Chopard Wish EDP 

Tyle pięknych, wręcz poetyckich opinii powstało na temat "Wisha", że aż nie wiem, czy moja cokolwiek wniesie... Czy warto pisać i powielać to, co zostało już napisane? Warto! Lubię te perfumy, chociaż nie wydaje mi się, by były do końca "moje"... A szkoda - bo uwielbiam mroczne, ciężkie, duszne, ekscentryczne zapachy, które zahaczają o unisex i "Wish" doskonale wpisałby się w ten typ. Oceniłam te perfumy na 3+ bo są rzeczywiście interesujące i bardzo ładne, ale jednak coś mi w nich nie gra w taki sposób, by były ze mną spójne. Nie zrozumcie mnie źle - nie irytują mnie, nie męczą - nie w tym rzecz! Po prostu czegoś brakuje lub jest w nim czegoś nadmiar. Piszę to na podstawie kilku próbek, a biorąc pod uwagę kaprysy tego zapachu, na które tyle Wizażanek się uskarża, nie wykluczam, że któregoś razu za nimi przepadnę. Na razie jest tak na 'trzy plus'. O ludzie, jaki ten flakon jest piękny! <3 Ostry diamentowy szlif i szmaragdowy kolor płynu nadają temu flakonikowi tyle uroku, a moją wyobraźnię sprowadzają na oblodzoną ścieżkę skojarzeń. Przypomina mi ostrą bryłkę lodu. Tak! Wyglądają jak sopel. Zdecydowanie to jeden z najpiękniejszych buteleczek perfum, jakie w życiu widziałam - wszystko tu gra. Chopard swoje "Wishe" zamyka w tej samej jubilerskiej buteleczce w kształcie diamentu i wszystkie wyglądają obłędnie, jednak ten klasyczny podoba mi się najbardziej ze względu na pasujący do kształtu kolor - mroźny szafirowy błękit. Cudownie się to prezentuje! Nawet nie śmiem narzekać na to, że buteleczka nie ma jak ustać, tylko leży przechylona. Na nic nie będę narzekać! 5/5 bez zbędnego gadania. Jeśli chodzi o zapach, to tutaj jest gorzej... Nie jest źle, odrzucająco, ale zachwytów też nie będzie. Skojarzenia z "Angelem" Muglera są jak najbardziej zasadne... Zarówno sam zapach, jak i cała otoczka wokół niego, jest podobna. Może to będzie dla was zaskoczeniem, ale "Wish" bardziej mi się podoba! :P Dlaczego? Dlatego, że "Wish" jest bardziej oryginalny i lepiej się w nim czuję. Na mojej skórze prezentuje się słodko i wibrująco, ale czuć w nim kwasek, który choć nie jest nachalny i wprawdzie wprowadza w tę kompozycję coś naprawdę ciekawego, to jednak - według mnie - niestety nieco zaburza symfonię zapachu... Za to wrażenie odpowiada nuta głowy. PSIK! I co czujemy? Gruby, gęsto pleciony warkocz z czarnej porzeczki (kwaskowatość), gruszka (słodycz), akacja (słodycz) i agrest (kwaskowatość). Ta faza potrafi człowieka zauroczyć i zaskoczyć... Jest to bardzo zmyślna głowa. Zauważcie, że jedynym stricte słodkim owocem jest gruszka - czarna porzeczka i agrest są kwaskowate, choć także dysponują pewną dozą słodyczy. Kwiat akacji jest słodki, ale odrobinkę metaliczny - jak jaśmin. Ciekawie... Ciekawie... Za chwilę wskakuje nam śmiała paczula i przykrywa całość specyficzną warstwą 'kurzu'... Wówczas akacja chowa swoją słodycz na rzecz metaliczności. Tutaj robi się ciężej i mniej przyjemnie. Magnolii tu nie czuję. Jest za to jaśmin, który wchodzi w paradę akacji (ciężko mi odróżnić co w danym momencie dominuje - są tak to siebie podobne i mają zbliżoną siłę rażenia). Osmantus ma cierpko-herbatkowy zapach i mi osobiście przypomina trochę bergamotkę... I szczerze mówiąc, tego tu też nie odnajduję... (ale może i lepiej, bo ciężko mi sobie wyobrazić bergamotkowe nuty w towarzystwie aż tak intensywnej, wręcz dominującej czarnej porzeczki... z drugiej zaś strony, uważam, że dobrze komponowałyby się z agrestem, gruszką i poszczególnymi kwiatami). Przy opisywaniu zapachu, zawsze największy problem sprawia mi wyłapywanie podstawy... ale nie tym razem... nie tym razem... ;) Wanilię i karmel czuję wyraźnie już po kilku minutach od pierwszego psiku. Bób tonka wchodzi nieco później - mniej więcej równo z paczulą. Wtedy te perfumy przybierają męskiego charakteru i... "angelowego". Oj, baza jest mocno "anielska"... Bardzo mocno. Kadzidło płonie wolno - wchodzi małymi krokami, pulsująco, nieśmiało, niezdecydowanie... ale jedno jest pewne - intensywne jest i głębokie! Co mam na myśli mówiąc, że jest takie nieśmiałe? Czy w tym miejscu nie zaprzeczam sama sobie? Absolutnie nie! Chodzi o to, że czuć je po chwili coraz wyraźniej - tak jakby jego obecność narastała. Za chwilę gdzieś znika, potem znowu się pojawia... Bardzo mi się podoba, jak pracuje na mojej skórze! Zresztą jestem wielką fanką kadzideł w perfumach - nie męczą mnie, nie przytłaczają, cudownie ze mną współgrają. Nie do końca jednak umiem nosić paczulę czy fasolkę tonkę... Bywają wyjątki - ale nie w tym przypadku. No coś mi tutaj nie leży tak jak powinno... Coś mnie gniecie... Coś jakoś nie do końca mi wygodnie w tym duecie... Czarna porzeczka też jest wymagająca i chociaż lubię jej aromat, to musi być czymś równoważony, a mam wrażenie, że w "Wishu", pod wpływem tonki, paczuli, jaśminu ona cierpnie. Czasami przybiera wręcz podton zjęczenia. Nie przeszkadza mi to aż tak bardzo, ale momentami tracę pewność siebie wyczuwając kwaśno-piwniczną woń... Na szczęście kadzidło i delikatna wanilia przychodzi mi z pomocą. Karmel też by to robił, ALE! Po pierwsze - trochę się ociąga, jest powolny, flegmatyczny, rozlazły, ciągnący się jak... - no właśnie! - KARMEL! ;) A po drugie - ma swoje kaprysy i raz wypada słodko, jak w tym przypadku należy, a czasem jak w "Angelu", czyli gorzko, jakby za długo stał na ogniu i przypalał garnek. I chociaż gorzki karmel potrafi być bardzo... 'słodki' ;) - znaczy się pożądany - tak w towarzystwie tych komponentów - karmelowa gorycz działa na niekorzyść całego zapachu. Jakoś tak dziwnie został podany i rozrabia sobie. Dla kogo jest to zapach? Nie wiem. Sami musicie ustalić na podstawie tego, co próbowałam zamieścić w opisie. Bez najmniejszej wątpliwości musi to być osoba, która ma dużą tolerancję na perfumiarskie wybryki - raz słodko, raz gorzko, raz kwaśno, raz cierpko... Myślisz, że pasują Ci takie warunki? (bo pamiętaj, że to Chopard je stawia, a nie Ty... ;)) To próbuj. Nie są to aż tak ogoniaste perfumy jak wyżej wspomniany "Angel" (w tym przypadku wychodzi to na plus), ale na pewno są również bardzo trwałe i wyczuwalne. "Wish" na spryskanym nadgarstku będzie siedział mimo to, że użyjesz mydła przeciw niemu. Jeśli chodzi o trwałość, to jest nie do zdarcia! (a przynajmniej nie za pierwszym razem). Myślę, że z całej rodziny "Wishów" ten tutaj jest najtrwalszy (drugie miejsce zajmuje ten złoty, a trzecie - różowy). Ja tam będę jeszcze testować, bo ten zapach zdołał mnie sobą zainteresować jak mało który zapach, ale... popadać w zachwyt nie będę, bo [póki co] jest nam nie po drodze. Możliwe, że coś zaskoczy. Fajnie by było, bo to bez wątpienia jeden z najbardziej oryginalnych zapachów w przyzwoitej cenie. Jest charakterystyczny, nie do pomylenia (chyba że z "Angelem" na pewnym etapie rozwoju... różni się jednak niuansami, większą delikatnością i mniejszą siłą rażenia), jak najbardziej godny uwagi, interesujący i ma w sobie jakiś niszowy kunszt. Polecam próby o różnej porze dnia i roku, bo to jeden z tych zapachów, z którym ewidentnie trzeba kombinować... ;) No więc kombinujemy, eksperymentujemy i bawmy się! :D

