Depresja z powodu braku pracy... Ktoś jeszcze ją ma?? cz II

[maggie_grace]

Napisane przez ytaaa

Możemy coś nowego założyć tylko dla nas

Maggie coś znalazła, bo od kilku stron jej nie widzę

Ktoś zauważył moją nieobecność.

Znalazłam, nie znalazłam. Mam umowę do końca lutego (stanowisko sprzedawca-kasjer ), dwa dni szkolenia za sobą, a teraz czekam na telefon żeby iść do pracy. Jest szansa, że dostanę umowę na marzec, ale jest też możliwość, że mi podziękują za współpracę, także mogę tu wrócić za niedługo.

---------- Dopisano o 16:14 ---------- Poprzedni post napisano o 16:13 ----------

No i oczywiście czytam was na bieżąco tylko się nie wypowiadam. :P

[karolca]

Jeżeli miałabym jechać za granicę to najpierw sezonowo. Jeśli na stałe, wybrałabym inny kierunek niż północne i tylko szukając legalnej pracy będąc jeszcze tutaj.
Co do wynajmowania, to sorry, dwupokojowego mieszkania nikt nie wynajmie za 1000 zł + opłaty (bez naszych rachunków typu garaz, telefon, internet) wychodzi 1600 zł. To nie ta lokalizacja (ani na uczelnie nie jest blisko, ani do centrum, same bloki dookoła, sklepy).
Jasne, że wolę być tu, na miejscu. Gdzie mam rodzinę i wszystkich bliskich.
I tak jak girlonthebridge wspomniała - opieka do dziecka kosztuje zazwyczaj tyle, ile zarabia sie na początku, zupełnie jak w Polsce. Na szczęście u nas Urząd Pracy również podaje rękę i można uzyskać dofinansowanie do opieki nad dzieckiem, nie wglębiałam się w szczegóły ale najpierw muszę czekać na rozpoczęcie rekrutacji i warunki naboru do przedszkoli w okolicy. No i nie wiem gdzie będę pracowała, bo być może lepiej będzie dawać młodą do przedszkola na trasie praca-dom a nie blisko domu (chociaż z pomocą idzie babcia, która może zaprowadzać i odbierać dziecko).

[kicimordka]

Napisane przez karolca

Mam. Ale gdybysmy mieli jechac razem to albo musielibysmy sprzedac mieszkanie i splacic hipoteke albo nie wiem. Wynajmowac na odleglosc troche trudno. Utrzymywac mieszkanie tu i pracowac na utrzymanie tam tez jest ciezko. Szczegolnie ze hipoteka plus oplaty to prawie 2000 zl miesiecznie. Duzo.
Corka ma dwa lata. Wiec ani przedszkole, ani szkola. Dochodzi jeszcze kwestia opiekunki itp. Po prostu ekonomicznie nie kalkuluje sie zarabiac i utrzymywac sie na dwa kraje.

Wbrew pozorom takie coś może się udać. Moja kuzynka mieszkała w Polsce ze swoim małym synkiem (wtedy miał około roczku), a jej mąż pojechał do Londynu. Popracował trochę, trochę pieniędzy im wysyłał, a na święta pojechała do niego na stałe. On nie zarabia kokosów, wręcz przeciwnie, ale jakoś dają sobie radę. Na razie jeszcze płacą za mieszkanie w Polsce, ale mają zamiar je wynająć, choć to nie jest duże miasto, a i lokalizacja średnia.

Mój kuzyn natomiast wyjechał z żoną i córką (2 lata) też w okolice Londynu, ale to było z 2-3 lata temu. Pracują w tej samej fabryce, ale na różne zmiany, przez co zawsze jest kto zostać z dzieckiem. Zadziwia mnie to tym bardziej, że on ni w ząb angielskiego, ale jak można, to można.

Ja się teraz uczę angielskiego, bo podobno jestem za mało wygadana. Nie kłapię bez sensu dziobem, bo po co? Jak będę mieć wielką kolejkę, to nie będę z każdym klientem rozmawiać na temat pogody, polityki i co tam jeszcze sobie uroją. No i szlag mnie trafia, jak widzę "minimum 2 lata doświadczenia"... Tylko gdzie ja mam je zdobyć ? Coraz bardziej przekonuję się do Kanady.

