Ludzkie zachowania i poglądy, które dziwią. Część 13

[dacn]

Napisane przez Lemmy is God

Dziwi mnie poparcie dla kar fizycznych wobec dzieci. Bo ponoć bez tego nie da się wychować dziecka na porządnego człowieka i utrzymać niezbędnej dyscypliny. I starłam się nie z ludźmi w wieku moich rodziców a nastolatkami co mnie jeszcze bardziej zdumiało.

To jest straszne.

Napisane przez Lemmy is God

Plus jeszcze przeczytałam rewelacje o tym że dzieci zaczynają logicznie myśleć i rozumować koło piątego roku życia i że nauczyciele mogą rzucać w uczniów kluczami bo to nikomu krzywdy nie zrobi

Piątego? Tak jasne.

Napisane przez Duszaniola

Mnie ogólnie dziwią matki, które mają kilkuletnie dzieci (bo nie wiem, ile faktycznie czasu zabierają niemowlaki), siedzą w domu, a na nic wiecznie nie mają czasu, za to mają fochy do męża, który zapiernicza w pracy od rana do wieczora, że w domu nie pomaga. Wydaje mi się, że akurat z kilkulatkiem spokojnie da się posprzątać w domu, ugotować obiad itd. Szczególnie, że takie dziecko część dnia przeważnie w przedszkolu jest.

Tak od 3-go roku zycia dziecko potrafi się na dłużej same zając sobą, młodsze też ale wtedy musimy włączyć bajkę w TV.
Jakbym miała siedzieć w domu np z czterolatkiem to:
-codziennie bym ćwiczyła w domu
-miałabym makijaż i fryzurę codziennie nienaganną
-ubranie też
-książek przeczytałabym stosy
-i znała wszystkie fajne seriale

Napisane przez Duszaniola

Przypomniałaś mi, jak słyszałam niedawno rozmowę 2 mamusiek i jedna drugiej mówiła, że ona nie będzie zabraniała czegoś dziecku, bo 5latek nie rozumie słowa "nie". No ręce mi opadły.

Taaa a później moje dzieci będą mieć problemy z takimi klasie czy na podwórku a w gazetach będą opisywać że wredna klasa nie kocha agresora.

[201604191001]

A do mnie za dwa tygodnie znajoma mamy bierze swoją dwulatkę na parapetówkę. I tak ewakuuję się ze zwierzętami (ona bije psa którego mają) ale boję się o ściany, moje piękne białe i szare, czyściutkie ściany. Wiadomo, dziecko bierze coś ręką, ubrudzi się, potem się przytrzyma... normalna sprawa. Ale ona rysuje po ścianach w domu i rodzice jej na to pozwalają Wywiozę ze sobą wszystko czym da się pisać/rysować. WSZYSTKO. A pozwalają bo ona lubi i nie wytłumaczysz i się ściany odmaluje kiedyś.

[jesienny_lisc]

Mam nadzieję, że u Was będą pilnować, żeby dziecko się zachowywało jak cywilizowane. Bo masz piękne ściany
W ogóle nie rozumiem, po co zabierać dwulatkę na wieczorną imprezę z dorosłymi i alkoholem.

[05872c226b72f809f533e1be5bdf48ff33b7c1f2_5d4611f2b5f9d]

Napisane przez jesienny_lisc

Mam nadzieję, że u Was będą pilnować, żeby dziecko się zachowywało jak cywilizowane. Bo masz piękne ściany
W ogóle nie rozumiem, po co zabierać dwulatkę na wieczorną imprezę z dorosłymi i alkoholem.

Też tego nie rozumiem, znaczy pamiętam jak mnie rodzice zabierali na jakieś imieniny ale byłam już trochę starsza, byłam bardzo grzecznym cichym dzieckiem a moja mama i tak nic nie piła. Tylko strasznie się tam nudziłam i w pewnym momencie robiłam się okropnie zmęczona, nienawidziłam tych posiadówek.

[beeets]

Napisane przez _Judith_

A do mnie za dwa tygodnie znajoma mamy bierze swoją dwulatkę na parapetówkę. I tak ewakuuję się ze zwierzętami (ona bije psa którego mają) ale boję się o ściany, moje piękne białe i szare, czyściutkie ściany. Wiadomo, dziecko bierze coś ręką, ubrudzi się, potem się przytrzyma... normalna sprawa. Ale ona rysuje po ścianach w domu i rodzice jej na to pozwalają Wywiozę ze sobą wszystko czym da się pisać/rysować. WSZYSTKO. A pozwalają bo ona lubi i nie wytłumaczysz i się ściany odmaluje kiedyś.