Nie uważam tego zapachu za zły, żeby nie było. Tylko czemu nosząc go mam skojarzenia z filmem G. del Toro " Labirynt fauna". Kto oglądał ten rozumie- na pozór baśniowo, w rzeczywistości ciężko i mrocznie... Tak samo mam z Panem Chopardem - na samym początku wyczuwam w nim jakąś dziwną, metaliczno- kwaśną nutę, która mnie przytłacza, budzi we mnie jakiś dziwny niepokój. Co ciekawe, na mojej skórze owa metaliczno- kwaśna nuta tym bardziej się wybija, im bardziej jest zimno i wietrznie...Labirynt fauna, wichrowe wzgórza...w każdym razie zapach ten nie kojarzy się mi wówczas z niczym kojącym, nie czuję się w nim bezpiecznie, że tak to ujmę. Kiedy jednak wichry ustają, a zza chmur nieśmiało wychodzi słońce ( choć jest to zapach jak najbardziej jesienno- zimowy, używany latem zadusiłby pewnie całe otoczenie i mnie samą też), Chopard ukazuje mi zdecydowanie bardziej przyjazne oblicze. Wyczuwam ambrę i karmel, wymieszane z uwielbianą przeze mnie paczulą, doprawione jakąś kojącą mleczną nutą. Jest błogo, jest leniwie, jest bezpiecznie. Wówczas Pan Chopard rzeczywiście otula mnie niczym milusi, miękki sweterek. Flakonik to taki oszlifowany diamencik, bardzo się mi podoba. Trudno ocenić mi trwałość. Nieraz czuję go na sobie i ubraniach przez wiele godzin. Czasami jednak Pan Chopard płata mi psikusa i ulatnia się po niecałej godzinie. Zapach jest dostępny w popularnych drogeriach internetowych ( a także w Hebe i w Naturze) za bardzo śmieszne pieniążki. Warto przynajmniej go przetestować. Jednak ja sama nie wiem, czy kupię go ponownie- właśnie ze względu na ową uwidaczniającą się czasem, dziwną metaliczno- kwaśną nutę.

