Rozstanie z facetem, część XXVII

[Onnaa88]

Napisane przez Marycha1977

mi sie udało, umiem i lubie byc nie w zwiazku to powiew niezależnosci i wolnosci ZYcze wam tego abyscie to poczuly

Ja również nie potrafić być sama.Potrzebuję wzparcia w mężczyznie itd.Niby jestem półtora roku sama,a romansów już miałam 3.Prawie pół roczny,3 miesięczny i teraz ten.

[yoona]

jak doslzyscie do tego ,ze lubicie byc same?
mnie jestes trudniej, bo nie mam przyjaciol..

[Onnaa88]

Napisane przez yoona

jak doslzyscie do tego ,ze lubicie byc same?
mnie jestes trudniej, bo nie mam przyjaciol..

Ja nie lubię być samą ale nie mam wyjścia niestety bo nie potrafię sobie nic ułożyć po roztaniu z byłym,po raz drugi zepsułam coś fajnego

[Naomi21]

Napisane przez yoona

jak doslzyscie do tego ,ze lubicie byc same?
mnie jestes trudniej, bo nie mam przyjaciol..

Ja nie lubię, ale potrafię być i nie dobija mnie to jakoś specjalnie Związek zawsze jest pewnym ograniczeniem, co dla mnie bywało irytujące (może super dobrane związki takie nie są, ale w takim nie byłam i niewiele takich znam). Mam wiele dobrych wspomnień z czasów singielstwa: fajne imprezy, ciekawe randki, dużo nowych ludzi. Teraz jest trochę inaczej, bo mam już dość i pragnę rodziny, ustatkowania. Ale przecież nic nie zrobię na siłę, więc muszę się cieszyć z tego, co mam

Skoro nie masz przyjaciół, to może spróbuj to zmienić? Można nawiązać nowe znajomości, zacieśnić stare. W ten sposób zresztą poznaje się mnóstwo ludzi i zawsze ktoś z nich może zostać z nami na dłużej

[Marycha1977]

Napisane przez yoona

jak doslzyscie do tego ,ze lubicie byc same?
mnie jestes trudniej, bo nie mam przyjaciol..

ja sie ciesze tym co mam, bo dla mnie świat nie jest lepszy z facetem czy bez. Jest taki sam tyle że bez niego. Nikt mi nie narzuca razm czasowych, nikt mnie emocjonalnie nie "szantażuje" i nie zmusza do dzielenia hobby skoro mam swoje, nikt mi nie zmusza do sluchania jego muzyki wtedy kiedy ja chce sluchac swojej..........moglabym wyliczac......robie co chce i ciesze sie ze zyje i ze nie jestem ciezko chora bo wtedy jest wiekszy problem niz brak faceta, dlatego warto cieszyc sie kazda chwila z nimi lub bez. Nikt nie mowil ze czlowiek musi byc z kims, swiat jest otwarty dla nas wtedy rowniez kiedy jestesmy same i nie kleimy sie do facetow

[Adriana684]

Prawda !
chociaż samotne życie w Warszawie jest takie męczące. Wykańcza mnie to psychicznie. Codziennie sprawdzam na różnych stronach czy coś się dzieje na co możnaby się wybrać samej. Ale jak dotąd jeszcze nic takiego nie znalazłam.

[Marycha1977]

Napisane przez Adriana684

Prawda !
chociaż samotne życie w Warszawie jest takie męczące. Wykańcza mnie to psychicznie. Codziennie sprawdzam na różnych stronach czy coś się dzieje na co możnaby się wybrać samej. Ale jak dotąd jeszcze nic takiego nie znalazłam.

przyjezdzaj do Białegostoku

[Wiktoria30]

Napisane przez Marycha1977

ooo to mój region mieszkam w Bialymstoku

To dokładnie jest Gródek, kojarzysz może?

Adriana684 - ja też jestem z Warszawy i jestem sama, zawsze możemy wybrać się gdzieś razem Co prawda ja mam wielu znajomych, ale każdy z nich ma już poukładane życie w przeciwieństwie do mnie...

[Marycha1977]

Napisane przez Wiktoria30

To dokładnie jest Gródek, kojarzysz może?