Dziwi mnie to, że sobie na to pozwalasz. Twój dom, twoje zasady. Nie życzysz sobie, by ci dziecko rysowało po ścianach, to ma tego nie robić, a jak się nie podoba i by zamierzali pozwalać dziecku robić co chce, to przykro mi, ale bym ich wyprosiła

[201604191001]

Nie no, raczej planują jej pilnować. Ale jak przyzwyczajona, że wolno to może kombinować. No i to impreza mamy, mamy znajoma i tak naprawdę mamy dom I mama będzie odmalowywać w razie czego

Ja też nie za bardzo to rozumiem. Jak miałam jakieś 8 lat czy coś takiego to rodzice wzięli mnie na imprezę do znajomych ale oni też mieli dzieci. A ja publicznie byłam dzieckiem perfekcyjnym (co innego w domu ) więc też nie sprawiałam kłopotu. Ale to była dla mnie katorga, obce dzieci, obcy dom, nudne rozmowy dorosłych, którzy ciągle przy stole siedzą... Wolałam zostawać w domu z babcią albo jednym z rodziców.

[siarka40]

Judyto, że tak zapytam - to Ty już pobudowana zupełnie? Bo na blogu widzę notkę z początku września i wydawało mi się, że to jeszcze nie był koniec. Czasem Cię bowiem podglądam.

[05872c226b72f809f533e1be5bdf48ff33b7c1f2_5d4611f2b5f9d]

Napisane przez _Judith_

Ja też nie za bardzo to rozumiem. Jak miałam jakieś 8 lat czy coś takiego to rodzice wzięli mnie na imprezę do znajomych ale oni też mieli dzieci. A ja publicznie byłam dzieckiem perfekcyjnym (co innego w domu ) więc też nie sprawiałam kłopotu. Ale to była dla mnie katorga, obce dzieci, obcy dom, nudne rozmowy dorosłych, którzy ciągle przy stole siedzą... Wolałam zostawać w domu z babcią albo jednym z rodziców.

Ja zazdrościłam moim braciom, że moga zosatać sami w domu podczas gdy ja musiałam nudzić się przy stole, a jeszcze najczęściej było tak, że byłam jedynym dzieckiem.

[201604191001]

Pobudowana tak. Mieszkam tu od jakis trzech tygodni. Rodzice dopiero od tygodnia. Ale nie jestesmy jeszcze calkowicie przeprowadzeni, szczegolnie rodzice. No i przeprowadzka moja, potem moja parapetowka (lampa nad stolem przestala istniec w calosci...), potem szok pt. Omg musze dojechac na uczelnie na Pradze, jak ja to zrobie, potem sie pochorowalam i dopiero teraz jakos zaczynam miec czas i energie.
Jedyne co jest tak tip top to w sumie kuchnia, hall, wc na dole. Z salonu jeszcze nie jestem zadowolona, moj pokoj ma daleko od finalnego wygladu, w lazience musze poprawic ledy pod wanna (i potrzebuje pomocy bo boje sie pradu), pokoje rodzicow sluza czesciowo za skladzik, garderobe trzeba zareklamowac...
No wiec tego
Ale jutro wrzuce post o kuchni, musze sie zebrac i to zrobic.

Podgladaj mnie :emotka rumieniaca sie, ktorej tu chyba nie ma:

[Duszaniola]

Też nie cierpiałam, jak mnie rodzice brali ze sobą. W ogóle do dzisiaj nie lubię, jak mi rodzice każą siedzieć, jak do nich goście przyjdą. Dziwi mnie, że nie potrafią zrozumieć, że dla mnie przeważnie to żadna atrakcja.

[CATUS]

Napisane przez _Judith_

Nie no, raczej planują jej pilnować. Ale jak przyzwyczajona, że wolno to może kombinować. No i to impreza mamy, mamy znajoma i tak naprawdę mamy dom I mama będzie odmalowywać w razie czego

Ja też nie za bardzo to rozumiem. Jak miałam jakieś 8 lat czy coś takiego to rodzice wzięli mnie na imprezę do znajomych ale oni też mieli dzieci. A ja publicznie byłam dzieckiem perfekcyjnym (co innego w domu ) więc też nie sprawiałam kłopotu. Ale to była dla mnie katorga, obce dzieci, obcy dom, nudne rozmowy dorosłych, którzy ciągle przy stole siedzą... Wolałam zostawać w domu z babcią albo jednym z rodziców.

