miłych słów, pisał też, że chociaż nie jesteśmy już razem to chciałby się przyjaźnić i czasem widzieć ze mną. I wiem, że to nie jest tylko pusty frazes z jego strony jak to czasem bywa przy rozstaniach.Napisałam, że na razie jego widok na pewno by tylko pogorszył mój stan, ale kiedy dojdę do siebie to jak najbardziej... Szkoda tracić taką osobę jak on, nigdy mnie nie zawiódł i zawsze był wobec mnie fair, a ze serce nie sługa, to już inna sprawa..
Wierzę, że będzie dobrze bo przecież nie ma tego tego złego co by na db nie wyszło!!!

I tak 3maj

[Annie1441]

Napisane przez Kornelciaczek

Do mnie też i aż z krzesła spadłam, bo zagadał oficjalnie, a później Go na wyznania wzięło i nagle CISZA I jak ja mam zapomnieć?! Jak można za kimś tęsknić jak możekomuś brakować poprzedniej partnerki, jak ma nową dziewczynę?

też się nad tym zastaawiam

[Splinter]

Zgadzam się z Kornelciaczek odnośnie randek, są potrzebne do powrotu do żywych. Też spotkałam się kilka razy z jednym chłopakiem. Nic z tego nie bedzie, bo on wyjechał podbijać świat, ale czas spędzony z nim był olśnieniem. Nagle okazało się, że są jeszcze fajni faceci, z którymi bez problemu można przegadać kilka godzin, którzy te kilka godzin chcą Ci poświęcić. Miałam wrażenie, że mój były ciągle się śpieszy i tylko wyczekuje chwili rozstania, żeby wrócić do swojego "prawdziwego życia", a tu taka niespodzianka.

Ulicznica, myślę że nasi faceci po prostu nie dorośli do związków. Może i chcieliby coś budować, ale to ich przerasta lub po prostu nie byłyśmy dziewczynami, dla których by byli gotowi coś zmienić.

[elvegirl]

Napisane przez Splinter

Zgadzam się z Kornelciaczek odnośnie randek, są potrzebne do powrotu do żywych.

Pod warunkiem że obie strony są świadome spotykania się bez większych zobowiązań. Bo gdybyś zauroczyła się w randkowiczu, który spotykałby się z Tobą żeby się dowartościować i zabić czas nie myśląc o eks, to pewnie zachwytu co to takich randek byś nie czuła

---------- Dopisano o 10:40 ---------- Poprzedni post napisano o 10:38 ----------

Napisane przez Kornelciaczek

I jak ja mam zapomnieć?!

Uświadomić sobie i wbić do głowy że on jest sukinsynem zdolnym do zdrady co najmniej emocjonalnej. Ja tam nie chciałabym być z kolesiem, który ze mną zdradza swoją obecną kobietę.

[ingemona]

Znowu kiepski dzien . Mniej o eksie mysle, ale mysle.
Nachodza glupie mysli, zeby pogadac, zobaczyc sie .
Co z tego, ze zajelam sie soba, skoro emocjonalnie siedzie w miejscu.
Nie pomaga wiedza, ze eks zwyczajnie mnie nie chce, bo przeciez gdyby chcial to mnie by tu nie bylo !!!
Jak mozna u innych wiedziec bledy i radzic, skoro samemu ciezko sie do nich zastosowac. A nawet jesli sie stosuje, to efekty sa tylko tymczasowe i wracaja ze zdwojona sila.
HELPPPPP

Anoska swietnie napisala, ze ze znajomymi itd potrafi byc stanowcza itd, a jesli w gre wchodzi eks to jakos nie przeklada sie to najlepiej. Coz, chyba mialam i mam troche podobnie.

