Rok w związku - nie znam jego znajomych ani rodziny :(

[Podmuch_Wiosny]

Napisane przez kaori16

Wpadania bez zapowiedzi nie skomentuję nawet, bo to zwykły brak kultur.[/FONT]

dokładnie co to za pomysł komiczna sytuacja.
A co do wątku myślę że czegoś się wstydzi lub coś ukrywa.[/QUOTE]


eh.. może powinnam wynając detektywa?

[patrysiowa_]

po co Ci detektyw? po prostu sobie daruj ten związek, bo jest bez sensu.

[skazana_na_bluesa]

skoro facet nie szanuje twoich odczuc, ROK trzyma cie "w ukryciu" to se daruj taki zwiazek. bo jaki jest sens meczyc sie w takim zwiazku?

[kaja2301]

Napisane przez Podmuch_Wiosny

hej dziewczyny, chciałabym zaaktualizować ten wątek, bo moj problem nadal trwa po założeniu tego wątku była oczywiście wielka poważna rozmowa, przepraszanie i obiecywanie... ale wczoraj znowu przelała się czara goryczy, bo nic a nic się nie zmieniło... mieszkamy w małej miejscowości, wczoraj na cmentarzu mijałam mojego TŻ i jego rodzinę, tzn on szedł kawałek za nimi. nie mogłam powiedziec im dzień dobry bo oni nie mają pojęcia kim jestem, zatrzymałam TŻa a on gadał ze mną jak ze starą kumpelą... siema siema, co tam, ja juz lece bo moi juz poszli. nawet buzi mi nie dał na przywitanie/pożegnanie. później wieczorem się spotkaliśmy, powiedziałam mu że wtedy na cmentarzu było mi przykro.. odpowiedział że było mu mega zimno, dlatego mnie nie pocałował na przywitanie. ja zaczynam mieć już jakieś schizy, za każdym razem gdy widzę na fejsie że jego znajomi się zbierają na jakieś piwo, zastanawiam się czy on może tym razem się "zlituje" i mnie ze sobą zabierze... a gdy mu o tym mówię, to odpowiada że nie było okazji żeby mnie przedstawić. gdy powiedziałam że już tak nie dam rady, że czuję się tak jakby się mnie wstydził, to powiedział mi że są dwie bramki. w pierwszej jesteśmy my. kochamy się i jak jesteśmy sami jest nam najlepiej. w drugiej jest to, że mam problem z tym że nie znam jego rodziny/znajomych. i szkoda że ja wybieram tą drugą bramkę i przez TAKĄ BŁAHOSTKĘ chcę się rozstać. nie wiem co mam robić. niby się rozstaliśmy, on powiedział że nie chce mi kolejny raz niczego obiecywać, bo wie że i tak mu nie uwierzę... powiedział że nie zabronię mu walczyć. eh.. mam ochotę biec do niego i rzucić sie mu na szyję, ale wiem, że znowu będzie tak jak było.

---------- Dopisano o 15:52 ---------- Poprzedni post napisano o 15:45 ----------

ale wiecie co jest najgorsze? tak ciężko mi go zostawić, bo mimo wszystko czuję że to nie jest DOSTATECZNY powód. nie zranił mnie, nie zdradził. gdyby pominąć te dwie sprawy, jest mi z nim dobrze. ale jednocześnie za każdym razem jak widzę że kroi się piwko na którym TŻ będzie "Obecny!", a mi nawet nic nie mówi, to mam ochotę płakać i czuję się jak szmata do podłogi...

Po tekście o bramkach we mnie by sie zagotowalo, co to jakieś cholerne idź na całość? Może Ty mu ustaw 2 bramki jedna to on zachowuje sie normalnie, druga to rozstajecie sie.

I zaznacze ze jestem w stanie zrozumieć to ze mój facet spotyka sie beze mnie z kolegami (samymi kolegami) raz na 2-3 tygodnie, czasami rzadziej, napija sie, albo zapala może nie z wiadra ale jednak, ale takiego ukrywania mnie bym nie zaakceptowała.

