Pracy szukamy - ciągle się wspieramy i nigdy nie poddamy! cz.7

[ytaaa]

Napisane przez fdhgfhjhkghgfdh

http://www.stat.gov.pl/gus/5840_1487_PLK_HTML.htm

---------- Dopisano o 20:49 ---------- Poprzedni post napisano o 20:48 ----------




Chyba żyje na Marsie. Nie znam ani jednej takiej rodziny

Ja znam i to w lubelskim.

[BandytkaD]

My z mężem jesteśmy 2 miesiące po ślubie. Zaręczyliśmy się 2 lata temu i jak zaczęliśmy rozmawiać o wyborze daty to stwierdziliśmy, że damy sobie te 2 lata na uzbieranie kasy na ślub żeby nie obciążać rodziców, a po drugie żeby ślub i "wesele" było takie jak my chcemy, a nie rodzice. Moi teściowie powiedzieli wprost: jeśli oni płacą to oni wybierają wszystko i my nie mamy prawa powiedzieć nie. Więc podziękowaliśmy za pomoc, bo sobie poradziliśmy. Kredytu nie zaciągaliśmy, spokojnie sobie żyliśmy (ale my z natury jesteśmy oszczędni więc było nam łatwiej) a rodzice byli w sumie z nas dumni, że potrafiliśmy o siebie zadbać.
Kupiliśmy mieszkanie razem z garażem (bo musieliśmy) a samochodu nie mamy. Co miesiąc płacimy za niego czynsz więc żeby choć trochę się moim rodzicom odwdzięczyć za całą pomoc, którą oni nam okazali, to moi rodzice trzymają samochód u nas (bo tak to trzymał pod blokiem bez nadzoru). Jak mój tata czasem mi przywiezie świeże warzywa z bazaru to innym razem ja albo go obiadem poczęstuje albo po prostu pomogę im w zakupach czy coś.

Zresztą ja się kieruje taką drobną dewizą w życiu: skoro jestem na tyle dojrzała żeby zakładać rodzinę, to znaczy że jestem w stanie wziąć odpowiedzialność nie tylko za siebie, ale też za inne mi bliskie osoby. Jeżeli mówię, że się sama utrzymuje tzn. że nie biorę na siebie zobowiązań, których nie jestem w stanie wykonać, a tym bardziej nie obciążam nimi innych. I tyle.

[20160901857]

Wydaje mi się, że sporo osób dojeżdża z Łodzi do pracy w Warszawie, bo podobno właśnie tam jest bardzo źle (a rzekomo Łódź to Polska A)...

[kasia1608]

Co do ślubów 2 bliskie koleżanki moje biorą ślub w wakacje , jedna mieszka z chłopakiem tylko on zarabia ,druga z rodzicami oboje studiują ona nie pracuje on od czasu do czasu zastanawiam się skąd kasę na ślub biorą? Rodzice

[ytaaa]

Napisane przez BandytkaD

My z mężem jesteśmy 2 miesiące po ślubie. Zaręczyliśmy się 2 lata temu i jak zaczęliśmy rozmawiać o wyborze daty to stwierdziliśmy, że damy sobie te 2 lata na uzbieranie kasy na ślub żeby nie obciążać rodziców, a po drugie żeby ślub i "wesele" było takie jak my chcemy, a nie rodzice. Moi teściowie powiedzieli wprost: jeśli oni płacą to oni wybierają wszystko i my nie mamy prawa powiedzieć nie. Więc podziękowaliśmy za pomoc, bo sobie poradziliśmy. Kredytu nie zaciągaliśmy, spokojnie sobie żyliśmy (ale my z natury jesteśmy oszczędni więc było nam łatwiej) a rodzice byli w sumie z nas dumni, że potrafiliśmy o siebie zadbać.
Kupiliśmy mieszkanie razem z garażem (bo musieliśmy) a samochodu nie mamy. Co miesiąc płacimy za niego czynsz więc żeby choć trochę się moim rodzicom odwdzięczyć za całą pomoc, którą oni nam okazali, to moi rodzice trzymają samochód u nas (bo tak to trzymał pod blokiem bez nadzoru). Jak mój tata czasem mi przywiezie świeże warzywa z bazaru to innym razem ja albo go obiadem poczęstuje albo po prostu pomogę im w zakupach czy coś.