[Splinter]

Elve, wiem o co Ci chodzi. Ja jednak nie mówię o wchodzeniu nagle w poważną relację, ale nie można się zamykać. Obecnie jestem na etapie, w którym wolę spotkać się i pogadać z jakimś facetem, niż kolejny raz wysłuchiwać od przyjaciółek, że jakoś to będzie i że w ich związkach też różnie bywa -_-. Lepiej niż czekać na cudowne ozdrowienie, zacząć coś robić w tym kierunku. Mogę zrozumieć, że ktoś rozpamiętuje starą miłość, aż nie pojawi się kolejna.

Problem pojawia się, gdy wchodzimy w drugi związek bez wyciągnięcia wniosków z poprzedniego. Przez ostatni miesiąc słyszałam często, żebym się nie obwiniała czy przestała o tym myśleć. To nie chodzi o zamartwianie się, tylko o zrozumienie, co poszło źle. Nie chcę powielać swoich błędów (a wierzę, ze nigdy nie jest tak, ze wina leży tylko po jednej stronie) w następnych relacjach z facetami.

[elvegirl]

Napisane przez Splinter

Mogę zrozumieć, że ktoś rozpamiętuje starą miłość, aż nie pojawi się kolejna.

Też mogę to zrozumieć, ale nie chciałabym być w takiej sytuacji, bałabym się że jak stara love mojego partnera się odezwie, to on poleci w podskokach, bo jednak o tamtej nie zapomniał, nie przetrawił rozstania, nie zaczął się ze mną spotykać mając czysty umysł i serce.

[Kornelciaczek]

Napisane przez Annie1441

też się nad tym zastaawiam

Ja to już nie wiem co Ci faceci mają w głowach i o co im chodzi

---------- Dopisano o 12:46 ---------- Poprzedni post napisano o 12:45 ----------

Napisane przez Splinter

Zgadzam się z Kornelciaczek odnośnie randek, są potrzebne do powrotu do żywych. Też spotkałam się kilka razy z jednym chłopakiem. Nic z tego nie bedzie, bo on wyjechał podbijać świat, ale czas spędzony z nim był olśnieniem. Nagle okazało się, że są jeszcze fajni faceci, z którymi bez problemu można przegadać kilka godzin, którzy te kilka godzin chcą Ci poświęcić. Miałam wrażenie, że mój były ciągle się śpieszy i tylko wyczekuje chwili rozstania, żeby wrócić do swojego "prawdziwego życia", a tu taka niespodzianka.

Ulicznica, myślę że nasi faceci po prostu nie dorośli do związków. Może i chcieliby coś budować, ale to ich przerasta lub po prostu nie byłyśmy dziewczynami, dla których by byli gotowi coś zmienić.

A dla innych będą gotowi "coś" zmienić??

---------- Dopisano o 12:52 ---------- Poprzedni post napisano o 12:46 ----------

Napisane przez elvegirl

Pod warunkiem że obie strony są świadome spotykania się bez większych zobowiązań. Bo gdybyś zauroczyła się w randkowiczu, który spotykałby się z Tobą żeby się dowartościować i zabić czas nie myśląc o eks, to pewnie zachwytu co to takich randek byś nie czuła

---------- Dopisano o 10:40 ---------- Poprzedni post napisano o 10:38 ----------

Uświadomić sobie i wbić do głowy że on jest sukinsynem zdolnym do zdrady co najmniej emocjonalnej. Ja tam nie chciałabym być z kolesiem, który ze mną zdradza swoją obecną kobietę.

Chyba bym wtedy kolesia Najlepiej od razu powiedzieć o co kaman, żeby później nie było jakiegoś nie porozumienia. Np ten kolega, który jest we mnie zauroczony, bardzo dużo ze mną rozmawia, ale ja Mu jasno dałam do zrozumienia, że nic z tego, bo raz że nie chcę, a dwa nie zapomniałam o EKSie

Jakby nie patrzeć to nie jest teraz fair wobec swojej nowej kobiety, ale ja Mu powiedziałam, że skoro On ma nową pannę, to po ja? Czego oczekuję? Ja się w ich związek mieszać nie będę!! Aczkolwiek czasem mam wielką ochotę zrobić tam mały "bałagan" - ale nie!