[irradiated]

Napisane przez kaja2301

Po tekście o bramkach we mnie by sie zagotowalo, co to jakieś cholerne idź na całość? Może Ty mu ustaw 2 bramki jedna to on zachowuje sie normalnie, druga to rozstajecie sie.

I zaznacze ze jestem w stanie zrozumieć to ze mój facet spotyka sie beze mnie z kolegami (samymi kolegami) raz na 2-3 tygodnie, czasami rzadziej, napija sie, albo zapala może nie z wiadra ale jednak, ale takiego ukrywania mnie bym nie zaakceptowała.

Mowa polska trudna języka. Przecinków też nie lubisz, co?

[Dagus9]

Gdy to czytam stwierdzam ,że jestem w trochę podobnej sytuacji jak Ty.
Spotykacie się tylko u Ciebie czy jak ? Często się widzicie ?

[Podmuch_Wiosny]

Wiesz co, to jest tak że studiujemy w Poznaniu, i tam wynajmujemy pokoje, więc widujemy się raz u mnie raz u niego. A gdy wracamy do domów rodzinnych (też w tej samej miejscowości) to tylko u mnie.

[Dagus9]

W sumie dziwne jest to , że jemu nie jest głupio ,ze ciągle przesiaduje u Ciebie. Rozumiem , że na miasto razem nie wychodzicie ?

[JanePanzram]

wczoraj po tym jak powiedziałam mu że jest mi przykro, że nie mogę powiedzieć dzień dobry jego rodzicom, to powiedział (była 22...) "to chodźmy do mnie, nawet teraz, przedstawię cię!" teraz to ja się czuję jak idiotka która się wprasza i na chama ładuje z buciorami w czyjeś życie. chciałam tego, ale nie w taki sposób.

miałaś cel: spotkać ich
jak ci proponuje - to teraz nie wycofuj się, tylko idź
idź za ciosem, bo wyjdzie na to w końcu, że ty nie wiadomo czego chcesz: raz chcesz ich spotkać, potem na propozycję - wycofujesz się

[skazana_na_bluesa]

Napisane przez JanePanzram

miałaś cel: spotkać ich
jak ci proponuje - to teraz nie wycofuj się, tylko idź
idź za ciosem, bo wyjdzie na to w końcu, że ty nie wiadomo czego chcesz: raz chcesz ich spotkać, potem na propozycję - wycofujesz się

ale przeciez facet rzucil to na odwal sie. byla godzina 22, a to zdecydowanie za pozno na takie wizyty.

[JanePanzram]

wiem, przyszło mu to cośkolwiek łatwo, bo proponował o nierealnej porze jest to prawdą
ale nie wycofywać się teraz, nie szczypać - niech zrobi to co obiecał

[mesta93]

współczuję Ci autorko tej sytuacji, bo sama byłam w identycznej. Mój były TŻ też znał moich znajomych, ale ze swoimi nie chciał mnie poznać i z rodzicami też nie. Tak jak twój - zawsze znajdował jakąś wymówkę. Po 3 miesiącach okazało się że miał na boku drugą dziewczynę z którą mnie zdradzał Nie chciał mnie poznać ze znajomymi, bo wyszłoby jaki z niego dupek! Nie wiem czy tak jest w twoim przypadku ale może warto to sprawdzić?

[Lea_ny]

Napisane przez Podmuch_Wiosny

wczoraj po tym jak powiedziałam mu że jest mi przykro, że nie mogę powiedzieć dzień dobry jego rodzicom, to powiedział (była 22...) "to chodźmy do mnie, nawet teraz, przedstawię cię!"

Odpowiedziałabym, że skoro zmienił zdanie i nie ma żadnego problemu, to chętnie wpadnę do niego jutro na herbatkę - bez wyrzutu, najspokojniejszym i najpoważniejszym tonem na jaki byłoby mnie stać. Myślę, że natychmiastowo pojawiłoby się jakieś "ale" z jego strony...