Zresztą ja się kieruje taką drobną dewizą w życiu: skoro jestem na tyle dojrzała żeby zakładać rodzinę, to znaczy że jestem w stanie wziąć odpowiedzialność nie tylko za siebie, ale też za inne mi bliskie osoby. Jeżeli mówię, że się sama utrzymuje tzn. że nie biorę na siebie zobowiązań, których nie jestem w stanie wykonać, a tym bardziej nie obciążam nimi innych. I tyle.

Moi pomogli rodzeństwu bez mówienia jak ma być. Nie rozumiem co stara babe lub chłopa może obchodzić jaką sukienkę kupi panna młoda albo jakie menu będzie Wyśmiałabym ich za takie pomysły i tak samo podziękowała za pomoc finansową.

[nicRu]

Napisane przez BandytkaD

My z mężem jesteśmy 2 miesiące po ślubie. Zaręczyliśmy się 2 lata temu i jak zaczęliśmy rozmawiać o wyborze daty to stwierdziliśmy, że damy sobie te 2 lata na uzbieranie kasy na ślub żeby nie obciążać rodziców, a po drugie żeby ślub i "wesele" było takie jak my chcemy, a nie rodzice. Moi teściowie powiedzieli wprost: jeśli oni płacą to oni wybierają wszystko i my nie mamy prawa powiedzieć nie. Więc podziękowaliśmy za pomoc, bo sobie poradziliśmy. Kredytu nie zaciągaliśmy, spokojnie sobie żyliśmy (ale my z natury jesteśmy oszczędni więc było nam łatwiej) a rodzice byli w sumie z nas dumni, że potrafiliśmy o siebie zadbać.
Kupiliśmy mieszkanie razem z garażem (bo musieliśmy) a samochodu nie mamy. Co miesiąc płacimy za niego czynsz więc żeby choć trochę się moim rodzicom odwdzięczyć za całą pomoc, którą oni nam okazali, to moi rodzice trzymają samochód u nas (bo tak to trzymał pod blokiem bez nadzoru). Jak mój tata czasem mi przywiezie świeże warzywa z bazaru to innym razem ja albo go obiadem poczęstuje albo po prostu pomogę im w zakupach czy coś.

Zresztą ja się kieruje taką drobną dewizą w życiu: skoro jestem na tyle dojrzała żeby zakładać rodzinę, to znaczy że jestem w stanie wziąć odpowiedzialność nie tylko za siebie, ale też za inne mi bliskie osoby. Jeżeli mówię, że się sama utrzymuje tzn. że nie biorę na siebie zobowiązań, których nie jestem w stanie wykonać, a tym bardziej nie obciążam nimi innych. I tyle.

No to mamy podobne podejście

[niv_]

Napisane przez kasia1608

Co do ślubów 2 bliskie koleżanki moje biorą ślub w wakacje , jedna mieszka z chłopakiem tylko on zarabia ,druga z rodzicami oboje studiują ona nie pracuje on od czasu do czasu zastanawiam się skąd kasę na ślub biorą? Rodzice

Ogólnie fanką ślubów nie jestem. Ale w mojej okolicy odkąd pamiętam był zwyczaj, że koszty wesela ponoszą po połowie rodzice.

Po ślubie to rożnie bywa z tą pomocą jednak samo wesele mało kiedy pokrywają sami państwo młodzi. No chyba, że się im jakoś super powodzi, ale to rzadkość.

Nie ma co popadać w przesadę.

Mi pomagają rodzice, Basi mąż, Kasia sobie sama radzi. Różnie bywa.