O, mam takie dziecko jakim Ty byłaś( przynajmniej pod tym względem). W domu pokfur często, ale na zewnątrz cichutki, przypomina sobie wszystkie zasady dobrego wychowania, pomaga sąsiadkom przy wnoszeniu wózków na schody -no anioł, nie dziecko! Nawet se ponarzekać na niego nie można, bo nikt nie wierzy w moje słowa

A co do tych roszczeniowych mamusiek to temat rzeka. Tylko to od osoby zalezy po prostu. Mnie kiedyś zdziwiło jak znajoma, która ma dziecko i nie ma ślubu ze swoim chłopem (więc funkcjonuje jako samotna matka) narzekała, że dostanie od opieki społecznej tylko 100 zł na wyprawkę. Mamy dzieci w tym samym wieku.

Nosz kurde, mi nawet tych 100 zł nikt nie dał (a to mniej więcej połowa ceny książek do 2 klasy). Szlag mnie trafił jak ona tak lekko to do mnie powiedziała, bo to przecież z mojej kasy ma te pieniądze poniekąd i to oszukując system. I jeszcze jej za mało.

Dziwi mnie też to, że ta koleżanka mieszka na wsi, gdzie wszyscy się znają. Opieka społeczna (to chyba teraz inaczej się nazywa?) wie więc, że ona ma chłopa, mieszka z nim, chłop pracuje-ale dają jej te pieniądze bez najmniejszego problemu.

[blanche_]

Jęczace matki są super, moja siostra np. wymaga obligatoryjnie ode mnie i od rodziców (wszyscy pracują) że bedzięmy się zajmować jej dziećmi bo taki jest nasz obowiązek.
Nie wspomne już o tym jak niegrzeczne są jej dzieci.

Judith masz przecudne mieszkanie

---------- Dopisano o 12:51 ---------- Poprzedni post napisano o 12:49 ----------

Napisane przez CATUS

Dziwi mnie też to, że ta koleżanka mieszka na wsi, gdzie wszyscy się znają. Opieka społeczna (to chyba teraz inaczej się nazywa?) wie więc, że ona ma chłopa, mieszka z nim, chłop pracuje-ale dają jej te pieniądze bez najmniejszego problemu.

No i co z tego że wiedzą, w świetle prawa to nieistotne, dalsza znajoma pracuje w MOPSie i kobiety w futrach też się tam widuje (i to nie że one tam pracują...). Co z tego że wszyscy wiedzą że ona śpi na pieniądzach jak to na lewo

[beeets]

Napisane przez CATUS

O, mam takie dziecko jakim Ty byłaś( przynajmniej pod tym względem). W domu pokfur często, ale na zewnątrz cichutki, przypomina sobie wszystkie zasady dobrego wychowania, pomaga sąsiadkom przy wnoszeniu wózków na schody -no anioł, nie dziecko! Nawet se ponarzekać na niego nie można, bo nikt nie wierzy w moje słowa

A co do tych roszczeniowych mamusiek to temat rzeka. Tylko to od osoby zalezy po prostu. Mnie kiedyś zdziwiło jak znajoma, która ma dziecko i nie ma ślubu ze swoim chłopem (więc funkcjonuje jako samotna matka) narzekała, że dostanie od opieki społecznej tylko 100 zł na wyprawkę. Mamy dzieci w tym samym wieku.

Nosz kurde, mi nawet tych 100 zł nikt nie dał (a to mniej więcej połowa ceny książek do 2 klasy). Szlag mnie trafił jak ona tak lekko to do mnie powiedziała, bo to przecież z mojej kasy ma te pieniądze poniekąd i to oszukując system. I jeszcze jej za mało.