Sorry, ale facet jest niepoważny
Jakby rzeczywiście potrzebna byłaby mu "wielka okazja" żeby Cię przedstawić, to zaprosiłby Cię na swoje rodzinne urodziny czy po prostu sam by taką okazję stworzył, organizując obiad zapoznawczy. Tak więc argument bezsensowny wyciągnął

Jedno jest pewne: przedstawić Cię nie chce. Może to faktycznie wstyd, bo jesteś jego pierwszą dziewczyną - aczkolwiek wydaje mi się, że wtedy bardziej komfortowo by się czuł, jakby takie zapoznanie odbywało się w neutralnych warunkach, a nie przy "wielkiej okazji". Może wstydzi się rodziców - ale jeśli przez rok by Ci o tym nie powiedział, to też byłoby dla mnie dziwne. Może ma jakąś inną sympatię, o której rodzina wie - opcji jest wiele, ale nasze gdybanie sprawy nie wyjaśni... grunt, że facet robi z Ciebie idiotkę

O, przyszło mi jeszcze do głowy, że on rodzinie wcale o Tobie nie powiedział i teraz się boi, że przy zapoznaniu wyjdzie na jaw, że jego opowieści jak to jego mama chce Cię poznać, to kłamstwo Ale to znowu gdybanie...


Sytuacja z cmentarzem żenująca Ja bym chyba temu panu podziękowała, bo zbyt dużo podejrzanych zachowań przejawia

[mingunia]

Napisane przez Dagus9

Gdy to czytam stwierdzam ,że jestem w trochę podobnej sytuacji jak Ty.
Spotykacie się tylko u Ciebie czy jak ? Często się widzicie ?

To jest nas już 3 ja ze swoim TŻem jestem prawie 3 lata i również nie znam jego rodziny i znajomych. Tzn. znam brata, poznaliśmy się przypadkiem i od razu polubiliśmy. On u mnie praktycznie mieszka, zna moją bliższą i dalszą rodzinę, chodzimy razem na urodziny, imieniny, grille itd. Myślę, że się po prostu mnie wstydzi chociaż wydaje mi się, że jestem całkiem ogarniętą dziewczyną..

[201703061427]

migunia a sugerowałaś mu że wypadałoby w końcu? jak się tłumaczy ?,dziwna sytuacja ...

[Podmuch_Wiosny]

Napisane przez mingunia

To jest nas już 3 ja ze swoim TŻem jestem prawie 3 lata i również nie znam jego rodziny i znajomych. Tzn. znam brata, poznaliśmy się przypadkiem i od razu polubiliśmy. On u mnie praktycznie mieszka, zna moją bliższą i dalszą rodzinę, chodzimy razem na urodziny, imieniny, grille itd. Myślę, że się po prostu mnie wstydzi chociaż wydaje mi się, że jestem całkiem ogarniętą dziewczyną..

nie pocieszyłaś mnie

[czerwonazabka]

mingunia, ja bym przycisnęła faceta, skoro on zna wszystkich a Ty właściwie nikogo i to po 3 latach. to bardzo nie fair. A to u niego nie było żadnych wesel w rodzinie itd. żeby mógł Cię zapoznać z rodziną? no chyba,że macie 16 lat to się może wstydzić, że ma dziewczynę.

---------- Dopisano o 08:45 ---------- Poprzedni post napisano o 08:43 ----------

Podmuch wiosny, powiedz wprost, że chcesz poznać i nie daj się zbyć Po roku to niektórzy ślub biorą, a Ty nawet rodziny nie znasz.

[bejbi19]