[BandytkaD]

Napisane przez ytaaa

Moi pomogli rodzeństwu bez mówienia jak ma być. Nie rozumiem co stara babe lub chłopa może obchodzić jaką sukienkę kupi panna młoda albo jakie menu będzie Wyśmiałabym ich za takie pomysły i tak samo podziękowała za pomoc finansową.

dlatego i my podziękowaliśmy, bo potem słyszeliśmy, że to im się nie podoba, tamto też nie, a dlaczego tak a nie inaczej. a dlaczego tych nie zapraszamy. A my wtedy mieliśmy prosty argument "my płacimy - my wybieramy"
I tak się nasłuchaliśmy czemu taki a nie inny alkohol, a czemu coś tam. Najlepsze było jak moja teściowa była nie zadowolona bo miało być wino wytrawne (ze względu na dobór do mięs) a ona lubi pół wytrawne i to białe a nie czerwone. Więc przed weselem powiedzieliśmy, że to jest pół wytrawne (było i białe i czerwone, ale oba wytrawne). Pytamy na weselu czy smakuje, ona że tak, bardzo dobre, w sam raz dla niej, a mąż do niej wtedy "to dobrze że ci smakuje - bo to wytrawne" :p


nicRu - dla mnie to wydaje się normalne, ale wiem, że inni się dziwią czemu mam problem z braniem kasy od rodziców

[blueblue now]

Napisane przez nouvelle90

Wydaje mi się, że sporo osób dojeżdża z Łodzi do pracy w Warszawie, bo podobno właśnie tam jest bardzo źle (a rzekomo Łódź to Polska A)...

Tak właśnie jest. Poranne pociągi do Warszawy zapchane, często słyszę te historie
W Łodzi nie ma nic, ruiny starych fabryk, które o mało się nie rozwalą i rozwalone miasto przez niekończące się budowy dróg i dworca. Sensownej pracy brak.
Chociaż przed chwilą widziałam ogłoszenie na pokojową na pół etatu - umowa zlecenie (ze znajomością angielskiego oczywiście ). Nic tylko korzystać.

[Pestka88]

[1=be257fbd309f063d0b46a46 a8a3513ba0f4b3308_684a0a7 a57592;43669232]No błagam Cię.

---------- Dopisano o 19:56 ---------- Poprzedni post napisano o 19:53 ----------


Jesteś rok młodsza ode mnie (jeśli 88 to prawda) a brzmi to jakbyś miała 15 lat. Bez urazy...[/QUOTE]

Nie czuję urazy, w ogóle ciężko mnie obrazić na forum Mieszkam w mieście, w którym studiowałam, mam duży pokój na osobnym piętrze, nie wyprowadzałam się więc. Pracę straciłam niecałe 2,5 miesiąca temu - dopóki pracowałam dokładałam się rodzicom. Ale że pracę straciłam, to ustalenie jest takie, że dopóki nie znajdę nowej, to się nie dokładam. Z resztą akurat sytuacja finansowa mojej rodziny jest dobra i nie ma ciśnienia na szczęście.

Nie mam męża, tylko chłopaka, w dodatku znamy się dopiero rok i do ślubów i innych takich nam daleko. Pewnie gdybym była mężatką, to już dawno bym się wyprowadziła, bo sama zarabiałam praktycznie przez całe studia, a byłaby ta druga pensja. Wolałam mieszkać w domu i dokładać się do rachunków, niż ciężką kasę wkładać w wynajem - tyle.

[niv_]

Napisane przez blueblue now

Tak właśnie jest. Poranne pociągi do Warszawy zapchane, często słyszę te historie
W Łodzi nie ma nic, ruiny starych fabryk, które o mało się nie rozwalą i rozwalone miasto przez niekończące się budowy dróg i dworca. Sensownej pracy brak.
Chociaż przed chwilą widziałam ogłoszenie na pokojową na pół etatu - umowa zlecenie (ze znajomością angielskiego oczywiście ). Nic tylko korzystać.

W jakich miastach warto szukać pracy?

Ciekawa jestem, ja aktualnie pracuję w Krakowie, ale jest ciężko jak się porówna zarobki do kosztów życia i zastanawiam się nad szukaniem nowej pracy nie tylko w Krk, ale też w innych miastach. Myślę przede wszystkim nad Śląskiem (ogólnie) oraz nad Wrocławiem.

[Melissa86]

Napisane przez fdhgfhjhkghgfdh

http://www.stat.gov.pl/gus/5840_1487_PLK_HTML.htm

Dzięki.

[20160901857]

Wrocław rozwija się chyba najszybciej ze wszystkich miast w Polsce. Śląsk...no nie wiem, niby moi znajomi stamtąd wszyscy mają niezłe prace, a znowu tutaj mnóstwo jest dziewczyn ze Śląska i obraz nie jest już taki kolorowy. W Poznaniu podobno też średnio - bezrobocie niskie, ale płace małe, a praca głównie w telemarketingu. Warszawa to wiadomo - ale tu się naprawdę trzeba rozpychać za dobrą pracą.