Adriana684 - ja też jestem z Warszawy i jestem sama, zawsze możemy wybrać się gdzieś razem Co prawda ja mam wielu znajomych, ale każdy z nich ma już poukładane życie w przeciwieństwie do mnie...

wiem gzie to ale nie zawitałam tam

[20160901857]

Napisane przez Adriana684

Prawda !
chociaż samotne życie w Warszawie jest takie męczące. Wykańcza mnie to psychicznie. Codziennie sprawdzam na różnych stronach czy coś się dzieje na co możnaby się wybrać samej. Ale jak dotąd jeszcze nic takiego nie znalazłam.

Napisane przez Wiktoria30

To dokładnie jest Gródek, kojarzysz może?

Adriana684 - ja też jestem z Warszawy i jestem sama, zawsze możemy wybrać się gdzieś razem Co prawda ja mam wielu znajomych, ale każdy z nich ma już poukładane życie w przeciwieństwie do mnie...

Ja też jestem z Warszawy!

Napisane przez Marycha1977

przyjezdzaj do Białegostoku

Studiowałam (ok, nadal studiuję można powiedzieć) w Białymstoku

[Wiktoria30]

To skoro tyle Was jest z Warszawy to może zorganizujemy sobie jakieś babskie wyjście?

[Marycha1977]

Napisane przez nouvelle90

Ja też jestem z Warszawy!




Studiowałam (ok, nadal studiuję można powiedzieć) w Białymstoku

ooo to super chociaz jedna

[20160901857]

Napisane przez Wiktoria30

To skoro tyle Was jest z Warszawy to może zorganizujemy sobie jakieś babskie wyjście?

Ja bym mogła, ale w lipcu dopiero, bo teraz mam jeszcze egzaminy, a za tydzień wyjeżdżam na weekend. Ale potem to naprawdę byłoby fajnie

[Petrycja]

Wiktoria30 A w jakich dniach on jest? Jak lipiec to musiałabym szybko myśleć coś. Ja dokładnie trasa Radom-Warszawa ciągle

W zasadzie dziś tak się żaliłam na te wakacje, że aż mi kumpel wspólny weekend zaproponował u swojej rodzinki ale coś mi się wydaje, że to nie byłby wyjazd koleżeński

[Wiktoria30]

Napisane przez Petrycja

Wiktoria30 A w jakich dniach on jest? Jak lipiec to musiałabym szybko myśleć coś. Ja dokładnie trasa Radom-Warszawa ciągle

W zasadzie dziś tak się żaliłam na te wakacje, że aż mi kumpel wspólny weekend zaproponował u swojej rodzinki ale coś mi się wydaje, że to nie byłby wyjazd koleżeński

14-20 lipca.

[835313362e9486e3c9442f08647b1f88dd16e422_65652de798c50]

Napisane przez Adriana684

Ja mojego też nie. Co więcej zaraz po rozstaniu jak go błagałam, żeby wrócił, to namawiał mnie żebym się umawiała i że 'szybko kogoś nowego, lepszego znajdę' ...

Ja nie wiem o co w tym chodzi. Usłyszałam to samo od mojego eks

Napisane przez kobieta_wamp

No ja mam kryzys dziewczyny. Przepraszam, że tak wciskam się z marszu
Moja historia jest długa i zakręcona, ale w skrócie - byłam z gościem ponad 4 lata. Znosiłam jego wszelkie akcje, aż w końcu powiedziałam dosyć. Zakończyłam ten związek, żeby później po 0,5 roku ponownie spróbować. Nie wyszło, zerwałam ponownie i tak jest do dzisiaj (minęło 9 miesięcy). Czy żałuje? W sytuacji kryzysowej tak, ale wiem, że słusznie zrobiłam, tylko musi minąć jakiś czas żebym mogła się o tym przekonać.
Tylko te sytuacje kryzysowe coraz częściej się pojawiają. Nie umiem sobie z nimi poradzić. Chce już o tym wszystkim zapomnieć, ogarnąć się, otworzyć na innych facetów. Nawet spotykałam się już z nowym gościem, ale nie wyszło, bo jak bumerang myślami wracam do mnie ex. Nie wiem już co mam zrobić. Nie mamy ze sobą kontaktu, a i tak myślę o nim.. Czuje się beznadziejnie :/ Potrzebuje mocnego kopa!

Mi pomaga jak na razie wypisywanie wad i zapominanie o zaletach. Wracasz myślami do konkretnie czego?

