Szukam dziewczyn,które są chore i chcą z tego wyjść

[zooosia]

Muszę to napisać, bo jestem w lekkim szoku. Dzisiaj musiałam się zważyć i oczywiście strasznie się denerwowałam. Okazało sie jednak ze od soboty nie przytyłam ani grama może moje jadłospisy nie wyglądają jak na P, ale jem znacznie więcej niż kiedyś. dziwne? czy rozruszyłam sobie przemiane materii itd?

[funky87]

Ja ciągle bije sie z myślami o przytycie, juz pojawia sie myśl , postanowienie i wstaje rano robie ogromne śniadanie i myśl nie dam rady , nie dziś, albo zaraz czy to mi jest w ogóle potrzebne , może nie jest tak źle i nie muszę przytyć. Ile jeszcze, nie potrafię zacząć,boję się że jak zobaczę za szybko ten kg na wadze przestraszę sie i zacznę odchudzać od nowa, może jeszcze za wcześnie;/ ale nie mogę przecież odwlekać tego w nieskończoność ;( i jeszcze pora na wizytę u ginekologa - kolejne wyzwanie przede mną, a dziś grupa - czy sie odważę??

[magdalenka3]

Pewnie ze sie odwazysz Kochana. A dlaczego nie ? Przeciez samo to ze myslisz znaczy ze chcesz . A jak sie nie odwazysz bedziesz zalowala a tak bedzie jeden kroczek na przod. Ja zaczelam psychoterapie i choc na poczatku wydawalo mi sie ze nic nie daje to wiem ze tak nie jest. tak samo jak wydaje nam sie wiele innych rzeczy ze jestesm,y grube ze jak zjemy ziarnko czegos to przytyjemy piec kilo. Wiem ze wsparcie jest potrzebne wiec FUNKY prosze idz dzis i napisz jak bylo. Ja jestem w stanie rozmawiac i wspierac bo samoa chce to zakonczyc. A moze tak bedzie latwiej.

[phenomena]

tez sie do wszystkich porównuję. moja była przyjaciółka z klasy rok temu miała jeszcze kobiecą figurę, trochę tłuszczyku tu i tam. ja wtedy byłam chuda, a ona mi strasznie tego zazdrościła. teraz role sie odwróciły. ona ma nienaganna figurę, świetne nogi, płaściutki brzuch.. za każdym razem kiedy na nią patrzę cholernie jej zazdroszczę..
wczoraj koleżanka z klasy na przerwie jadła bułkę słodką. myślałam, że widać jak mi ślinka cieknie na jej widok. miała mnóstwo bajeranckich dodatków, polewę, w środku jakieś nadzienie. pomyślałam, że kiedyś jadłam takie codziennie i nie byłam zbyt gruba.. a przynajmniej sie tym nie przejmowałam. przez chwilę jej zazdrościłam, ale kiedy popatrzyłam na jej brzuch i 3 fałdki leżące na sobie, to od razu odechciało mi się takiej bułki wiem, że to chamskie z mojej strony, ale pomyślałam, że nie chcę wyglądać tak jak ona.. takie jedzenie kojarzy mi się już tylko z byciem grubasem

[funky87]

Napisane przez magdalenka3

Pewnie ze sie odwazysz Kochana. A dlaczego nie ? Przeciez samo to ze myslisz znaczy ze chcesz . A jak sie nie odwazysz bedziesz zalowala a tak bedzie jeden kroczek na przod. Ja zaczelam psychoterapie i choc na poczatku wydawalo mi sie ze nic nie daje to wiem ze tak nie jest. tak samo jak wydaje nam sie wiele innych rzeczy ze jestesm,y grube ze jak zjemy ziarnko czegos to przytyjemy piec kilo. Wiem ze wsparcie jest potrzebne wiec FUNKY prosze idz dzis i napisz jak bylo. Ja jestem w stanie rozmawiac i wspierac bo samoa chce to zakonczyc. A moze tak bedzie latwiej.

ja na terapię indywidualna juz chodze od dłuższego czasu, a teraz miałam zacząć grupowa tzn juz duzo wczesniej ale nie mam odwagi wypowaidac się przed innymi , cięzko jest mi się otworzyć pzred moja psycholog a co dopiero pzred większą ilościa osób. A jesli chodzi o postepy to u mnie od czasu rozpoczecia terapi sa ogromne , wydaje mi sie że jestem juz calkowicie inną osobą, tylko to przytycie mnie pzresladuju nie wiem jak to będzie