[Splinter]

"A dla innych będą gotowi "coś" zmienić??"

Myślę, że przynajmniej mój były kiedyś trafi na taką, ale na szczęście to już nie będzie mój problem

[Kornelciaczek]

Napisane przez Splinter

Elve, wiem o co Ci chodzi. Ja jednak nie mówię o wchodzeniu nagle w poważną relację, ale nie można się zamykać. Obecnie jestem na etapie, w którym wolę spotkać się i pogadać z jakimś facetem, niż kolejny raz wysłuchiwać od przyjaciółek, że jakoś to będzie i że w ich związkach też różnie bywa -_-. Lepiej niż czekać na cudowne ozdrowienie, zacząć coś robić w tym kierunku. Mogę zrozumieć, że ktoś rozpamiętuje starą miłość, aż nie pojawi się kolejna.

Problem pojawia się, gdy wchodzimy w drugi związek bez wyciągnięcia wniosków z poprzedniego. Przez ostatni miesiąc słyszałam często, żebym się nie obwiniała czy przestała o tym myśleć. To nie chodzi o zamartwianie się, tylko o zrozumienie, co poszło źle. Nie chcę powielać swoich błędów (a wierzę, ze nigdy nie jest tak, ze wina leży tylko po jednej stronie) w następnych relacjach z facetami.

Moje wszystkie "koleżaneczki" nie rozumiały mojej sytuacji i ciągle wjazd na EKSa i ciągła krytka - są cwane, bo są albo w długich związkach i zaręczone, ale w ogóle bez faceta

Dokładnie - masz rację

[elvegirl]

Napisane przez Kornelciaczek

A dla innych będą gotowi "coś" zmienić??

Często widać takie sytuacje, długi, wieloletni związek bez chęci stabilizacji ze strony faceta, a potem hop siup i po roku ślub.

Napisane przez Kornelciaczek

Chyba bym wtedy kolesia Najlepiej od razu powiedzieć o co kaman, żeby później nie było jakiegoś nie porozumienia.

Jasne, tylko wtedy nie należy się dziwić, jeśli dana osoba od razu się z randek wycofa, bo się okaże że oczekuje czegoś zupełnie innego...

Napisane przez Kornelciaczek

Jakby nie patrzeć to nie jest teraz fair wobec swojej nowej kobiety(...)

Wobec Ciebie też, bo gra na Twoich emocjach i robi z Ciebie emocjonalną kochankę. A to skuwysyństwo. Nie miałabym ochoty na kontynuowanie znajomości z kimś, kto mnie tak wykorzystuje.

---------- Dopisano o 13:35 ---------- Poprzedni post napisano o 13:35 ----------

Napisane przez Kornelciaczek

Moje wszystkie "koleżaneczki" nie rozumiały mojej sytuacji i ciągle wjazd na EKSa i ciągła krytka

No nic dziwnego, fajnym, miłym i uczciwym chłopcem to on nie jest.

[tyene]

Ja miałam ostatni mini kryzys, ale przeszedł. Będzie dobrze. Powoli, powoli, ale do przodu. Robić swoje.

[Kornelciaczek]

Napisane przez elvegirl

Często widać takie sytuacje, długi, wieloletni związek bez chęci stabilizacji ze strony faceta, a potem hop siup i po roku ślub.
[/COLOR]

Dokładnie

Jasne, tylko wtedy nie należy się dziwić, jeśli dana osoba od razu się z randek wycofa, bo się okaże że oczekuje czegoś zupełnie innego...
[/COLOR]

Czasem i tak bywa.

Wobec Ciebie też, bo gra na Twoich emocjach i robi z Ciebie emocjonalną kochankę. A to skuwysyństwo. Nie miałabym ochoty na kontynuowanie znajomości z kimś, kto mnie tak wykorzystuje.

Też czasem mam tego dość, bo jak ja Mu zadaje pytania to CISZA, a ode oczekuje odpowiedzi

No nic dziwnego, fajnym, miłym i uczciwym chłopcem to on nie jest.