Napisane przez Naomi21

Również czekam na fajnego, ciepłego, MĘSKIEGO faceta

Najgorsze, że ja takiego znam... Dogadujemy się idealnie. Identyczne poczucie humoru. Lubimy te same rzeczy itd.
Tylko, że jest moim bratem z żoną, córką i kolejnym w drodze
[Dzisiaj pojechałam pobawić się z bratanicą. I jak patrzę na mojego brata i to jak się zachowuje wobec córki, to mi aż rośnie wiara w facetów, że ja też kiedyś takiego znajdę ]

Napisane przez yoona

jak doslzyscie do tego ,ze lubicie byc same?
mnie jestes trudniej, bo nie mam przyjaciol..

Mi z jednej strony jest fajnie... Bo mogę leżeć sobie z nieogolonymi nogami. Mogę spać do południa itd... Ale potem jest tęsknota, gdy nie mam komu opowiedzieć o moim dniu, czy pochwalić się czym zrobiłam... A najgorsze jest to, jak tęsknie za jego ramionami i tym zapachem -,-

[Petrycja]

Napisane przez yoona

jak doslzyscie do tego ,ze lubicie byc same?
mnie jestes trudniej, bo nie mam przyjaciol..

Ja mam w zasadzie jedną dobra koleżankę i jednego dobrego kumpla, który chciałby jednak czegoś więcej, reszta to znajomy do gadania o pierdołach, z problemami bym do nich nie poszła.

Pewnie jak się ma grono prawdziwych przyjaciół to rozstanie aż tak nie boli, bo ciągle ktoś Cię wysłucha, gdzieś wyciągnie.. A jak ja wracam po pracy i nie mam się do kogo czasem odezwać, to już jest gorzej. Czasami takie doły łapią człowieka i dobrze, że chociaż trafiłam na to forum.

[Malla]

Napisane przez yoona

jak doslzyscie do tego ,ze lubicie byc same?
mnie jestes trudniej, bo nie mam przyjaciol..

Nie muszę płakać ani nic i to jest fajne

Cieszę się każdą odświeżoną znajomością. W lecie jest łatwiej się rozstawać, zawsze można skoczyć na plażę czy z książką do parku i kogoś zagadać.

[kobieta_wamp]

Napisane przez yoona

mam identyczna historie. tylko ze za drugim razem to w sumie on zostawil mnie.

mam kilka ostatnich dni okropny kryzys, mega dol, nie umiem sobie pomoc

Ja staram się zająć czymś głowę, ale ciężko.. :/ ale tak obiektywnie patrząc, mielibyście jeszcze szanse razem? czy uważasz, że to dobry wybór, ale musisz zagryźć zęby i tyle?
Yoona, znam ból nie posiadania przyjaciół. Dużo czasu zajęło mi odbudowanie starych przyjaźni, które straciłam dla ex, ale przyznam szczerze, że i tak czuje się samotna..

Napisane przez Adriana684

Prawda !
chociaż samotne życie w Warszawie jest takie męczące. Wykańcza mnie to psychicznie. Codziennie sprawdzam na różnych stronach czy coś się dzieje na co możnaby się wybrać samej. Ale jak dotąd jeszcze nic takiego nie znalazłam.

Skąd ja to znam, mnie dodatkowo ograniczają fundusze :/

[1=835313362e9486e3c9442f0 8647b1f88dd16e422_65652de 798c50;41433482]
Mi pomaga jak na razie wypisywanie wad i zapominanie o zaletach. Wracasz myślami do konkretnie czego?

Mi z jednej strony jest fajnie... Bo mogę leżeć sobie z nieogolonymi nogami. Mogę spać do południa itd... Ale potem jest tęsknota, gdy nie mam komu opowiedzieć o moim dniu, czy pochwalić się czym zrobiłam... A najgorsze jest to, jak tęsknie za jego ramionami i tym zapachem -,-[/QUOTE]

Wracam myślami ogólnie do wszystkiego. Wspominam te dobry chwile, ale i złe. Poza tym tęsknie za jego fizycznością - ciałem, za seksem, za słowami "żabo.. Ty okropnico".
Zakończyłam z nim związek, jakiś czas później poznałam nowego gościa, ale nie wyszło nam. Po dłuższym zastanowieniu się doszłam do wniosku, że nie wyleczyłam się jeszcze z ex, ale ile może to trwać?! :/ jestem już zmęczona tym wszystkim..
Wiem, że nic już z tego nie będzie, bo sam mi to powiedział "jest mi już dobrze tak jak jest". Ok, uszanowałam to, urwaliśmy kontakt.
A ja, ciągle jak ta idiotka wracam do tego niepotrzebnie