[tamonita]

Napisane przez funky87

Ja ciągle bije sie z myślami o przytycie, juz pojawia sie myśl , postanowienie i wstaje rano robie ogromne śniadanie i myśl nie dam rady , nie dziś, albo zaraz czy to mi jest w ogóle potrzebne , może nie jest tak źle i nie muszę przytyć. Ile jeszcze, nie potrafię zacząć,boję się że jak zobaczę za szybko ten kg na wadze przestraszę sie i zacznę odchudzać od nowa, może jeszcze za wcześnie;/ ale nie mogę przecież odwlekać tego w nieskończoność ;( i jeszcze pora na wizytę u ginekologa - kolejne wyzwanie przede mną, a dziś grupa - czy sie odważę??

Im dłużej będziesz to przekładała tym gorzej, pamietaj o tym. Jeśli się nie zbierzesz w sobie to zawsze bedziesz mówiła: "moze jutro", "dziś nie dam rady" itd. im bardziej będziesz w to brnęła tym trudniej będzie Ci z tego wyjść. Nigdy nie nadejdzie ten właściwy moment. Pamietaj.
Pogadaj o tym z rodzicami niech usiada z Toba i zjedz przy nich, zeby Cie dziwne mysli nie nękaly, ze "a moze nie potrzebne mi przytycie", "dzis nie dam rady, moze jutro..." nie mozna tego odkladac ! to nie zabawa a WALKA o TWOJE ŻYCIE !

[agness51]

Nawet nie wiecie jak mnie podniosło na duchu to,że wczoraj nie poćwiczyłam na tym rowerku ... pewnie już dzisiaj nie będę miała takiej silnej woli,aczkolwiek myślę,że idzie mi troszkę lepiej choć nadal widzę w lustrze/szybach siebie potwornie grubą ... boję się,że taka jest właśnie prawda ...


Zastanawiam się tylko dlaczego często jestem głodna po obiedzie skoro jem w nim i białko i węglowodany i trochę tłuszczu czasami ... a zawiera on mniej więcej 450-500kcal ...

[plameczka]

Tez tak mialam agness po prostu organizmowi brakuje jedzenia, jest wyglodzony. Teraz jak od dluzszego czasu jem wiecej to powoli sie to stabilizuje

Dzisiaj pierwszy raz przez chwile czulam sie 100% szczesliwa..

[phenomena]

agness, wspaniale sie spisałaś jestem z ciebie dumna ;D

czuję, że mam strasznie rozregulowany metabolizm i nie wiem za bardzo jak temu zaradzić.. nie chę tez tyc myślicie, że dobrym rozwiązaniem byłoby, gdybym w jednym tygodniu jadła po 1200kcal, w następnym 1300, później 1400 i tak aż do 1700 np?

[agness51]

Mam nadzieję,że i mi się ustabilizuje ... mój organizm jest wygłodzony,o nie!

Phenomenko - Dziękuję
To dobre rozwiązanie,a 1700 to Twoje zapotrzebowanie? Nie za mało?

[tamonita]

Napisane przez phenomena

agness, wspaniale sie spisałaś jestem z ciebie dumna ;D

czuję, że mam strasznie rozregulowany metabolizm i nie wiem za bardzo jak temu zaradzić.. nie chę tez tyc myślicie, że dobrym rozwiązaniem byłoby, gdybym w jednym tygodniu jadła po 1200kcal, w następnym 1300, później 1400 i tak aż do 1700 np?

Phenomenko, to bardzo dobre rozwiązanie, ale nie koniecznie musi to być tylko 1700, jeśli Twoje potrzebowanie wynosi więcej, to powinnaś dojść do niego. Z calego serducha 3mam kciuki, aby Ci się udało

Agness brawo Kochana Mam nadzieję, że wkońcu Ci się uda, uda Ci się zobaczyć siebie taką jaką jesteś naprawde. Czyli ładną i szczupłą I jeszcze jedno: Twój organizm jst wygłodzony, aby takim nie był musiałabys jeść normalnie czyli jak normalny człowiek- kiedy chcesz i co chcesz, ponad własne zapotrzebowanie bądź choicaż tyle ile ono wynosi...


