Bezdzietne z wyboru / Nie chcę mieć dzieci cz II

[pffe]

Napisane przez OYE

Watpie ze bedzie miala problemy. U nas nie ma TV kablowej, mam tylko podstawowe kanaly(cos kolo 6) i tego nikt nie oglada, program TV byl za darmo z internetem. Corka ma 9 lat i nie zna wsumie zadniej gwiazy dla nastoaltkow disneya. Tableta dopiero dostala teraz na swieta chodz naprawde to rodziny prezent i kazdy go uzywa i ona o tym wie bo takie byly zasady od poczatku. Odzywiamy sie zdrowo. Do szkoly nosi owoce na zakaski, pije wode. Tak chdozi w ciuchach markowych ale nie widze w tym nic zlego, skoro nas stac, ona nawet nie wie ze markowe i jakie to ma znaczenie, tutaj inaczej to dziala. I jakos nie ma z tym w skzole zadnych problemow

Możesz nawet nie mieć pojęcia jak zachowuje się w szkole. Dzieci często są zupełnie inne w domu i zupełnie inne w szkole. Może te owoce wyrzucać a nie zjadać, może szydzić z ludzi w gorszych ciuchach i wierz mi, dzieci w tym wieku wiedzą co to markowe ciuchy.

[201712071518]

Napisane przez Luba

Zawsze mozna wybrac przedszkole o takim "profilu" jaki nam odpowiada.
A co do natezenia rodzicow z ozm, to w takiej placowce jest ich pewnie wiecej niz gdzie indziej.
Przeciez oslawione ozm nie charakteryzuje sie tym, ze pozwalamy ogladac telewizje czy dajemy soczki.
Ja wlasnie zauwazam, ze rodzice mocno zakreceni na jakims punkcie i przestrzegajacy scisle "zero tele", "zero cukru" "zero soli "jajka tylko od kur z podworka", "pierzemy tylko w orzechach ekologicznych" sa bardziej zakreceni niepozytywnie na punkcie swoich i cudzych dzieci. Maja misje i ja realizuja chocby nie wiem co. Oczywiscie nie wszyscy, nie pisze o Twojej przyjaciolce itd.
Pisze o swoich obserwacjach wsrod ludzi, ktorych znam czy "znam" z telewizji

Ja sama uznaje, ze prawie wszystko jest dla ludzi, tylko z umiarem, czasem z duzym.
Nie jest (dla mnie, zaznaczam!) osiągnieciem to, ze wszytskiego dziecku zabraniamy i nie dajemy, ale to, ze uczymy je uzywac wszystkiego z glowa.

w małych miejscowościach to raczej trudne.

zgadza sie - chociaz nie wartościowałabym tego jako ''bardziej niepozytywnie''. Raczej jako przeciwieństwo ''moje dziecko wszystko może'' kontra ''moje dziecko niczego nie może"
Fanatyzm jest zły w każdą stronę - tez znam ten typ - chociaż bardziej w stronę chorobliwej obawy przez zarazkami i chemią i co się z tym wiąże zabranianiem dziecku kontaktu ze światem zewnetrznym i cywilizacją.
Ja się od oszołomów trzymam z daleka, wiec raczej taka schiza raczej przyjaciólki nie dotyczy.

wiesz, moim zdaniem jest różnica pomiędzy ''zabranianiem'' kiedy dziecko widzi, że inni coś robią/jedzą i są szczesliwi, a rodzice z niewiadomego dla dziecka powodu im tej przyjemności zabraniają, a jakimś określonym modelem życia, w którym żyją rodzice i które jest dla dziecka naturalne (tak to odbieram na podstawie własnych obserwacji). Tej dziewczynce nikt niczego nie zabrania - są w domu słodycze jak goście przychodzą, jak chce to się poczęstuje. Jak gdzieś wychodzą to może poogladac telewizję u kogoś itp. Ma kontakt z ''tradycyjnie'' wychowywanymi dziećmi i jakoś nie ma problemów - chociaż prawdziwy test będzie jak pójdzie do tego przedszkola.

A co do uzywania wszystkiego z głową i umiarem - to trudno oczekiwać, żeby dziecko kilkuletnie radziło sobie z presją - te granice wytycza rodzic i wydaje mi się, że sukcesem wychowawczym jest jeśli ich wprowadzenie nie wiąże się ze zbyt dużym przymusem i oporem.
Chociaż ja osobiście z perspektywy czasu żałuję, że moi rodzice nie byli pod kilkoma względami bardziej stanowczy wobec mnie w dzieciństwie.