[niv_]

Napisane przez blueblue now

Tak właśnie jest. Poranne pociągi do Warszawy zapchane, często słyszę te historie
W Łodzi nie ma nic, ruiny starych fabryk, które o mało się nie rozwalą i rozwalone miasto przez niekończące się budowy dróg i dworca. Sensownej pracy brak.
Chociaż przed chwilą widziałam ogłoszenie na pokojową na pół etatu - umowa zlecenie (ze znajomością angielskiego oczywiście ). Nic tylko korzystać.

Super. Normalnie chce się żyć.

Z mojej rodzinnej miejscowości większość osób wyjechała głównie zagranicę. W każdym domu ktoś był zmuszony do wyjazdu i szukania szczęścia gdzie indziej. Przykre to wszystko.

[pepsikolakokakola]

Napisane przez niv_

Ogólnie fanką ślubów nie jestem. Ale w mojej okolicy odkąd pamiętam był zwyczaj, że koszty wesela ponoszą po połowie rodzice.

Po ślubie to rożnie bywa z tą pomocą jednak samo wesele mało kiedy pokrywają sami państwo młodzi. No chyba, że się im jakoś super powodzi, ale to rzadkość.

Nie ma co popadać w przesadę.

tez nie przepadam za slubami i nigdy o nim nie marzylam. wsrod moich znajomych tez bylo roznie. najwazniejsze zeby miec prace, a czy rodzice pomagaja czy nie to juz ich "problem" i decyzja. podobnie z pomoca, czy my ja przyjmiemy czy nie. w koncu obie strony to dorosle i myslace osoby. takze nie ma co gdybac na temat co zrobila basia, kasia czy zdzisiek. to sa ich wybory i ich zycie.

[niv_]

Napisane przez nouvelle90

Wrocław rozwija się chyba najszybciej ze wszystkich miast w Polsce. Śląsk...no nie wiem, niby moi znajomi stamtąd wszyscy mają niezłe prace, a znowu tutaj mnóstwo jest dziewczyn ze Śląska i obraz nie jest już taki kolorowy. W Poznaniu podobno też średnio - bezrobocie niskie, ale płace małe, a praca głównie w telemarketingu. Warszawa to wiadomo - ale tu się naprawdę trzeba rozpychać za dobrą pracą.

No właśnie kiedyś było podobno lepiej.

Mnie martwi, że Kraków się nie rozwija, nic się tutaj nie dzieje, zarobki przeciętne. Żal mi będzie opuszczać to miasto, ale nie wiem, czy znajdę tu w miarę fajną pracę.

Wrocław mi się podoba, ale nikogo tam nie znam.

Obawiam się też , że znów nie będę zapraszana na rozmowy jak napiszę w Cv, że pracuję w Krakowie.

Myślicie, że łatwiej się przenieś z większego miasta do innego dużego miasta niż z małego miasteczka do większej aglomeracji?

To drugie już przerabiałam i było ciężko, więc jak pomyśle o powtórce to mam dość.

[blueblue now]

Przykre.
Przed chwilą znalazłam ogłoszenie, zapowiada się ciekawie - pracownik biurowy w znanej mi małej firmie, blisko domu, czytam czytam... a tu oni chcą biegle niemiecki i angielski i orzeczenie o niepełnosprawności aha - 1600 brutto

[BandytkaD]

Napisane przez Pestka88

Nie czuję urazy, w ogóle ciężko mnie obrazić na forum Mieszkam w mieście, w którym studiowałam, mam duży pokój na osobnym piętrze, nie wyprowadzałam się więc. Pracę straciłam niecałe 2,5 miesiąca temu - dopóki pracowałam dokładałam się rodzicom. Ale że pracę straciłam, to ustalenie jest takie, że dopóki nie znajdę nowej, to się nie dokładam. Z resztą akurat sytuacja finansowa mojej rodziny jest dobra i nie ma ciśnienia na szczęście.