Napisane przez Podmuch_Wiosny

Dziewczyny, piszę na moim ukochanym wizażu, bo mam wrażenie że moje przyjaciółki nie chcą już słuchać mojego jęczenia na ten temat
Jak w tytule. Jestem ze swoim facetem od roku (ja mam 21 on 22 lata). Znamy się od podstawówki, zawsze byliśmy kumplami aż tu nagle zaczęliśmy ze sobą kręcić w związku jest nam cudownie, ufam mu, czuję się bezpieczna i kochana i tak dalej.
M. jest dla mnie ważny i kilka miesięcy temu przedstawiłam go swojej rodzinie. Jeśli chodzi o moich przyjaciół - uwielbiają go. Mamy swoją paczkę i jest baaaardzo fajnie. I tu sprawy się komplikują. On ma też swoją paczkę, składającą się głównie z facetów, ale oni mają też dziewczyny, więc ogólnie towarzystwo jest mieszane. Jeśli M. ma ochotę wyjść z samymi kumplami - rozumiem. On zresztą nawet mnie nie informuje gdy wychodzi, po prostu to robi. Poprzedniego faceta kontrolowałam i marnie to się skończyło, więc nie robię mu żadnych problemów. Czasami są jednak imprezy/spotkania na których są też inne dziewczyny. O nich niestety też mnie nie informuje i nie zabiera. Rozmawiałam z nim o tym nie raz, zawsze znajdzie jakąś wymówkę. A bo koledzy napisali mu w ostatniej chwili i wybiegł z domu i nie zdążył mi napisać, albo coś w tym stylu. W końcu zrobiłam mu o to awanturę. Wtedy ze łzami w oczach () powiedział że powie mi prawdę. Problem polega niby na tym, że jego koledzy palą ogromne ilości marichuany. I gdy np jest grill, to oni najpierw muszą ściągąć wiadro (nie mam pojęcia o co w tym chodzi, ale to jakieś mega jaranie...) i mu jest po prostu za nich głupio i nie chce żebym na to patrzyła wydaje mi się to średnio prawdopodobne.

Co do jego rodziców, ja chcę bardzo poznać jego mamę, bo z tego co opowiada jest świetna. Ona też bardzo chce poznać mnie. Wiele razy mu mówiłam że jest mi przykro. On twierdzi, że wyobraża sobie to tak, że przedstawi mnie przy jakiejś wielkiej okazji. Że nie mogę po prostu przyjść, a on powie "siema siema to moja dziewczyna". Poza tym nie miał nigdy wcześniej dziewczyny na poważnie i się tym stresuje. Ja to rozumiem, ale żeby przez rok nie znaleźć żadnej okazji ?

Dziewczyny co o tym myślicie? Jestem zdruzgotana -.-


hej dziewczyny, chciałabym zaaktualizować ten wątek, bo moj problem nadal trwa po założeniu tego wątku była oczywiście wielka poważna rozmowa, przepraszanie i obiecywanie... ale wczoraj znowu przelała się czara goryczy, bo nic a nic się nie zmieniło... mieszkamy w małej miejscowości, wczoraj na cmentarzu mijałam mojego TŻ i jego rodzinę, tzn on szedł kawałek za nimi. nie mogłam powiedziec im dzień dobry bo oni nie mają pojęcia kim jestem, zatrzymałam TŻa a on gadał ze mną jak ze starą kumpelą... siema siema, co tam, ja juz lece bo moi juz poszli. nawet buzi mi nie dał na przywitanie/pożegnanie. później wieczorem się spotkaliśmy, powiedziałam mu że wtedy na cmentarzu było mi przykro.. odpowiedział że było mu mega zimno, dlatego mnie nie pocałował na przywitanie. ja zaczynam mieć już jakieś schizy, za każdym razem gdy widzę na fejsie że jego znajomi się zbierają na jakieś piwo, zastanawiam się czy on może tym razem się "zlituje" i mnie ze sobą zabierze... a gdy mu o tym mówię, to odpowiada że nie było okazji żeby mnie przedstawić. gdy powiedziałam że już tak nie dam rady, że czuję się tak jakby się mnie wstydził, to powiedział mi że są dwie bramki. w pierwszej jesteśmy my. kochamy się i jak jesteśmy sami jest nam najlepiej. w drugiej jest to, że mam problem z tym że nie znam jego rodziny/znajomych. i szkoda że ja wybieram tą drugą bramkę i przez TAKĄ BŁAHOSTKĘ chcę się rozstać. nie wiem co mam robić. niby się rozstaliśmy, on powiedział że nie chce mi kolejny raz niczego obiecywać, bo wie że i tak mu nie uwierzę... powiedział że nie zabronię mu walczyć. eh.. mam ochotę biec do niego i rzucić sie mu na szyję, ale wiem, że znowu będzie tak jak było.