[835313362e9486e3c9442f08647b1f88dd16e422_65652de798c50]

Napisane przez kobieta_wamp

Wracam myślami ogólnie do wszystkiego. Wspominam te dobry chwile, ale i złe. Poza tym tęsknie za jego fizycznością - ciałem, za seksem, za słowami "żabo.. Ty okropnico".
Zakończyłam z nim związek, jakiś czas później poznałam nowego gościa, ale nie wyszło nam. Po dłuższym zastanowieniu się doszłam do wniosku, że nie wyleczyłam się jeszcze z ex, ale ile może to trwać?! :/ jestem już zmęczona tym wszystkim..
Wiem, że nic już z tego nie będzie, bo sam mi to powiedział "jest mi już dobrze tak jak jest". Ok, uszanowałam to, urwaliśmy kontakt.
A ja, ciągle jak ta idiotka wracam do tego niepotrzebnie

Ja też ;/ Za tym jak robiłam z siebie taką idiotkę trochę, a on się śmiał.

Wiec myśl o tych złych chwilach. O jego wadach. Ja uskuteczniam to cały dzień. I myślę o cechach mojego przyszlego wymarzonego faceta
[ale robie to po piwie, bo spać nie mogę, więc humorek mam lepszy]

[kobieta_wamp]

[1=835313362e9486e3c9442f0 8647b1f88dd16e422_65652de 798c50;41435595]Ja też ;/ Za tym jak robiłam z siebie taką idiotkę trochę, a on się śmiał.

Wiec myśl o tych złych chwilach. O jego wadach. Ja uskuteczniam to cały dzień. I myślę o cechach mojego przyszlego wymarzonego faceta
[ale robie to po piwie, bo spać nie mogę, więc humorek mam lepszy][/QUOTE]

O to to to.. Najgorsze jest to, że przy żadnym swoim facecie nie byłam tak wyluzowana jak przy nim
Staram się, ciągle powtarzam sobie wszystkie do niego ale, żale i smutki. Na pocieszenie popijam sobie piwko, bo inaczej kiepsko z wieczornym i samotnym wieczorem.

[Tindomerel_]

[1=835313362e9486e3c9442f0 8647b1f88dd16e422_65652de 798c50;41413221]A nie jest tak, że skoro odchodzą w taki sposób, to ze mną coś jest nie tak? Że nie zasłużyłam na lepsze traktowanie?[/QUOTE]Też tak myślałam.Kiedyś.Teraz doszłam do wniosku,że niektórzy ludzie pojawiają się w naszym życiu tylko po to,by ukształtować w nas pewne cechy,zachowania,w pewnien sposób nas zmienić-a jak już swoją "misję" wypełnią- odchodzą.

Napisane przez Petrycja

A ja dziś miałam mega ciężki dzień, chyba najgorszy w mojej pracy ;/ już myślałam, że mnie zwolnią. Najgorsze w takich chwilach jest to uczucie, że nawet nie ma się komu wyżalić, że nikt Cię nie pocieszy..

O tak. Bo mama i przyjaciółka to nie to samo.

Napisane przez kobieta_wamp

O to to to.. Najgorsze jest to, że przy żadnym swoim facecie nie byłam tak wyluzowana jak przy nim
Staram się, ciągle powtarzam sobie wszystkie do niego ale, żale i smutki. Na pocieszenie popijam sobie piwko, bo inaczej kiepsko z wieczornym i samotnym wieczorem.

U mnie to samo.Ciekawe czy jeszcze kiedykolwiek poznam kogoś tak dopasowanego do mnie.


U mnie dzisiaj też ciężki dzień,nawinęło mi się kilka osób z tym samym co eksa hobby i tak mi jakoś z głowy nie może wyjść. I ta myśl,że on pewnie już się dawno świetnie bawi i żyje sobie spokojnie i radośnie a ja..? Ja nie. Nie pamiętam kiedy byłam ostatnio szczęśliwa.

Co u mnie? Zamieszanie, zmieniam mieszkanie,praca,praca,pr aca, sesja- udało mi się uwalić ostatni egzamin niestety... poprawka w przyszłtym tygodniu i koniec.Na wakacje zostawiam sobie pisanie pracy licencjackiej, może zapisze się na kurs tańca albo jakiegoś języka. Planuję wakacje i jakoś leci. Brakuje mi tej najbliższej osoby i mimo,że minęło już chyba z 9 miesięcy od rozstania nadal, codziennie, wpada mi jego imię do głowy co rano.