Dziwi mnie też to, że ta koleżanka mieszka na wsi, gdzie wszyscy się znają. Opieka społeczna (to chyba teraz inaczej się nazywa?) wie więc, że ona ma chłopa, mieszka z nim, chłop pracuje-ale dają jej te pieniądze bez najmniejszego problemu.

takie mamy prawo

[dacn]

Napisane przez CATUS

O, mam takie dziecko jakim Ty byłaś( przynajmniej pod tym względem). W domu pokfur często, ale na zewnątrz cichutki, przypomina sobie wszystkie zasady dobrego wychowania, pomaga sąsiadkom przy wnoszeniu wózków na schody -no anioł, nie dziecko! Nawet se ponarzekać na niego nie można, bo nikt nie wierzy w moje słowa

A co do tych roszczeniowych mamusiek to temat rzeka. Tylko to od osoby zalezy po prostu. Mnie kiedyś zdziwiło jak znajoma, która ma dziecko i nie ma ślubu ze swoim chłopem (więc funkcjonuje jako samotna matka) narzekała, że dostanie od opieki społecznej tylko 100 zł na wyprawkę. Mamy dzieci w tym samym wieku.

Nosz kurde, mi nawet tych 100 zł nikt nie dał (a to mniej więcej połowa ceny książek do 2 klasy). Szlag mnie trafił jak ona tak lekko to do mnie powiedziała, bo to przecież z mojej kasy ma te pieniądze poniekąd i to oszukując system. I jeszcze jej za mało.

Dziwi mnie też to, że ta koleżanka mieszka na wsi, gdzie wszyscy się znają. Opieka społeczna (to chyba teraz inaczej się nazywa?) wie więc, że ona ma chłopa, mieszka z nim, chłop pracuje-ale dają jej te pieniądze bez najmniejszego problemu.

Mnie to wkurza straszliwie, "mamuśki" co wyłudzają świadczenia z Zusu, najpierw fikcyjne zatrudnienie, pózniej L4 i macierzyńskie, wychowawcze, na te leniwe baby płace ja moją ciężką pracą a te mają jeszcze czelność opowiadać jak im jest źle.
A później zdziwienie że nikt nie chce zatrudnić kobiety co ma 10 lat przerwy w życiorysie, ba gdybym była pracowadcą to musiałabym być szalona żeby zatrudniać kobietę na etacie.

[beeets]

Napisane przez blanche_

No i co z tego że wiedzą, w świetle prawa to nieistotne, dalsza znajoma pracuje w MOPSie i kobiety w futrach też się tam widuje (i to nie że one tam pracują...). Co z tego że wszyscy wiedzą że ona śpi na pieniądzach jak to na lewo

niestety tak to funkcjonuje

---------- Dopisano o 12:58 ---------- Poprzedni post napisano o 12:55 ----------

Napisane przez dacn

Mnie to wkurza straszliwie, "mamuśki" co wyłudzają świadczenia z Zusu, najpierw fikcyjne zatrudnienie, pózniej L4 i macierzyńskie, wychowawcze, na te leniwe baby płace ja moją ciężką pracą a te mają jeszcze czelność opowiadać jak im jest źle.
A później zdziwienie że nikt nie chce zatrudnić kobiety co ma 10 lat przerwy w życiorysie, ba gdybym była pracowadcą to musiałabym być szalona żeby zatrudniać kobietę na etacie.

i one jeszcze uważają się za sprytne

ja usłyszałam pytanie, czy mam dzieci, musiałam wypełnić deklarację, że obecnie nie posiadam i czy mam własnościowe mieszkanie

[CATUS]

Napisane przez beeets

takie mamy prawo

Wiem. Ale nadal mnie to dziwi.

[201604191001]

Catus, przybijam piątkę twojemu Moja mama też nie bardzo mogła ponarzekać bo na zewnątrz anioł a w domu... no cóż, byłam (i jestem ) dzieckiem despotycznym, zdecydowanym, bezkompromisowym. I weź mnie namów, żebym zjadła kanapkę jak ja nie chcę kanapki. To był dla mnie zamach na moją wolność Do tego gardło miałam sprawne, płuca też, mówić nauczyłam się szybko, znałam dużo słów. Przekichane.
Btw, moje dwa pierwsze słowa to nie mama czy tata ale "nie" i "da to".
iii dlatego między innymi nie chcę mieć dziecka

Blanche_, dziękuję

Dziwi mnie duma tych matek oszukujących "system".

[invisible_01]

Napisane przez Duszaniola

Też nie cierpiałam, jak mnie rodzice brali ze sobą. W ogóle do dzisiaj nie lubię, jak mi rodzice każą siedzieć, jak do nich goście przyjdą. Dziwi mnie, że nie potrafią zrozumieć, że dla mnie przeważnie to żadna atrakcja.