Nie mam męża, tylko chłopaka, w dodatku znamy się dopiero rok i do ślubów i innych takich nam daleko. Pewnie gdybym była mężatką, to już dawno bym się wyprowadziła, bo sama zarabiałam praktycznie przez całe studia, a byłaby ta druga pensja. Wolałam mieszkać w domu i dokładać się do rachunków, niż ciężką kasę wkładać w wynajem - tyle.

i właśnie o tym mówimy, że co innego żerować całkowicie na rodzicach, a co innego pomoc, jeśli są problemy z kasą. Ja cię od razu pochwalę, bo wielu moich znajomych, choć ma prace, to nie dokłada się do rachunków w domu. Ty jak mogłaś to się dokładałaś i było to dla ciebie naturalne. Moja przyjaciółka kiedyś powiedziała "przecież im pomagam, bo sama sobie kupuję kosmetyki i ciuchy", oczywiście do rachunków się nie dokłada, do jedzenia też nie.

Napisane przez nouvelle90

Wrocław rozwija się chyba najszybciej ze wszystkich miast w Polsce. Śląsk...no nie wiem, niby moi znajomi stamtąd wszyscy mają niezłe prace, a znowu tutaj mnóstwo jest dziewczyn ze Śląska i obraz nie jest już taki kolorowy. W Poznaniu podobno też średnio - bezrobocie niskie, ale płace małe, a praca głównie w telemarketingu. Warszawa to wiadomo - ale tu się naprawdę trzeba rozpychać za dobrą pracą.

no w Warszawie jest b. ciężko często na rozmowach spotykam znajomych i potem się okazuje, że żadne z nas pracy nie dostało

[niv_]

Napisane przez pepsikolakokakola

tez nie przepadam za slubami i nigdy o nim nie marzylam. wsrod moich znajomych tez bylo roznie. najwazniejsze zeby miec prace, a czy rodzice pomagaja czy nie to juz ich "problem" i decyzja. podobnie z pomoca, czy my ja przyjmiemy czy nie. w koncu obie strony to dorosle i myslace osoby. takze nie ma co gdybac na temat co zrobila basia, kasia czy zdzisiek. to sa ich wybory i ich zycie.

Dokładnie.

[be257fbd309f063d0b46a46a8a3513ba0f4b3308_684a0a7a57592]

Napisane przez nicRu

Też się zgadzam, gdyby np. moich rodziców było stac i powiedzieli, że kupią mi mieszkanie/dołożą się i wiedziałabym, że nie ucierpią na tym finansowo to uznałabym to za pomoc, na którą ich zwyczajnie stać. Spłacanie za mnie kredytu to już jednak przegięcie. Poza tym rodzicom też się coś od życia należy, nie tylko wieczne utrzymywanie dziecka i wkładanie mu pieniędzy do rąk jeśli owe dziecko ma możliwość je zarobić.

dokładnie. jak ich stac to niech kupia sobie domek w gorach i bedziesz im tam wozic wnuki

---------- Dopisano o 21:44 ---------- Poprzedni post napisano o 21:42 ----------

Napisane przez Chwala

Mam 23 lata i przeszkadzało mi siedzenie na garnuszku rodziców. Czułam się z tym źle. Niedawno się wyprowadziłam i nawet na przeprowadzkę nie wzięłam od nich pieniędzy mimo, że proponowali. Po prostu było mi głupio skoro utrzymywali mnie tyle czasu.

Poza tym nie lubię brać od nikogo pomocy, taki charakter mam . Lubię sama sobie zapracowywać.

a weź, mi było głupio jak skończyłam LO. choć mam koleżankę, która kasę ciągnie do dziś - lat 26 i szuka pracy IDEALNEJ

---------- Dopisano o 21:46 ---------- Poprzedni post napisano o 21:44 ----------

Napisane przez ytaaa

No i co z tego?
Mnie to wcale nie dziwi.

Co ten ślub miał spowodować, że nagle wydorośleją i się obronią w miesiąc po ślubie. Chcieli być ze sobą to ok. Nie twoje pieniądze, więc co się tak dziwisz ?! Są rodziny, które mają dużo pieniędzy i mogą robić co chcą. Nie znam tamtej rodziny, ale sądzę zadowoleni z faktu , że ich dzieci ułożyły sobie życie w okresie studiowania niż są same jak ty. Nie piszę tego by Cię urazić. Sama jak będę miała dzieci i będę wstanie im pomóc to pomogę , wyprawię ślub, dołożę się do mieszkania. Nie chcę by moje dziecko zasłaniało się dumą i samo zaiwaniało 24 na dobę by zachować honor! I tak też bym dała na ślub w okresie studiów swojemu dziecku.

to ja bede wredna matka, bo niczego nie dostalam i tez niczego nie bede nikomu dawac w prezencie. nawet dziecku, jeslibym je miala...