---------- Dopisano o 00:46 ---------- Poprzedni post napisano o 00:42 ----------

Napisane przez Malla

Jestem za powrotami. Zwykle pozwalają się upewnić, że to już kompletnie nie ma sensu... Cóż, lepsza strata czasu i zyskanie pewności niż tkwienie w niepewności i idealizowanie relacji

Albo,że ludziom na prawdę na sobie zależy i nie są w stanie bez siebie żyć. Ale takie pary to pewnie w mniejszości..

Napisane przez ciezko_jest_lekko_zyc

Bo wszystko nam się układało, bez żadnych kłótni czy zgrzytów przez 2 miesiące, kompletnie nic. A w poniedziałek odbiło mi, zrobiłam problem z powietrza, źle się odezwałam do tż i on teraz przeżywa, że go zawiodłam i w ogóle jutro mamy się spotkać i pogadać o tym, ale czuję, że tym razem mi nie wybaczy i pośle w diabły...

Eh,przykro mi. Może nie jesteście dla siebie stworzeni? Może jestem naiwna,ale według mnie można sobie wszystko wybaczyc i zapomnieć jeśli się na prawdę kocha.


http://www.youtube.com/watch?v=AcgL7jeUtl4

[835313362e9486e3c9442f08647b1f88dd16e422_65652de798c50]

Napisane przez kobieta_wamp

O to to to.. Najgorsze jest to, że przy żadnym swoim facecie nie byłam tak wyluzowana jak przy nim
Staram się, ciągle powtarzam sobie wszystkie do niego ale, żale i smutki. Na pocieszenie popijam sobie piwko, bo inaczej kiepsko z wieczornym i samotnym wieczorem.

Ja byłam przy nim 100% sobą. I to jest chyba... Najgorsze w tym wszystkim, bo przy nikim innym tak nie miałam. Mogłam zachowywać sie dziecinnie, a potem mega poważnie...

Napisane przez Tindomerel_

Też tak myślałam.Kiedyś.Teraz doszłam do wniosku,że niektórzy ludzie pojawiają się w naszym życiu tylko po to,by ukształtować w nas pewne cechy,zachowania,w pewnien sposób nas zmienić-a jak już swoją "misję" wypełnią- odchodzą.
O tak. Bo mama i przyjaciółka to nie to samo.
U mnie to samo.Ciekawe czy jeszcze kiedykolwiek poznam kogoś tak dopasowanego do mnie.


U mnie dzisiaj też ciężki dzień,nawinęło mi się kilka osób z tym samym co eksa hobby i tak mi jakoś z głowy nie może wyjść. I ta myśl,że on pewnie już się dawno świetnie bawi i żyje sobie spokojnie i radośnie a ja..? Ja nie. Nie pamiętam kiedy byłam ostatnio szczęśliwa.

Możliwe. Wiem ile nauczyły mnie poprzednie znajomości, ile te. Wiem jakich błędów nie popełniać...
Tylko właśnie to, co mówisz. On jest teraz szczęśliwy, a ja... wypłakuje oczy. Nie chodzi mi o to żeby jemu było źle. Nie... Chodzi o to żebym ja tez znalazła kogoś... Żebym zaczeła cieszyć się życiem, a nie myślała tylko o nim i nie tęskniła.

[impressive20]

Napisane przez Naomi21

Ja nie lubię, ale potrafię być i nie dobija mnie to jakoś specjalnie Związek zawsze jest pewnym ograniczeniem, co dla mnie bywało irytujące (może super dobrane związki takie nie są, ale w takim nie byłam i niewiele takich znam). Mam wiele dobrych wspomnień z czasów singielstwa: fajne imprezy, ciekawe randki, dużo nowych ludzi. Teraz jest trochę inaczej, bo mam już dość i pragnę rodziny, ustatkowania. Ale przecież nic nie zrobię na siłę, więc muszę się cieszyć z tego, co mam

Skoro nie masz przyjaciół, to może spróbuj to zmienić? Można nawiązać nowe znajomości, zacieśnić stare. W ten sposób zresztą poznaje się mnóstwo ludzi i zawsze ktoś z nich może zostać z nami na dłużej

Popieram !