Ty to umiesz na ziemię sprowadzić

.

[paputek00]

Czesc,
Chciałam wam opisać moją historię.
Mam 27 lat (wiem, jestem starsza od większości z was) i 5 miesiący temu zakończyłam związek z facetem z którym byłam 3 lata. Nie było lekko ale wiedziałam że nie chcę z nim być.

Po miesiącu od zerwania zaczęłam spotykać się z M., facetem który podobał mi się już dawno ale z którym nie miałam żadnego kontaktu ponieważ byłam zajęta. On baaardzo się zaangażował. Przez ostatnie dwa lata był sam i po tym jak się poznaliśmy mówił, że dzięki mnie pierwszy raz od lat się uśmiecha, że ludzie na ulicy go nie poznają bo jest taki szczęsliwy, że wreszcie chce mu się żyć. Z mojej strony było więcej dystansu bo dopiero co zakoczyłam trudny związek ale też chciałam być z M. Były trudne chwile bo mamy różne charaktery (ja impulsywna, szalona - on spokojny, opanowany) i czasami się spieraliśmy. Czasami wątpiłam że to ma sens i krytykowałam go za wszystko, czepiałam sie, strzelałam fochy - on powtarzał że tak długo czekał na kogoś kto mu się spodoba że warto o mnie powalczyć.

No ale oczywiście przegięłam, w ostatnim miesiącu zaczęło się psuć bo moje fochy nie ustawały a on tracił cierpliwość. Mimo to dalej mówił że mnie uwielbia. Dwa tygodnie temu pierwszy raz obraził się na mnie pierwszy raz ale na szczęscie się pogodziliśmy, chwilę było dobrze. Niestety w poprzednią niedzielę zrobiłam mu awanturę o pierdołę, następnego dnia przyszedł do mnie i poinformował że to koniec. Ale to była dla mnie taka abstracja że oboje się rozpłakaliśmy, prosiłam go żeby tego nie robił i że sie zmienię... trwało to 2 godziny ale się zgodził (wiem, myślicie że to żałosne). Było dobrze, on przyznał że wreszcie poczuł że mi zależy. Tydzien był jak z bajki. Potem wyjechaliśmy na weekend i mieliśmy kilka drobnych spięc, jak każda para. Niestety w poniedziałek miałam ciężki dzień i znowu wywołałam kłótnię. M. chciał się pogodzić ale byłam jak w szale, nie dałam się przeprosić. W pewnym momencie on po prostu wyszedł.

Następnego dnia próbowałam się do niego dodzwonić ale nie odbierał, napisałam do niefo na fb żeb chce go przeprosić że wiem, że zrobiłam źle ale odpisał mi że próbowaliśmy ale to nie wychodzi, że mamy rózne charaktery i że to sie nie uda, że tylko się krzywdzimy, że chwile jest dobrze ale potem rozbijamy sie o pierdoły. Dałam mu 2 dni spokoju i napisałam dzisiaj czy ma ochotę iść ze mną na spacer albo na kawę. Odpisał że zdecydowanie nie, że może byłoby przez chwilę miło ale potem długobysmy tego żałowali. Powiedział o rozstaniu swoim kumplom.
Beczę od południa, kryjąc sie w firmowej toalecie
Co robić?

[ania230]

cześć dziewczyny
u mnie ostatnio ciężko.. okropnie tęsknie za nim

[Kornelciaczek]

Napisane przez paputek00

Czesc,
Chciałam wam opisać moją historię.
Mam 27 lat (wiem, jestem starsza od większości z was) i 5 miesiący temu zakończyłam związek z facetem z którym byłam 3 lata. Nie było lekko ale wiedziałam że nie chcę z nim być.