(zaraz wpadnie OYE i powie, że znów o dzieciach rozmawiamy )

---------- Dopisano o 19:55 ---------- Poprzedni post napisano o 19:52 ----------

Napisane przez OYE

Watpie ze bedzie miala problemy. U nas nie ma TV kablowej, mam tylko podstawowe kanaly(cos kolo 6) i tego nikt nie oglada, program TV byl za darmo z internetem. Corka ma 9 lat i nie zna wsumie zadniej gwiazy dla nastoaltkow disneya. Tableta dopiero dostala teraz na swieta chodz naprawde to rodziny prezent i kazdy go uzywa i ona o tym wie bo takie byly zasady od poczatku. Odzywiamy sie zdrowo. Do szkoly nosi owoce na zakaski, pije wode. Tak chdozi w ciuchach markowych ale nie widze w tym nic zlego, skoro nas stac, ona nawet nie wie ze markowe i jakie to ma znaczenie, tutaj inaczej to dziala. I jakos nie ma z tym w skzole zadnych problemow

mam wrażenie, że w USA to trochę inaczej wygląda niż w małych miejscowościach w Polsce na ścianie wschodniej

(nie wiem czy ktoś oglądał na TLC serię "komunie po polsku" czy jakoś tak - ja kompletnie wypadłam z obiegu, więc jak to zobaczyłam (mam nadzieje, że to jednak były najbardziej skrajne przykłady) to szczękę zbierałam z podłogi)

---------- Dopisano o 19:59 ---------- Poprzedni post napisano o 19:55 ----------

Napisane przez pffe

Możesz nawet nie mieć pojęcia jak zachowuje się w szkole. Dzieci często są zupełnie inne w domu i zupełnie inne w szkole. Może te owoce wyrzucać a nie zjadać, może szydzić z ludzi w gorszych ciuchach i wierz mi, dzieci w tym wieku wiedzą co to markowe ciuchy.

akurat wydaje mi się, ze w Stanach z powodu wielokulturowości, wielu religii dzieci są przyzwyczajone do zróżnicowania diet, strojów, zachowania itp, więc do pewnego wieku/etapu nie jest to problemem.
schody zaczynają się w tzw ''okresie dojrzewania''

[pffe]

Napisane przez stupid-girl

w małych miejscowościach to raczej trudne.

zgadza sie - chociaz nie wartościowałabym tego jako ''bardziej niepozytywnie''. Raczej jako przeciwieństwo ''moje dziecko wszystko może'' kontra ''moje dziecko niczego nie może"
Fanatyzm jest zły w każdą stronę - tez znam ten typ - chociaż bardziej w stronę chorobliwej obawy przez zarazkami i chemią i co się z tym wiąże zabranianiem dziecku kontaktu ze światem zewnetrznym i cywilizacją.
Ja się od oszołomów trzymam z daleka, wiec raczej taka schiza raczej przyjaciólki nie dotyczy.

wiesz, moim zdaniem jest różnica pomiędzy ''zabranianiem'' kiedy dziecko widzi, że inni coś robią/jedzą i są szczesliwi, a rodzice z niewiadomego dla dziecka powodu im tej przyjemności zabraniają, a jakimś określonym modelem życia, w którym żyją rodzice i które jest dla dziecka naturalne (tak to odbieram na podstawie własnych obserwacji). Tej dziewczynce nikt niczego nie zabrania - są w domu słodycze jak goście przychodzą, jak chce to się poczęstuje. Jak gdzieś wychodzą to może poogladac telewizję u kogoś itp. Ma kontakt z ''tradycyjnie'' wychowywanymi dziećmi i jakoś nie ma problemów - chociaż prawdziwy test będzie jak pójdzie do tego przedszkola.

A co do uzywania wszystkiego z głową i umiarem - to trudno oczekiwać, żeby dziecko kilkuletnie radziło sobie z presją - te granice wytycza rodzic i wydaje mi się, że sukcesem wychowawczym jest jeśli ich wprowadzenie nie wiąże się ze zbyt dużym przymusem i oporem.
Chociaż ja osobiście z perspektywy czasu żałuję, że moi rodzice nie byli pod kilkoma względami bardziej stanowczy wobec mnie w dzieciństwie.


(zaraz wpadnie OYE i powie, że znów o dzieciach rozmawiamy )

---------- Dopisano o 19:55 ---------- Poprzedni post napisano o 19:52 ----------



mam wrażenie, że w USA to trochę inaczej wygląda niż w małych miejscowościach w Polsce na ścianie wschodniej

(nie wiem czy ktoś oglądał na TLC serię "komunie po polsku" czy jakoś tak - ja kompletnie wypadłam z obiegu, więc jak to zobaczyłam (mam nadzieje, że to jednak były najbardziej skrajne przykłady) to szczękę zbierałam z podłogi)

---------- Dopisano o 19:59 ---------- Poprzedni post napisano o 19:55 ----------



akurat wydaje mi się, ze w Stanach z powodu wielokulturowości, wielu religii dzieci są przyzwyczajone do zróżnicowania diet, strojów, zachowania itp, więc do pewnego wieku/etapu nie jest to problemem.
schody zaczynają się w tzw ''okresie dojrzewania''

No ale w tym wieku już dziewczynki zaczynają zwracać uwagę na ubrania, jak są ubrane, czy czysto, czy np. na niebiesko (w tym wieku przecież jak się lubi niebieski to najlepiej jak wszystko jest niebieskie).
Ale fakt, w stanach to może wyglądać nieco inaczej.