[nicRu]

pepsikolakokakola, zgadzam się po części z Tobą, ale po części - bo nikomu nie mogę zabronić czegoś tylko dlatego, że z mojego punktu widzenia jest dziwne, nielogiczne albo wręcz głupie. Medal ma jednak dwie strony - nikt nie może mi zabronić mówić o moich poglądach na takie sprawy, bo nikogo imiennie nie osądzam. Mówię nie o konkretnych ludziach (nikogo nie nazywam imiennie, zresztą chodzi zawsze o samo nakreślenie tła) a o poglądach i sytuacjach, które potem i tak każdy może sobie rozważyć wedle własnego sumienia (albo i nie). To, że komuś mój pogląd nie pasuje nie znaczy, że nie mam prawa powiedzieć, że ja w danej sytuacji postąpiłabym inaczej i uargumentować tego. W końcu mówię o moich poglądach na życie, nie Zuzi, Zbysia czy Jadzi, jesteśmy na forum internetowym a fora służą temu by dyskutować, wymieniać się radami i opiniami

[pepsikolakokakola]

siedzenie na garnuszku rodzicow z powodu braku pracy, ale szukaniu jej intensywnie, a siedzenie i zerowanie typu "nie po to studiowalam/em zeby pracowac w sklepie" to zupelnie dwa rozne tematy.

[be257fbd309f063d0b46a46a8a3513ba0f4b3308_684a0a7a57592]

Napisane przez BandytkaD

My z mężem jesteśmy 2 miesiące po ślubie. Zaręczyliśmy się 2 lata temu i jak zaczęliśmy rozmawiać o wyborze daty to stwierdziliśmy, że damy sobie te 2 lata na uzbieranie kasy na ślub żeby nie obciążać rodziców, a po drugie żeby ślub i "wesele" było takie jak my chcemy, a nie rodzice. Moi teściowie powiedzieli wprost: jeśli oni płacą to oni wybierają wszystko i my nie mamy prawa powiedzieć nie. Więc podziękowaliśmy za pomoc, bo sobie poradziliśmy. Kredytu nie zaciągaliśmy, spokojnie sobie żyliśmy (ale my z natury jesteśmy oszczędni więc było nam łatwiej) a rodzice byli w sumie z nas dumni, że potrafiliśmy o siebie zadbać.
Kupiliśmy mieszkanie razem z garażem (bo musieliśmy) a samochodu nie mamy. Co miesiąc płacimy za niego czynsz więc żeby choć trochę się moim rodzicom odwdzięczyć za całą pomoc, którą oni nam okazali, to moi rodzice trzymają samochód u nas (bo tak to trzymał pod blokiem bez nadzoru). Jak mój tata czasem mi przywiezie świeże warzywa z bazaru to innym razem ja albo go obiadem poczęstuje albo po prostu pomogę im w zakupach czy coś.

.

kochani teściowie

---------- Dopisano o 21:50 ---------- Poprzedni post napisano o 21:49 ----------

Napisane przez kasia1608

Co do ślubów 2 bliskie koleżanki moje biorą ślub w wakacje , jedna mieszka z chłopakiem tylko on zarabia ,druga z rodzicami oboje studiują ona nie pracuje on od czasu do czasu zastanawiam się skąd kasę na ślub biorą? Rodzice

takich ludzi juz w ogole nie czaje

[20160901857]

Napisane przez niv_

Myślicie, że łatwiej się przenieś z większego miasta do innego dużego miasta niż z małego miasteczka do większej aglomeracji?