Pewnie widzieliście kiedyś w jakimś filmie (albo na żywo), jak dzieci robią deser. Co tylko wpadnie im w rękę ląduje w miseczce - lody, drażetki, żelki, cukierki, nawet chrupki i chipsy, wata cukrowa, a na to leją obficie sosy w różnych smakach. Mniej więcej tym są właśnie te perfumy - mega słodkim miszmaszem. Czuję tam właśnie jakby watę cukrową, mocno rozgrzany karmel (czasami wręcz na granicy przypalenia), puder, kadzidło (szkoda, że nie jest go więcej), ale bywa, że również jakieś sztuczne nuty typowe dla chemii kosmetycznej. Opis wskazuje na to, że nie polubiłam tych perfum... ale to nie do końca prawda. Ta dziwna, kręcąca w głowie mieszkanka ma w sobie to "coś". Coś, co sprawia, że testuję Wish co kilka dni w nadziei, że odkryje przede mną jakieś nowe nuty, że się dogadamy. Myśle, że to jeden z tych zapachów, których trzeba się "nauczyć". Moc i trwałość tych perfum jest raczej średnia. Większość zapachów znika z mojej skóry dość szybko i podobnie jest w przypadku Wish. Na rzeczach (tekstyliach) trzyma się dłużej. Lubię ten zapach właśnie na samym końcu jego trwania - jest wtedy dużo spokojniejszy, milszy. Nie wiem dlaczego, ale mam taką wizję, że otulona w jesienny płaszcz zmierzam na spotkanie w ciepłej kawiarni, a ten zapach dodaje mi otuchy, rozgrzewa jak kawa, którą za moment wypiję w towarzystwie dawno nie widzianej koleżanki. W lecie się w tym zapachu nie czuję, dosłownie i w przenośni. Opakowanie jest bardzo przyjemne dla oka i poręczne, jednak w moim egzemplarzu "zawleczka" spada z korka co jest nieco irytujące.