ale wiecie co jest najgorsze? tak ciężko mi go zostawić, bo mimo wszystko czuję że to nie jest DOSTATECZNY powód. nie zranił mnie, nie zdradził. gdyby pominąć te dwie sprawy, jest mi z nim dobrze. ale jednocześnie za każdym razem jak widzę że kroi się piwko na którym TŻ będzie "Obecny!", a mi nawet nic nie mówi, to mam ochotę płakać i czuję się jak szmata do podłogi... __________________

Bardzo dziwne ja ze swoim jestem o wiele krócej, a on już chce mnie zabrać do swojego miasta żebym poznała jego rodziców...coś twój facet na pewno ukrywa...a nie możesz go odwiedzić w domu? tak spontanicznie? wtedy nie będzie miał wyjścia i będzie musiał cię przedstawić

[paputek00]

Ja zazwyczaj po 2-3 miesiącach byłam przestawiana rodzicom i to zazwyczaj przy jakiejś banalnej okazji. Co więcej, nigdy nie musiałam wychodzić z taką propozycją bo oni CHCIELI przedstawić mnie rodzinie i znajomym. Po roku czasu to już nawet wypada!
Dziwi mnie że on postawił wszystko na ostrzu noża - albo taka forma związku jaki macie albo koniec z wami. Jakby nie było innego wyjścia i jakby w ogóle nie brak pod uwagę że kiedykolwiek Cię przedstawi. Teraz to on trzyma asy w rękawie, bo wie że Ci zależy. Na Twoim miejscu powiedziałabym że nie czuję się traktowana poważnie, że nie bawi mnie zabawa w chowanego i rezygnujesz z takiego związku nie dlatego, że musisz poznać jego kumpli i rodzinę ale dlatego że on nie liczy się z Twoimi potrzebami i uczuciami.

Potem przestań się odzywać, nie odpisuj na smsy, nie spotykaj się z nim przez jakiś czas. Myślę, że kiedy poczuje że stracił Cię przez taką pierdołę to sam przybiegnie i sam zmieni zdanie.

[Mileva_]

Napisane przez mingunia

To jest nas już 3 ja ze swoim TŻem jestem prawie 3 lata i również nie znam jego rodziny i znajomych. Tzn. znam brata, poznaliśmy się przypadkiem i od razu polubiliśmy. On u mnie praktycznie mieszka, zna moją bliższą i dalszą rodzinę, chodzimy razem na urodziny, imieniny, grille itd. Myślę, że się po prostu mnie wstydzi chociaż wydaje mi się, że jestem całkiem ogarniętą dziewczyną..

Bez urazy, ale nie czujesz się jak frajer?

Facet u ciebie mieszka, wie o tobie wszystko, czerpie z tego związku wszystkie możliwe korzyści, nie czujesz że coś tu jest nierówno? Że ty wiesz o nim o wiele mniej?

Czułabym się oszukiwana w takiej sytuacji, nie miałabym spokoju.

[mingunia]

Napisane przez kaori16

migunia a sugerowałaś mu że wypadałoby w końcu? jak się tłumaczy ?,dziwna sytuacja ...

sugerowałam i to nie raz, a on w ze zdziwieniem wtedy pytał "aaa to TY potrzebujesz do mnie zaproszenia? " no niestety ale potrzebuję, tym bardziej na pierwszą wizytę.

Napisane przez czerwonazabka

mingunia, ja bym przycisnęła faceta, skoro on zna wszystkich a Ty właściwie nikogo i to po 3 latach. to bardzo nie fair. A to u niego nie było żadnych wesel w rodzinie itd. żeby mógł Cię zapoznać z rodziną? no chyba,że macie 16 lat to się może wstydzić, że ma dziewczynę.

Podobno nie było. Właściwie to byliśmy zaproszeni na wesele, ale nie do rodziny tylko jakichś tam jego znajomych. Nie pojechaliśmy bo to ok. 600km od naszego miejsca zamieszkania. Ja mam 22 lata, on 24.

Napisane przez Mileva_

Bez urazy, ale nie czujesz się jak frajer?