[Luba]

Napisane przez stupid-girl

w małych miejscowościach to raczej trudne.

zgadza sie - chociaz nie wartościowałabym tego jako ''bardziej niepozytywnie''. Raczej jako przeciwieństwo ''moje dziecko wszystko może'' kontra ''moje dziecko niczego nie może"
Fanatyzm jest zły w każdą stronę - tez znam ten typ - chociaż bardziej w stronę chorobliwej obawy przez zarazkami i chemią i co się z tym wiąże zabranianiem dziecku kontaktu ze światem zewnetrznym i cywilizacją.
Ja się od oszołomów trzymam z daleka, wiec raczej taka schiza raczej przyjaciólki nie dotyczy.

wiesz, moim zdaniem jest różnica pomiędzy ''zabranianiem'' kiedy dziecko widzi, że inni coś robią/jedzą i są szczesliwi, a rodzice z niewiadomego dla dziecka powodu im tej przyjemności zabraniają, a jakimś określonym modelem życia, w którym żyją rodzice i które jest dla dziecka naturalne (tak to odbieram na podstawie własnych obserwacji). Tej dziewczynce nikt niczego nie zabrania - są w domu słodycze jak goście przychodzą, jak chce to się poczęstuje. Jak gdzieś wychodzą to może poogladac telewizję u kogoś itp. Ma kontakt z ''tradycyjnie'' wychowywanymi dziećmi i jakoś nie ma problemów - chociaż prawdziwy test będzie jak pójdzie do tego przedszkola.

A co do uzywania wszystkiego z głową i umiarem - to trudno oczekiwać, żeby dziecko kilkuletnie radziło sobie z presją - te granice wytycza rodzic i wydaje mi się, że sukcesem wychowawczym jest jeśli ich wprowadzenie nie wiąże się ze zbyt dużym przymusem i oporem.
Chociaż ja osobiście z perspektywy czasu żałuję, że moi rodzice nie byli pod kilkoma względami bardziej stanowczy wobec mnie w dzieciństwie.

Mnie sie wydaje, ze dziecko nie powinno miec zadnych trudnosci w przedszkolu, juz ma stycznosc z innymi wzorcami, wie co to ciastka a co telewizor i nie jest to dla niej problemem. Dlatego mysle, ze spokojnie dopsuje sie do innych a inni do niej, bo do tej pory nie miala problemow w kontaktach z innymi dziecmi.
Masz racje, fanatycy sa grozni, niezaleznie ktora "strone" reprzezentzuja.

Dziecko, tak jak dziecko Twojej przyjaciolki, nawet kilkuletnie, poradzi sobie z presja, jesli bedzie widzialo spojnosc miedzy tym co rodzice mowia a tym co robia. I takie a nie inne postepowanie bedzie dla dziecka norma. Jasne, ze koledzy maja wplyw na dziecko, ale wydaje mi sie, ze podstawy podstaw wynosi sie z domu i czlowiek sie ich trzyma. Co to znaczy: nie znam np dziecka wegetarian, ktore w szkole zaczelo jesc mieso. Owszem, jakis stroj czy piornik z postacia z bajki moze takie dziecko chciec miec i ja uwazam, ze nic w tym zlego. Ale podstawowych zasad bedzie sie trzymac, jesli zostaly mu przekazane madrze.

[pffe]

Napisane przez Luba

Mnie sie wydaje, ze dziecko nie powinno miec zadnych trudnosci w przedszkolu, juz ma stycznosc z innymi wzorcami, wie co to ciastka a co telewizor i nie jest to dla niej problemem. Dlatego mysle, ze spokojnie dopsuje sie do innych a inni do niej, bo do tej pory nie miala problemow w kontaktach z innymi dziecmi.
Masz racje, fanatycy sa grozni, niezaleznie ktora "strone" reprzezentzuja.

Dziecko, tak jak dziecko Twojej przyjaciolki, nawet kilkuletnie, poradzi sobie z presja, jesli bedzie widzialo spojnosc miedzy tym co rodzice mowia a tym co robia. I takie a nie inne postepowanie bedzie dla dziecka norma. Jasne, ze koledzy maja wplyw na dziecko, ale wydaje mi sie, ze podstawy podstaw wynosi sie z domu i czlowiek sie ich trzyma. Co to znaczy: nie znam np dziecka wegetarian, ktore w szkole zaczelo jesc mieso. Owszem, jakis stroj czy piornik z postacia z bajki moze takie dziecko chciec miec i ja uwazam, ze nic w tym zlego. Ale podstawowych zasad bedzie sie trzymac, jesli zostaly mu przekazane madrze.

No, to możecie już się przenieść na mamusiowy wątek? bo tu raczej nikt nie ma ochoty czytać jak to sobie z dziećmi radzicie i jak to one nie są super.

[Luba]

Napisane przez pffe

No, to możecie już się przenieść na mamusiowy wątek? bo tu raczej nikt nie ma ochoty czytać jak to sobie z dziećmi radzicie i jak to one nie są super.