Wish zaczarował mnie tym diamentowym flakonem oraz baśniową otoczką-mam słabość do wszelkich motywów winter aesthetic, a Wish dla mnie świetnie się wpisuje do wszystkiego co piękne, magiczne oraz pełne nostalgicznej estetyki. Nie jest to mój zapach, niestety nie czuję by jednoczył się ze mną. Jednak naprawdę go polubiłam dając się oczarować jego magii oraz odmienności-bo jest zupełnie różny niż słodkie gourmandy oraz kwieciste słoneczne ogrody, które najchętniej wybieram w perfumach. Otoczenie reaguje różnie-koleżanka z pracy otwarcie nie lubi ich słodko-mroźnej specyfiki, zaś fryzjerka przegarniając przed myciem moje włosy zachwycała się tym jak ładnie pachną(zawsze odruchowo daje jeden psik perfum na czuprynę, bo lubię gdy jest świeża, czysta oraz pachnąca). Są trwałe oraz wyczuwalne długie godziny chociaż nie są takie ogoniaste. Do tej pory nie znosiłam dominującej paczuli w perfumach, ale tutaj chociaż sucha i zakurzona nuta paczuli rządzi, to przeplatana magnolią oraz mlecznym waniliowym karmelem staje się bardziej miękka oraz jedwabista, jak taki miły kocyk, który spokojnie otula w mroźny dzień. Jest to zapach, którego nie da się sklasyfikować jako owocowy lub kwiatowy, dla mnie jest po prostu paczulowy, może lekko korzenny(ale nie w ten pierniczkowo-świąteczny sposób). Ja Wisha polubiłam, ale na warunkach. Ma być dookoła zimowo, wietrznie, szaro oraz nostalgicznie. Wish najbardziej mi pachniał Wishem gdy w mroźny i mglisty poranek szłam do pracy, wtedy poczułam, że się rozwinął i wpasował w otoczenie. Jesienią i zimą otula, ale nie jest to cukrowa słodycz chmury gourmandowych owoców doprawionych akacją, to paczulowy chłód gwiazdki z nieba. Mi osobiście przywodzi na myśl moją ulubioną baśń-"Królową Śniegu" Andersena, wędrówkę oraz przygody Gerdy na drodze do odzyskania Kaya. Zarówno kwietny ogród kobiety, która umiała czarować, zarówno przepych pałacu Księżniczki oraz Księcia, zarówno ciemny las w którym zaatakowali ją zbójnicy, zarówno zimową podróż przez Północ. Aż do krzewu czerwonych jagód i dalej do lodowego pałacu pełnego pustych sal, którym rządziła piękna i zimna Królowa Śniegu. Jest zimno, nie zawsze łatwo, ale cały czas tli się ciepła siła uczuć. Zupełnie jak w Wish-jest tajemniczo, chłodno, ale też czai się słodkie ciepło, które sprawia, że perfumy nosi mi się przyjemnie.

Tak, tak i jeszcze raz tak! Jest podobny do Angela... Podobny, ale nie taki sam. Brak tutaj zapachu zimnego metalu i piwnicznego klimatu w otwarciu.jest słodycz i ciężkość. Są dni, że użyte w nadmiarze doprowadzają mnie do migreny, są dni że w ogóle ich nie czuję... Mam Wisha i nie mam... Może ma na to wpływ dzień cyklu? Flakon cudo, będzie ozdobą niejednej toaletki.

Wish, to zapach dość słodki, z głębią, ciepły i przytulny, a równocześnie nieco mroczny, za co, jak sądzę odpowiada kadzidło. Składa się z mnóstwa ciekawych nut zapachowych, których jednak mój nos nie potrafi wyodrębnić, odbieram go raczej jako całość, może gdzieś tam lekko czasem wysunie się na pierwszy plan wanilia, czy karmel, nuty kadzidła są dla mojego nosa również wyczuwalne, ale one są gdzieś w tle, nie przytłaczają. Jest więc to zapach przyjemny, mocno zblendowany, nieco mroczny, projekcję ma w moim odczuciu średnią, do słabej, co sprawia, że mimo swoich ciepło-słodko-mrocznych tonów w nieprzesadzonej ilości nadaje się również na dzień. Przez to swoje mocne zmiksowanie Wish nie zmienia się zbytnio w ciągu dnia, a przynajmniej ja tego nie wyczuwam. Trwałość przyzwoita, nie przesadzała bym z zachwytami, nie jest liderem pod tym względem, wytrzyma 7-8 godzin, może trochę dłużej na ubraniach, ale jest już wtedy mało wyczuwalny. Jednak biorąc pod uwagę cenę za jaką można go obecnie kupić, to stosunek jakości do ceny robi się naprawdę dobry. Dla mnie to fajne perfumy, w korzystnej cenie i chętnie po nie sięgnę ponownie. Odnośnie rzekomego podobieństwa do Angela, nie widzę żadnego, ani przez sekundę. Parametry też są całkiem inne, na niekorzyść Wisha, choć zapach dla mnie osobiście Wish ma bardziej przyjemny.