Facet u ciebie mieszka, wie o tobie wszystko, czerpie z tego związku wszystkie możliwe korzyści, nie czujesz że coś tu jest nierówno? Że ty wiesz o nim o wiele mniej?

Czułabym się oszukiwana w takiej sytuacji, nie miałabym spokoju.

Szczerze? to trochę czasami się tak czuję ale wmawiam sobie, że jestem w związku z nim, a nie z jego rodziną i nie muszę ich znać..

---------- Dopisano o 22:28 ---------- Poprzedni post napisano o 22:23 ----------

Napisane przez Podmuch_Wiosny

nie pocieszyłaś mnie

pocieszanie tu nic nie da... mogę Ci powiedzieć, że będzie super fajnie, ale obie dobrze wiemy, że od takiego gadanie wcale nie będzie. Kochana musimy być stanowcze i przycisnąć tych naszych facetów !

[Mileva_]

Napisane przez mingunia

Szczerze? to trochę czasami się tak czuję ale wmawiam sobie, że jestem w związku z nim, a nie z jego rodziną i nie muszę ich znać..

Sorry, ale jeśli Twój chłopak wie, że przez niego tak się czujesz, to ja bym miała wątpliwości, czy naprawdę mu zależy, czy jesteś tylko maskotką z funkcją gotowania.

Po prostu tak już jest (nie lubię tego typu uzasadnień, ale w tym przypadku się inaczej nie da), że jeśli zależy nam na jakiejś osobie, i wiążemy z nią plany, traktujemy poważnie, to wprowadzamy ją do różnych sfer życia. Między innymi przyjaciół i rodziny. Jeśli tylko nie ma w rodzinie jakiejś patologii, to jeśli po takim czasie jej nie znasz, to po prostu jest coś nie tak.

Ktoś coś pisał o "formalnej" dziewczynie i tej drugiej, na boku. Myślę, że to wcale nie są głupie żarty, niestety.

[ewa102]

hmm... ja osobiscie mam dziwne podejscie....

tzn.ja zostałam przedstawiona rodzicom Tża z 4 miesiące odkad bylismy razem,a mialam być nawet wczesniej tylko ja uważałam ze to za wcześnie.. moich poznał po poł roku przy okazji wesela.
Ale ja osobiście nie widziałam potrzeby przedstawiania go rodzinie - uważałam ze to za wcześnie i gdyby nie wesele,to nie wiem tak naprawde kiedy by poznał...- tzn prawdopodobnie zaprosilabym go dopiero na te swieta,a wesele bylo w maju.
po pierwsze nie jestem zwolennikiem szykowania obiadu by poznac czyjegos wybranka - wole by to sie stało przy okazji czegoś... mnie tż przedstawił jak przyjechalam do niego zbijać budke dla ptaków,dzięki czemu nie stresowalam sie az tak bardzo
Moj tż mial gorzej,ale bardzo dobrze sobie poradził

Natomiast... dla mnie przez pierwszy rok to sie jeszcze jest ślepym i dopiero gdzies po roku człowiek albo upewnia sie ze chce z kims być albo że to nie to i nie ma sensu angażowac w to wczesniej rodziny.

Ale to moje zdanie i nikt inny ze znajomych tak nie myśli

Słyszałam,że moja kolezanka byla rok z chlopakiem i mieszkała wieś dalej i nigdy nie przedstawil jej rodzicom - taki był typ,ze fajnie,ze jest dziewczyna i tyle ale jeszcze jest za "młody" by ją przedstawiac rodzinie i sie rozstali - mieli po 22 lata.Uważa,ze dziewczyna którą przedstawi to bedzie ta z którą będzie myślał o ożenku,a poki co to ma jeszcze czas

Jeśli mnie i Tż dzieliło by tylko kilka kilometrów,to jednak poznał by rodziców i tak wcześniej przy okazji jakiegos spotkania.Sensu w ukrywania chłopaka nie widze.

[Honka85]

Ty masz zbyt romantyczny charakter, a ona zbyt... Co tu dużo mówić. Nie trafiłeś na porządną dziewczynę.