Akurat w poscie ktory zacytowalas nie pisalam niczego o swoich dzieciach ani o tym jak sobie z nimi radze.
Poza tym nie z toba rozmawiam i nigdzie sie nie wybieram.

Tak strasznie narzekacie na OYE ale wystarczy, ze tutaj jakakolwiek rozmowa zacznie sie toczyc, to od razu ktos z was wyskakuje z "iccie stond". Naprawde tak bardzo tu przeszkadza zwyczajna rozmowa, bez narzekan, bez przepychanek, bez obrazania?

[pffe]

Napisane przez Luba

Akurat w poscie ktory zacytowalas nie pisalam niczego o swoich dzieciach ani o tym jak sobie z nimi radze.
Poza tym nie z toba rozmawiam i nigdzie sie nie wybieram.

Tak strasznie narzekacie na OYE ale wystarczy, ze tutaj jakakolwiek rozmowa zacznie sie toczyc, to od razu ktos z was wyskakuje z "iccie stond". Naprawde tak bardzo tu przeszkadza zwyczajna rozmowa, bez narzekan, bez przepychanek, bez obrazania?

No taka nie na temat? bardzo. A wręcz jakby na złość zaczęłyście rozmowę typowo mamusiową o dzieciach w przedszkolu.

[Luba]

No popatrz, a niedawno dostalam wiadomosc od moda o tym, ze watki spolecznosciowe rzadza sie innymi prawami jesli chodzi o offy. Wynikalo z tej wiadomosci, ze na takim watku mozna rozmawiac o wszytskim.

A rozmowe o przedszkolach nie ja zaczelam, ale milo mi sie rozmawialo (za co dziekuje)z osobami (bezdzietnymi), ktore ja zaczely.
Jesli uwazasz, ze zaczely te rozmowe tobie czy komukolwiek na zlosc, to chce cie upewnic, ze raczej nie mialy takiej intencji.

[dawidowskasia]

Napisane przez ŁAJKA

no i tu jest pies pogrzebany.
ile to mamy Skłodowskich na forum ?
w ten sposób można się licytować do usranej ;d ktos powie -twoje dziecko nie jest żadnym sukcesem.to może usiadźmy i opowiedz mi o swoich własnych.i tutaj następuję wybałuszenie gał z niedowierzaniem ze takie głupoty (dla innej osoby) mogą być sukcesem
i tak bez końca

Zgadza się. Dla mnie moje małe sukcesy są moje i nikt nie musi ich doceniać. Natomiast zdaje sobie sprawę,że dla gros osób sukces oznacza coś wyjątkowego,coś co nie każdy jest w stanie osiągnąć.
Jeśli spytasz ludzi na ulicy kogo uważają za kobietę sukcesu to 99 % nie wymieni sąsiadki,koleżanki czy innej kobiety tylko dlatego,że ma dziecko.
Za sukces uważa się powszechnie osiągnięcia nieprzeciętne.

Napisane przez ŁAJKA

zawsze mi się chce śmiać(i przypominam sobie to forum) jak słucham wywiadów z bardzo znanymi aktorkami czy piosenkarkami .tak tak ciesze się z tego Oskara /z milonów sprzedanych płyt ale tak naprawdę...to dziecko nadało sens memu życiu
no widzicie i pani ze spożywczaka i Beyonce na jednym wózku jadą
zresztą co tu daleko szukać nasza przesympatyczna mistrzyni J.Kowalczyk nie radzi sobie z depresją.chyba jej nie odmówicie sukcesów? a ona 'tylko' chciała urodzic dziecko

Mi wystarczą znajome kobiety z otoczenia,które mają dzieci a czują się niespełnione w innych dziedzinach życia.
Tutaj też przypadyłyby się statystyki i liczba kobiet dzieciatych chorujących na depresję.

A J. Kowalczyk współczuje - to zawsze przykre kiedy człowiek nie może osiągnąć tego czego pragnie. Tym niemniej dla mnie osiągnęła sukces

Napisane przez ŁAJKA

co byście się nie zdziwiły że w erze wysoce galopujących problemów z zajściem w ciązę (zobaczcie sobie statystyki ile par ma z tym problem) czy urodzenie dziecka to nie będzie prawdziwy sukces!

Może kiedyś będzie

[Bananalama]