[Nyks]

Rozbawił mnie dziś tytuł ogłoszenia "Opiekun klienta z funkcją kasy". I moja niczym niepohamowana i dość specyficzna wyobraźnia podsunęła mi obraz pani/pana, którym pieniążek papierkowy wkłada się do ust, a reszta w bilonie wychodzi... no wiecie, drugim końcem
Ehh, chyba mi już odbija, ale choć chwila uśmiechu w ten wciąż bezrobotny dzień.

[karolca]

Napisane przez kicimordka

Wbrew pozorom takie coś może się udać. Moja kuzynka mieszkała w Polsce ze swoim małym synkiem (wtedy miał około roczku), a jej mąż pojechał do Londynu. Popracował trochę, trochę pieniędzy im wysyłał, a na święta pojechała do niego na stałe. On nie zarabia kokosów, wręcz przeciwnie, ale jakoś dają sobie radę. Na razie jeszcze płacą za mieszkanie w Polsce, ale mają zamiar je wynająć, choć to nie jest duże miasto, a i lokalizacja średnia.

Mój kuzyn natomiast wyjechał z żoną i córką (2 lata) też w okolice Londynu, ale to było z 2-3 lata temu. Pracują w tej samej fabryce, ale na różne zmiany, przez co zawsze jest kto zostać z dzieckiem. Zadziwia mnie to tym bardziej, że on ni w ząb angielskiego, ale jak można, to można.

Ja się teraz uczę angielskiego, bo podobno jestem za mało wygadana. Nie kłapię bez sensu dziobem, bo po co? Jak będę mieć wielką kolejkę, to nie będę z każdym klientem rozmawiać na temat pogody, polityki i co tam jeszcze sobie uroją. No i szlag mnie trafia, jak widzę "minimum 2 lata doświadczenia"... Tylko gdzie ja mam je zdobyć ? Coraz bardziej przekonuję się do Kanady.

Mój TŻ ma dobry fach w ręku, świetne dodatkowe uprawnienia. Do tego z jego doświadczeniem w zawodzie problemu z dobrze płatną pracą by nie było... o siebie się nie martwię. Ale kierunek północny nas nei interesuje, jesli kiedyś zdecydujemy się emigrację, to raczej Szwajcaria, południowe Niemcy.

[kicimordka]

Napisane przez karolca

Mój TŻ ma dobry fach w ręku, świetne dodatkowe uprawnienia. Do tego z jego doświadczeniem w zawodzie problemu z dobrze płatną pracą by nie było... o siebie się nie martwię. Ale kierunek północny nas nei interesuje, jesli kiedyś zdecydujemy się emigrację, to raczej Szwajcaria, południowe Niemcy.

UK to nie taka znowu północ, ale chodziło mi po prostu o sam przykład.
Fach fachem, ale musicie liczyć się z tym, że zagranicą do fachu potrzebne są uprawnienia. Możesz mieć świetne doświadczenie z Polski, ale to jednak było w Polsce, więc dla nich ma to małe znaczenie.
Nie wiem jak to jest ze Szwajcarią, ale w Niemczech mam znajomych, młode małżeństwo, które wyjechało z rok, półtora roku temu. Ona nie pracowała tylko on i mieli takie fundusze, że mogli założyć rodzinę. Niedawno im się synek urodził . Może ktoś tu lepiej wie, jak wygląda sytuacja w Niemczech, a jeśli nie, to jakbyś chciała, to mogę się podpytać.

[girlonthebridge]

ja weszłam przez koleżankę na wątek dotyczący bezpłatnych staży i nie wiem czy się śmiać czy płakać. Pamiętajcie nie macie pracy bo nie znacie pojęć dot. HR i nie biegacie na targi pracy po całej Polsce i od szkoły średniej powinnyście chodzić na praktyki/wolontariat i rozwijać umiejętności twarde :P

[Keithlyn]

Napisane przez kaarooo

Przyszłam was powkurzać - od wtorku zaczynam nową pracę. Umowa, 1/1 etatu, od pon-pt,+ 2 soboty w miesiącu, zmianówka, podstawa + premia.