Plameczko, a co takiego się stało, że byłaś dziś szczęśliwa ?

[agness51]

Tamuś - Dziękuję
Oj obawiam się,że na to zdecydowanie za wcześnie,aby jeść to na co mam ochotę i kiedy chcę. Chodzi o moją psychikę.
Póki co,uczę się jeść produkty,których podczas diety bym nie tknęła,przełamuję opory przed jedzeniem,uczę się jeść więcej,staram się ograniczyć wyrzuty sumienia po zjedzonym lodzie,czy węglach prostych lub słonej przekąsce,na którą miałam ochotę.
W jednym dniu idzie lepiej,a w drugim gorzej,jednak widzę znaczną poprawę .

A wszystko dzięki Wam

Plameczko - No właśnie ?

[funky87]

Napisane przez tamonita

Im dłużej będziesz to przekładała tym gorzej, pamietaj o tym. Jeśli się nie zbierzesz w sobie to zawsze bedziesz mówiła: "moze jutro", "dziś nie dam rady" itd. im bardziej będziesz w to brnęła tym trudniej będzie Ci z tego wyjść. Nigdy nie nadejdzie ten właściwy moment. Pamietaj.
Pogadaj o tym z rodzicami niech usiada z Toba i zjedz przy nich, zeby Cie dziwne mysli nie nękaly, ze "a moze nie potrzebne mi przytycie", "dzis nie dam rady, moze jutro..." nie mozna tego odkladac ! to nie zabawa a WALKA o TWOJE ŻYCIE !

wiem Tamo że odkaladanie tego w nieskończoność tylko pogarsza sprawę, czasem czuje sie że zamiast iść do przodu ja ciągle stoję w miejscu.Tak łatwo mówić powinnam powinnam , a jak przychodzi co do czego to konczy sie tylko na myśleniu i może na zwiększeniu sniadania, a potem coraz gorzej Wiem że keidys sie zdobede tylko wydaje mi sie że może za wczesnie sie za to biore
Moi rodzice o wszystkim wiedza, do niczego mnie nie zmuszaja (cale szczęscie) , a tym bardziej do jedzenia bo wiedza jak na mnie to wpływa, w sumie to lepiej ze nie naciskaja ani nie ponaglają , moge przynajmniej o tym decydowac.
Dla mamy najwazniejsze że wogóle zaczęlam jeść i jem coraz wiecej, naprawde już do tylku rzeczy sie pzrelammalam, tak bardzo zmieniło sie moje podejście, wielkim sukcesem jest to że już prawie nie licze kcal, czasem tylko podswiadowmie.
Myśle że i z przytyciem tak bedzie , albo potrzebuje porzadnego kopa żeby w końcu pzrestac o tym gadac i zabrac sie do rzeczy.

[madame_apple]

Napisane przez agness51

Zastanawiam się tylko dlaczego często jestem głodna po obiedzie skoro jem w nim i białko i węglowodany i trochę tłuszczu czasami ... a zawiera on mniej więcej 450-500kcal ...

zgadzam się z plameczką - też tak kiedyś miałam, ale po jakimś czasie wszystko wróciło do normy

Napisane przez plameczka

Dzisiaj pierwszy raz przez chwile czulam sie 100% szczesliwa..

na pewno takich chwil będzie więcej...

Napisane przez phenomena

czuję, że mam strasznie rozregulowany metabolizm i nie wiem za bardzo jak temu zaradzić.. nie chę tez tyc myślicie, że dobrym rozwiązaniem byłoby, gdybym w jednym tygodniu jadła po 1200kcal, w następnym 1300, później 1400 i tak aż do 1700 np?

myślę, że to bardzo dobry sposób tylko, tak jak juz dziewczyny pisaly, wylicz sobie dobre zapotrzebowanie bo 1700 i mnie wydaje sie mało choć jesteś drobniutka więc w zasadzie to calkiem mozliwe
Powodzenia

Napisane przez agness51

Oj obawiam się,że na to zdecydowanie za wcześnie,aby jeść to na co mam ochotę i kiedy chcę. Chodzi o moją psychikę.
Póki co,uczę się jeść produkty,których podczas diety bym nie tknęła,przełamuję opory przed jedzeniem,uczę się jeść więcej,staram się ograniczyć wyrzuty sumienia po zjedzonym lodzie,czy węglach prostych lub słonej przekąsce,na którą miałam ochotę.
W jednym dniu idzie lepiej,a w drugim gorzej,jednak widzę znaczną poprawę .