oranyboskiejestemkioskiem !
Ja ogólnie jestem ugodowa raczej, spokojna, większość tego, co dotyczy innych mi zwisa i powiewa. Pani Jola może uważać dziecko za swój największy sukces życiowy, Pani Zdzisia to, że piecze najlepsze ciasta w okolicy, a pani Zenobia, że ma superhiper bloga modowego. Mam to szczerze gdzieś. Fajnie, że ludzie coś tam doceniają ze swojego życia i z czegoś są dumni. Tylko jak napisała dawidowskasia, sukces raczej kojarzy się z czymś nieprzeciętnym. Większość kobiet ma dzieci i większość je wychowuje na porządnych ludzi. Ja nie uważam swojego licencjata za sukces, bo masa ludzi ma licencjaty. Jakbym miała doktorat to już ok, ale licencjat, magisterka? Powszechne. Prawie tak powszechne jak no, posiadanie w miarę zdrowych i porządnych dzieci. Spoko, że dla kogoś dziecko to sukces. Nie wnikam. Każdy ma własną hierarchię i nie zamierzam sobie rościć praw do tego, by czyjąś kwestionować. Ale wydaje mi się, że takie halo, łoooł i fajerwerki z posiadania dziecka robi się od niedawna. Jeszcze dla pokolenia mojej matki dzieci po prostu miała większość kobiet. No wychodziło się za mąż, rodziło się dzieci, wychowywało się jak miliardy kobiet wcześniej i już.
Nie odmawiam nikomu stawiania swojego rodzicielstwa na piedestale itd. Po prostu dla mnie coś, co robiły już miliardy, nie jest super-hiper osiągnięciem. DLA MNIE.
I jeszcze dwie uwagi: argumentem w dyskusji nie są dla mnie ani "siwe włosy", ani "poczujesz-zrozumiesz". Dla mnie to tak, jakby ktoś nie miał argumentów właśnie . A po drugie, wchodzenie na wątek dla bezdzietnych i opowiadanie o kupie dzieciaka uważam za nietakt i złośliwość i zaraz przed oczami stanęła mi moja siostrzenica, jak miała 6 lat i zabroniło się jej wejść do pokoju. Musiała chociaż paluszek postawić za granicą pokoju. Ale ona była tylko dzieciakiem. Chyba, że takie zachowania u dorosłych, to tzw. "pielęgnowanie dziecięcej części duszy" to spoko .

---------- Dopisano o 00:48 ---------- Poprzedni post napisano o 00:45 ----------

aaa, golgie, gratulacje z okazji urodzenia dzieciątka niech rośnie zdrowo

[The Quiet One]

Ja tam się duszę ze śmiechu, czytając tę dyskusję. Wychowanie dziecka na porządnego człowieka, to owszem, jakiś sukces i powód do dumy. Ale kupa w zestawieniu z powyższym? Co poniektórych nie da się brać na poważnie.

[shonyen]

Napisane przez pffe

No taka nie na temat? bardzo. A wręcz jakby na złość zaczęłyście rozmowę typowo mamusiową o dzieciach w przedszkolu.

Napisane przez Luba

No popatrz, a niedawno dostalam wiadomosc od moda o tym, ze watki spolecznosciowe rzadza sie innymi prawami jesli chodzi o offy. Wynikalo z tej wiadomosci, ze na takim watku mozna rozmawiac o wszytskim.

i jedna i druga ma rację - offtopy w wątkach społecznościowych są nieuniknione, stąd też uzupełnienie do regulaminu, gdzie jest to opisane. tyle tylko, że jest tam też zapis:

Tytuły wątków określają grupy osób, do których są kierowane, ale nie określają konkretnego tematu

Stąd też w wątku bezdzietnych może dziwić obecność mam rozmawiających na tematy czysto mamusiowe, jak np. kupa dziecka


Dajcie ignora osobom, których nie macie ochoty czytać, bo na ZP odnośnie OT reagować nie będę

Prosiłabym tylko panie mamy, żeby ewentualne dyskusje okołodzietne, które toczyłybyście tylko między sobą (przypomnę, że odbiorcami wątku są z reguły osoby bezdzietne) przenieść na MzK

[201712071518]

Napisane przez pffe

No taka nie na temat? bardzo. A wręcz jakby na złość zaczęłyście rozmowę typowo mamusiową o dzieciach w przedszkolu.

IMHO ta dyskusja przynajmniej z mojej strony była kontynuacją kwestii pt ''czy wychowanie dziecka to sukces czy nie''.
I akurat jestem w stanie zrozumieć, że wychowanie dziecka tak jak robi to moja koleżanka - w zgodzie z własnymi przekonaniami, bez poddawania się presji społecznej pt ''dziecko musi" , tak może być sukcesem.
i szczerze jej kibicuję, żeby się udało, bo uważam, że będzie to sukces


i w zasadzie kiedy dziecko staje się sukcesem?
Kiedy jest wybitnym sportowcem/muzykiem/artystą itp (bardzo często kosztem straconego dzieciństwa i przymusu od najmłodszych lat) i na starość może rodzicom podarować willę z basenem? a dumny rodzic może kolekcjonowac artykuły o nim?
tylko wtedy to jest sukces rodzica?

[pffe]

Napisane przez stupid-girl

IMHO ta dyskusja przynajmniej z mojej strony była kontynuacją kwestii pt ''czy wychowanie dziecka to sukces czy nie''.
I akurat jestem w stanie zrozumieć, że wychowanie dziecka tak jak robi to moja koleżanka - w zgodzie z własnymi przekonaniami, bez poddawania się presji społecznej pt ''dziecko musi" , tak może być sukcesem.
i szczerze jej kibicuję, żeby się udało, bo uważam, że będzie to sukces


i w zasadzie kiedy dziecko staje się sukcesem?
Kiedy jest wybitnym sportowcem/muzykiem/artystą itp (bardzo często kosztem straconego dzieciństwa i przymusu od najmłodszych lat) i na starość może rodzicom podarować willę z basenem? a dumny rodzic może kolekcjonowac artykuły o nim?
tylko wtedy to jest sukces rodzica?