Ja nie wiem. Dla mnie te wszystkie humory pracodawców związane z miejscem zamieszkania pracownika to jakaś paranoja. Na Zachodzie, w tych większych, normalniejszych firmach jak chcesz pracować w LA, a mieszkasz chwilowo w NY to normalnie wysyłasz aplikację (bez żadnego ukrywania adresu, broń Boże) i jak są zainteresowani to dzwonią i robią wszystko żeby się dopasować do ciebie (w sensie, nie że rozmowa jutro, tylko dogadujesz się kiedy możesz). A u nas wielki problem, nie przełożą ci rozmowy na dogodny termin, bo nie, bo jak ty to sobie wyobrażasz żebyś warunki stawiała. Jakby mi bardzo zależało na pracowniku to bym się dostosowała, a nie robiła wielkie rozkminy, bo ojejku, pani mieszka 20 km stąd, to jak pani będzie dojeżdżała? Skoro wysłałam cv to chyba wiem co robię i jak robię.
Chociaż na pewno łatwiej z dużego do dużego miasta przestawić się mentalnie - na szybki tryb życia, konkurencję, wyścig szczurów.

[1=be257fbd309f063d0b46a46 a8a3513ba0f4b3308_684a0a7 a57592;43671312]
a weź, mi było głupio jak skończyłam LO. choć mam koleżankę, która kasę ciągnie do dziś - lat 26 i szuka pracy IDEALNEJ[/QUOTE]

To ona jeszcze nie znalazła? Przepraszam, po prostu mówisz o niej już któryś raz w ciągu roku, więc nie mogłam się powstrzymać

[be257fbd309f063d0b46a46a8a3513ba0f4b3308_684a0a7a57592]

Napisane przez blueblue now

Przykre.
Przed chwilą znalazłam ogłoszenie, zapowiada się ciekawie - pracownik biurowy w znanej mi małej firmie, blisko domu, czytam czytam... a tu oni chcą biegle niemiecki i angielski i orzeczenie o niepełnosprawności aha - 1600 brutto

omg!

---------- Dopisano o 21:55 ---------- Poprzedni post napisano o 21:52 ----------

Napisane przez nouvelle90

To ona jeszcze nie znalazła? Przepraszam, po prostu mówisz o niej już któryś raz w ciągu roku, więc nie mogłam się powstrzymać

ciągle ta sama, chyba od dwóch lat jest od obrony mgr i nic

[pepsikolakokakola]

Napisane przez nicRu

pepsikolakokakola, zgadzam się po części z Tobą, ale po części - bo nikomu nie mogę zabronić czegoś tylko dlatego, że z mojego punktu widzenia jest dziwne, nielogiczne albo wręcz głupie. Medal ma jednak dwie strony - nikt nie może mi zabronić mówić o moich poglądach na takie sprawy, bo nikogo imiennie nie osądzam. Mówię nie o konkretnych ludziach (nikogo nie nazywam imiennie, zresztą chodzi zawsze o samo nakreślenie tła) a o poglądach i sytuacjach, które potem i tak każdy może sobie rozważyć wedle własnego sumienia (albo i nie). To, że komuś mój pogląd nie pasuje nie znaczy, że nie mam prawa powiedzieć, że ja w danej sytuacji postąpiłabym inaczej i uargumentować tego. W końcu mówię o moich poglądach na życie, nie Zuzi, Zbysia czy Jadzi, jesteśmy na forum internetowym a fora służą temu by dyskutować, wymieniać się radami i opiniami

nie rozumiem czy ja cie w czyms skrytykowalam? nie neguje twojego pogladu, bo mi on nadzwyczajniej wisi napisalam tylko, ze kazdy powinien robic jak uwaza bo to jego wybor i zycie.

[nicRu]

Napisane przez pepsikolakokakola

siedzenie na garnuszku rodzicow z powodu braku pracy, ale szukaniu jej intensywnie, a siedzenie i zerowanie typu "nie po to studiowalam/em zeby pracowac w sklepie" to zupelnie dwa rozne tematy.

Dobra, ale rozmowa zaczęła się nie od tego, że ktoś szuka pracy a rodzic mu pomaga finansowo a od dorosłości, zakładania rodziny i pakowaniu rodziców w kredyty (w końcu rodziców też na ofiarowanie mieszkania ot tak nie stać) byleby mieć własne (sic!) lokum. Nie wykręcajmy kota ogonem, bo potem robią się nieporozumienia w stylu że w ogóle wielkim wstydem jest przyjęcie pomocy rodziców gdy skończy się osiemnaście lat/skończy się studia. Nie ma nic złego w pomaganiu własnemu dziecku czy wzieciu pomocy od rodzica o ile jednocześnie realnie patrzy sie zarowno na swoje potrzeby jak i swoje możliwości i nie przegina w żadną stronę. Dla mnie pakowanie rodzica w kredyt (którego koszty są ogromne!) to już przegięcie.