wiadomo - od razu całkowicie się nie przełamiesz; ważne, że idziesz do przodu nawet jeśli nie są to siedmiomilowe kroki
Gratuluję i trzymam kciuki za ciąg dalszy poprawy

Napisane przez funky87

wiem Tamo że odkaladanie tego w nieskończoność tylko pogarsza sprawę, czasem czuje sie że zamiast iść do przodu ja ciągle stoję w miejscu.Tak łatwo mówić powinnam powinnam , a jak przychodzi co do czego to konczy sie tylko na myśleniu i może na zwiększeniu sniadania, a potem coraz gorzej Wiem że keidys sie zdobede tylko wydaje mi sie że może za wczesnie sie za to biore
Moi rodzice o wszystkim wiedza, do niczego mnie nie zmuszaja (cale szczęscie) , a tym bardziej do jedzenia bo wiedza jak na mnie to wpływa, w sumie to lepiej ze nie naciskaja ani nie ponaglają , moge przynajmniej o tym decydowac.
Dla mamy najwazniejsze że wogóle zaczęlam jeść i jem coraz wiecej, naprawde już do tylku rzeczy sie pzrelammalam, tak bardzo zmieniło sie moje podejście, wielkim sukcesem jest to że już prawie nie licze kcal, czasem tylko podswiadowmie.
Myśle że i z przytyciem tak bedzie , albo potrzebuje porzadnego kopa żeby w końcu pzrestac o tym gadac i zabrac sie do rzeczy.

zdecydowanie potrzebujesz - <- to był kop mobilizujący! I zaczynaj od dziś, od teraz, a nie od jutra. Jak ktoś mądry powiedział : "jutro, jutro i wciąż jutro i tak się trwoni całe życie".

[funky87]

Napisane przez madame_apple

zdecydowanie potrzebujesz - <- to był kop mobilizujący! I zaczynaj od dziś, od teraz, a nie od jutra. Jak ktoś mądry powiedział : "jutro, jutro i wciąż jutro i tak się trwoni całe życie".

przyda sie napewno

[phenomena]

oby w ogóle mi sie udało boję się tylko, że znowu wciągnę się w liczenie kalorii.. wolałabym, żeby ktoś to robił za mnie

[Superchic(k)]

Napisane przez iza_wiosenna

S(k) doskonale rozumiem ten opór przed przytyciem, ale pomyśl - sama przyznałaś,że psycholog jest jedyną osobą, z która możesz pogadać. Może więc znajdziesz w sobie tyle siły, by przytyć? A może za te dwa tyg. wrócisz na terapię? Spróbuj poukładać sobie myśli w głowie. Spokojnie. Spróbuj się wyciszyć - zdystansować do sytuacji w domu. Czy jesz na zasadzie: zasłużyłam/ nie zasłużyłam? I nie przepraszaj, bo ja i tak wiem, że się nie poddasz. Przemyśl to wszystko na spokojnie, bo z doświadczenia wiem, że ten dzień (dzisiejszy) może być z perspektywy jutra nie taki tragiczny, a z "upadku" jutro moze narodzić się nie zwątpienie a -motywacja.

Nie, u mnie jedzenie nie wygląda na takiej zasadzie, którą wymieniłaś . Ja jedzenie przekładam na to, jak się czuję. Mam chore myśli, typu "Moja dusza nie jest głodna". Jedzenie staje się dla mnie znowu katorgą, męczy mnie. Naprawdę, nie mam siły.
Jem teraz strasznie mało, poniżej 900 kcal (liczę zarysowo). Oczywiście ma to już swoje skutki w samopoczuciu i koncentracji, jednak nikomu o tym nie mówię. Mama już nie pozwoliła mi jechać do aquaparku ze szkołą, właśnie ze względu na to, że schudłam.

Napisane przez zooosia

Superchic(k), bardzo mi przykro.. jednak nie mozesz się poddawać. Masz dopiero 15 lat. Całe życie przed Tobą. Nie mozesz tego zmarnować. A na nic nie jest za późno. Musisz się postarać, musisz walczyć żeby nie przegrać tego co najważneijsze. A wierze, że nie przegrasz, bo jesteś silna, tyle Ci się już udało. Tylko musisz CHCIEĆ z tego wyjść.