Po miesiącu od zerwania zaczęłam spotykać się z M., facetem który podobał mi się już dawno ale z którym nie miałam żadnego kontaktu ponieważ byłam zajęta. On baaardzo się zaangażował. Przez ostatnie dwa lata był sam i po tym jak się poznaliśmy mówił, że dzięki mnie pierwszy raz od lat się uśmiecha, że ludzie na ulicy go nie poznają bo jest taki szczęsliwy, że wreszcie chce mu się żyć. Z mojej strony było więcej dystansu bo dopiero co zakoczyłam trudny związek ale też chciałam być z M. Były trudne chwile bo mamy różne charaktery (ja impulsywna, szalona - on spokojny, opanowany) i czasami się spieraliśmy. Czasami wątpiłam że to ma sens i krytykowałam go za wszystko, czepiałam sie, strzelałam fochy - on powtarzał że tak długo czekał na kogoś kto mu się spodoba że warto o mnie powalczyć.

No ale oczywiście przegięłam, w ostatnim miesiącu zaczęło się psuć bo moje fochy nie ustawały a on tracił cierpliwość. Mimo to dalej mówił że mnie uwielbia. Dwa tygodnie temu pierwszy raz obraził się na mnie pierwszy raz ale na szczęscie się pogodziliśmy, chwilę było dobrze. Niestety w poprzednią niedzielę zrobiłam mu awanturę o pierdołę, następnego dnia przyszedł do mnie i poinformował że to koniec. Ale to była dla mnie taka abstracja że oboje się rozpłakaliśmy, prosiłam go żeby tego nie robił i że sie zmienię... trwało to 2 godziny ale się zgodził (wiem, myślicie że to żałosne). Było dobrze, on przyznał że wreszcie poczuł że mi zależy. Tydzien był jak z bajki. Potem wyjechaliśmy na weekend i mieliśmy kilka drobnych spięc, jak każda para. Niestety w poniedziałek miałam ciężki dzień i znowu wywołałam kłótnię. M. chciał się pogodzić ale byłam jak w szale, nie dałam się przeprosić. W pewnym momencie on po prostu wyszedł.

Następnego dnia próbowałam się do niego dodzwonić ale nie odbierał, napisałam do niefo na fb żeb chce go przeprosić że wiem, że zrobiłam źle ale odpisał mi że próbowaliśmy ale to nie wychodzi, że mamy rózne charaktery i że to sie nie uda, że tylko się krzywdzimy, że chwile jest dobrze ale potem rozbijamy sie o pierdoły. Dałam mu 2 dni spokoju i napisałam dzisiaj czy ma ochotę iść ze mną na spacer albo na kawę. Odpisał że zdecydowanie nie, że może byłoby przez chwilę miło ale potem długobysmy tego żałowali. Powiedział o rozstaniu swoim kumplom.
Beczę od południa, kryjąc sie w firmowej toalecie
Co robić?

Sama sobie jesteś winna. Jeśli po żadnym spięciu nie wyciągnęłaś wniosku i po tym jak Ci dał szanse, to czego Ty teraz oczekujesz? Twój M doskonale wie, że rzucasz słowa na wiatr i się nie zmienisz.

Z autopsji po dwóch drobnych spięciach i jedej większej kłótni zmieniłam się. Zrobiłam to dla już eksTŻta i On zauważył to zmianę, pomimo tego, że jestem osobą wybuchową, upartą, a także kłótliwą. Ja chciałam się zmienić dla Niego i to zrobiłam - nie chciałam Go więcej ranić i krzywdzić.

Teraz już nic nie zrobisz. Przeczekaj sytuację, albo zmień się. Pracuj nad sobą.

[paputek00]

Doskonale wiem, że to moja wina. Pozostałości po starym związku, w którym oboje byliśmy wybuchowi. Dzisiaj godzinę chodziłam z psem po osiedlu i dużo myślałam. Wiem, że MUSZĘ się zmienić... pytanie czy on mnie jeszcze będzie chciał.
Dopiero dwa tygodnie temu powiedział, że coś mu nie pasuje - nikt się nie zmienia w 14 dni.