Dla mnie najgorsze było, kiedy weszłam w wiek nastoletni, powiedzmy od 12-go roku życia. Byłam już za duża na zabawy z dzieciakami, ale ciągle za mała na to, żeby mnie interesowały rozmowy dorosłych i tak siedziałam nudząc się

[beeets]

Napisane przez CATUS

Wiem. Ale nadal mnie to dziwi.

wiele rzeczy w naszym prawie potrafi zdziwić, a wiele osób to wykorzystuje i jeszcze uważa się za mądrzejszych, a my uczciwi to frajerzy

[dacn]

Napisane przez _Judith_

Catus, przybijam piątkę twojemu Moja mama też nie bardzo mogła ponarzekać bo na zewnątrz anioł a w domu... no cóż, byłam (i jestem ) dzieckiem despotycznym, zdecydowanym, bezkompromisowym. I weź mnie namów, żebym zjadła kanapkę jak ja nie chcę kanapki. To był dla mnie zamach na moją wolność Do tego gardło miałam sprawne, płuca też, mówić nauczyłam się szybko, znałam dużo słów. Przekichane.
Btw, moje dwa pierwsze słowa to nie mama czy tata ale "nie" i "da to". .

Moje takie sa, jak sie to zaakceptuje i nauczy sztuki mediacji oraz duzej asertywności to jest fajnie, duzo fajniej niz z małą miągwą.

[201604191001]

Napisane przez dacn

Moje takie sa, jak sie to zaakceptuje i nauczy sztuki mediacji oraz duzej asertywności to jest fajnie, duzo fajniej niz z małą miągwą.

Mojej mamie w pewnym momencie już opadały ręce. Ale działała na mnie żelazna konsekwencja. No i tłumaczenie mi dlaczego chcą żebym "coś tam", takie logiczne uzasadnianie.
Do dziś pamiętam z tą kanapką jak mi ciotka powiedziała "Musisz zjeść bo idziemy do babci, będziemy tam długo a tam będą same ryby do jedzenia i będziesz głodna. A wiesz co człowiek może z głodu?" ja "Umrzeć." ciotka "No właśnie." xD
Ale fakt, takie dzieci są chyba bardziej interesujące. Ale podziwiam cię ^^

[dacn]

Napisane przez _Judith_

Mojej mamie w pewnym momencie już opadały ręce. Ale działała na mnie żelazna konsekwencja. No i tłumaczenie mi dlaczego chcą żebym "coś tam", takie logiczne uzasadnianie.
Do dziś pamiętam z tą kanapką jak mi ciotka powiedziała "Musisz zjeść bo idziemy do babci, będziemy tam długo a tam będą same ryby do jedzenia i będziesz głodna. A wiesz co człowiek może z głodu?" ja "Umrzeć." ciotka "No właśnie." xD
Ale fakt, takie dzieci są chyba bardziej interesujące. Ale podziwiam cię ^^

Aha takie są rozmowy na co dzień. Ale to jest właśnie super, nie można się nudzić.

[CATUS]

Napisane przez dacn

Moje takie sa, jak sie to zaakceptuje i nauczy sztuki mediacji oraz duzej asertywności to jest fajnie, duzo fajniej niz z małą miągwą.

Pewno, że tak-przynajmniej można gadać z takim jak z człowiekiem, a nie jak z kawałkiem plasteliny.

O to jeszcze mi się jedno zdziwienie przypomniało. W sumie nie moje. Wszyscy sie dziwią, że Młody gada czasem do nas po imieniu. Że to niby brak szacunku itd. I to nie babcie się dziwią tylko np. mój brat, albo matki w szkole.

A on tak zamiennie gada : czasem po imieniu, czasem mamo-tato... I z mojej perspektywy to nie ma żadnego znaczenia. Bo ja i tak jestem matka-zimna-sucz często. Wymagam tak samo - czy jestem "Iwona", czy "mamusiu".