Dobrze, rozumiem, ale rozmowy o tym jak to dziecko będzie w przedszkolu się zachowywać już nie mają absolutnie nic do tematu a mamusie się już rozkręciły w tym temacie a to nie ten wątek. W zasadzie wiadomo było, że rozmowa zejdzie na takie tematy bo przecież chyba nie ma matki, która w końcu nie zeszłaby w temat dzieci.


Ja uważam, że dziecko jest sukcesem wtedy, kiedy jest wychowane tak, jak rodzic by chciał. A jak wiemy, dla większości ważne jest żeby dziecko wyrosło na porządnego człowieka a nie na dupka bijącego żonę i mordującego małe dzieci (na przykład).
Generalnie w dyskusji chodzi o to, że dziecko tuż po urodzeniu nie jest żadnym sukcesem bo to sama natura.

---------- Dopisano o 08:30 ---------- Poprzedni post napisano o 08:30 ----------

A i a propos Twojej koleżanki, to właśnie sukcesem będzie dopiero jak to dziecko wychowa na tych zasadach, teraz to jeszcze nie ma nic do sukcesu.

[201712071518]

Napisane przez pffe

Ja uważam, że dziecko jest sukcesem wtedy, kiedy jest wychowane tak, jak rodzic by chciał. A jak wiemy, dla większości ważne jest żeby dziecko wyrosło na porządnego człowieka a nie na dupka bijącego żonę i mordującego małe dzieci (na przykład).
Generalnie w dyskusji chodzi o to, że dziecko tuż po urodzeniu nie jest żadnym sukcesem bo to sama natura.

zgadza się, ale w sumie obiektywnie patrząc to im więcej dobrze wychowanych dzieci tym lepiej zyje się na świecie - zwłaszcza tym, którzy dzieci nie lubią

[pffe]

Napisane przez stupid-girl

zgadza się, ale w sumie obiektywnie patrząc to im więcej dobrze wychowanych dzieci tym lepiej zyje się na świecie - zwłaszcza tym, którzy dzieci nie lubią

Tylko wiesz, wychowanie wychowaniem a wiadomo, że różnie jest

[201803111829]

Ja się wczoraj wkurzyłam. Siedzę sobie w parku z facetem, jemy lody. Przychodzi matka z dzieckiem (ok. 1 rok, może 1,5). I to dziecko wiadomo, chodzi sobie. I było strasznie mną zainteresowane (ubrana na kolorowo, rude włosy itd) i co rusz do mnie podchodziło, a matka za rączkę za nim. i "siedzi sobie pani? noo, zobacz, siedzi!". i raz, ok, spoko. ale dosłownie co chwilę, dziecko do mnie a mamusia za nim. Potem zaczęło mnie dotykać (ręką w kolano) i kurde się zdenerwowałam, bo nie wyrażałam miną zadowolenia ani rozanielenia na widok dziecka. No to ona bierze dziecko, trochę dalej i znowu to dziecko do mnie podchodzi i się śmieje, coś tam "auuuuauhheuuaee!" i dotyka. No i w końcu stwierdziłam, że się przeniesiemy na inną ławkę.

[pffe]

Napisane przez _Tinkerbell

Ja się wczoraj wkurzyłam. Siedzę sobie w parku z facetem, jemy lody. Przychodzi matka z dzieckiem (ok. 1 rok, może 1,5). I to dziecko wiadomo, chodzi sobie. I było strasznie mną zainteresowane (ubrana na kolorowo, rude włosy itd) i co rusz do mnie podchodziło, a matka za rączkę za nim. i "siedzi sobie pani? noo, zobacz, siedzi!". i raz, ok, spoko. ale dosłownie co chwilę, dziecko do mnie a mamusia za nim. Potem zaczęło mnie dotykać (ręką w kolano) i kurde się zdenerwowałam, bo nie wyrażałam miną zadowolenia ani rozanielenia na widok dziecka. No to ona bierze dziecko, trochę dalej i znowu to dziecko do mnie podchodzi i się śmieje, coś tam "auuuuauhheuuaee!" i dotyka. No i w końcu stwierdziłam, że się przeniesiemy na inną ławkę.

A ja bym jej powiedziała żeby wzięła dzieciaka ode mnie.

[201803111829]

Napisane przez pffe

A ja bym jej powiedziała żeby wzięła dzieciaka ode mnie.

głupia byłam, zamiast się odezwać to żywiłam nadzieję, że moje oburzone spojrzenia dadzą jej do myślenia.