[BioIvO]

Napisane przez girlonthebridge

ja weszłam przez koleżankę na wątek dotyczący bezpłatnych staży i nie wiem czy się śmiać czy płakać. Pamiętajcie nie macie pracy bo nie znacie pojęć dot. HR i nie biegacie na targi pracy po całej Polsce i od szkoły średniej powinnyście chodzić na praktyki/wolontariat i rozwijać umiejętności twarde :P

O tak!
A poza tym pamiętaj, ze o pracy zarobkowej nie masz co marzyć, póki nie będziesz wyjątkowa, jedna na milion jak brylant wśród brył węgla. A wyjątkowość jak wiadomo polega na umiejętnościach twardych na które musisz mieć monopol w kraju.

[girlonthebridge]

Napisane przez BioIvO

O tak!
A poza tym pamiętaj, ze o pracy zarobkowej nie masz co marzyć, póki nie będziesz wyjątkowa, jedna na milion jak brylant wśród brył węgla. A wyjątkowość jak wiadomo polega na umiejętnościach twardych na które musisz mieć monopol w kraju.

najlepiej, żebyś mogła w każdym momencie w firmie zastąpić i woźnego i programistę i sprzątaczkę i prezesa ale i tak po swoich, jakże kiepskich studiach możesz oczekiwać jedynie pensji 1500 zł netto. Każdy powinien już w podstawówce uczyć się 5 języków na poziomie C2 a obsługę komputera sprowadzić do samodzielnego tworzenia gier i programów. I już w podstawówce powinno się biegać na targi pracy i oczywiście znać wszelkie możliwości walki o karierę. Inaczej jesteś plebs i niepotrzebna Ci matura czy studia bo jesteś leser nad lesery.

[Chloe_7]

Napisane przez girlonthebridge

ja weszłam przez koleżankę na wątek dotyczący bezpłatnych staży i nie wiem czy się śmiać czy płakać. Pamiętajcie nie macie pracy bo nie znacie pojęć dot. HR i nie biegacie na targi pracy po całej Polsce i od szkoły średniej powinnyście chodzić na praktyki/wolontariat i rozwijać umiejętności twarde :P

podasz mi link na ten wątek ?

Napisane przez BioIvO

O tak!
A poza tym pamiętaj, ze o pracy zarobkowej nie masz co marzyć, póki nie będziesz wyjątkowa, jedna na milion jak brylant wśród brył węgla. A wyjątkowość jak wiadomo polega na umiejętnościach twardych na które musisz mieć monopol w kraju.

albo na znajomościach

Napisane przez girlonthebridge

najlepiej, żebyś mogła w każdym momencie w firmie zastąpić i woźnego i programistę i sprzątaczkę i prezesa ale i tak po swoich, jakże kiepskich studiach możesz oczekiwać jedynie pensji 1500 zł netto. Każdy powinien już w podstawówce uczyć się 5 języków na poziomie C2 a obsługę komputera sprowadzić do samodzielnego tworzenia gier i programów. I już w podstawówce powinno się biegać na targi pracy i oczywiście znać wszelkie możliwości walki o karierę. Inaczej jesteś plebs i niepotrzebna Ci matura czy studia bo jesteś leser nad lesery.

nie za dużo?

[shanta]

Napisane przez Chloe_7

podasz mi link na ten wątek ?

Pewnie chodzi o ten wątek https://wizaz.pl/forum/showthread.php?t=744307

[girlonthebridge]

tak to ten wątek, zachłyśniecie się tam wielkim światem korpo i języka HR

[malwoz88]

Napisane przez girlonthebridge

najlepiej, żebyś mogła w każdym momencie w firmie zastąpić i woźnego i programistę i sprzątaczkę i prezesa ale i tak po swoich, jakże kiepskich studiach możesz oczekiwać jedynie pensji 1500 zł netto. Każdy powinien już w podstawówce uczyć się 5 języków na poziomie C2 a obsługę komputera sprowadzić do samodzielnego tworzenia gier i programów. I już w podstawówce powinno się biegać na targi pracy i oczywiście znać wszelkie możliwości walki o karierę. Inaczej jesteś plebs i niepotrzebna Ci matura czy studia bo jesteś leser nad lesery.