Wiem, co masz na myśli pisząc, że nie wyobrażasz sobie życia bez ciąglej kontroli nad jedzeniem, wagą...
ja mam to samo..
z jednej strony chce wyjść z tego, chcę być normalna. ale chyba nie potrafię. o czym będę myśleć jesli nie o jedzeniu? o moim wielkim brzuchu?

Cieszę się, że mnie rozumiesz.

Napisane przez plameczka

S(k) ale czemu sie poddajesz? Szukaj fachowej pomocy, koniecznie fachowa pomoc. Moze idz do dietetyka? Niech Ci ulozy diete. I nadal chodz do psychologa. My Ci tez pokozemy kochanie masz nas, takie wirtualne przyjaciółki Tylko musisz tego chciec! Ty! Nikt inny! Przeciez wiesz, ze to jest dobre. Wiesz, ze przytycie jest dobre dla Ciebie. Co innego dla mnie 53 kg/165 ale dla Ciebie? Musisz byc zdrowa i bedziesz szczesliwa! Mowie Ci Żyj chwilam, rób jakies smieszne rzeczy, wkrecaj nauczycieli. Bedzie smiesznie. I bedzie dobrze. Bedzie, bedzie, bedzie.

Dietetyk? Ale po co mi dietetyk, ja te zasady mam w małym palcu, potrafię ułożyć prawidłowy jadłospis bogaty we wszystkie niezbędne składniki, tylko że nie umiem się do tego zastosować... Tu nie chodzi o jedzenie. Ono tylko jest odbiciem problemów, kurczę no . A jak mam się ich pozbyć, skoro moja terapia wisi na włosku.

Napisane przez tamonita

S(k) pamiętaj jedno, ta choroba to pasmo ciągłych upadków i wzlotów. Niestety, ale nawroty są i nie da się ich uniknąć, ale jeden upadek nie oznacza, że przegrałaś. Nie. Jeden krok w tył ? Ok. Trudno. Za to powinnaś wziąść się w garść i zrobić dwa w przód. Ale wiesz co ? Trzeba chcieć. Trzeba walczyć, a nie poddawać się losowi i czekać. Pamiętaj, że anoreksja, bulimia i wszelkie inne choroby związane z zaburzeniami odżywiania są takimi chorobami jak każde inne i na nie także można umrzeć ! Zdaje mi się, że nie do końca zdajesz sobie z tego sprawe. Jesteś taka młoda, masz jeszcze szanse się z tego wygrzebać i wybacz, ale muszę zgodzić się z Phenomenom, Ty chyba nie chcesz z tego wyjść. Powiedz tylko, czego Ty się boisz ? Utraty kontroli nad cialem ? Nad wagą ? Ty juz dawno straciłaś kontrole. Kontrole nad czyms o wiele ważniejszym, nad swoim całym życiem ! Uświadom sobie wkońcu, że niszczysz siebie takim podjeściem. Nie wygląd jest najwazniejszy, nie te cholerne kilogramy, a wnętrze !

Wiem, że jedno cofnięcie nie oznacza przegranej, już dawno się o tym przekonałam, bo zdarzały mi się wpadki i zawsze jakoś się wygrzebywałam. Co do kontroli... wszystko teoretycznie wiem. Ta kontrola jest złudna, to waga i ciało kontrolują mnie, ale... ja będę nikim bez mojego klosza.



Madame, Agness, Funky - dzięki. Postaram się.






Dzisiaj już lepiej, bo ochłonęłam po wczorajszym. Ale nadal nie mogę jeść, bardzo kłócę się teraz z rodzicami, szczególnie mama daje mi do zrozumienia, że jestem beznadziejna. Wykorzystuje sytuację, że sobie nie radzę i zamiast wyciągnąć do mnie rękę, odstawić na bok fochy, ona mnie jeszcze dobija.


Ok Dziewczyny, ja już się ostatecznie żegnam i wrócę do Was za nie całe dwa tygodnie. Muszę mieć czas na przemyślenie tego wszystkiego. Raport z wizyty i wagi zdam Wam 14 kwietnia, w poniedziałek. Napiszę wtedy dokładnie co i jak.