---------- Dopisano o 21:58 ---------- Poprzedni post napisano o 21:56 ----------

Napisane przez pepsikolakokakola

nie rozumiem czy ja cie w czyms skrytykowalam? nie neguje twojego pogladu, bo mi on nadzwyczajniej wisi napisalam tylko, ze kazdy powinien robic jak uwaza bo to jego wybor i zycie.

Nie skrytykowałaś, przecież tylko dopisałam że się zgadzam ale z zaznaczeniem, że równocześnie każdy z nas ma prawo mieć własne poglądy i rozmawiać na temat różnych sytuacji

[pepsikolakokakola]

Napisane przez nouvelle90

Ja nie wiem. Dla mnie te wszystkie humory pracodawców związane z miejscem zamieszkania pracownika to jakaś paranoja. Na Zachodzie, w tych większych, normalniejszych firmach jak chcesz pracować w LA, a mieszkasz chwilowo w NY to normalnie wysyłasz aplikację (bez żadnego ukrywania adresu, broń Boże) i jak są zainteresowani to dzwonią i robią wszystko żeby się dopasować do ciebie (w sensie, nie że rozmowa jutro, tylko dogadujesz się kiedy możesz). A u nas wielki problem, nie przełożą ci rozmowy na dogodny termin, bo nie, bo jak ty to sobie wyobrażasz żebyś warunki stawiała.

polska a usa i inne kraje to dwa rozne swiaty. tam ludzie przeprowadzaja sie ladnych kilka razy w swoim zyciu, podobnie jest tez z praca. natomiast u nas...jeszcze do niedawna ludzie przez cale zycie pracowali w jednym zakladzie.

[Madzia9999]

Napisane przez blueblue now

Tak właśnie jest. Poranne pociągi do Warszawy zapchane, często słyszę te historie
W Łodzi nie ma nic, ruiny starych fabryk, które o mało się nie rozwalą i rozwalone miasto przez niekończące się budowy dróg i dworca. Sensownej pracy brak.
Chociaż przed chwilą widziałam ogłoszenie na pokojową na pół etatu - umowa zlecenie (ze znajomością angielskiego oczywiście ). Nic tylko korzystać.

To prawda z zapchanymi pociągami, ale bez przesady ;p
Często jeżdżę z Łodzi do Lublina przez Warszawę więc widziałam ;p

blueblue jesteś z Łodzi?

Ja od roku mieszkam w aglomeracji łódzkiej Z przypadku się tam znalazłam, pierwszą pracę dostałam po półrocznych poszukiwaniach,

[pepsikolakokakola]

Napisane przez nicRu

Dobra, ale rozmowa zaczęła się nie od tego, że ktoś szuka pracy a rodzic mu pomaga finansowo a od dorosłości, zakładania rodziny i pakowaniu rodziców w kredyty (w końcu rodziców też na ofiarowanie mieszkania ot tak nie stać) byleby mieć własne (sic!) lokum. Nie wykręcajmy kota ogonem, bo potem robią się nieporozumienia w stylu że w ogóle wielkim wstydem jest przyjęcie pomocy rodziców gdy skończy się osiemnaście lat/skończy się studia. Nie ma nic złego w pomaganiu własnemu dziecku czy wzieciu pomocy od rodzica o ile jednocześnie realnie patrzy sie zarowno na swoje potrzeby jak i swoje możliwości i nie przegina w żadną stronę. Dla mnie pakowanie rodzica w kredyt (którego koszty są ogromne!) to już przegięcie.[COLOR="Silver"]

serio to nadal nie wiem o co ci chodzi. rozmowa tyczy sie zarowno o wchodzeniu w doroslosc, jak i (ktos zaczal watek) o siedzeniu na garnuszku bez pracy i ciagnieciu od rodzicow. wiec nie wiem o co kaman :/