Już bez przesady. Jak dla mnie dla kogoś totalnie zielonego w temacie i na początek kariery zawodowej w swoim kierunku po "kiepskich studiach" to jest wystarczająca pensja ile Wy chcecie zarabiać na początek, 3500? Lepsze 1500 zł netto niż nic, a każdy od czegoś kiedyś zaczynał. De facto pracodawcę taki pracownik kosztuje o wiele więcej, a nie każdy pracodawca chce zatrudnić kogoś, kto o tym, co robi może i wiele wie w teorii, ale z praktyką jest gorzej...

[karolca]

Napisane przez malwoz88

Już bez przesady. Jak dla mnie dla kogoś totalnie zielonego w temacie i na początek kariery zawodowej w swoim kierunku po "kiepskich studiach" to jest wystarczająca pensja ile Wy chcecie zarabiać na początek, 3500? Lepsze 1500 zł netto niż nic, a każdy od czegoś kiedyś zaczynał. De facto pracodawcę taki pracownik kosztuje o wiele więcej, a nie każdy pracodawca chce zatrudnić kogoś, kto o tym, co robi może i wiele wie w teorii, ale z praktyką jest gorzej...

Przez 7 lat pracowałam za minimalną. Teraz mimo doświadczenia, wiedzy... nie oferują więcej. A duzo bym nie chciała, choćby te 2000 na rękę, bo chciałabym podjąć dalszą edukację.

[EdziaEdka]

Dobry wieczór

Poczytałam ten wątek o darmowych stażach i w sumie nie wiem po co...
Tylko mi się smutno zrobiło...

Dziwi mnie i smuci jednocześnie, że niektórzy naprawdę myślą, że jak ktoś nie ma pracy to tylko i wyłącznie dlatego, że zrobił denne studia, które przebimbał na imprezach i swoim tytułem magistra może siępodetrzeć. I druga rzecz która mnie dziwi - wszyscy pracujący przeważnie mieszkańcy wielkich miast mają jedną radę dla wszystkich - przenieść się do innego miasta.
Ja np nie mogę - jestem "uwiązana" z moim miastem (wcale nie takim małym bo 50tys a pracy normalnej nie mogę znaleźć prawie 2 lata) z prostego powodu: mój mąż został losem skazany na karierę, którą mógł dzięki wszystkim okolicznościom, osiągniąć właśnie tutaj. NIe wyobrażam sobie, że miałabym lata yć osobno - nikt nie oddałby mi straconego z nim czasu a jest najważniejszą :rzeczą" w moim życiu.

No i sory - ale jak w 50 tysięcznym miescie nie mogę znaleźć pracy i wszyscy w podobnej sytuacji zmienialiby miejsca zamieszkania to niedługo w POlsce byłoby może z 10 miast "żyjących"...

Eh smutno mi nie chce jutro isc do "pracy" nie wiem jakie znowu problemu na mnie czekają:/

[cvbdsgfdkdssasw]

Niestety widziałam się ze znajomymi i dotarło do mnie jak bezrobocie niszczy mi życie. Ludzie się ode mnie odsunęli, ale i ja odsunęłam się od nich. teraz starzy znajomi spotykają sie ze sobą i nawet do głowy im nie przyjdzie, żeby spotkać się ze mną, żeby napisać do mnie smsa z propozycją spotkania. Z jednej strony się cieszę, bo nie mam zamiaru opowiadać o bezrobociu, ale z drugiej to mi tylko pokazało jak brak pracy mnie wcisnął w ziemię.


Poza tym ludzie nie chcą ze mną się spotykać, bo żałuję kasy. Oni chcą spotkać się na "obiad na mieście", "na piwo", a jak zamówię jedno i na jednym kończę to się ze mnie śmieją. Nie mówię im wprost, że na dwa po prostu szkoda mi kasy, ale chyba mogliby być taktowniejsi. przecież nie mam pracy, dla mnie wyjście na miasto na obiad i upijanie się piwem jest po prostu zbyt kosztowne.


A....no i dowiedziałam się, że moja koleżanka dostała prace za 2500 miesięcznie...Musze mówić, że się załamałam? Na moje miasto, 2500 dla kobiety to jakaś kosmiczna kasa. Nie wiedziałabym co z taką robić, nie umiem sobie nawet wyobrazić takich zarobków...Kolejny znak, że KAŻDEMU wychodzi. Oprócz mnie.