A teraz pozdrawiam i przez ten czas, gdy nie będę się tu udzielała, proszę, nie zaprzątajcie sobie główek moimi problemami. Pozdrawiam .

[funky87]

Napisane przez phenomena

oby w ogóle mi sie udało boję się tylko, że znowu wciągnę się w liczenie kalorii.. wolałabym, żeby ktoś to robił za mnie

Napewno nie, jak już raz sie uadało pzrestac liczyc to myślę że teraz sie nie dasz, na rozlegulowany metabolizm najlepsze jest właśnie zwiększanie stopniowo ilości kcal tak po 100-200 tygodniowo az dojdziesz do swojego zapotrzebowania, tylko nie zaniżaj
, ono napewno jest powyżej 2000 .Ja tak dodawałam i mysle że teraz nawet nawet mam ten metabolizm ok , w sumie po tym co mu zaserwowalam to i tak nie jest źle.
I wbrew obawaom w czasie tego stopniowego zwiekszania nie przytylam

S(k) Trzymaj się kochana , walcz o siebie i wracaj do nas jak najszybciej z dobrymi wieściami, Trzymam za Ciebie kciuki i wierze że się uda.

[notspeciallady]

A ja dzisiaj poniżej 1000 kcal.
Poprostu nie miałam ochoty jeść. Nie miałam co wymyśleć do jedzenia i ogólnie tak jakoś... Się cofam chyba.
I najgorsze jest to ,że jak zobaczyłam trochę wiecej tłuszczyku na brzuchu to świadomie ucinam sobie kalorie.
Ale uwierzcie ja mogę jeść czasami tyle nawet jeśli brzuch mnie boli ,bo ja szczerze to uwielbiam jedzenie,ale walcze z tym ,bo ja nie chce wyglądać jak 2 lata temu

[phenomena]

mam za soba 40 minut biegania i czuję się wspaniale

[agness51]

A ja dzisiaj 1500kcal i kilka garści słonecznika takiego co się 'skubie'
I rowerek,prawie 250kcal spaliłam,więc niedużo.
Trochę mało zjadłam,ale odpokutowuję wczorajsze lody

I tak czuję się grubo.

[Hypnotic Eyes]

Napisane przez agness51

A ja dzisiaj 1500kcal i kilka garści słonecznika takiego co się 'skubie'
I rowerek,prawie 250kcal spaliłam,więc niedużo.
Trochę mało zjadłam,ale odpokutowuję wczorajsze lody

I tak czuję się grubo.

Wiesz Agness, czasem odnoszę wrażenie, że ty jesteś z siebie dumna. Zjadłam tylko 1500 kcal z czego 250 spaliłam na rowerku, czuje sie grubo, ale coś z tym robie. Jak już raz zjesz wiecej to nastepnego dnia ucinasz. Ja wiem, że ja sie czesto zachowuje podobnie, ale ja się lecze. I tu jest różnica. Oczywiście dzisiaj jestem na maksa wkurzona. Po swoich urodzinach schudłam kilogram. Następnego dnia przytyłam 2 kilo i teraz znowu schudłam No i oczywiście zważyła mnie mam rano i mam przekopane. Odrobię, no ale cóż. Żebym przytyła 2 kilo w jeden dzień? Trochę mnie to rozwaliło. Natomiast z jedzeniem jest nieźle. W sumie dopiero co jem kolacje i jakoś specjalnie nie interesuje mnie godzina Ze znajomymi świetnie Tylko jedyny problem to fakt, że chyba cały czas jem trochę za mało Kiedyś jadłam ok. 2000 kcal a teraz chyba mniej. Już sama nie wiem. Może spowolniłam przemianę materii?