[Luba]

Napisane przez pffe

Tylko wiesz, wychowanie wychowaniem a wiadomo, że różnie jest

Zdecyduj sie
Albo dobre wychowanie to nic takiego i nie ma o czym mowic w ogole, jak spluniecie, zaden sukces
Albo nie kazdemu sie udaje i jednak ci, ktorym sie udaje, moga uwazac to zs sukces

[Kusum]

Napisane przez _Tinkerbell

Ja się wczoraj wkurzyłam. Siedzę sobie w parku z facetem, jemy lody. Przychodzi matka z dzieckiem (ok. 1 rok, może 1,5). I to dziecko wiadomo, chodzi sobie. I było strasznie mną zainteresowane (ubrana na kolorowo, rude włosy itd) i co rusz do mnie podchodziło, a matka za rączkę za nim. i "siedzi sobie pani? noo, zobacz, siedzi!". i raz, ok, spoko. ale dosłownie co chwilę, dziecko do mnie a mamusia za nim. Potem zaczęło mnie dotykać (ręką w kolano) i kurde się zdenerwowałam, bo nie wyrażałam miną zadowolenia ani rozanielenia na widok dziecka. No to ona bierze dziecko, trochę dalej i znowu to dziecko do mnie podchodzi i się śmieje, coś tam "auuuuauhheuuaee!" i dotyka. No i w końcu stwierdziłam, że się przeniesiemy na inną ławkę.

Tinker nie przesadzaj... mogłaś zamienić z dzieckiem 2 zdania, bo widocznie potrzebowało uwagi i samo by się odczepiło To tak samo jak z psem: musi powąchać i da sobie spokój. Przecież nie było agresywne, nie szarpało za nogawki i nie śliniło się?

[201803111829]

Napisane przez Kusum

Tinker nie przesadzaj... mogłaś zamienić z dzieckiem 2 zdania, bo widocznie potrzebowało uwagi i samo by się odczepiło To tak samo jak z psem: musi powąchać i da sobie spokój. Przecież nie było agresywne, nie szarpało za nogawki i nie śliniło się?

chyba od zaspokojenia jego uwagi jest matka? no nie życzę sobie żeby ktoś obcy mnie dotykał, nieważne czy to dziecko czy 20 latek, czy 50 letnia staruszka i już. Nie wiem jak ty, ale ja mojego psa trzymam na smyczy, żeby do obcych nie podchodził

ale w sumie głupio zrobiłam, że nie powiedziałam matce, żeby je ode mnie zabrała.

[Kusum]

Napisane przez _Tinkerbell

chyba od zaspokojenia jego uwagi jest matka? no nie życzę sobie żeby ktoś obcy mnie dotykał, nieważne czy to dziecko czy 20 latek, czy 50 letnia staruszka i już. Nie wiem jak ty, ale ja mojego psa trzymam na smyczy, żeby do obcych nie podchodził

ale w sumie głupio zrobiłam, że nie powiedziałam matce, żeby je ode mnie zabrała.

Nie mam psa. Mam koty. I każdy kto wchodzi do naszego domu musi zostać obwąchany, musi się przywitać z ogoniastymi. Koty mają też w zwyczaju ocieranie się policzkami. Trafiła nam się jedna koleżanka nie lubiąca kotów i na złość obok niej chciały leżeć cały wieczór Nie dały się odgonić.
Nie chcę dzieci w moim domu, ale nie traktuję ich jak trędowatych. Tinker nie przesadzaj. To, że dziecko podeszło do ciebie świadczy o tym, że jest dobrze wychowywane: nie boi się ludzi, świata, jest ciekawe i to już dużo Jestem uczulona na rodziców straszących i zabraniających , gdy nikomu się krzywda nie dzieje. 30 sekund Twojej uwagi nie nadwyrężyłoby Twojej antydzieciowej reputacji

[sylwka37]

Napisane przez [B

Kusum;48158938]Nie mam psa. Mam koty. I każdy kto wchodzi do naszego domu musi zostać obwąchany, musi się przywitać z ogoniastymi. Koty mają też w zwyczaju ocieranie się policzkami. Trafiła nam się jedna koleżanka nie lubiąca kotów i na złość obok niej chciały leżeć cały wieczór Nie dały się odgonić. [/B]
Nie chcę dzieci w moim domu, ale nie traktuję ich jak trędowatych. Tinker nie przesadzaj. To, że dziecko podeszło do ciebie świadczy o tym, że jest dobrze wychowywane: nie boi się ludzi, świata, jest ciekawe i to już dużo Jestem uczulona na rodziców straszących i zabraniających , gdy nikomu się krzywda nie dzieje. 30 sekund Twojej uwagi nie nadwyrężyłoby Twojej antydzieciowej reputacji

hehehhe miałam podobną sytuację i doszło do tego że ta koleżanka polubiła w końcu moje koty a tak zawsze sztywna jak pal azji siedziała bo bała się że któryś podejdzie a one to z tej to z tamtej strony , na kolana się jej pchały aż odpuściła

ja staram się nie chodzić tam gdzie mogę spotkać tłumy dzieci czyli np park w godzinach szczytu do mnie też dzieci niestety lgną