[redangels]

Koleżanka dostała pracę w zus. Pracowała u komornika i przeszła pracować do ZUS. Nie rozmawiałam z nią. Rozmawiałam teraz na fb z naszą wspólną znajomą i od niej mam tą wiadomość. Ta co z nią rozmawiałam wciska mi kit, że bez znajomości się dostała ta nasza koleżanka. Ja jej mówię, że to nie możliwe a ta do mnie, że jaj wierzę, że bez znajomości się dostała. Ja byłam na kilku konkursach w ZUS i wszystkie były ustawione , nikt się z tym nie krył. Raz nawet kierownik oficjalnie powiedział, że było dużo kandydatów spełniających wymogi i związku z tym nie zaprosiliśmy wszystkich spełniających wymogi tylko zaprosiliśmy większość naszych stażystów i z 5 osób z zewnątrz. Ci ich stażyści wygrali. Na innym konkursie stojąc na na korytarzu słyszałam taką rozmowę "jedna dziewczyna się pyta chłopaka po co przyszedł na konkurs, jak ma pracę zapewnioną już. A ten do niej bo muszę oficjalnie konkurs przejść. I oczywiście on konkurs wygrał. " Na inne konkursy swoi pracownicy poprzychodzili jak im się staże czy umowy kończyły. Gdybym nie chodziła na konkursy to bym może uwierzyła, że bez znajomości ale chodziłam to wiem jak jest. Do tego mama mojej innej koleżanki pracuje w ZUS. Koleżanka po studiach pracuje na pół etatu w sklepie. Jej mama wyraźnie mówiła, że nowa pani dyrektor przyjmuje tylko swoich znajomych do pracy. Mówi, że z nową szefową nic nie jest w stanie załatwić oraz, że gdyby dyrektorem nadal był poprzedni dyrektorem to z nim by była w stanie załatwić np córce pracę bo on był długo dyrektorem i się z nim zna. Zdołowałam się tylko. U komornika koleżanka nie kryła, że pracowała po znajomości.

---------- Dopisano o 19:13 ---------- Poprzedni post napisano o 19:09 ----------

idę się coś zjeść, będę gruba ale jak mam doła to się obżeram wtedy.

[karolca]

Napisane przez EdziaEdka

Dobry wieczór

Poczytałam ten wątek o darmowych stażach i w sumie nie wiem po co...
Tylko mi się smutno zrobiło...

Dziwi mnie i smuci jednocześnie, że niektórzy naprawdę myślą, że jak ktoś nie ma pracy to tylko i wyłącznie dlatego, że zrobił denne studia, które przebimbał na imprezach i swoim tytułem magistra może siępodetrzeć. I druga rzecz która mnie dziwi - wszyscy pracujący przeważnie mieszkańcy wielkich miast mają jedną radę dla wszystkich - przenieść się do innego miasta.
Ja np nie mogę - jestem "uwiązana" z moim miastem (wcale nie takim małym bo 50tys a pracy normalnej nie mogę znaleźć prawie 2 lata) z prostego powodu: mój mąż został losem skazany na karierę, którą mógł dzięki wszystkim okolicznościom, osiągniąć właśnie tutaj. NIe wyobrażam sobie, że miałabym lata yć osobno - nikt nie oddałby mi straconego z nim czasu a jest najważniejszą :rzeczą" w moim życiu.

No i sory - ale jak w 50 tysięcznym miescie nie mogę znaleźć pracy i wszyscy w podobnej sytuacji zmienialiby miejsca zamieszkania to niedługo w POlsce byłoby może z 10 miast "żyjących"...

Eh smutno mi nie chce jutro isc do "pracy" nie wiem jakie znowu problemu na mnie czekają:/

50 tysięcy to moja dzielnica nie ma... mieszkam w mieście opnad 300-tysięcznym i mam problem ze znalezieniem pracy.

[slonecznikow_a]

Napisane przez Unperfect

Poza tym ludzie nie chcą ze mną się spotykać, bo żałuję kasy. Oni chcą spotkać się na "obiad na mieście", "na piwo", a jak zamówię jedno i na jednym kończę to się ze mnie śmieją. Nie mówię im wprost, że na dwa po prostu szkoda mi kasy, ale chyba mogliby być taktowniejsi. przecież nie mam pracy, dla mnie wyjście na miasto na obiad i upijanie się piwem jest po prostu zbyt kosztowne.