[phenomena]

Napisane przez Hypnotic Eyes

Wiesz Agness, czasem odnoszę wrażenie, że ty jesteś z siebie dumna. Zjadłam tylko 1500 kcal z czego 250 spaliłam na rowerku, czuje sie grubo, ale coś z tym robie. Jak już raz zjesz wiecej to nastepnego dnia ucinasz. Ja wiem, że ja sie czesto zachowuje podobnie, ale ja się lecze. I tu jest różnica. Oczywiście dzisiaj jestem na maksa wkurzona. Po swoich urodzinach schudłam kilogram. Następnego dnia przytyłam 2 kilo i teraz znowu schudłam No i oczywiście zważyła mnie mam rano i mam przekopane. Odrobię, no ale cóż. Żebym przytyła 2 kilo w jeden dzień? Trochę mnie to rozwaliło. Natomiast z jedzeniem jest nieźle. W sumie dopiero co jem kolacje i jakoś specjalnie nie interesuje mnie godzina Ze znajomymi świetnie Tylko jedyny problem to fakt, że chyba cały czas jem trochę za mało Kiedyś jadłam ok. 2000 kcal a teraz chyba mniej. Już sama nie wiem. Może spowolniłam przemianę materii?

wszystko wymaga czasu. wyjdziesz z tego na pewno. grunt, że podjęłaś leczenie. każdy ma chwile załamania ale wierzę w ciebie. te 2kg to pewnie wahanie wagi po jednym dniu pofolgowania sobie ;>

a ja po tym bieganiu czuję się naładowana energią! jakoś optymistycznie widzę przyszłość oby już mi tak zostało. od jutra zaczynam 1200kcal. mam nadzieję, że wytrwam! tyle, że z weekendem będzie mały problem, bo w sobotę będę 'w gościach' a niedzielę spędzę z moim tż. chociaż od poniedziałku do piątku będę próbowała liczyć kcal, a w weekendy zobaczymy. nie moge sobie jednak pozwolić na obżeranie się

[iza_wiosenna]

Napisane przez Hypnotic Eyes

Wiesz Agness, czasem odnoszę wrażenie, że ty jesteś z siebie dumna. Zjadłam tylko 1500 kcal z czego 250 spaliłam na rowerku, czuje sie grubo, ale coś z tym robie. Jak już raz zjesz wiecej to nastepnego dnia ucinasz. Ja wiem, że ja sie czesto zachowuje podobnie, ale ja się lecze. I tu jest różnica. Oczywiście dzisiaj jestem na maksa wkurzona. Po swoich urodzinach schudłam kilogram. Następnego dnia przytyłam 2 kilo i teraz znowu schudłam No i oczywiście zważyła mnie mam rano i mam przekopane. Odrobię, no ale cóż. Żebym przytyła 2 kilo w jeden dzień? Trochę mnie to rozwaliło. Natomiast z jedzeniem jest nieźle. W sumie dopiero co jem kolacje i jakoś specjalnie nie interesuje mnie godzina Ze znajomymi świetnie Tylko jedyny problem to fakt, że chyba cały czas jem trochę za mało Kiedyś jadłam ok. 2000 kcal a teraz chyba mniej. Już sama nie wiem. Może spowolniłam przemianę materii?

a czujesz się głodna? Bo może chwilowo potrzebujesz mniej po prostu? Ja teraz też jem mniej, w ogole kiepsko się czuję - przesilenie wiosenne? :P Fajnie, że ze zanjomymi kontakty się poprawiły. mi niestety nie udało się już do końca odbudować straconych kontaktów z przyjaciółmi w gim.

Co do tych kg - sama dobrze wiesz, że takie wahania wagi są normą. Może nie waż się tak często, tylko obserwuj organizm itp.

Ech, Phenomena... ruszasz się - biegasz, a będziesz jeść 1200? Przecież tak się odżywiałaś i miałaś napady. Po co powtarzasz błędy i to własne? Nie lepiej jeść więcej, ale pożegnać się z napadami?

[phenomena]

iza, miło, że się o mnie martwisz u mnie to bez znaczenia, czy jem mało, czy dużo. ba, nawet częściej mam napady wtedy, gdy mam bardzeij obfity jadłospis, bo czuję, że i tak zawaliłam, więc mogę sie najeść do oporu

chcę zacząć od 1200kcal a później co tydzień zwiększać ilość kcal. mój metabolizm szaleje i chcę zrobić z nim porządek.

mam nadzieję, że będziecie mnie wspierać

[iza_wiosenna]

Będziemy. Ale boję się, że nie będziesz zwiększać kcal, że znowu wdepniesz w to bagno, w którym tak naprawdę dalej, dobrowolnie, tkwisz... Naprawdę się martwię, że będzie 1200, potem 1000, potem... Mam nadzieję, że wiesz co robisz Przemyśl jeszcze raz, przeanalizuj wszystko i w ogóle. Skoro masz zamiar biegać aż 40min. 1200 to stanowczo za mało, organizm będzie domagał się więcej i mogą zacząć się napady. Proszę, Phenomenko, pomyśl...