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

---------- Dopisano o 08:09 ---------- Poprzedni post napisano o 07:54 ----------

Tu chyba wszystkie z warszawy a ja pochodzę z największej dziury na dolnym śląsku. Mmm w warszawie nie ma facetów? To taka metropolia miasto możliwości. W moim mieście to sama gownazeria.

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

[elvegirl]

Napisane przez yoona

jak doslzyscie do tego ,ze lubicie byc same?
mnie jestes trudniej, bo nie mam przyjaciol..

Jak byłam singlem, to dziko cieszyło mnie, że już nie muszę żyć z wadami eksa Matko, jaka to była ulga, zajmować się tylko sobą dla siebie, mieć w głębokim poważaniu co kto powie i skomentuje, pilnować tylko siebie, myśleć tylko o sobie, nie przeżywać dziwnych akcji, nie denerwować się raniącymi słowami, mieć plany tylko pod swoje gusta, no cudnie było móc mieć wywalone na to wszystko

Napisane przez Petrycja

Pewnie jak się ma grono prawdziwych przyjaciół to rozstanie aż tak nie boli, bo ciągle ktoś Cię wysłucha, gdzieś wyciągnie..

To zależy, w marudzeniu przyjaciołom też się można zatracić. Ja wolę sama się ogarniać ze sobą, jak siedzę i kwękam innym, jak mnie głaszczą i pocieszają, to tylko się dodatkowo rozklejam i o tym myślę.

Napisane przez Tindomerel_

Może jestem naiwna,ale według mnie można sobie wszystko wybaczyc i zapomnieć jeśli się na prawdę kocha.

Życzę Ci z całego serducha, żebyś nigdy się tej naiwności nie pozbyła, żebyś nigdy nie dowiedziała się, że jednak są rzeczy, których się nie da rady wybaczyć.

Z drugiej strony, są ludzie wybaczający największe szmacenie przez "partnera"...tylko że nigdy w życiu bym tego nie nazwała miłością.

[Onnaa88]

A ja jadę dzisiaj nad jeziorko
Kolega mój sie nie odzywa nie odpisał mi na SMS wczoraj,jak mu napisałam ze mogłabym dzisiaj przyjechac do niego to cisza z jego strony.Wczoraj chciał mnie a dzisiaj pewnie inna dlatego to tak jest.Dobrze,ze nie pojechałam bo by mi rano powiedział ze mam spadać i juz jechać i bym w ogóle czuła sie zle.Bo juz wczoraj pisał,ze dzisiaj by mnie ktoś odwiozl.Będę go w pracy znów cały tydzień widzieć,bo nie wiem jakim cudem ale znów jestem u niego na zmianie.On sie zasmial ostatnio tylko,ze wiedział ze będę na jego zmianie,a kiedyś mówił ze specjalnie pójdzie do brygadzistki żeby mnie na jego zmianę dała.Ja nie chce z nim sie w pracy widywac ciagle,no ale wpakowalam sie w coś i miejmy nadzieje,ze nas rozdziela w swoim czasie

[ciezko_jest_lekko_zyc]

Napisane przez Tindomerel_

Też tak myślałam.Kiedyś.Teraz doszłam do wniosku,że niektórzy ludzie pojawiają się w naszym życiu tylko po to,by ukształtować w nas pewne cechy,zachowania,w pewnien sposób nas zmienić-a jak już swoją "misję" wypełnią- odchodzą.
O tak. Bo mama i przyjaciółka to nie to samo.
U mnie to samo.Ciekawe czy jeszcze kiedykolwiek poznam kogoś tak dopasowanego do mnie.


U mnie dzisiaj też ciężki dzień,nawinęło mi się kilka osób z tym samym co eksa hobby i tak mi jakoś z głowy nie może wyjść. I ta myśl,że on pewnie już się dawno świetnie bawi i żyje sobie spokojnie i radośnie a ja..? Ja nie. Nie pamiętam kiedy byłam ostatnio szczęśliwa.

Co u mnie? Zamieszanie, zmieniam mieszkanie,praca,praca,pr aca, sesja- udało mi się uwalić ostatni egzamin niestety... poprawka w przyszłtym tygodniu i koniec.Na wakacje zostawiam sobie pisanie pracy licencjackiej, może zapisze się na kurs tańca albo jakiegoś języka. Planuję wakacje i jakoś leci. Brakuje mi tej najbliższej osoby i mimo,że minęło już chyba z 9 miesięcy od rozstania nadal, codziennie, wpada mi jego imię do głowy co rano.