Wiesz co... A nie jest tak, że jesteś (przez bezrobocie, itd.) bardzo wrażliwa na tym punkcie i źle odczytujesz zachowanie znajomych?
Jest wiele powodów, dla których ktoś nie pije alkoholu, nie może wszystkiego jeść, itd... Nie musisz się nikomu tłumaczyć. Ja np. pracuję, zarabiam, a i tak na spotkaniach ze znajomymi najczęściej zamawiam wodę albo kawę. Z różnych względów (ideologia, dieta, zdrowie) odżywiam się inaczej niż inni i po prostu nie zjem fast fooda, pizzy i tego typu rzeczy. A jeśli chodzi o alkohol to można powiedzieć, że np. bierze się leki. Normalny, dorosły człowiek nie ma problemu z tym, co inny człowiek ma na talerzu albo w szklance

[kicimordka]

Napisane przez Unperfect

Niestety widziałam się ze znajomymi i dotarło do mnie jak bezrobocie niszczy mi życie. Ludzie się ode mnie odsunęli, ale i ja odsunęłam się od nich. teraz starzy znajomi spotykają sie ze sobą i nawet do głowy im nie przyjdzie, żeby spotkać się ze mną, żeby napisać do mnie smsa z propozycją spotkania. Z jednej strony się cieszę, bo nie mam zamiaru opowiadać o bezrobociu, ale z drugiej to mi tylko pokazało jak brak pracy mnie wcisnął w ziemię.


Poza tym ludzie nie chcą ze mną się spotykać, bo żałuję kasy. Oni chcą spotkać się na "obiad na mieście", "na piwo", a jak zamówię jedno i na jednym kończę to się ze mnie śmieją. Nie mówię im wprost, że na dwa po prostu szkoda mi kasy, ale chyba mogliby być taktowniejsi. przecież nie mam pracy, dla mnie wyjście na miasto na obiad i upijanie się piwem jest po prostu zbyt kosztowne.


A....no i dowiedziałam się, że moja koleżanka dostała prace za 2500 miesięcznie...Musze mówić, że się załamałam? Na moje miasto, 2500 dla kobiety to jakaś kosmiczna kasa. Nie wiedziałabym co z taką robić, nie umiem sobie nawet wyobrazić takich zarobków...Kolejny znak, że KAŻDEMU wychodzi. Oprócz mnie.

Ja na piwo umawiam się zazwyczaj w domu, bo też mi szkoda kasy, a wydawanie 3, 4 razy więcej na piwo w mieście to dla mnie absurd. Zresztą w domku jest przyjemniej

To piąteczka! Ja się dowiedziałam, że moja kuzynka jest w ciąży. Cała sprawa wygląda tak, że jesteśmy w tym samym wieku, razem się wychowywałyśmy, ale to ode mnie oczekiwano większych sukcesów. Ja poszłam do liceum, na studia, ona do zawodówki. I co? Świetna praca jeszcze w trakcie szkoły, nawet była stylistką w jednym z bardzo znanych programów telewizyjnych, ma faceta i teraz ciąża, a ja? Studia rzucone, brak pracy... Taka sierota życiowa.

[redangels]

Mnie parę razy bardzo dawno temu jak jeszcze koleżanka nie miała rodziny namawiała na pizze. Kasy też nie miałam na nią. Tylko ja faktycznie nie lubię dodatków na pizzy. Lubię samo ciasto i pieczarki. Innych składników nie lubię. Więc wymówkę zawsze miałam. Ona jadła pizzę, a ja piłam sam soczek , który wtedy chyba 3 zł stał. Tylko ona mnie raz na rok ciągła na tą pizzę.
Unperfect doskonale cię rozumiem. Twoi znajomi powinni zrozumieć, że jak nie masz pracy to musisz sobie coś odmówic, że nie stać cię na obiady w restauracji itp. Kanapki tańsze są.
Ja miałam fajnych znajomych na studiach, pracowali ale jedli kanapki. Na obiady nie chodzili. Raz tylko na obiedzie byli. Im szkoda kasy było na obiady. Jedna koleżanka czasami rosół zamawiała na uczelni, ale to dlatego ,że lubiła dużo jeść. Zawsze się śmieliśmy , gdzie się w niej to jedzenie mieści. Zjadła coś a mimo to najedzona nie była i za chwilę znów cos jadła. Nam kanapka jedna starczyła. A ta na śniadanie rosół jadła a potem jeszcze kanapki.