Dla mnie ten zapach jest niesamowicie ciepły, otulający. Dlatego uwielbiam go jesienią i zimą gdy dni są już chłodne. Kupiłam skuszona opiniami że przypomina Angel od Mugler. I ja akurat widzę tu pewne podobieństwa - wystarczy spojrzeć na design flakonu. Przy czym Chopard jest dużo tańszy ;) Zapach jest piękny i u mbie bardzo długo się utrzymuje. Zakwalifikowałabym go do perfum które zostawiają "ogon" i dla mnie jest to ogromny plus ponieważ ludzie w otoczeniu często zwracają na niego uwagę. Przy tej cenie - ideał :)

Perfum kupiłam pod wpływem paru recenzji,że ponoć przypomina Angel Muglera. A więc w żadnym wypadku go NIE przypomina. Ani siostra, ani brat ani daleki kuzyn. Jest całkiem innym zapachem. Jest zapachem słodkim, bardziej owocowym niż kwiatowym, po piwerwszym psiknięciu przypomina mi dobre słodkie wino.

Perfumy dostałam w prezencie pierwszy raz jakiś czas temu, wracam do niego nie raz jako, że jest to jeden z tych zapachów, które lubię niezmiennie. #OPAKOWANIE Perfumy zapakowane są w szklany flakon w kształcie diamentu, prosty a przy tym bardzo elegancki. Ładnie prezentuje się na półce/w łazience. Szkół jest przezroczyste więc widać ile ubyło. Zatyczka jest klasyczna, jakby z zawieszką. #ZAPACH Jest mocny, intensywny, długo utrzymuje się na skórze. Nuty zapachowe, w których można wyróżnić poziomkę, wanilię i orchideę, bardzo do mnie przemawiają bo tego typu zapachy właśnie lubię. Jest to według mnie zapach z tych bardziej słodkich, orientalnych, ciężkich, które pasują idealnie na chłodne wieczory. Pięknie się rozwija, zostaje dłuższy czas na skórze. Zostawia tzw ogon i nie raz słyszałam, że ładnie pachnę. #TRWAŁOŚĆ Jak dla m ie są bardzo trwałe, czuć je na skórze dłuższy czas, nie ulatnia się co jest dużym plusem. Wystarczy kilka pryśnięć by naprawdę ładnie pachnieć większość dnia. #CENA Jest stosunkowo niska jak na perfumy o takiej trwałości.

...tak znam go od lat i nie wiem co w gruncie rzeczy mam o nim myśleć ! To jeden z nielicznych zapachów, o którym mogłabym powiedzieć, że nie wiem czy mi się podoba czy nie. Od razu po psiknięciu nie lubię go wcale , gdyż wyczuwam jakieś kwaśne, wręcz cierpkie nuty (gdy patrze teraz na skład domniemam, iż jest to agrest). Następnie zapach się nieco wysładza, czuć trochę takiej puchowej waniliowej pianki, ale nadal jest mocny, intensywny....ewidentnie czuć paczulę. Na mojej skórze ten zapach migruje w kategorię orientalną, nuty lekkie , kremowe jadalne , smakowe wybijają się na sam koniec , po kilku godzinach , kiedy to Wish zdecydowanie łagodnieje i w tejże aurze bitej śmietanki znika . Mam co do niego podobne odczucia co niektóre wizażanki poniżej - mam wrażenie , że jednego dnia pachnie inaczej niż drugiego (...) raz jest bardziej cierpki, raz bardziej słodki, raz wręcz może przytłoczyć , że aż mam ochotę go z siebie zmyć. Dla mnie mimo podobnych nut zapachowych nie jest w żadnym wypadku kopią Angela . Perfumy Muglera bardzo lubię , z Wishem różnie bywa. Chciałabym na koniec dodać kilka słów o flakonie - jest piękny, faktycznie niczym diament , na półce prezentuje się super, jednak muszę przyznać, że jest niewygodny i niepraktyczny, gdyż nie można go postawić , trzeba na niego uważać. Trwałość to u mnie jakieś 8 godzin.