[mary_poppins]

Mnie się w ogóle wydaje, że większość problemów wychowawczych wynika z braku argumentów. Sorry, jak dziecko słyszy "nie rób tego/zrób to, bo ja tak mówię" to w doopie ma polecenie, i trudno mu się dziwić - skoro dorosły człowiek nie uznaje takiej argumentacji, to czemu dziecko ma ją uznawać? Najgorsza jest sytuacja, gdy rodzic w zasadzie sam nie wie czemu czegoś wymaga, nie potrafi tego uzasadnić, ale jest w stanie zbić dziecko za nieposłuszeństwo w tej kwestii.

[beeets]

Napisane przez mary_poppins

Mnie się w ogóle wydaje, że większość problemów wychowawczych wynika z braku argumentów. Sorry, jak dziecko słyszy "nie rób tego/zrób to, bo ja tak mówię" to w doopie ma polecenie, i trudno mu się dziwić - skoro dorosły człowiek nie uznaje takiej argumentacji, to czemu dziecko ma ją uznawać? Najgorsza jest sytuacja, gdy rodzic w zasadzie sam nie wie czemu czegoś wymaga, nie potrafi tego uzasadnić, ale jest w stanie zbić dziecko za nieposłuszeństwo w tej kwestii.

najgorzej jest, jak mama pozwala na coś, tata tego zabrania, a dziadkom wszystko jedno. u moich znajomych są często wojny przez to

[Lemmy is God]

Mnie wkurza jak obcy ludzie wtrącają się w wychowywanie nieswoich dzieci. Na zasadzie jak matka nie kupuje dzieciakowi słodyczy w sklepie z różnych powodów, to zaraz znajduję się jakaś pani która z uśmiechem na ustach stwierdza że dziecię ma wyrodną mamusię dokonuje zakupu słodkości dla malucha.

[kawa_zmlekiem]

Napisane przez Lemmy is God

Mnie wkurza jak obcy ludzie wtrącają się w wychowywanie nieswoich dzieci. Na zasadzie jak matka nie kupuje dzieciakowi słodyczy w sklepie z różnych powodów, to zaraz znajduję się jakaś pani która z uśmiechem na ustach stwierdza że dziecię ma wyrodną mamusię dokonuje zakupu słodkości dla malucha.

Kiedyś czytałam o podobnej sytuacji - matka nie chciała kupić dziecku batonika (konkretnie był to chyba snickers), dziecko się rozpłakało, więc za plecami mamusi jakaś starsza kobieta kupiła ten baton, i po kryjomu wręczyła. Dziecko o mało się nie przekręciło, bo było uczulone na orzechy.

[kobietasukcesu]

Napisane przez dacn

Kolejna znajoma z dzieciakami, jest w domu, nie pracuje i nigdy nie pracowała, zajmuje się noworodkiem a dziecko starsze chodzi do przedszkola. I co wymyśliła, że skoro ja jeżdżę samochodem ( sama też ma) to mogę PRZYJEŻDZAĆ do niej, zabierać JEJ starsze dziecko i zawozić do przedszkola....
No sorry , stracone 15-20 minut czasu rano. Po za tym ona nie ma poczucia czasu i obowiązku, więc juz widzę jak punktualnie na mnie by czekała pod klatką. Oczywiście za free, przecież ja mam czas i pieniądze.
Znów to ja jestem najgorsza, bo nie chce pomagać umęczonej matce z dziećmi.

No jak takiej udręczonej matce możesz nie pomóc. Spłoniesz w piekle

Chyba musi mieć czas pisać na wizażu co jej młodsze dziecko zjadło i wydaliło, nie?

Napisane przez beeets

Mnie jeszcze dziwią sytuacje, jeśli chodzi o podwyżki w pracy. Z rok temu jedna mamuśka powiedziała do drugiej koleżanki bezdzietnej "ja potrzebuję podwyżki, bo ja mam wydatki" czyli bezdzietni ludzie mają żyć w kartonach pod mostem i jeść trawę, bo oni nie mają wydatków

90% podatek dochodowy dla bezdzietnych! Albo chociaż bykowe, o!

Napisane przez invisible_01

Mnie dobija wieczne: "Nie masz dzieci, to masz czas" Ja studiowałam dziennie, pracowałam na pełny etat (zmiany 12-godzinne w piątki, soboty i niedziele plus raz na tygodniu po południu), udzielałam się w wolontariacie, a poza tym po prostu musiałam się uczyć i czasami naprawdę przed kolokwium zastanawiałam się, kiedy znajdę czas na naukę. A i tak słyszałam od dwóch pań pracujących ze mną, mających już rodzinę, że "co mi szkodzi wziąć jedną zmianę więcej, ja mam czas, bo nie mam dzieci", normą było też narzekanie na to, jak dużo czasu musi spędzać w tej pracy (tyle samo, co ja, też pełny etat) i zachowywanie się, jakbym ja oprócz pracy nie miała nic innego. Ja wiem, że dzieci zajmują czas, ale nie znaczy to, że osoba bezdzietna leży całe dnie do góry brzuchem Dziwi mnie to.

