Diazolidynylomocznik (INCI: Diazolidinyl Urea) to syntetyczny konserwant stosowany w kosmetykach w celu ochrony produktów przed rozwojem bakterii. Należy do grupy pochodnych mocznika i jest związkiem uwalniającym formaldehyd w kontrolowanej ilości. Ma postać białego, bezwonnego proszku, dobrze rozpuszczalnego w wodzie. Często stosowany jest w połączeniu z innymi konserwantami dla uzyskania szerszego spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego.
Diazolidynylomocznik pełni w kosmetykach funkcję konserwantu, który:
Ze względu na skuteczność w niskich stężeniach i dobrą rozpuszczalność w wodzie, znajduje zastosowanie w szerokim zakresie produktów, zarówno wodnych, jak i emulsyjnych.
Diazolidynylomocznik jest ogólnie uznawany za bezpieczny w dozwolonych stężeniach, jednak należy pamiętać, że należy do grupy składników uwalniających formaldehyd. U osób szczególnie wrażliwych może wywołać reakcje alergiczne lub podrażnienie skóry, zwłaszcza w produktach pozostających na skórze (np. kremach). Osoby z alergią na formaldehyd powinny unikać kosmetyków zawierających ten składnik.
Nie zaleca się stosowania produktów zawierających diazolidynylomocznik na skórę uszkodzoną lub u dzieci, jeśli nie zostały odpowiednio przebadane pod kątem bezpieczeństwa.
Diazolidynylomocznik występuje w wielu kosmetykach i produktach higienicznych, takich jak:
Składnik dozwolony do stosowania w kosmetykach w ograniczonym stężeniu. Znajduje się na liście substancji konserwujących dozwolonych do stosowania z ograniczeniami w produktach kosmetycznych. Jego dopuszczalne maksymalne stężenie w gotowym produkcie wynosi 0,5%. Niestety podejrzany o toksyczność, gdyż pod wpływem temperatury może „wydzielać” formaldehyd.