Kiedyś (kilka lat temu) miałam już ten zapach, a w tym roku postanowiłam zrobić sobie mikołajkowy prezent sama dla siebie i zaopatrzyłam się w skromne 30ml EDP, które przywołało mnóstwo miłych wspomnień, a zarazem stało się zapachem, po który sięgałam najczęściej w grudniu. Zacznę od opakowania - buteleczka jest śliczna, wygląda jak oszlifowany klejnot. Jak ktoś lubi ładne flakony, to na pewno będzie zachwycony. Kolor perfum jest jasnobłękitny, w dość zimnym tonie, co dodatkowo potęguje wrażenie że mamy w ręce klejnocik. Kilka razy zetknęłam się z opinią, że Wish od Chopard jest uderzająco podobny do Muglerowskiego Angela. W mojej ocenie są to jednak dwa różne zapachy, choć łączy je wspólny mianownik - paczula. W Angelu paczula jest jednak wszechwładną królową, totalnie dominuje, natomiast paczula w Wishu jest ugrzeczniona i potulna, dla mnie o wiele bardziej przyjazna i zdecydowanie bardziej łagodna. Angel to mega trwały i intensywny zapach, a Wish jest bliskoskórny, nie ciągnie za sobą ogona, z trwałością jest u niego średnio. Czy wobec powyższego Angel wygrywa w tym starciu? No właśnie nie do końca... Bo ja ze słodkim dziełem Muglera mam relację love-hate, czasem go lubię, ale przez większość dni wzdryga mnie na samą myśl że miałabym po ten zapach sięgnąć. Natomiast Wish da się lubić, jest słodki i pokorny, przyjazny dla otoczenia i nadaje się do używania na co dzień. W sezonie jesień-zima mogłabym go aplikować codziennie. Nie powoduje zmęczenia, nadaje się do pracy, nie irytuje. Jest jak cieplutki sweterek w który można się otulić i przetrwać zimowe miesiące. Co najważniejsze nigdy nie miałam z Wishem wrażenia że próbuje mnie zdominować, zawsze wiem że to ja noszę zapach i to zapach jest moim dopełnieniem. Jak zatem pachnie Wish? Nie jestem specjalistą w analizowaniu zapachów, więc napiszę krótko; jest to zapach ciepłego mleka z karmelem i solidną porcją słodkiej wanilii, a w tle pobrzmiewają nuty paczuli. Zapach z gatunku gourmand. Jednak jest to dość oryginalny twór na tle dzisiejszych, często słodkich do bólu ulepków. Hype też już trochę na niego minął, więc istnieje duże prawdopodobieństwo, że używając tego zapachu nie zginiemy w tłumie identycznych - dla mnie to ważne, bo z przekory nigdy nie wybieram perfum na które jest obecnie moda i którymi pachnie połowa moich kolezanek ;-) Wisha lubię. Pewnie jeszcze nie raz go kupię. On ładnie na mnie leży. Dobrze wtapia się w moją skórę. Daje mi poczucie komfortu. Jest adekwatny do każdej sytuacji i miejsca. Nie pachnie tanio, nie jest też banalny. Do tego dochodzi piękne opakowanie, które cieszy moje oko i stanowi ozdobę toaletki - mój syn, przedszkolak, gdy pierwszy raz zobaczył u mnie te perfumy, to powiedział: "WOW! To wygląda jak wielki diament!" :-) Niestety, ma jedną wadę... trwałość! Zaczyna zdychać po 4 godzinach. Po 5-6 godzinach nawet gdy wciskam nos w nadgarstek, to wyczuwam jedynie marne resztki. Szkoda. Gdyby był bardziej trwały, to niewątpliwie byłby jednym z moich ulubionych zapachów...

Kiedyś moje ulubione perfumy, pachniały cudownie i trzymały się bardzo długo. Potem jakby trwałość drastycznie spadła. Zapach też nie ten sam. Wykorzystywałam trochę na siłę do końca. Po jakimś czasie znowu mnie nachodziła na niego ochota ... i tak wiele razy. Raz było lepiej, raz gorzej. Raz go kochałam a raz był dziwny. Raz koleżanki pytały się co to za piękny zapach, innym razem jak pytałam się czy czuć mnie perfumami, a one mówiły że kompletnie nic nie czują. Mam bardzo mieszane uczucia a jednocześnie sentyment do tego zapachu z "dobrego okresu". Na szczęście nie jest za drogi więc może kiedyś jeszcze zaryzykuje.