[cvbdsgfdkdssasw]

Napisane przez slonecznikow_a

Wiesz co... A nie jest tak, że jesteś (przez bezrobocie, itd.) bardzo wrażliwa na tym punkcie i źle odczytujesz zachowanie znajomych?
Jest wiele powodów, dla których ktoś nie pije alkoholu, nie może wszystkiego jeść, itd... Nie musisz się nikomu tłumaczyć. Ja np. pracuję, zarabiam, a i tak na spotkaniach ze znajomymi najczęściej zamawiam wodę albo kawę. Z różnych względów (ideologia, dieta, zdrowie) odżywiam się inaczej niż inni i po prostu nie zjem fast fooda, pizzy i tego typu rzeczy. A jeśli chodzi o alkohol to można powiedzieć, że np. bierze się leki. Normalny, dorosły człowiek nie ma problemu z tym, co inny człowiek ma na talerzu albo w szklance

COś w tym na pewno jest. Zauważyłam, że stałam się strasznie wrażliwa, czuję się gorsza od nich wszystkich, każdą uszczypliwość odbieram bardzo osobiście, jako misternie planowaną złośliwość z czyjejś strony. To chyba taki skutek uboczny bezrobocia

Napisane przez kicimordka

Ja na piwo umawiam się zazwyczaj w domu, bo też mi szkoda kasy, a wydawanie 3, 4 razy więcej na piwo w mieście to dla mnie absurd. Zresztą w domku jest przyjemniej

To piąteczka! Ja się dowiedziałam, że moja kuzynka jest w ciąży. Cała sprawa wygląda tak, że jesteśmy w tym samym wieku, razem się wychowywałyśmy, ale to ode mnie oczekiwano większych sukcesów. Ja poszłam do liceum, na studia, ona do zawodówki. I co? Świetna praca jeszcze w trakcie szkoły, nawet była stylistką w jednym z bardzo znanych programów telewizyjnych, ma faceta i teraz ciąża, a ja? Studia rzucone, brak pracy... Taka sierota życiowa.

Mam to samo, zapowiadałam się dobrze, to ja miałam odnieśc sukces. Póki co odnieśli go wszyscy, w mniejszym lub większym stopniu. A ja tonę w bagnie po uszy Z powodu do dumy, stałam się powodem do wstydu.

---------- Dopisano o 19:45 ---------- Poprzedni post napisano o 19:43 ----------

Napisane przez redangels

Mnie parę razy bardzo dawno temu jak jeszcze koleżanka nie miała rodziny namawiała na pizze. Kasy też nie miałam na nią. Tylko ja faktycznie nie lubię dodatków na pizzy. Lubię samo ciasto i pieczarki. Innych składników nie lubię. Więc wymówkę zawsze miałam. Ona jadła pizzę, a ja piłam sam soczek , który wtedy chyba 3 zł stał. Tylko ona mnie raz na rok ciągła na tą pizzę.
Unperfect doskonale cię rozumiem. Twoi znajomi powinni zrozumieć, że jak nie masz pracy to musisz sobie coś odmówic, że nie stać cię na obiady w restauracji itp. Kanapki tańsze są.
Ja miałam fajnych znajomych na studiach, pracowali ale jedli kanapki. Na obiady nie chodzili. Raz tylko na obiedzie byli. Im szkoda kasy było na obiady. Jedna koleżanka czasami rosół zamawiała na uczelni, ale to dlatego ,że lubiła dużo jeść. Zawsze się śmieliśmy , gdzie się w niej to jedzenie mieści. Zjadła coś a mimo to najedzona nie była i za chwilę znów cos jadła. Nam kanapka jedna starczyła. A ta na śniadanie rosół jadła a potem jeszcze kanapki.

A moi znajomy, to na kawkę za 20 zł z ciastem, to na obiad za 25 złotych...Zazwyczaj ja nie biorę nic, ale czasami jak już wszyscy jedzą, to głupio mi siedzieć i patrzeć. Ciągle się stresuję, że zechcą na coś zajść...