[201712071518]

Napisane przez sylwka37

hehehhe miałam podobną sytuację i doszło do tego że ta koleżanka polubiła w końcu moje koty a tak zawsze sztywna jak pal azji siedziała bo bała się że któryś podejdzie a one to z tej to z tamtej strony , na kolana się jej pchały aż odpuściła

ja staram się nie chodzić tam gdzie mogę spotkać tłumy dzieci czyli np park w godzinach szczytu do mnie też dzieci niestety lgną

no bo to czasami działa tak: człowiek raz sie uśmiechnie czy zagada do dzieciaka, a ten wtedy już nie daje spokoju.
A mamusia czuje się rozgrzeszona, że się poświęca uwagę dziecku, że sama już nie musi.
Kolega kiedyś w samolocie zagadał do dziecka i potem przez 4,5h musiał z nim książeczki oglądać i rysować.
Prośba do mamy, żeby zabrała latorośl z kolan skutkowała wrzaskiem, więc już w tym momencie my zmusiliśmy kumpla do poświęcenia bo wrzask był wyjatkowo przeraźliwy a my mieliśmy cięęężki dzień ;-)

[pffe]

Napisane przez Luba

Zdecyduj sie
Albo dobre wychowanie to nic takiego i nie ma o czym mowic w ogole, jak spluniecie, zaden sukces
Albo nie kazdemu sie udaje i jednak ci, ktorym sie udaje, moga uwazac to zs sukces

Od początku pisałam, że dobry wychowanie to sukces ale można to nazwać sukcesem jak się już wychowa dziecko a nie dopiero jak się urodziło a urodzenie dziecka to żaden sukces. I cały czas to podtrzymywałam i podtrzymuję

[dawidowskasia]

Napisane przez Luba

Zdecyduj sie
Albo dobre wychowanie to nic takiego i nie ma o czym mowic w ogole, jak spluniecie, zaden sukces
Albo nie kazdemu sie udaje i jednak ci, ktorym sie udaje, moga uwazac to zs sukces

To zależy. Moim zdanie samo wychowanie to tylko element składowy.
Wpływ środowiska jest ogromny. Nie ma reguł. Rodzeństwa często różnią się diametralnie,ludzie z patologicznych rodzin osiągają sukcesy (tu mam na mysli nie rodzenie dzieci a np zostanie uznanym lekarzem), osoby z wzorowych rodzin (nie,nie na pierwszy rzut oka) mają problemy emocjonalne,staczają się podczas gdy ciut młodsze/starsze rodzeństwo żyje normalnie

[pepsikolakokakola]

a propo wychowania. ostatnio znalazlam ten filmik https://www.youtube.com/watch?v=_0LN8RpOo68
no nie moge po prostu

[Luba]

Napisane przez dawidowskasia

To zależy. Moim zdanie samo wychowanie to tylko element składowy.
Wpływ środowiska jest ogromny. Nie ma reguł. Rodzeństwa często różnią się diametralnie,ludzie z patologicznych rodzin osiągają sukcesy (tu mam na mysli nie rodzenie dzieci a np zostanie uznanym lekarzem), osoby z wzorowych rodzin (nie,nie na pierwszy rzut oka) mają problemy emocjonalne,staczają się podczas gdy ciut młodsze/starsze rodzeństwo żyje normalnie

Oczywiscie, ze element skladowy, ale dosc spory i do tego bardzo wazny.
Tez kiedys myslam jak Ty, ale po czasie doszlam do wniosku, ze to troche nie tak.
Wplyw srodowiska nie jest ogromny, a przynajmniej nie na wszytskich.
To, ze rodzenstwa sie roznia, to zwykly skutek tego, ze sa wychowywane nie przez tych samych rodzicow. Z kazdym dzieckiem ci rodzice sa inni, starsi i po prostu inni, maja mniej/wiecej czasu dla dziecka, inaczej podchodza do rodzicielstwa.
Dzieci z rodzin patologicznych osiagaja sukcesy i zmieniaja swoje zycie najczesciej wtedy, kiedy znajduja kogos, kto jest dla nich wzorem, pelni w pewnym sensie role rodzica. I dziecko sie na nim wzoruje. Jesli nie znajdzie takiego kogos to powiela zycie rodzicow.
Jesli dziecko z wzorowej rodziny ma problemy, to znaczy, ze rodzina nie byla taka wzorowa. nie ma sily.
Oczywiscie sa na swiecie psychopaci, na ktorych nic nie dziala, ale to nie jest duzy odsetek spoleczenstwa.

W kazdym razie uwazam, ze wychowanie jednak ma olbrzymie znaczenie, bo jesli dobre, to wlasnie chroni przed tym zlym wplywem otoczenia.

[201803111829]

Wlasciwiena rozwoj moralny jednostki wplyw ma glownie srodowisko w jakim zyje :p wychowanie przez rodzicow to moze 1/3 wychowania dziecka. Wasze dzieci wychowuje pani w przedszkolu i szkole, i wszyscy ludzie dookola