Jeszcze do żadnej recenzji nie zbierałam się tak długo jak do tej :D Wish i ja znamy się od lat. Ale zawsze były to próbki czy odlewki - raz pachniał lepiej , raz gorzej , raz intensywnie a raz ledwo go czułam. Sama więc nie wiedziałam co o nim myśleć , czy kupić czy nie :D Na szczęście z pomocą przyszła mi MissYou00 - i w sumie ta recenzja powstaje tylko dzięki niej :D (chociaż jej recenzja jest najlepsza :D ) Wish to jak każdy wie znany jest z dwóch powodów : Po pierwsze primo uznawany jest za bezczelny wręcz plagiat Angela , a po drugie primo ma do swojego powstania doklepaną legendę : że niby spadające gwiazdy zmieniają się w diamenty , a ten diament to poszukiwanie wewnętrznych pragnień , uwalnianie magnetyzmu kobiecości i jeszcze tam inne cuda na kiju... No tak. Ale naprawdę ciężko mi się odnieść do tego , że perfumy przybliżą nas do spełnienia marzeń :D No chyba , że odkładamy na nie rok i w końcu kupujemy i gęba nam się cieszy :D No flakon to jest piękny. Nawet się zgodzę , że magiczny. Ja lubię te leżące flakony , ciosane na ostry kształt. Pięknie się w nich odbija światło :) I ten też jest piękny. To jest diament. A dla mnie każdy z nas to diament - dlatego , że każdy jest jedyny w swoim rodzaju a życie szlifuje nas ciągle na przemiennie cierpieniami i radością. I właśnie u mnie gdy używam tych perfum dzieje się coś co można nazwać szlifowaniem : zaczyna się delikatnie a kończy z wielkim przytupem , są dni gdy ciężko mi wychwycić poszczególne nuty , są takie gdy czuje go wyraźnie , ale najczęściej otula jak delikatny kaszmirowy sweterek i wyczuwam go tylko gdy ruszę nadgarstkami czy przekręce głowę. I tak sobie w symbiozie trwamy. Docieramy się i lubimy :) Moja skóra wysładza zapachy ale Wish otwiera sie dość zielono - głównie czuje lekką cierkość agrestu , kropelkę soku z jeszcze nie do końca dojrzałej truskawki i kredowy lotos - ale lotos tylko w te chłodniejsze dni , gdy robi się cieplej wybija się u mnie taka leciutko ziemista nuta , przez którą kompozycja na chwilkę ( i na całe szczęście ) robi się lekko plastikowa. Środek kompozycji jest już bardziej kremowy : pojawia się paczula - paczula gdy jest połączona z wanilią zawsze u mnie wybija się na pierwszy plan. Ta paczula jest dość mleczna , leniwa rozkołysana natomiast wanilia już typowo budyniowa ale taka jakby lejąca się - nie jest to taki konkretny ulepek - niby wanilia spożywcza a jednak śmietanowa. Taki z Wisha czarodziej :D Wyczuwam też delikatne kwiatki w spisie nut podane , że to storczyk i konwalia , ale ciężko mi je wychwycić - niby wiem , że to nuta kwiatowa ale nie wiem :D No wiecie o co chodzi. Wycisza się bardzo ładnie dość transparentnym sandałowcem i leciutko nadpaloną ambrą do której dochodzi jakaś maleńka nutka miodu , ale ten miód to tak pojawia się i znika jakby się nie mógł zdecydować czy chce pozostać na skórze czy nie. Taki mały troll :D Lubię tego Wisha. On mnie sam woła . I do wyjść wieczorowych w sukienkach i do jeansów . Nigdy nie wiem kiedy najdzie mnie na niego ochota. Ale szanuje ten zapach. Nie używam codziennie - mamy dla siebie kilka dni raz na jakiś czas. I obojgu nam to wystarcza. W związku z tym , że może być to zapach który na każdym PH będzie pachniał inaczej ciężko mi go jednoznacznie polecić. Bo on pachnie inaczej w zależności od temperatury za oknem a i jeśli chodzi o próbki to ja mam tak , że próbki na mnie czasem nie pokazują całego bogactwa nut w perfumach. Więc są dla mnie typowo zapoznawcze i ja po próbkach nigdy nie recenzuje zapachu :D Dla mnie jest magiczny. Jest to zapach który po prostu musi stać u mnie na półce , bo bezpieczniej się wtedy czuje. Nasza znajomość będzie długa :D

Perfumy są dość wyraziste można ich używać wieczorem ale również posiadają w sobie pewna chłodna nutę dzięki której nadają się również na dzień jak i moim zdaniem na lato. Jestem fanką Angel te są inne ale również są w moim guście wiec fankom mocnych zapachów ale tez nie przytłaczających na pewno się spodobają. Chopard są perfumami trwałymi nie przeszkadzają i ja doskonale się w nich czuje cena również świetna

Idealne na jesień i zimę, trochę ciężkie i z czasem potrafią być męczące. Ja jestem teraz na etapie przerwy, ale jeszcze tej zimy pewnie będę nosić. Według mnie zapach jest charakterystyczny, wyrazisty i mocny. Ponadto flakon pięknie się prezentuje na półce. :)

Klasyk, niepraktyczna butelka, na początku dość ostro, a potem już delikatnie. Chopard i magiczny flakonik nie przemawia do mnie już tak bardzo. Kupuję raz do roku lub raz na dwa lata, zwłaszcza zimą. Nie cieszy się zbyt dobrą reputacją, bezcłowy hit, klasyczna tanizna, płaski i drogeryjny zapach. Mi się podoba tak do miesiąca. Potem jest już gorej. To jest po prostu taki przeciętny zapach . Po lekkim przymdleniu jest już lepiej, jak się troszeczkę ulotni. Można go używać na dzień i na noc. Jest dość trwały, pozostaje na chustkach, szalikach i włosach. Od uwielbienia, przez przeciętność do wstyd się przyznać, że kiedyś się po niego sięgało. Po kilku tygodniach czas odpocząć.