---------- Dopisano o 00:46 ---------- Poprzedni post napisano o 00:42 ----------

Albo,że ludziom na prawdę na sobie zależy i nie są w stanie bez siebie żyć. Ale takie pary to pewnie w mniejszości..

Eh,przykro mi. Może nie jesteście dla siebie stworzeni? Może jestem naiwna,ale według mnie można sobie wszystko wybaczyc i zapomnieć jeśli się na prawdę kocha.


http://www.youtube.com/watch?v=AcgL7jeUtl4

Dla mnie to ten jedyny facet, nie chcę innego. Ciągle pracuję nad sobą, nad swoim zachowaniem. Ale ile on ma mi wybaczać robienie problemu o nic, brak szacunku do niego, wyzwiska, podnoszenie ręki na niego, to że go nie słucham i jak mówi -pogadamy jutro o tym jak ochłoniemy, to ja drążę temat teraz, zaraz, bo taką mam chęć? Żenująca jestem po prostu. Dawno nie było tak źle, myślałam, że jak zwykle mu przejdzie. Ja mu tylko dokładam problemów, w sytuacji kiedy powinnam być dla niego wsparciem, a nie ciężarem - ma studia, ma pracę, codziennie od 7 rano na nogach do 21, śpi po 3-4 godziny, bo jeszcze musi się uczyć, a ja sie tak beznadziejnie zachowuję.
Najgorszym moim problemem w tej chwili jest to, że nie rozumiem słów 'pogadamy jutro, jak ochłoniemy', nie wiem czemu ale wszystko już nagle mam potrzebę wyjaśniać, a on jeszcze bardziej się denerwuje.
Wczoraj było to samo.. Napisał mi, że jest strasznie zmęczony i głowa go boli i że lepiej jak spotkanie przełożymy na dziś - to kur.wa nie, mądra Magda drążyła temat o spotkanie 'czemu nie dzis, tylko jutro, a na co a po co, a jak to, jak możesz' i pojechałam do niego. I widziałam, że rozmawiał ze mną i usypiał, to zaczęłam temat znowu. Nic dobrego nie usłyszałam, oprócz tego, że 'nie wiem co myśleć o tym wszystkim' 'nie radzę sobie z obowiązkami, a jeszcze ty mi nerwów dokładasz' i że jaki to ma sens, jeśli tak ciągle jest, że ja się tak zachowuje...
Ostatnie 2 miesiące, po wielkiej burzy, były w porządku. W poniedziałek przegięłam, bo byłam przed okresem - marna wymówka, właściwie żadna. Teraz przeginam, bo boję się, że go stracę. Jeszcze mi powiedział, że nie rozumie, dlaczego przez 4 lata nie nauczyłam się tego, że więcej dobrego przyniesie jak się wstrzymam, ochłonę, poczekam ze spotkaniem/rozmową dzień albo dwa, tylko nadal wszystko na siłę chcę robić.
A on już chyba nie ma siły na mnie, na ten związek. Może lepiej dla niego jakbyśmy się rozstali... W każdym razie, powiedział, że dzisiaj porozmawiamy i sobie wyjaśnimy wszystko..

Wiesz są rzeczy, których się nie powinno wybaczać - chociażby zdrada, brak szacunku, bicie, nadużywanie alkoholu/narkotyków... Przynajmniej wg mnie..

[elvegirl]

Napisane przez Magda

Może lepiej dla niego jakbyśmy się rozstali...

Wiesz, jak Ciebie czytam przez te jakby na to nie patrzeć lata, to mam wrażenie, że Wy się za wcześnie zeszliście. I że może coś w tym jest, że przydałoby się Wam teraz rozstanie, on by się zajął sobą, Ty powinnaś się wybrać na dobrą terapię i na niej się skupić, zrozumieć pewne mechanizmy, zmienić podejście, myślenie...bo tak to Wam się mocno toksycznie robi...ja bym się bała w tym związku myśleć o zamieszkaniu razem, o planowaniu powiększenia rodziny, o jakichkolwiek zobowiązaniach.
Ja cały czas twierdzę, że nie jesteś jedyną winną w całym tym układzie, ale tak czy siak powinnaś się poważnie wziąć za siebie. Ale tak poważnie poważnie. I nie wiem czy bycie w tym związku Ci w tym pomoże...