Bo przecież jak nie jesteś matka-polka-umęczona-która nia ma pół minuty na użycie kremu- ale za to ma 5 minut na ponarzekanie to jakby Cię nie było.
Mam wrażenie, że ludzie są tak owładnięci manią bycia zajętymi i wypoczętymi, że aż boją się dnia, że wstaną pogodni i będą mieć spokojny poranek

Napisane przez Duszaniola

I tak samo nie rozumiem ludzi, którzy decydują się na dzieci, a później robią z siebie męczenników, bo dziecko (pomijam marudzenie na dzieci od czasu do czasu, bo to normalne ).

Bo niektórzy chyba reklamy oglądali zamiast patrzeć na realne życie i myślą, że dzieci są słodkie, grzeczne i wspaniałe. Chętnie noszą niusi-słodziusi sukieneczki i robią papa. I jak się do nich mówi- aniołku, bądź godzinę cicho bo musze poczytać mzk to są cicho.

Napisane przez Duszaniola

Przypomniałaś mi, jak słyszałam niedawno rozmowę 2 mamusiek i jedna drugiej mówiła, że ona nie będzie zabraniała czegoś dziecku, bo 5latek nie rozumie słowa "nie". No ręce mi opadły.

No i na bank bedzie z niego 10latek, który będzie rozumiał słowo 'nie'

Napisane przez dacn

Tak od 3-go roku zycia dziecko potrafi się na dłużej same zając sobą, młodsze też ale wtedy musimy włączyć bajkę w TV.
Jakbym miała siedzieć w domu np z czterolatkiem to:
-codziennie bym ćwiczyła w domu
-miałabym makijaż i fryzurę codziennie nienaganną
-ubranie też
-książek przeczytałabym stosy
-i znała wszystkie fajne seriale

Ale wtedy byś się przyznała, że masz czas wolny. A rozrywka tkwi w udawaniu, że się go nie ma. Wtedy odpadłaby Ci przyjemność z narzekania i przekrzykiwania się kto ma gorzej

[magyarparaszt]

Napisane przez _Judith_

Mojej mamie w pewnym momencie już opadały ręce. Ale działała na mnie żelazna konsekwencja. No i tłumaczenie mi dlaczego chcą żebym "coś tam", takie logiczne uzasadnianie.
Do dziś pamiętam z tą kanapką jak mi ciotka powiedziała "Musisz zjeść bo idziemy do babci, będziemy tam długo a tam będą same ryby do jedzenia i będziesz głodna. A wiesz co człowiek może z głodu?" ja "Umrzeć." ciotka "No właśnie." xD
Ale fakt, takie dzieci są chyba bardziej interesujące. Ale podziwiam cię ^^

Wyobrażam soebie ciebie jako Wednesday Addams

[oh Mandy]

Napisane przez MonikaFaustyna

Moja mama uważa, ze córka jest od pomagania w domu, bo syn i mąż tylko przeszkadzają. Z resztą, mój 23 letni brat do dziś mieszka z rodzicami. Moja mama mu sprząta, robi jedzenie i podtyka pod nos, jak ojcu. Brat miał dziewczynę, ale chyba jej się znudzilo bycie z kimś tak wygodnickim. Moja mama uznała i tak, ze co tram, 23 lata, to za młody na śluby itp. Ja w jego wieku juz dawno mieszkałam sama i byłam po ślubie.

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

Wyobraź sobie, że mam 21 lat i osoby w moim wieku, które są po ślubie i mają dzieci to ludzie, którzy od zawsze mieli problem z nauką/nie mają pomysłu na siebie itd. Dlatego też dziwi mnie Twoje zdziwienie, że brat ma już (!) 23 lata, a jeszcze mieszka z rodzicami, no i nie jest po ślubie.
I tak, 23 latek jest za młody na śluby, w tym wieku jeszcze się studiuje i korzysta z życia