[phenomena]

w następnym tygodniu nie będę miała za bardzo czasu na bieganie i myślę, że na 1200 jakoś wytrwam jeśli będę miała napad, to proszę mnei zlinczować!
uświadomiłam sobie, że grunt, to ustabilizować sobie metabolizm. nie zejdę dlatego poniżej 1000kcal. mam złe wspomnienia z tym związane nie chcę kolejnego jojo..

[madame_apple]

Napisane przez phenomena

mam nadzieję, że będziecie mnie wspierać

ja będę
ale:

Napisane przez iza_wiosenna

Będziemy. Ale boję się, że nie będziesz zwiększać kcal, że znowu wdepniesz w to bagno, w którym tak naprawdę dalej, dobrowolnie, tkwisz... Naprawdę się martwię, że będzie 1200, potem 1000, potem... Mam nadzieję, że wiesz co robisz Przemyśl jeszcze raz, przeanalizuj wszystko i w ogóle. Skoro masz zamiar biegać aż 40min. 1200 to stanowczo za mało, organizm będzie domagał się więcej i mogą zacząć się napady. Proszę, Phenomenko, pomyśl...

ja też proszę

Chociaż, ku pokrzepieniu dodam, że kiedy ja wychodziłam z napadów tow podobny sposób - przez drastyczne obcięcie i stopniowe zwiększanie kcal. Przy napadach wchłania się kilka tys. kcal więc niby to szok dla organizmu, ale... Ja po tygodniach ostrego napadowania z dnia na dzień radykalnie ucięłam, gdzieś do 800kcal dziennie bo się rozchorowałam i nie byłam w stanie jeść więcej. Tak było przez coś ok. tygodnia,ale dokładnie nie pamiętam - póki nie wyzdrowiałam. I po takim szoku kalorycznym stopniowo zaczęłam zwiększać do zapotrzebowania redukcyjnego bo akurat wtedy się redukowałam. I podziałało, napady od lipca nie wróciły do tej pory, a z przemianą materii wszystko gra - nie zauważyłam spowolnień. Może niektóre organizmy po kompulsach potrzebują takiego "wyczyszczenia"? Nie wiem jak to wygląda od strony naukowej, mówię tylko o tym co znam z autopsji.

Oczywiście phenomenko, nie możesz ucinać do 800- u mnie tak wyszło bo grypa żołądkowa nie pozwalała mi zjeść więcej. Ale myślę, że jak zaczniesz od tych 1200 i dojdziesz do wlasciwego zapotrzebowania to będą efekty. Mam taką nadzieję

[phenomena]

dziękuję jabłuszko mam nadzieję, że znowu nie polegnę.

[plameczka]

Dziewczyny czulam sie szczesliwa.. Tak po prostu Poczułam, ze wygrywam z ED, docenilam to, ze jestem zdrowa, mam rodzine, fajna kumpele, druga fajna, ale troche mniej kumpele, kilka kumpelek z klasy z ktorymi jest super. Przypomniały mi sie moje ostatnie szalone pomysły. I po prostu poczułam, ze w zyciu wlasnie o to chodzi. I jak tylko cos złego wchodzi mi do głowy, to bije sie z tymi myslami

S(k) to jest inaczej z tym dietetykiem, jak sama znasz zasady, a inaczej, jak ktos Ci to zalozy z góry. Ja tez wiedzialam, co mam robic, zeby nie miec dołków i jeść normalnie. Ale nie potrafilam sie do tego zastosowac, tak jak ty. Poszlam do pani pedagog w szkole. Mowila to, co ja sama dobrze wiedzialam. Ale jakos teraz potrafie sie do tego latwiej dostosowac. Pomysl, moze cos w tym jest. A w ogole ona mi powiedziala jedno wazne zdanie, w ktore poczatkowo nie wierzylam. Ze jesli bede normalnie jadla, z czasem bede miala wiecej siły na problemy zycia codziennego i wygram z nimi. Moze to jest jakis pomysl? Trzeb chwytac sie kazdego sposobu. Pozdrawiam kochana