[nikita343]

Napisane przez karolca

50 tysięcy to moja dzielnica nie ma... mieszkam w mieście opnad 300-tysięcznym i mam problem ze znalezieniem pracy.

Moje miasto jest niewiele większe niż 50 tysięcy. Też cholernie ciężko z pracą, jest ale w 80% dla sprzedawców za ułamkowe części etatu.

[kicimordka]

Napisane przez Unperfect

Mam to samo, zapowiadałam się dobrze, to ja miałam odnieśc sukces. Póki co odnieśli go wszyscy, w mniejszym lub większym stopniu. A ja tonę w bagnie po uszy Z powodu do dumy, stałam się powodem do wstydu.

Piąteczka! Moja rodzina jest naprawdę kochana, ale czasem aż mi wstyd zadzwonić, bo zaraz będą pytania, a mam dość ciągłego gadania, że nie mam pracy, ale wypruwam sobie flaki. Że taki okres jest po prostu i słuchania o tym, że może jednak za mało się staram.

A moi znajomy, to na kawkę za 20 zł z ciastem, to na obiad za 25 złotych...Zazwyczaj ja nie biorę nic, ale czasami jak już wszyscy jedzą, to głupio mi siedzieć i patrzeć. Ciągle się stresuję, że zechcą na coś zajść...

Też tak kiedyś miałam . Nawet nie tylko ze znajomymi, ale na studiach niby studenci są tacy biedni, a u mnie w akademiku dzień w dzień wszyscy robili sobie jakieś wystawne obiady. Wstyd było pójść usmażyć sobie trochę frytek czy z trzy naleśniki przy ich zapiekanych kurczakach i egzotycznych warzywach.

[cvbdsgfdkdssasw]

Napisane przez kicimordka

[/COLOR]Piąteczka! Moja rodzina jest naprawdę kochana, ale czasem aż mi wstyd zadzwonić, bo zaraz będą pytania, a mam dość ciągłego gadania, że nie mam pracy, ale wypruwam sobie flaki. Że taki okres jest po prostu i słuchania o tym, że może jednak za mało się staram.




Też tak kiedyś miałam . Nawet nie tylko ze znajomymi, ale na studiach niby studenci są tacy biedni, a u mnie w akademiku dzień w dzień wszyscy robili sobie jakieś wystawne obiady. Wstyd było pójść usmażyć sobie trochę frytek czy z trzy naleśniki przy ich zapiekanych kurczakach i egzotycznych warzywach.

Mi najbardziej żal moich rodziców, ja od rodziny stronię, bo wstydze się bezrobocia. Ale jak złapią rodziców, to pytają o mnie, a rodzice muszą świecic za mnie oczami


Co do studentów-tak samo moi znajomi. Niby szkoda im kasy na szkołę, ale na kawę z kwawałkiem jakiegoś suchara za 20 zł, to nie jest im żal. 30 zł za jakiś wcale nie syty posiłek, to też im zapłacić nie problem.Porażka...No i weź człowieku nie czuj się gorszy.

[girlonthebridge]

ja podobnie liczebnie miasto niedaleko stolicy (ok. 48km) i też perspektywy na pracę zerowe (chyba, że byłabym siostrzenicą burmistrza, ona ostatnio dostała pracę w UM)

[kicimordka]

Napisane przez Unperfect

Mi najbardziej żal moich rodziców, ja od rodziny stronię, bo wstydze się bezrobocia. Ale jak złapią rodziców, to pytają o mnie, a rodzice muszą świecic za mnie oczami

No cóż... Dla mnie jedyną rzeczą gorszą od faktu, że moi rodzice świecą za mnie oczami jest to, że ich zawiodłam, a całe ich plany pokładane we mnie poszły się ... .

[girlonthebridge]

moi rodzice się mną chwalą i nie czują, że jestem gorsza bo nie mam pracy, chyba za dużo pracy po znajomościach bo każdy wie jak wygląda rynek pracy i tylko pytają się ojca czemu takiej mądrej nie zabierze ze sobą do Norwegii.

[karolca]

Napisane przez nikita343

Moje miasto jest niewiele większe niż 50 tysięcy. Też cholernie ciężko z pracą, jest ale w 80% dla sprzedawców za ułamkowe części etatu.

sprzedawców na dziwne etaty za marne grosze przez agencje pracy tymczasowej