Wish Choparda jest często porównywane do Angela Thierrego Muglera - ten sam kolor płynu, fantazyjny flakon w kształcie gwiazdki i złożona kompozycja z dominującą paczulą. O ile z Angelem moja skóra bardzo się lubi,o tyle Wish lubi kaprysić i wydziwać. Przyznaję, że mam tutaj zagwozdkę co do opisu poszczególnych faz zapachu. Gdy Wish jest nie w sosie i nie ma najmniejszej ochoty na pojednanie z moją skórą, to czuję w nim...wszystko. Jakby wszystkie składniki stały w grupce i każdy chciał być w centrum zainteresowania. Wtedy tak dusi i mdli, że niemalże łeb urywa od oparów słodyczy, a żołądek jest gdzieś w okolicach czoła. Siłą rażenia tej słodyczy, akordów drzewnych oraz owoców mógłby zmieść z powierzchni ziemi średniej wielkości miasto. Migrena gwarantowana albo zwrot pieniędzy. Jednakże, w tych lepszych okolicznościach,gdy daje się powoli ugłaskać, moja cierpliwość wobec tego kapryśnego panicza zostaje wynagrodzona i otula niczym szal, racząc aksamitną słodyczą miodu,wanilii i piżma, szlachetnością wiciokrzewu i kwiatu pomarańczy, delikatnością i pudrowością mleka oraz akordami drzewa różanego. Jednocześnie w tle pobrzmiewa orchidea, magnolia, fiołek oraz czarna porzeczka, które w przyjemny i zrównoważony sposób uspokajając słodycz. Całość odurza, zapach jest niezwykle sensualny, ciepły, musujący, doskonale się go nosi, nie dusi, nie mdli ale roztacza wokół kobiety go noszącej chmurkę, którą chciałoby się czuć i czuć, do końca świata... Trwa to - u mnie8 h, co uważam za wynik dobry, zwłaszcza za tę cenę. Pod sam koniec główne nuty wyciszają się,wycofują pomału ustępując miejsca gorącej ambrze, karmelowi oraz paczuli. Kadzidło oraz drzewo sandałowe również dumnie kroczą w tym orszaku, podkreślając orientalny charakter zapachu. Aha, i w mojej opinii nie jest podobny do Angela - owszem, również ma w sobie niezwykłe bogactwo nut zapachowych, ale ogólny efekt jest odmienny. Angel jest chłodny, Wish ciepły. Podsumowując-gdyby Wish zachowywał się tak zawsze, to kochałabym go i hołubiła. Niestety, jest to zapach trudny, i nieco dziwny, zalecana jest maksymalna ostrożność w dozowaniu oraz noszeniu go, bo nigdy nie wiemy, jak się zachowa. Przed zakupem radzę przetestować i to nawet nie raz. Być może uda Wam się go okiełznać, tym bardziej, że jest tego wart, jest po prostu ciekawy i wpisuje się w popularną obecnie kategorię zapachów gourmand.

Wish zakupiłam prawie w ciemno. "Prawie" bo kiedyś psiknęłam nim na blotter i pomyślałam, że nie jest zły. Nie urwał mi też niczego, ale był w porządku, więc na początku stycznia kupiłam. No i jestem zawiedziona. W moim odczuciu Wish pachnie bardzo sztucznie, słodko-plastikowo. Nie rozwija się za bardzo na skórze, trwa sobie na niej około 5-6 godzin i w tym czasie ani nikogo nie drażni, ale też nie porywa. Czuć owoce, czuć miodową słodycz, ale wszystko jest przeplatane dziwną sztuczną nutą. Przemęczyłam się z nim dwa dni żeby dać mu szansę i niestety rozstajemy się. Mam przeczucie że za miesiąc nie będę pamiętała jak on pachnie, bo jest tak mało charakterny. Jeśli chodzi o porównania do kultowego Angela to nie potwierdzam, nie ma tu tej głębi, charakteru ani pazura. Gdybym gustowała w tego typu zapachach to wolałabym kupić najmniejszą pojemność Angela i cieszyć się głębokim, zmysłowym i trwałym zapachem, niż płaskim i plastikowym Wish.