[ciezko_jest_lekko_zyc]

Napisane przez elvegirl

Wiesz, jak Ciebie czytam przez te jakby na to nie patrzeć lata, to mam wrażenie, że Wy się za wcześnie zeszliście. I że może coś w tym jest, że przydałoby się Wam teraz rozstanie, on by się zajął sobą, Ty powinnaś się wybrać na dobrą terapię i na niej się skupić, zrozumieć pewne mechanizmy, zmienić podejście, myślenie...bo tak to Wam się mocno toksycznie robi...ja bym się bała w tym związku myśleć o zamieszkaniu razem, o planowaniu powiększenia rodziny, o jakichkolwiek zobowiązaniach.
Ja cały czas twierdzę, że nie jesteś jedyną winną w całym tym układzie, ale tak czy siak powinnaś się poważnie wziąć za siebie. Ale tak poważnie poważnie. I nie wiem czy bycie w tym związku Ci w tym pomoże...

Czy za wcześnie się zeszliśmy - nie wiem, wydawało nam się wtedy, że to dobra decyzja, oboje bardzo tego chcieliśmy.
Wiem jedno - że powinnam w ogóle być z nim kilka lat później, właśnie dlatego, ze dla mnie to ten jedyny - to jakbym przed nim była z innymi, to może jego bym tak nie krzywdziła, nie raniła...
Nie potrafię go zostawić, nie wyobrażam sobie nawet dnia bez niego. Jak sobie przypomnę te kilka miesięcy jak nie byliśmy razem to boję się powrotu tego, nigdy bym nie chciała się z nim znowu rozstawać.
Wiem, że on mnie kocha. Bardzo się stara - troszczy się, dba o nasze spotkania, zabiera mnie gdzie chcę, nie pozwala płacić za siebie/za nas, martwi się o mnie, motywuje mnie do nauki/do życia..
Byłam już u psychologa - po jednym spotkaniu powiedziała mi, że możliwe, że oboje będziemy potrzebować terapii. Miała mi załatwić dobrego, zaufanego psychoterapeutę na NFZ - nie załatwiła do dziś, milczy od marca.. W wakacje wracam do domu rodzinnego, u siebie zacznę coś załatwiać, bo ja sama ze sobą nie dam rady żyć i w końcu coś sobie zrobie..
Jak dzisiaj przyjedzie porozmawiać to co mam mu powiedzieć - "jak chcesz to odejdź"? Nie umiem, nie potrafię, nie chcę

[Naomi21]

Napisane przez Adriana684

chociaż samotne życie w Warszawie jest takie męczące. Wykańcza mnie to psychicznie. Codziennie sprawdzam na różnych stronach czy coś się dzieje na co możnaby się wybrać samej. Ale jak dotąd jeszcze nic takiego nie znalazłam.

Napisane przez Wiktoria30

ja też jestem z Warszawy i jestem sama, zawsze możemy wybrać się gdzieś razem

Napisane przez nouvelle90

Ja też jestem z Warszawy!

Dziewczyny, w takim razie zorganizujmy jakieś spotkanie Ja już poznałam kilka dziewczyn z Wizażu i zawsze fajnie się bawiłyśmy Może któraś ma czas/chęć spotkać się w przyszły piątek czy sobotę?

[1=835313362e9486e3c9442f0 8647b1f88dd16e422_65652de 798c50;41433482]Ja nie wiem o co w tym chodzi. Usłyszałam to samo od mojego eks

Najgorsze, że ja takiego znam... Dogadujemy się idealnie. Identyczne poczucie humoru. Lubimy te same rzeczy itd.
Tylko, że jest moim bratem z żoną, córką i kolejnym w drodze [/QUOTE]

Mi też eks powiedział, że zaraz spotkam kogoś lepszego, wystarczy, że wyjdę na imprezę - kretyn

Haha, mój brat też jest fajnym facetem. Idealnym nie, ale wiem jakie ma podejście do życia, jest odpowiedzialny, ma dobrą pracę, nie pije, nie pali. I jest wolny

[1=835313362e9486e3c9442f0 8647b1f88dd16e422_65652de 798c50;41435896]Ja byłam przy nim 100% sobą. I to jest chyba... [/QUOTE]

Ja tak samo, nie udawałam niczego. I to był chyba trochę błąd, nie można się przed kimś odsłaniać w 100% Chwilami myślę, że gdybym była lepsza, to inaczej by się to wszystko potoczyło, ale po chwili się reflektuję i przypominam sobie kto to wszystko spieprzył tak naprawdę